Partisan / پارتیزان
59.1K subscribers
50.6K photos
14.3K videos
187 files
4.32K links
🇮🇷بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ🇮🇷

⬅️ کانال خبری تحلیلی پارتیزان ➡️

معرفی تجهیزات نظامی
پوشش اخبار نظامی
تاریخ نبردها
تحلیل مسائل استراتژیک

وب‌سایت پارتیزان:
https://partisancenter.com

استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع جایز است.
Download Telegram
🔹در خصوص این بمب در سال 2006 سخنگوی پنتاگون در مورد علت به خدمت گیری این سلاح اعلام کرد: بعضی از کشورهای صاحب فناوری به سوی ساخت تاسیسات زیرزمینی و انتقال تجهیزات خود به اعماق زمین حرکت میکنند که این شیوه پدیده ای نوظهور است، اما این سلاح میتواند که به سخت ترین موانع و تاسیسات نفوذ و هدف را مورد اصابت قرار دهد.

🔹همچنین در سال 2012 ارتش آمریکا اعلام کرد که این بمب عملیاتی است، اما اصلاح و ارتقا آن در بخش افزایش عمق نفوذ، افزایش مقاومت و اصلاح فیوز در برابر موانع سخت تر  و مقاومت بیشتر در مقابل جنگ الکترونیک ادامه دارد.

پی‌نوشت: یکی از پروژه هایی که ارتش آمریکا قصد توسعه آن را دارد، ساخت بمب هایی سنگرشکن با حدود یک سوم وزن بمب MOP است، چرا که ارتش آمریکا قصد دارد که جنگنده های خود نیز توان حمل یک بمب سنگرشکن مناسب با توانایی های مشابه بمب MOP را داشته باشند.
ویژگی اصلی GBU-57 MOP، استحکام و وزن سنگین آن برای نفوذ در بتن و اعماق زمین است، اما آمریکایی ها احتمالا قصد دارند با اضافه کردن یک بوستر راکتی سوخت جامد در انتهای بمب های آینده خود، سرعت آن ها را به حد بالایی در لحظه اصابت برساند تا جبران کاهش وزن بمب های سنگرشکن خود را در مقایسه با بمب فعلی MOP انجام دهد.

Phoenix
@Patisan2015
🔷ادامه بخش اول

🔹موشک UGM-27 پولاریس.

🔹اولین موشک اتمی زیردریایی پرتاب آمریکا که در سال 1961 وارد خدمت شد، موشک پولاریس سه ارتقا در طول عمر خود دید.

🔹پولاریس یک موشک سوخت جامد دو مرحله ای بود و از هدایت اینرسی بهره می برد، نسخه A-1 پایه این موشک بردی نزدیک به 2,600 کیلومتر داشت، نسخه A-2 پولاریس افزایش اطمینان پذیری در سیستم های موشک را دید و برد آن به 2,800 کیلومتر رسید و در آخر نسخه نهایی A-3 که هدف آن فقط افزایش برد بود، عددی نزدیک به 4,600 کیلومتر.

🔹انگلیس در سال 1963 طی قرارداد نظامی نسخه A-3 پولاریس را جهت خریداری انتخاب کرد، اما با یک سری تغییرات، نسخه انگلیسی A-3T نام داشت، تنها تفاوت آن با نسخه آمریکایی، کلاهک اتمی آن بود در همان قرارداد ناسائو نیز به این موضوع اشاره شده بود که آمریکا تمام تجهیزات موشک به همراه های سیلو های پرتاب و سیستم کنترل آتش را در اختیار انگلیس قرار خواهد داد بجز کلاهک اتمی که البته انگلیسی ها مشکلی از این بابت نداشتند.

🔹ویدئو پست مربوط به دو تست پیاپی و موفق پولاریس A-1 آمریکا می باشد، تصاویر پست هم مربوط به تست پولاریس A-3T انگلیسی است.

Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹سرنوشت ناوگان بمب افکن های V

🔹ابتدا والینت ها تا سال 1965 کنار گذاشته شدند، دلیل آن فقط به خاطر ماجرای اسکای بولت نبود، والینت ها یک سری مشکل در سازه بال خود داشتند که میتوانست با صرف هزینه و انجام دوره ای از تعمیرات این مشکل را برای ناوگان 50 فروندی در آن زمان برطرف کرد، اما چرا اینگونه نشد؟ خب مشخصا زمانی که توان بازدارندگی اتمی از نیروی هوایی به نیروی دریایی سپرده شده است، هزینه هنگفت برای این ناوگان اصلا منطقی نبود و همان بازنشستگی گزینه اول وزارت دفاع انگلیس شد.

