📄 در این مقاله به بررسی جدیدترین ناو نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران، ناو پهپادبر شهید بهمن باقری میپردازیم. پس از تاریخچه، گریزی به ناوهای پهپادبر و پهپادهای ناونشین در سراسر دنیا زده و به تسلیحات و هواگردهای این ناو پرداخته شده است. در نهایت به فلسفه بهکارگیری این ناو و راههای افزایش کارایی آن میپردازیم.
🔗 برای مطالعه مقاله «همه چیز درباره ناو پهپادبر شهید بهمن باقری» در وبسایت پارتیزان روی لینک زیر ضربه بزنید:
https://partisancenter.com/articles/ناو-پهپادبر-شهید-باقری
@Partisan2015
🔗 برای مطالعه مقاله «همه چیز درباره ناو پهپادبر شهید بهمن باقری» در وبسایت پارتیزان روی لینک زیر ضربه بزنید:
https://partisancenter.com/articles/ناو-پهپادبر-شهید-باقری
@Partisan2015
🔷 پهپادها، ضدِ زیردریاییها؟!
🔹 در سالهای اخیر که شاهد افزایش رعد آسای حضور پهپادها در میدان نبرد بودیم، سازندگان سعی کردند تا از پتانسیل این هواگردها در عملیات ضد زیردریایی (ASW) نیز بهره ببرند.
🔹 عملیات ضد زیردریایی، در زبان ساده شامل دو مرحله: ۱- کشف زیردریایی ۲- هدف قراردادن زیردریایی است. که مهمترین بخش آن کشف محسوب میشود؛ که با استفاده از هواگردهای ضد زیردریایی مثل هواپیمای گشت دریایی و بالگردها صورت میپذیرد.
🔹 اما سازندگان پهپادها، پای این پرندگان را نیز در این ماموریت باز کردند. پهپاد Wing Loong-X چین که مجهز به پرتابگر سونوبوی و اژدر ۳۲۴ م.م است (تصاویر پست) پهپاد MQ-9B Sea Guardian آمریکا یا پهپاد EuroDrone اروپا نمونهای از این پهپادها هستند.
🔹 بر خلاف هواگردهای با سرنشین، پهپادها هزینه کمتری دارند و با تعدد آنها محدودههای گستردهتری را میتوان پوشش داد. البته همچنان به علت مداومت پروازی محدودتر و نرخ صعود (Climb Rate) پایین جایگزین با سرنشینها نخواهند بود.
🔹 سونوبویها به عنوان ابزار کشف، در ارتفاع پایین به صورت عمودی رها میشوند و با امواج صوتی زیردریایی را کشف میکنند و با پخش کردن مجموعهای از آنها احتمال حضور زیردریایی دشمن بررسی میشود. پس از کشف اژدرها در ارتفاع پایین و بصورت مایل برای هدف قراردادن زیردریایی رها میشوند.
🔹 اما در ایران 🇮🇷 ما شاهد تجهیز پهپاد کرار به اژدر بودیم، که این اقدام مفیدی است، اما بدون کشف برای مقابله با زیردریایی تاثیرگذار نیست. اما با توسعه سونوبوی و پهپاد مناسب، انجام عملیات ضد زیردریایی قابلیت ارزندهای است که در دریای عمان و شمال اقیانوس هند و باب المندب با استفاده از ناو پهپادبر شهید بهمن باقری امکان پذیر میشود.
🔗 برای مطالعه مقاله «همه چیز درباره ناو پهپادبر شهید بهمن باقری» در وبسایت پارتیزان روی لینک زیر ضربه بزنید:
https://partisancenter.com/articles/ناو-پهپادبر-شهید-باقری
#پهپاد #زیردریایی #اژدر #سونوبوی
Jīngyú
@Partisan2015
🔹 در سالهای اخیر که شاهد افزایش رعد آسای حضور پهپادها در میدان نبرد بودیم، سازندگان سعی کردند تا از پتانسیل این هواگردها در عملیات ضد زیردریایی (ASW) نیز بهره ببرند.
