🔹یکی از جنگنده های همه فن حریف امریکا که در سال 1981 ساخته شد و علارقم کوچک بودن جثه، بسیار فراتر از تصورات دارای امکانات و توانایی برای عملیات در جنگ هوایی ، دریایی و زمینی در دوران خود داشت، F-20 ملقب به "Tiger-Shark" بود.

🔹پلتفرم تایگرشارک مشابه F-5 بود اما دستخوش اصلاحات خاص و ارتقای سنگینی شد. در مقایسه با مشخصات محدود F-5 تایگر جنگنده F-20 تایگرشارک یک "هیولا" بحساب میامد و در مشخصه هایی از جمله تنوع طیف تسلیحات ، حداکثر وزن بارگذاری ، برد پروازی ، سرعت ، سقف ارتفاع پروازی ، توان جنگ الکترونیک "ECM" و تجهیز به رادار پیشرفته ، نسبت به F-5 بسیار بالاتر بود و گاها در جایگاه رقابت با F-16 فالکن قرار میگرفت.

🔹این جنگنده 3.6 تن مهمات از انواع بمب های سقوط آزاد خانواده های MK و خوشه ای CBU و انواع راکت ها و همچنین بمب ها و موشکهای هوا به زمین خانواد های AGM مانند "Maverick" خانواده GBU و انواع تسلیحات انواع هدایت TV و IR و LR و هدایت راداری هوا به سطح و مانند کروز ضد کشتی Harpoon و موشکهای هوا به هوای فروسرخ Aim-9 و نیم فعال Aim-7 و رادار فعال Aim-120 نیز داشت.

#بخش_اول

ECM
@Partisan2015

🔹تایگرشار از موتور F404 -GE-100 یک توربوفن مشابه F-18 استفاده میکرد که جنگنده را به حداکثر سرعت 2100Km میرساند. شعاع رزمی این جنگنده با توجه به میزان لود تسلیحات بین 600Km تا 1000Km و برد انتقالی آن بدون سلاح و با تانک سوخت اکسترنال 2750Km میرسید. سقف ارتفاع پروازی این جنگنده 57000 پا یعنی نزدیک به 17Km از سطح زمین است.

🔹جنگنده F-20 به رادار AN/APG-67 مجهز است که توان کشف یک جنگنده از 150Km و درگیری با آن از 75Km را دارد. این رادار همچنین توانایی کشف اهداف زمینی و انواع شناور در دریا با چند مود راداری متفاوت و همچنین از قابلیت اسکن و تصویر برداری روزنه ساختی "SAR" نیز برخوردار است.

🔹ویژگی جالب تایگر شارک در دوران خود امکان تبدیل شدن به تانکر سوخت رسان هوایی جهت سوخت رسانی یار به یار به کمک "پاد" سوخت رسان و "بسکت" بود که انجام ماموریت در فواصل قابل توجه بدون کم آوردن سوخت را برای این جنگنده ها فراهم میساخت.

#بخش_دوم

ECM
@Partisan2015

🔹اما این جنگنده همه فن حریف در دوران خود رقیبی بنام F-16 "فالکن" داشت که گریبان آن را گرفت. با توجه به فاکتور هایی از جمله هزینه بیشتری که نسبت به F-16 داشت و برخی کشورها قبل از آن "فالکن" را سفارش داده بودند کمتر به چشم مشتریان آمد و تولید فالکن در اولویت قرار گرفت. از طرفی ظرفیت توسعه پلتفرم F-16 در دهه های بعد بیشتر از تایگرشارک بود.

🔹همچنین به دلیل "لابی های" پشت پرده شرکت های امریکایی و خصوصا لابی های دولتی در دوران "رونالد ریگان" کنار گذاشته شد. برای مثال تایوان بدنبال خرید F-20 با این تواناییها جهت مقابله با چین بود اما با هماهنگی های پشت پرده ریگان با چینی ها فروش این جنگنده به تایوان منتفی شد و F-16 سر از تایوان و دیگر کشورها در آورد و F-20 به فراموشی سپرده شد.

#بخش_سوم
#پایان

ECM
@Partisan2015

🔷موشک های هدایت‌شونده به کمک فیبر نوری

🔹دهه هشتاد میلادی کار بر روی سیستم FOG-M با دو هدف ضد‌زره سنگین جایگزین تاو و همچنین پدافند کوتاه‌برد آغاز شد. هدف‌گذاری برای تولید ۲۵۸ دستگاه راکت‌انداز M993 با ظرفیت ۲۴ تیر موشک و ۱۱۸ دستگاه راکت‌انداز HMMWV با ظرفیت ۶ تیر موشک گذاشته شد. دو مدل برای این موشک در نظر گرفته شده بود یکی با سیکر تلویزیونی و دیگر با سیکر تصویر‌ساز فروسرخ بودند اما در نهایت به دلیل نرسیدن بودجه کنار گذاشته شدند و طرح NLOS جایگزین آنها شد.

🔹در ادامه تحقیق بر روی EFOG-M و نسخه با موتور توربو‌جت آن با نام TOPKAT و برد ۳۰ کیلومتری ادامه پیدا کرد ولی به مرحله اجرایی نرسید. موشک های EFOG-M پس از شلیک تا ارتفاع ۳۰۰ متری صعود کرده و سپس به سمت محدوده هدف حرکت می‌کردند و در نهایت با سیکر خود قادر به دنبال کردن اهداف متحرک و ثابت بودند.


AnotherOne
@Partisan2015

🔹بعد از مدتی موشک های Polyphem بر مبنای EFOG-M ولی با برد بالاتر و سر‌جنگی بزرگتر در دستور توسعه قرار گرفتند. نسخه نهایی این موشک با وزن ۱۴۰ کیلوگرمی دارای سر جنگی ۲۰ کیلوگرمی و برد ۶۰ کیلومتری بود که پس از شلیک اولیه و انتخاب هدف به وسیله اپراتور، ادامه مسیر و برخورد نهایی خودکار بود.

🔹نسخه دریایی این پروژه با نام TRITON نیز مورد مطالعه قرار گرفت. ولی در نهایت در سال ۲۰۰۳ و بعد از دو دهه تحقیق و مطالعه بر روی موشک‌های هدایت‌شونده به کمک فیبر نوری، این پروژه ها به طور کامل کنار گذاشته شده و هیچ‌وقت به مرحله تولید انبوه نرسیدند.

🔹به جز موشک های سری ALAS ساخته صربستان (با برد های ۲۵ و ۶۰ کیلومتری ) که به طور محدود مورد استفاده قرار گرفتند.


AnotherOne
@Partisan2015