🔸وضعیت فعلی تنش میان ایران و اسرائیل در عین پیچیدگی‌های خود، می‌تواند در جملاتی کوتاه خلاصه شود. عملیات وعده صادق جلوی ماجراجویی‌های اسرائیل را نگرفته است. موشک پراکنی و قتل هدفمند در تهران پذیرفتنی نیستند. ایران برای احیا بازدارندگی خود ناچار به پاسخ نظامی است، پاسخی که برای ارسال پیام مطلوب می‌باید با قدرت بیش‌تری نسبت به عملیات وعده صادق انجام شود.

🔸در دیدگاه تعدادی از همراهان محترم پارتیزان و دیگر افراد جامعه، ترس از تبدیل تنش میان ایران و اسرائیل به درگیری و حملات پینگ‌پنگی وجود دارد، حملاتی که  احتمال هدف قرارگرفتن زیرساخت‌های حیاتی کشور همچون تأسیسات گازی میدان پارس جنوبی و نیروگاه‌های تولید برق را به همراه دارند. این تهدیدات در عین واقعی بودن، معمولاً به‌درستی موردبحث قرار نمی‌گیرند.

🔶دفاع تهاجمی

🔸به‌راستی چه چیزی امنیت زیرساخت‌های حیاتی ایران را تأمین می‌کند؟ تمام لایه‌های امینتی قابل نفوذ هستند و بهترین سامانه‌های دفاع هوایی می‌توانند اشباع و اوت‌نامبر شوند. آن‌چه تأسیسات اتمی، تولید انرژی و نظامی کشور را از حملات مستقیم نظامی مصون می‌دارد، نه رینگ‌های پدافندی بلکه ترس از عواقب حمله یا به عبارتی، بازدارندگی ایران است.

🔸اسرائیل قدم‌به‌قدم با استفاده از روش‌هایی که به‌طور فزاینده مخرب‌تر می‌شوند، خطوط قرمز را جابه‌جا می‌کند. فاصله میان شلیک موشک در قلب تهران تا انفجار خطوط تقویت فشار و لوله‌های انتقال گاز طبیعی چیست؟ آیا احیا بازدارندگی ایران در تقابل با تامین امنیت زیرساخت‌های ملی است؟ آیا سکوت و خودداری از ارسال پاسخ متناسب، امنیت زیرساخت‌های کشور را افزایش می‌دهد؟ اگر ایران حمله مستقیم در خاک خود را نیازمند پاسخ نظامی نداند، آیا انفجار بعدی در عسلویه نخواهد بود؟

🔶تارعنکبوت

🔸به طرز عجیبی بحث دردناک بودن حمله به زیرساخت‌های حیاتی ایران به‌صورت کشف خارق‌العاده جدیدی معرفی می‌شود. اهمیت تأسیسات راه‌بردی حقیقت نوینی نیست و محدود به ایران نیز نمی‌شود. فرانسه در برابر حمله به تأسیسات حیاتی خود آسیب‌پذیر است، اوگاندا در برابر حمله به تأسیسات حیاتی خود آسیب‌پذیر است، شاید تعجب کنید؛ اما حتی اسرائیل نیز در برابر حمله به تأسیسات حیاتی خود آسیب‌پذیر است.

🔸عملیات وعده صادق و حملات حزب‌الله علیه اسرائیل علیه اهداف نظامی متمرکز بوده‌اند، رویکردی که بعید است بدون تحریک از سوی اسرائیل تغییر کند. گسترش درگیری توسط صهیونیست‌ها به اهداف غیرنظامی ایران با آغوش باز و چهره خندان تهران روبرو نخواهد شد. چنین اقدامی از سوی اسرائیل منجر به هدف قرارگرفتن اهداف غیرنظامی اسرائیلی توسط محور مقاومت می‌شود. بدون‌شک کشوری کوچک با زیرساخت‌های تولید انرژی محدود با وابستگی گسترده به تأسیسات آب‌شیرین‌کن، آستانه مقاومت بسیار پایین‌تری در برابر حملات متقابل به زیرساخت‌های غیرنظامی دارد و از چنین تحولاتی استقبال نخواهد کرد.

🔶آخرالزمان و گزینه‌های آخرالزمانی

🔸مطرح‌کردن احتمالات و بررسی ریسک‌های حول تصمیمات مهم، به‌خودی‌خود اعمال اشتباهی نیستند. اما ذات پله‌ای افزایش تنش‌ها و ابزار موجود در اختیار ایران برای پاسخ به سطوح مختلف تنش‌زایی از سوی دشمن نیز شایسته توجه هستند. ما در سال ۱۹۸۸ زندگی نمی‌کنیم. حملات گسترده به تأسیسات نفت، گاز و برق کشور، تهدید موجودیت ایران است. در این سناریوهای آخرالزمانی، گزینه‌هایی مناسب برای پاسخ روی میز ایران خواهد بود.