🔹 عملیات ضد زیردریایی، در زبان ساده شامل دو مرحله: ۱- کشف زیردریایی ۲- هدف قراردادن زیردریایی است. که مهمترین بخش آن کشف محسوب میشود؛ که با استفاده از هواگردهای ضد زیردریایی مثل هواپیمای گشت دریایی و بالگردها صورت میپذیرد.
🔹 اما سازندگان پهپادها، پای این پرندگان را نیز در این ماموریت باز کردند. پهپاد Wing Loong-X چین که مجهز به پرتابگر سونوبوی و اژدر ۳۲۴ م.م است (تصاویر پست) پهپاد MQ-9B Sea Guardian آمریکا یا پهپاد EuroDrone اروپا نمونهای از این پهپادها هستند.
🔹 بر خلاف هواگردهای با سرنشین، پهپادها هزینه کمتری دارند و با تعدد آنها محدودههای گستردهتری را میتوان پوشش داد. البته همچنان به علت مداومت پروازی محدودتر و نرخ صعود (Climb Rate) پایین جایگزین با سرنشینها نخواهند بود.
🔹 سونوبویها به عنوان ابزار کشف، در ارتفاع پایین به صورت عمودی رها میشوند و با امواج صوتی زیردریایی را کشف میکنند و با پخش کردن مجموعهای از آنها احتمال حضور زیردریایی دشمن بررسی میشود. پس از کشف اژدرها در ارتفاع پایین و بصورت مایل برای هدف قراردادن زیردریایی رها میشوند.
🔹 اما در ایران 🇮🇷 ما شاهد تجهیز پهپاد کرار به اژدر بودیم، که این اقدام مفیدی است، اما بدون کشف برای مقابله با زیردریایی تاثیرگذار نیست. اما با توسعه سونوبوی و پهپاد مناسب، انجام عملیات ضد زیردریایی قابلیت ارزندهای است که در دریای عمان و شمال اقیانوس هند و باب المندب با استفاده از ناو پهپادبر شهید بهمن باقری امکان پذیر میشود.
🔗 برای مطالعه مقاله «همه چیز درباره ناو پهپادبر شهید بهمن باقری» در وبسایت پارتیزان روی لینک زیر ضربه بزنید:
https://partisancenter.com/articles/ناو-پهپادبر-شهید-باقری
#پهپاد #زیردریایی #اژدر #سونوبوی
Jīngyú
@Partisan2015
Forwarded from 🏴 Iranian Militarism 🏴
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مانور و تمرینات غواصی ، ادوات ، هلی برن و تاخت تیپ 15 نیرومخصوص امام حسن مجتبی (ع) نیروی زمینی سپاه در خوزستان
Join us | @Iranian_Militarism
Join us | @Iranian_Militarism
🔷️ ساعتی پیش، مرحله دیگری از تبادل اسرا بین حماس و اسرائیل صورت گرفت. سه اسیر اسرائیلی وعده داده شده توسط حماس، پساز ۴۹۸ روز اسارت تحویل صلیب سرخ شدند. تصاویر مربوط به مراسم آزادسازی این اسرا و رسیدن آنها نزد نیروهای ارتش اسرائیل هستند. اسرائیلیها نیز تعدادی از زندانیان فلسطینی با احکام سنگین را آزاد کردهاند.
#اسرائیل #فلسطین #غزه #آتشبس
NPC
@Partisan2015
#اسرائیل #فلسطین #غزه #آتشبس
NPC
@Partisan2015
🔶ردیابهای صوتی و پروژکتورهای ضدهوایی در ایالات متحده
🔸در سالهای پیش از توسعه رادار، یکی از روشهای اصلی شناسایی هواپیماهای دشمن در شب، استفاده از ردیابهای صوتی بود. این دستگاهها با بهرهگیری از اصول آکوستیکی، صدای موتور هواپیماها را از فاصلهای دور دریافت کرده و جهت تقریبی آنها را مشخص میکردند. سپس اطلاعات حاصل از این دستگاهها به ایستگاههای پروژکتوری ضدهوایی منتقل میشد تا مسیر حرکت هدف را ردیابی کرده و آن را برای یگانهای توپخانهای مشخص کنند.
