1️⃣اول این‌که اساس امنیت ملی و راه‌برد نظامی ایران به تدریج از اتکا کامل به نیروهای نیابتی در منطقه به سمت شکل جدیدی از بازدارندگی تغییر می‌کند. این تحول عمیق را می‌توان در جای‌گزینی افراد کلیدی در سازمان نظامی ایران مشاهده کرد. این نشان می‌دهد که راه‌برد منطقه خاکستری ایران، که درگیری غیرمستقیم توسط نیروهای نیابتی از جمله حماس و حزب‌الله را در اولویت قرار می‌داد، اکنون به یک رویکرد مکمل تبدیل می‌شود.

2️⃣دوم، ایران موضع "صبر استراتژیک" خود را کنار گذاشته است. دهه‌ها خراب‌کاری مستمر اسرائیل در خاک ایران، "ابهام استراتژیک" ایران را به چیزی که به‌عنوان "صبر استراتژیک منفعل" شناخته شد، کاهش داد؛ که با فقدان اقدام تلافی‌جویانه نمایان بود. اما اکنون برای دومین‌بار، ایران صبر راه‌بردی یا استراتژیک خود را کنار گذاشته است.

3️⃣سوم، ایران در حال حاضر یک سیاست قابل‌تشخیص برای بازدارندگی ایجاد کرده است. اقدام تلافی‌جویانه ایران اراده و توانایی ایران برای انجام یک‌حمله مخرب به اسرائیل را به نمایش گذاشت. برخلاف حمله اول، دومین حمله موشکی در نفوذ به سامانه‌های دفاعی پیشرفته اسرائیل موفق‌ بود. علی‌رغم این‌که اسرائیل یکی از حفاظت‌شده‌ترین حریم‌های هوایی جهان را دارد، چندین موشک ایرانی موفق شدند فرودگاه‌های کلیدی اسرائیل را مورد اصابت قرار دهند. این امر مرکزیت قدرت موشکی را در استراتژی امنیت ملی ایران نشان می‌دهد و این موضوع را تقویت می‌کند که احتمالاً توانایی‌های موشکی ایران در مذاکرات آینده با غرب غیرقابل‌مذاکره باقی خواهند ماند. تهران ممکن است در حال‌حاضر انگیزه بیشتری برای تقویت سایر توانایی های نظامی خود داشته باشد که می‌تواند شامل استقرار جنگنده‌های سوخو-۳۵، خرید سامانه‌های دفاع ضدموشکی ساخت روسیه و گسترش هم‌کاری نظامی با مسکو باشد.

4️⃣چهارم، خط قرمز جدید ایران در قبال اسرائیل نیز مشخص شده است. برای نزدیک به ۱۵ سال، تل‌آویو حملات مخربی را به پایگاه‌های نظامی ایران در سوریه انجام داده و حتی ژنرال‌های ارشد ایرانی را مستقیماً هدف قرار داده است. با این حال، بمباران کنسولگری ایران در دمشق توسط اسرائیل در اوایل آوریل از یک آستانه بحرانی عبور کرد و ایران را بر آن داشت تا دو هفته بعد با رگبار موشک‌ و پهپاد به اسرائیل حمله کند. این نشان‌دهنده فروپاشی خطوط قرمز سنتی ایران با اسرائیل بود. در پاسخ به اقدامات مستمر اسرائیل، از جمله ترور یکی از رهبران حماس در تهران و حزب‌الله در بیروت، هدف انتقام‌جویی ایران برقراری مجدد سطح بازدارندگی بود. برای بار بعدی، ایران از دو خط قرمز مهم عبور کرد: حمله به خاک اسرائیل از خاک خود و هدف قرار دادن یک کشور دارای سلاح هسته‌ای. جالب اینجاست که ایران کمتر از ۱۰ ماه قبل به قلمرو یک قدرت هسته ای دیگر یعنی پاکستان حمله کرد. پیام تهران واضح بود: قداست قلمرو خود خط قرمز اساسی هم برای دولت و هم برای جامعه است، حتی اگر نتواند به‌طور کامل از پایگاه‌های نظامی خود در سوریه در برابر حملات هوایی اسرائیل محافظت کند. بدون هیچ خط قرمز محکمی برای مهار رقابت ایران و اسرائیل، هر دو طرف احتمالاً به دنبال ترسیم مجدد مرزها از طریق تداوم حملات ضربتی، به ویژه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال جاری خواهند بود.

