🔹همچنین کمک ۲۶.۴ میلیارد دلاری به رژیم‌صهیونیستی هم تایید شد

AnotherOne
@Partisan2015

🔹کمک ۸.۱ میلیارد دلاری به تایوان نیز تصویب شد.

AnotherOne
@Partisan2015

🔷سؤالات بی‌جواب

🔹بسیاری از شما دوستان، سال‌هاست که همراه ما هستید. همواره در مجموعه پارتیزان تلاش داشته و داریم که به رسالت خود که همان پوشش اخبار و تحلیل موضوعات نظامی، امنیتی و راهبردی باشد، وفادار بمانیم. پرداخت به حواشی و موضوعات نامربوط معمولاً جایی در برنامه کاری ما نداشته و ندارد؛ اما برخی کج‌سلیقگی‌های غیرقابل‌توجیه در روزهایی که در لبه تیغ درگیری و اوج تنش منطقه‌ای به سر می‌بریم، سؤالات دردناکی را برای انسان ایجاد می‌کند.

🔹چند روز پیش پس از حملات ایران به صهیونیست‌ها، به‌قصد دیدن تعدادی از دوستان و ادمین‌های دیگر پارتیزان از منزل خارج شدم. سال‌هاست که ترجیح می‌دهم به‌جای استفاده از ایستگاه متروی نزدیک به منزلم، به‌اندازه مسیر یک ایستگاه پیاده‌روی کنم که شانس بیشتری برای یافتن صندلی خالی در ساعات شلوغ متروی پایتخت داشته باشم. هنگام عبور از نزدیکی یک پارک صحنه‌ای آشنا توجهم را جلب کرد، ون سبز و سپیدی که ظاهراً پس از چند صباحی استراحت جهت خلق فاجعه اجتماعی جدیدی باقدرت به میدان بازگشته بود. توقف نکردم، عادت به دیر رسیدن سر هیچ قراری ندارم. چندثانیه‌ای چشمم به این آشنای نامبارک افتاد، مانند بیشتر خودروهای پلیس چند سال خدمت به‌شدت مستعمل و قراضه به نظر می‌رسید و میله‌های فلزی که به‌صورت ناشیانه‌ای روی تمام پنجره‌هایش جوش داده شده بودند، شدیدا خودنمایی می‌کردند.

 🔹برای ثانیه‌ای داخل ماشین را نگاه کردم. به نظر مدرسه‌ای می‌رسید، احتمالاً شناسنامه‌اش هنوز عکس‌دار نشده بود. با صحنه‌های معمول وایرال شده از دستگیری‌های گشت ارشاد فاصله بسیاری داشت. نگران به نظر نمی‌رسید، لبخند هنوز کودکانه‌اش روی لبش بود و با دختری که کنارش نشسته بود صحبت می‌کرد. کلاه هودی گشاد آبی آسمانی‌اش را به‌جای روسری که نبودش او را به این روز انداخته بود روی سرش کشیده بود.

🔹گذشتم و مانند رویه همیشگی‌ام ۲۰ دقیقه زودتر به محل قرار رسیدم، ملاقات خوبی بود، مصاحبتی لذت‌بخش با دوستانی خوش‌مشرب. حمله موشکی ایران، توانایی اسرائیل در تولید موشک پیکان ۳، نقش امارات در جنگ یمن، تحولات صحرای غربی، برنامه‌های احتمالی کشور برای توسعه توان دریایی و... همه بحث‌هایی هستند همواره مشتاق به شنیدنشان هستم. اما نتوانستم آن‌طور که باید در صحبت‌ها شرکت کنم. در تمام ساعاتی که در محضر دوستان بودم تا لحظه‌ای که بر سر آخرین تکه پیتزا تعارف تکه‌پاره می‌کردیم نتوانستم تصویر آن هودی آبی را از مغزم بیرون کنم.

🔹تصویر خیابان‌های مشوش ایران عزیزم به یادم می‌آمد، اخبار زیر گرفتن نیروهای امنیتی، نقشه‌هایی که لاشخورهای ایران ستیز بعد از کوچک‌ترین تنشی در ایران از زیر پتویشان خارج می‌کنند و توهین‌هایی که مأمور پلیس هنگام رسیدگی به دزدی ضبط ماشینم از پنجره همسایگان می‌شنید از جلوی چشمانم گذشتند. وضعیت امنیتی سیستان و تنش با سه قدرت اتمی در چند ماه اخیر از خاطرم رد شدند. کمی بر چرایی پافشاری بر شیوه‌های نادرست جواب پس داده فکر کردم و ماندم با سؤالات و چراهایی که نمی‌توانم پاسخ مناسبی برایشان بیابم.

Archivist
@partisan2015