🔶ساختار و عملکرد ردیابهای صوتی
🔸این سامانه شامل سه شیپور بزرگ آکوستیکی بود که صداهای دریافتی را تقویت کرده و به گوش اپراتور انتقال میداد. لولههای آکوستیکی با قطر بالا مستقیماً به یک کلاه چرمی ویژه متصل میشدند که اپراتور آن را بر سر میگذاشت. اپراتور با تغییر موقعیت خود و بررسی شدت و جهت صدا، میتوانست مکان تقریبی هواپیما را تعیین کند.
🔸این دستگاه برای سهولت در حملونقل به شش بخش مجزا تقسیم میشد که بهسرعت در موقعیت موردنظر مونتاژ میشدند. برد شناسایی آن نیز بین ۲ تا ۸ کیلومتر متغیر بود و بسته به عواملی مانند شرایط آبوهوایی، میزان نویز محیط و ارتفاع پرواز هواپیماها تغییر میکرد. در شرایط ایدهآل، این سیستم میتوانست پرواز هواپیماهای دشمن را زودتر از دیدن آنها شناسایی کند و هشدارهای لازم را برای اقدامات دفاعی صادر نماید.
🔶پروژکتورهای ضدهوایی و هماهنگی با ردیابهای صوتی
🔸پس از شناسایی صوتی هدف، اطلاعات به یگانهای پروژکتوری ارسال میشد. این یگانها از پروژکتورهای قدرتمند ۱۵۰ سانتیمتری بهره میبردند که نوری متمرکز و شدید ایجاد کرده و مسیر پرواز هواپیماهای دشمن را روشن میکردند. پروژکتورها معمولاً به سیستمهای چرخان دستی یا موتوردار مجهز بودند که امکان تنظیم دقیق زاویه نور را فراهم میکردند.
🔸پروژکتورهای ضدهوایی نهتنها به نیروهای توپخانهای برای هدفگیری بهتر کمک میکردند، بلکه باعث اختلال در دید خلبانان دشمن شده و دقت بمباران آنها را کاهش میدادند. در برخی موارد، این نورهای قدرتمند با انعکاس از سطح بدنه هواپیما، آن را برای سامانههای دفاعی زمینی قابلمشاهدهتر میکردند.
🔶نمونههای تاریخی و استفاده عملیاتی
🔸در تصاویر فوق، نمونهای از یک ردیاب صوتی مدل ۱۹۳۲ در کنار یک پروژکتور ضدهوایی ۱۵۰ سانتیمتری در حالت عملیاتی دیده میشود. این تجهیزات در سالهای دهه ۱۹۳۰ و اوایل جنگ جهانی دوم توسط ارتش ایالات متحده بهکار گرفته شدند.
🔸با توسعه فناوری رادار در اواخر دهه ۱۹۳۰، استفاده از این سامانههای آکوستیکی بهتدریج کاهش یافت. رادارهای جدید میتوانستند اهداف هوایی را با دقت بسیار بالاتر و در هر شرایط جوی شناسایی کنند، درحالیکه ردیابهای صوتی به شرایط محیطی حساس بودند و دقت پایینتری داشتند. بااینحال، تا اوایل جنگ جهانی دوم، این تجهیزات همچنان در برخی مناطق مورد استفاده قرار میگرفتند، بهویژه در مکانهایی که هنوز به فناوری راداری دسترسی نداشتند.
🔸ردیابهای صوتی نمونهای از تلاشهای پیشگامانه برای ایجاد سامانههای شناسایی هوایی در دوران پیش از رادار محسوب میشوند و نشاندهنده اهمیت تشخیص زودهنگام تهدیدات در دفاع هوایی هستند.
#رادار #پدافند_هوایی
#ایالات_متحده
Tupolev
@Partisan2015
🔸در سالهای پیش از توسعه رادار، یکی از روشهای اصلی شناسایی هواپیماهای دشمن در شب، استفاده از ردیابهای صوتی بود. این دستگاهها با بهرهگیری از اصول آکوستیکی، صدای موتور هواپیماها را از فاصلهای دور دریافت کرده و جهت تقریبی آنها را مشخص میکردند. سپس اطلاعات حاصل از این دستگاهها به ایستگاههای پروژکتوری ضدهوایی منتقل میشد تا مسیر حرکت هدف را ردیابی کرده و آن را برای یگانهای توپخانهای مشخص کنند.