5️⃣پنجم، نفوذ ایران در بین اعراب افزایش یافته است. دستاوردهای قدرت نرم از این حمله اخیر ممکن است به‌طور بالقوه محبوبیت ایران را در جهان اسلام (که با حمایت تهران از سوریه خدشه‌دار شده بود) را بازگرداند. از زمان جنگ غزه، حمایت از ایران در میان فلسطینی‌ها و جوامع عرب به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران، همراه با صدای قوی همکاری‌های منطقه‌ای ممکن است به کاهش تنش بین تهران و کشورهای عرب حاشیه خلیج‌فارس کمک کند. با این وجود، ایران هنوز فاقد یک‌ابتکار قوی منطقه‌ای است و ممکن است در بهره‌برداری کامل از این فرصت و تبدیل این نفوذ به تغییرات محسوس در ترتیبات قدرت منطقه‌ای با چالش‌هایی مواجه شود.

6️⃣ششم، عملیات تلافی‌جویانه اسرائیل علیه ایران می‌تواند سیاست هسته‌ای تهران را به‌شدت متحول کند. صداهای قوی در ایران وجود دارد که از دستیابی به انرژی هسته‌ای به‌عنوان گزینه راه‌بردی برای احیای بازدارندگی کامل کشور حمایت می‌کنند. این طرفداران استدلال می‌کنند که مؤثرترین ابزار ایران برای بازدارندگی از تجاوز اسرائیل در تصمیم راه‌بردی این کشور برای توسعه کامل تسلیحات هسته‌ای نهفته است. این استدلال می‌تواند پس از هرگونه حمله تلافی‌جویانه اسرائیل به زیرساخت‌های هسته ای ایران، وزن قابل‌توجهی پیدا کند. در نتیجه، چشم‌انداز هرگونه حمله نظامی اسرائیل ممکن است به تسریع بیشتر تلاش تهران برای دستیابی به تسلیحات هسته‌ای کمک کند. وسواس غرب نسبت به خلع سلاح کامل ایران، همراه با اعطای چک سفید به اسرائیل برای تحت فشار قرار دادن متحدان غیردولتی ایران در سوریه و حتی قلمرو ایران ممکن است یک‌پیامد غیرعمدی داشته باشد: ایران مجهز به سلاح هسته‌ای.

7️⃣هفتم؛ این تضاد، برخورد بین قدرت تکنولوژیکی و قدرت ژئوپلیتیکی را برجسته می‌کند. در حالی که ایران از مزایای ژئوپلیتیک قابل‌توجهی سود می‌برد، اما پاشنه‌آشیل اسرائیل در آسیب‌پذیری ژئوپلیتیکی آن نهفته است که به قلمرو کوچکی بین رود اردن و دریای مدیترانه محدود شده است. این تفاوت ژئوپلیتیکی راه‌بردهای آن‌ها را شکل داده است، زیرا ایران از عملیات منطقه خاکستری‌اش با پشتیبانی نیروهای نیابتی حمایت می‌کند، در حالی که اسرائیل به راه‌برد حمله پیش‌گیرانه و شوک اول خود که ریشه در برتری فناوری دارد، تکیه می‌کند. اگرچه فناوری نقش فزاینده‌ای در تقابل‌ نظامی ایفا می‌کند، اما عوامل ژئوپلیتیک هم‌چنان در شکل‌دهی مسیر رقابت‌های منطقه‌ای ضروری هستند. فناوری وزن واقعیات پایدار ژئوپلیتیکی را کم‌رنگ می‌کند، اما هرگز نمی‌تواند آن‌ها را به‌طور کامل پاک کند.