🔹برخی از بمب افکن های ولکان و ویکتور توانایی شلیک موشک اتمی Blue Steel مارک 1 را داشتند، این موشک تا سال 1970 در خدمت باقی ماند و قاعدتا آن دسته از بمب افکن های انگلیس که توانایی حمل آن را داشتند از این سلاح استفاده کردند.

🔹با ورود به دهه 70 میلادی تغییرات شروع شد، تعدادی از بمب افکن ها به تانکر های سوخت رسان تغییر نقش پیدا کردند، تعدادی به عنوان هواپیماهای شناسایی استفاده شدند و تعدادی هم در نقش بمب افکن خود باقی ماندند و تسلیحات متعارف حمل کردند، به این ترتیب ولکان و ویکتور در سال های 1984 و 1993 از خدمت خارج شدند.

Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
🔹سرنوشت ناوگان بمب افکن های V 🔹ابتدا والینت ها تا سال 1965 کنار گذاشته شدند، دلیل آن فقط به خاطر ماجرای اسکای بولت نبود، والینت ها یک سری مشکل در سازه بال خود داشتند که میتوانست با صرف هزینه و انجام دوره ای از تعمیرات این مشکل را برای ناوگان 50 فروندی در…
🔹نسل اول زیردریایی های اتمی حامل موشک های بالستیک انگلیس از راه رسید.

🔹کلاس رزولوشن با 16 سیلوی پرتاب موشک UGM-27 پولاریس A-3T، طول 130 متری با حداکثر وزن (به شکل غوظه ور) 8,500 تن را داشتند، رزولوشن از 6 تیوب اژدر در سینه خود جهت شلیک اژدر های هدایت سیمی تایگر فیش بهره می برد، همچنین خدمه این کلاس به 143 نفر می رسید.

🔹در بحث پیشران رزولوشن از راکتور آب تحت فشار PWR1 نسل 1 ساخت رولزرویس استفاده میکرد، البته رولزرویس در طراحی بومی PWR1 دچار مشکل بود، اما انتقال فناوری تحت موافقت‌نامه دفاع متقابل سال 1958 بین ایالات متحده و بریتانیا انجام شد تا اطلاعات راکتور آب تحت فشار S5W آمریکایی ساخت وستینگ هاوس به شرکت رولزرویس منتقل شود و نهایتا رولز رویس را در طراحی و ساخت راکتور کاملاً خودکفا کند، در ازای آن مقدار قابل‌توجهی اطلاعات در مورد طراحی زیردریایی و تکنیک‌های آرام‌سازی بدنه خاص نیروی دریایی انگلیس به آمریکا منتقل شد.

🔹در بازه سال های 1964 تا 1968 هر 4 فروند کلاس رزولوشن ساخته شدند، به ترتیب با نام های رزولوشن، ریپالس، ریناون و ریونج، پنجمین فروند با نام راملیز به دلیل بودجه لغو شد.

Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹پس از آنکه کلاس رزولوشن انگلیس با موشک پولاریس وارد خدمت شد، آمریکایی ها در اوایل دهه 70 جانشین پولاریس را برای ناوگان خود توسعه داده و وارد خدمت کردند، موشک UGM-73 پوسایدن، اما انگلیس با توجه به هزینه زیادی که باید برای تغییر کلاس رزولوشن جهت حمل پوسایدن پرداخت میکرد منصرف شد، همچنین برد پوسایدن(در صورت لود کامل کلاهک ها) با پولاریس یکی بود با این حال پوسایدن تعداد بیشتری کلاهک حمل میکرد و ضریب موفقیت آن از پولاریس بیشتر بود.

🔹انگلیس برای جبران این مسئله یک ارتقای داخلی بر روی پولاریس با نام شِوالین انجام داد، کلاهک شوالین زمانی که بر روی پولاریس سوار شد از برد آن کاست و 4,600 کیلومتر را به 3,600 کیلومتر تغییر داد، اما در عوض کلاهک شوالین از یک سیستم چف و فریب دهنده برای پدافند ضد بالستیک شوروی برخوردار است تا کلاهک اتمی موسوم به ReB که مجدد وارد جو زمین می شود با موفقیت از سد پدافندی عبور کند، پروژه شوالین بسیار محرمانه بود و تا اواخر دهه 80 که حضور آن تایید شد خبری درموردش نبود.

🔹در یکی از تصاویر مراحل جدا شدن کلاهک اتمی ReB با سکوی چف و دیکوی شوالین را میتوانید مشاهده کنید.

Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹انگلیسی ها به پشتوانه قرارداد خرید پولاریس حدودا دو دهه بعد به دنبال خرید موشک ترایدنت می روند.