🔶ساختار و عملکرد ردیابهای صوتی
🔸این سامانه شامل سه شیپور بزرگ آکوستیکی بود که صداهای دریافتی را تقویت کرده و به گوش اپراتور انتقال میداد. لولههای آکوستیکی با قطر بالا مستقیماً به یک کلاه چرمی ویژه متصل میشدند که اپراتور آن را بر سر میگذاشت. اپراتور با تغییر موقعیت خود و بررسی شدت و جهت صدا، میتوانست مکان تقریبی هواپیما را تعیین کند.
🔸این دستگاه برای سهولت در حملونقل به شش بخش مجزا تقسیم میشد که بهسرعت در موقعیت موردنظر مونتاژ میشدند. برد شناسایی آن نیز بین ۲ تا ۸ کیلومتر متغیر بود و بسته به عواملی مانند شرایط آبوهوایی، میزان نویز محیط و ارتفاع پرواز هواپیماها تغییر میکرد. در شرایط ایدهآل، این سیستم میتوانست پرواز هواپیماهای دشمن را زودتر از دیدن آنها شناسایی کند و هشدارهای لازم را برای اقدامات دفاعی صادر نماید.
🔶پروژکتورهای ضدهوایی و هماهنگی با ردیابهای صوتی
🔸پس از شناسایی صوتی هدف، اطلاعات به یگانهای پروژکتوری ارسال میشد. این یگانها از پروژکتورهای قدرتمند ۱۵۰ سانتیمتری بهره میبردند که نوری متمرکز و شدید ایجاد کرده و مسیر پرواز هواپیماهای دشمن را روشن میکردند. پروژکتورها معمولاً به سیستمهای چرخان دستی یا موتوردار مجهز بودند که امکان تنظیم دقیق زاویه نور را فراهم میکردند.
🔸پروژکتورهای ضدهوایی نهتنها به نیروهای توپخانهای برای هدفگیری بهتر کمک میکردند، بلکه باعث اختلال در دید خلبانان دشمن شده و دقت بمباران آنها را کاهش میدادند. در برخی موارد، این نورهای قدرتمند با انعکاس از سطح بدنه هواپیما، آن را برای سامانههای دفاعی زمینی قابلمشاهدهتر میکردند.
🔶نمونههای تاریخی و استفاده عملیاتی
🔸در تصاویر فوق، نمونهای از یک ردیاب صوتی مدل ۱۹۳۲ در کنار یک پروژکتور ضدهوایی ۱۵۰ سانتیمتری در حالت عملیاتی دیده میشود. این تجهیزات در سالهای دهه ۱۹۳۰ و اوایل جنگ جهانی دوم توسط ارتش ایالات متحده بهکار گرفته شدند.
🔸با توسعه فناوری رادار در اواخر دهه ۱۹۳۰، استفاده از این سامانههای آکوستیکی بهتدریج کاهش یافت. رادارهای جدید میتوانستند اهداف هوایی را با دقت بسیار بالاتر و در هر شرایط جوی شناسایی کنند، درحالیکه ردیابهای صوتی به شرایط محیطی حساس بودند و دقت پایینتری داشتند. بااینحال، تا اوایل جنگ جهانی دوم، این تجهیزات همچنان در برخی مناطق مورد استفاده قرار میگرفتند، بهویژه در مکانهایی که هنوز به فناوری راداری دسترسی نداشتند.
🔸ردیابهای صوتی نمونهای از تلاشهای پیشگامانه برای ایجاد سامانههای شناسایی هوایی در دوران پیش از رادار محسوب میشوند و نشاندهنده اهمیت تشخیص زودهنگام تهدیدات در دفاع هوایی هستند.
#رادار #پدافند_هوایی
#ایالات_متحده
Tupolev
@Partisan2015