🔸ایران به‌طور دائم  تپانچه‌ای را روی شقیقه کشورهای عربی جنوب خلیج‌فارس فشار می‌دهد و همان‌طور که در سال ۲۰۱۹ در حمله به آرامکو نمایش داده شد، در صورت نیاز گلوله‌ها نیز شلیک خواهند شد. پارس جنوبی را به‌عنوان یک مثال در نظر بگیرید. آیا ایران نمی‌تواند در پاسخ به تهدید توقف تولیدات گاز طبیعی خود، جلوی تولیدات قطر را بگیرد؟ تأثیر توقف صادرات گاز از سوی قطر بر متحدین اسرائیل چیست؟ آیا میلی به پرداخت این هزینه وجود دارد؟

🔶احساسات و سیاست

🔸به‌سختی می‌توان در برابر اقدامات اسرائیل، احساسات منفی را کنار گذاشت. اسرائیل در برابر دوربین‌های باکیفیت کودکان را قصابی می‌کند، به زندانیان تجاوز می‌کند و از لزوم تصفیه نژادی سخن می‌گوید. اسرائیل آن‌چه را که می‌تواند انجام می‌دهد و تنها در برابر قدرت عقب‌نشینی خواهد کرد. لزوم حفظ بازدارندگی ملی در برابر اسرائیل اهمیتی فراتر از احساسات ترس و نفرت انسانی دارد. تعلل و ماجراجویی به یک‌اندازه در عرصه سیاست بین‌الملل خطرناک هستند. امید است که ایران با اتخاذ تصمیماتی صحیح از این بزنگاه تاریخی عبور کند.

🔸یکی از نکات مهمی که درباره جنوب لبنان مطرح است و کم‌تر بدان پرداخته‌شده، حضور گروه‌های مسلح دیگری به‌جز حزب‌الله است که در میدان نبرد با اسرائیل حضور دارند. گروه‌هایی که از نظر دیدگاه‌های سیاسی و ایدئولوژیک با حزب‌الله متفاوتند ولی هدف مشترکی با محور مقاومت دارند و گاهاً در رسانه‌ها شنیده می‌شود که عملیاتی را علیه اسرائیل ترتیب داده‌اند که حزب‌الله مسئولیت این حملات را برعهده ندارد.

🔸این گروه‌های مسلح که در جنگ احتمالی حزب‌الله با اسرائیل حضور خواهند داشت به شرح ذیل می‌باشند:

■ اولین گروه جنبش حماس است که در لبنانی که حدود ۱۵۰ هزار پناهجوی فلسطینی در آن زندگی می‌کنند حضوری دائمی و تثبیت‌شده دارد و رهبران آن افرادی چون اسامه حمدان و شهید صالح العاروری می‌باشند و سلاح اصلی آن‌ها راکت‌های گراد است که از ۷ اکتبر بدین‌سو در جنگ با اسرائیل به‌ویژه در عملیاتی در ۱۴ فوریه علیه شهر صفد در شمال سرزمین‌های اشغالی شرکت داشته و موجب هلاکت حداقل ۱ صهیونیست و مجروحیت شماری دیگر شده‌اند. تعداد شهدای این گروه تا اواسط ژانویه طبق ادعای روزنامه فرانسوی لوران لوژور که در لبنان چاپ می‌شود ۱۴ نفر است که ۲ نفر از این شهدا تبعه ترکیه هستند که به حماس پیوسته‌اند.

■ گروه مسلح دومی که در جنوب فعال است، جهاد اسلامی است و حملاتی را بر علیه اسرائیل به‌ویژه در ۹ اکتبر داشته‌اند و حدود ۱۰ عضو آن‌ها در درگیری با اسرائیل به شهادت رسیده‌اند.

■ گروه سومی که در جنوب با اسرائیل در جنگ است، جنبش شیعی امل است که از ۴ فوریه رسماً وارد نبردها شده و رهبر آن نبیه بری رئیس پارلمان لبنان است و حدود ۱۷ هزار رزمنده و ۲ هزار نیروی ویژه دارد و تاکنون ۱۱ عضو آن در درگیری‌ با اسرائیل شهید شده‌اند.

■ چهارمین گروه حاضر در جنوب لبنان، لشگر امام حسین علیه‌السلام است که از حمله راکتی روز ۲ مارس اسمش بر سر زبان‌ها افتاد. این گروه شیعی ارتباط ویژه‌ای با حزب‌الله دارد و طبق ادعای روزنامه فرانسوی لوریان لوژور شاخه‌ای از حزب‌الله است و جزو واحدهای این گروه در سوریه است که حدود ۱۰۰۰ عضو دارد و به عقیده بعضی، موسس آن شهید سلیمانی است و تاکنون ۳ عضو آن در جنگ با اسرائیل شهید شده‌اند.

■ گروه دیگری که در جنوب لبنان فعال است نیروهای فجر (شاخه نظامی جماعت اسلامی لبنان) است که گروهی سنی‌مذهب با تفکرات اخوانیست و در سال ۱۹۶۴ با انشعاب از سازمان جماعت عبادالرحمن توسط فتحی یکن و فیصل مولوی تشکیل شد و رهبر فعلی آن ابراهیم المصری است و حداقل ۲ تن از اعضای آن در نبرد با صهیونیست‌ها به شهادت رسیده‌اند.

■ به غیر از گروه‌های فوق دو گروه دیگر هم در نبرد با اسرائیل در جنوب حضور دارند که یکی گروه عقاب‌های گردباد شاخه نظامی حزب ناسیونالیست سوریه هستند که توسط آنتوان سعاده تشکیل شد و یک‌گروه مسیحی چپ به شمار می‌آید که در جبل لبنان بعد از حزب سوسیالیست ترقی‌خواه دومین و قدرتمندترین حزب است که رابطه خوبی با مقاومت لبنان دارد و در جنگ سوریه هم حضوری فعال داشته و شهدایی را تقدیم کرده است و در نبردهای اخیر با صهیونیست‌ها هم یک عضو آن به شهادت رسیده‌است. گروه آخر هم کتائب عزالاسلامی است که یک‌گروه سنی‌مذهب فلسطینی به‌شمار می‌آید که حداقل ۳ عضو آن در درگیری‌ با اسرائیل به شهادت رسیده‌اند.