🔹همزمان با رسیدن به یک سوم پایانی عمر کلاس رزولوشن انگلیس، نیروی دریایی این کشور دو گزینه پیش روی وزارت دفاع میگذارد، توسعه یک موشک جدید به شکل داخلی بر اساس تجارب کسب شده از شوالین و پولاریس، گزینه دوم خرید نسل جدید موشک های اتمی زیردریایی پرتاب آمریکا، ترایدنت.

🔹با توجه به مسائلی چون بودجه تحقیق و توسعه و احتمال شکست در بازه زمانی محدود، گزینه توسعه داخلی به کلی کنار گذاشته شد و با توجه به پشتوانه قدیمی قرارداد پولاریس، نخست وزیر وقت انگلیس مارگارت تاچر درخواست خرید ترایدنت 1 را در سال 1980 به جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام میکند و کارتر با این درخواست موافقت میکند، اما دو سال بعد پس از روی کار آمدن رونالد ریگان، تاچر مجدد درخواست خرید ترایدنت را میدهد اما این بار نسخه جدید و درحال توسعه ترایدنت 2، انگلیس طبق برنامه ای که داشت قرار بود از 1986 تازه ساخت کلاس جدید SSBN و جانشین کلاس رزولوشن با نام ونگارد را آغاز کند، تا آن زمان ترایدنت 1 دیگر نسخه منسوخ به حساب می آمد.

Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹نسل دوم زیردریایی های SSBN انگلیس، کلاس ونگارد با وزن غوطه‌ور 16 هزار تن، تقریبا دو برابر کلاس رزولوشن.

🔹با توجه به اینکه انگلیس 4 زیردریایی SSBN رزولوشن را در اختیار داشت و قرار بود هر 4 فروند را در کمتر از یک دهه از خدمت خارج کند، ساخت 4 فروند کلاس جدید ونگارد از سال 1986 تا 1998 شروع شد، با ورود اولین زیردریایی HMS Vangarud یک سال بعد اولین زیردریایی کلاس رزولوشن بازنشسته شد و به همین شکل 3 فروند دیگر کلاس ونگارد به ترتیب با نام های ویکتوریس، ویجیلنت و وِنجنس تا آخر سال 1999 وارد خدمت شدند.

🔹با توجه به اینکه کلاس ونگارد قرار بود موشک های ترایدنت 2 را حمل کند، به یک بدنه بسیار بزرگ تر از کلاس رزولوشن نیاز بود و همچنین به دلیل افزایش وزن و تغییرات دیگر راکتور جدیدی هم نیاز بود و در نتیجه ونگارد به راکتور جدید PWR2 رولزرویس مجهز می شود.

🔹تسلیحات دیگر ونگارد بجز 16 سیلوی پرتاب ترایدنت 2، 4 تیوب 533mm جهت پرتاب اژدر های اِسپرفیش می باشد، طبق برنامه ای که نیروی دریایی سلطنتی دارد، همیشه یک زیردریایی در ماموریت 3 ماهه حضور دارد تا در صورت حمله اتمی به انگلیس، پاسخ ثانویه اتمی را بدهد.

Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹طولی نکشید که صحبت از کلاس جدید زیردریایی های انگلیس با نام دردنات شد.

🔹اولین صحبت ها در مورد ساخت این کلاس در سال 2006 ارائه شد، فقط 7 سال پس از عملیاتی شدن آخرین فروند از کلاس ونگارد، این ایده ساخت نسل سوم البته کمی به طول انجامید، چرا که اختلافاتی وجود داشت که در دولت های مختلف انگلیس سعی شد تا به جای 4 فروند زیردریایی کلاس دردنات، سه فروند ساخته شود آنهم به خاطر کاهش هزینه ها و نشان دادن تعهد انگلیس به معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای.

🔹از آنجایی که پروتکل نیروی دریایی انگلیس به این شکل است 4 زیردریایی به ترتیب نوبتی با مأموریت های 3 ماهه در دریا، به شکل 12 ماهه مداوم بازدارندگی اتمی این کشور را حفظ میکنند، کاهش به 3 فروند یعنی افزایش زمان ماموریت ها از مدت 3 ماه به 4 ماه جهت پوشش یک زیردریایی کمتر است، که در آخر با این تصمیم مخالفت شد و در سال 2016 ساخت 4 فروند کلاس دردنات با تخمین زمان آمادگی برای خدمت در اوایل دهه 2030، کلید خورد.

🔹کلاس دردنات همان موشک های ترایدنت 2 را حمل خواهد کرد، اما یک سری تکنولوژی های جدید در ساخت آن اعمال خواهد شد، از جمله راکتور PWR3 و ...

پایان

Maverick
@Partisan2015