🔷برخورد های وحشتناک در زیرآب

🔹گاهی صحبت هایی را در بلاگ های فارسی زبان میبینیم که عده ای با دیدن این چنین تصاویری ذوق زده شده و رمان های تخیلی و فانتزی خود را خلق میکنند و این تصاویر را مدرکی برای برخورد زیردریایی ها با هیولاهای دریا عنوان می کنند و بدتر عده زیادی که باور میکنند :|

🔹اما داستان دو زیردریایی صدمه دیده در تصاویر بالا مشابه یکدیگر است و قطعا گودزیلا آنها را گاز نگرفته است.

🔹دو تصویر اول مربوط به نیروی دریایی ایتالیا می باشد، زیردریایی دیزل الکتریک S520 لئوناردو داوینچی در رزمایش سال 1991 زمانی که غوطه ور بود و در عمق پریسکوپ(عمق نزدیک به سطح آب) قرار داشت، بدون آنکه متوجه شود دقیقا از روی آن ناوشکن سنگین Ardito عبور می کند و با برخورد پروانه های ناوشکن با بادبان زیردریایی آن را بدین شکل رنده می کند.

🔹دو تصویر دیگر مربوط به کنده شدن تکه ای از بادبان اولین زیردریایی اتمی جهان است، زیردریایی SSN-571 ناتیلوس آمریکا طی رزمایشی در سال 1966 در عمق پریسکوپ با پروانه ناوهواپیمابر USS Essex برخورد می کند و به این روز می افتد.

Maverick
@Partisan2015

🔷لایه های مختلف سامانه جنگ الکترونیک جنگنده

🔹لایه اول: جستجو و ردیابی سیگنال های راداری

▪️چه از طرف پدافند دشمن و چه جنگنده های متخاصم

🔹لایه دوم: رهگیری، طبقه بندی و تشخیص نوع تهدید

▪️این بخش که به آن ESM نیز می گویند پسیو می باشد.
▪️بخشی از این لایه به کمک پایگاه داده هایی که قبلا جمع آوری شده اند به دست می آید.

🔹لایه سوم: اقدامات متقابل جهت خنثی سازی تهدیدات

▪️این بخش که EA نامیده می شود اکتیو بوده و شامل:
▪️ ارسال نویز جهت مخفی کردن هدف اصلی (jamming)
▪️ ارسال سیگنال های غلط جهت فریب(Spoofing)


🔹لایه چهارم: اقدامات متقابل جهت دفاع از خود

▪️این بخش که EP یا ECCM نام دارد بیشتر شامل تمهیداتی جهت مقابله با جمینگ و حملات الکترونیک دشمن جهت دفاع از سیستم های راداری و الکترونیکی خود هواگرد می باشد.


🔷نمونه های این سیستم در دنیای واقعی:

▪️سیستم AN/ASQ-239 (و همچنین بخشی از DAS) در جنگنده F-35

▪️سیستم Sh121 MIRES ( به طور خاص KNIRTI L402 Himalaya) در جنگنده Su-57 می باشند.

AnotherOne
@Partisan2015

🔷لایه اول سامانه جنگ الکترونیک جنگنده F-35

🔹یک جنگنده برای محافظت از خود نیاز دارد تا تهدیدات راداری پیرامون خود شامل پدافند و جنگنده های متخاصم را شناسایی کند.

🔹بخشی از این مهم بر عهده هشدار دهنده های راداری خود جنگنده می باشد.

🔹بخش دیگری از این هشدار ها از طریق لینک داده MADL و به وسیله سایر جنگنده های پنهانکار همچون f-35 و f-22 و b-2 به آن منتقل میشود.

🔹و در نهایت آواکس ها به وسیله لینک داده RCDL دید رادار های خود را با تمام ناوگان به اشتراک می گذارند.

AnotherOne
@Partisan2015

🔷لایه دوم سامانه جنگ الکترونیک جنگنده F-35

🔹بعد از اینکه یک سیگنال راداری تشخیص داده شد باید نوع تهدید را طبقه بندی و تشخیص دهیم.

🔹فرکانس رادیویی، دامنه، جهت و زاویه ورود سیگنال، فاصله تکرار پالس، نوع پالس، عرض پالس ، نوع و نرخ اسکن و عرض پرتو از شیوه های رایج دسته بندی هستند.

🔹معمولا این اطلاعات قبل از جنگ و از طریق شنود اطلاعاتی روی دشمن به وسیله پهپاد و آواکس و یا با استفاده از جاسوسی بدست می آیند و در یک پایگاه داده مرکزی نگهداری میشوند.

🔹بخشی از این اطلاعات با توجه به نیاز عملیاتی (محل عملیات و توانایی های دشمن) در پاد های جنگال خود جنگنده لود می شوند (Rack 2A & 2B)

🔹در صورتی که سیستم جنگال قادر به تشخیص متخاصم نباشد با استفاده از RCDL از آواکس سوال می کند.

🔹در آینده نیز با استفاده از Cognitive EW و DRL امکان یادگیری خودکار تهدیدات جدید به این سیستم اضافه خواهد شد.

AnotherOne
@Partisan2015

🔷لایه سوم سامانه جنگ الکترونیک جنگنده F-35

🔹 سیستم بعد از طبقه بندی و تشخیص تهدید سراغ خنثی کردن فعال آنها می رود.

🔹بخشی از این امر با ارسال نویز روی رادار متخاصم و در واقع جمینگ و جلوگیری از کارکرد درست آن صورت می گیرد

🔹بخشی دیگر نیز با استفاده از فریب رادار دشمن و ایجاد هدف های مجازی به وسیله جنگال خود جنگنده صورت می گیرد.

🔹بخشی دیگر نیز به کمک جنگنده های مختص جنگال همچون EA-18G گراولر با استفاده از پاد AN/ALQ-249 انجام می شود .

🔹به عنوان آخرین راه حل از طعمه های بکسل شده که از خود امواج مشابه جنگنده ساتع می کنند همچون ALE-70 یا Britecloud استفاده می شود.

AnotherOne
@Partisan2015