Partisan / پارتیزان
🔷 بررسی سامانه لیزری Silent hunter نیروی پدافند هوایی عربستان 🇨🇳🇸🇦 بخش اول 🔹 "شکارچی خاموش" یک سیستم دفاع هوایی لیزری ارتفاع پایین است. در حال حاضر دو حالت استقرار سیار و ثابت وجود دارد. 🔹 در اوایل اجلاس G20 هانگژو که در سال 2016 برگزار شد، سیستم "شکارچی…
🔷 بخش دوم
🔹 رادار پشتیبان آن رادار "3D TWA" است، گفته می شود که این نوع رادار قادر است اهداف ریز هوایی مانند DJI Phantom 4 را در فاصله 20 کیلومتری پیدا و روی آن قفل کند (کوادکوپتر تجاری).
🔹 اندازه DJI Phantom 4 از پهپاد Switchblade 300 بسیار کوچکتر است. این همچنین به این معنی است که این رادار می تواند پهپادهای سری Switchblade ایالات متحده و اهداف کوچک را در فاصله 20 کیلومتری یا بیشتر شناسایی کند.
🔹 در مورد پهپاد MQ-1 Predator ، تخمین زده می شود که رادار بتواند آن را در فاصله 200 کیلومتری شناسایی کند. برخی از مردم ممکن است فکر کنند که مسافت 20 کیلومتر چیز مهمی نیست لطفا توجه داشته باشید: این برای پهپادهای کوچک است. سیستم های سنتی پاتریوت و S300 اساساً به اهداف کند و کوچک در این فاصله حساس نیستند.
Jīngyú
@Partisan2015
🔹 رادار پشتیبان آن رادار "3D TWA" است، گفته می شود که این نوع رادار قادر است اهداف ریز هوایی مانند DJI Phantom 4 را در فاصله 20 کیلومتری پیدا و روی آن قفل کند (کوادکوپتر تجاری).
🔹 اندازه DJI Phantom 4 از پهپاد Switchblade 300 بسیار کوچکتر است. این همچنین به این معنی است که این رادار می تواند پهپادهای سری Switchblade ایالات متحده و اهداف کوچک را در فاصله 20 کیلومتری یا بیشتر شناسایی کند.
🔹 در مورد پهپاد MQ-1 Predator ، تخمین زده می شود که رادار بتواند آن را در فاصله 200 کیلومتری شناسایی کند. برخی از مردم ممکن است فکر کنند که مسافت 20 کیلومتر چیز مهمی نیست لطفا توجه داشته باشید: این برای پهپادهای کوچک است. سیستم های سنتی پاتریوت و S300 اساساً به اهداف کند و کوچک در این فاصله حساس نیستند.
Jīngyú
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
🔷 بخش دوم 🔹 رادار پشتیبان آن رادار "3D TWA" است، گفته می شود که این نوع رادار قادر است اهداف ریز هوایی مانند DJI Phantom 4 را در فاصله 20 کیلومتری پیدا و روی آن قفل کند (کوادکوپتر تجاری). 🔹 اندازه DJI Phantom 4 از پهپاد Switchblade 300 بسیار کوچکتر است.…
🔹 گزارش شده است که این نوع رادار خریداری شده توسط عربستان سعودی که می تواند همزمان موشک های کروز در ارتفاع پایین، جنگنده، پهپادهای کوچک و متوسط و سایر اهداف را شناسایی و رهگیری کند. برد تشخیص DJI Phantom 4 (RCS=0.01 متر مربع) بیش از 20 کیلومتر است، این رادار برای شناسایی اهداف "کم سطح مقطع ، کند و کوچک" است. می توان از آن به عنوان پدافند هوایی استفاده کرد رادار پر کننده نقاط کور در ارتفاع پایین در شبکه.
Jīngyú
@Partisan2015
Jīngyú
@Partisan2015
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔷ویدئویی از تست و پرتاب 2 تیر بمب سنگین و سنگرشکن GBU-57 MOP از بمب افکن پنهانکار B-2 اسپریت.
🔹در سال 2002، دو شرکت نورثروپ گرومن و لاکهید مارتین برنامه توسعه و ساخت یک بمب نفوذگر و سنگرشکن 14 تنی را در دستور کار خود داشتند.اما این برنامه به دلیل کمبود بودجه، مشکلات فنی و کم توجهی ارتش آمریکا به این پروژه، نهایتا لغو شد.
🔹پس از لغو این پروژه، ارتش آمریکا در سال 2003 با فرمان دولت وقت آمریکا(جورج دبلیو بوش) تهاجم همه جانبه خود را به عراق آغاز میکند.پس از حمله به عراق و برسی سایت های بتنی و زیرزمینی این کشور، تیم های فنی آمریکا عملکرد بمب های سنگر شکن خود را ناکافی دانسته و نیاز به یک بمب سنگرشکن قدرتمندتر احساس شد.چرا که آن ها اعتقاد داشتند که میزان تخریب و نفوذ بمب هایی که بر علیه سایت های زیر زمینی عراق پرتاب شده مناسب نیست.
🔹سرانجام ارتش آمریکا تصمیم به خدمت گیری یک بمب سنگرشکن قدرتمندتر را میگیرد و در سال 2004 قراردادی با شرکت بویینگ بدین منظور انعقاد میشود.پس از آن پروژه بمب سنگرشکن GBU-57 MOP متولد و تست های آن آغاز میشود.
🔹بمب GBU-57 بسیار سنگین تر و قدرتمندتر از بمب های GBU-37 و GBU-28 بود.چرا که به صورت تخصصی برای نفوذ و نابودی استحکامات بسیار مستحکم، تاسیسات قرار گرفته در اعماق زمین و تونل ها، راه ها و شبکه های ارتباطی زیرزمینی توسعه پیدا کرده بود.
🔹بمب نفوذگر یا سنگرشکنGBU-57 MOP دارای 13.600 کیلوگرم وزن است که 2700 کیلوگرم آن را مواد منفجره تشکیل میدهد که این مقدار بیش از 10 برابر بالاتر از نسل قبلی این بمب، یعنی BLU-109 بود.بمب MOP از 4 بالک ذونقه ای ثابت در میانه، و 4 بالچه مشبک متحرک در انتهای خود بهره میبرد که بالچه های متحرک انتهایی با کمک GPS قابلیت هدایت و تنظیم مسیر بمب را داراست و حتی قابلیت اصلاح مسیر بمب در صورت خطای احتمالی و پس از پرتاب را دارد.
Phoenix
@Patisan2015
🔹در سال 2002، دو شرکت نورثروپ گرومن و لاکهید مارتین برنامه توسعه و ساخت یک بمب نفوذگر و سنگرشکن 14 تنی را در دستور کار خود داشتند.اما این برنامه به دلیل کمبود بودجه، مشکلات فنی و کم توجهی ارتش آمریکا به این پروژه، نهایتا لغو شد.
🔹پس از لغو این پروژه، ارتش آمریکا در سال 2003 با فرمان دولت وقت آمریکا(جورج دبلیو بوش) تهاجم همه جانبه خود را به عراق آغاز میکند.پس از حمله به عراق و برسی سایت های بتنی و زیرزمینی این کشور، تیم های فنی آمریکا عملکرد بمب های سنگر شکن خود را ناکافی دانسته و نیاز به یک بمب سنگرشکن قدرتمندتر احساس شد.چرا که آن ها اعتقاد داشتند که میزان تخریب و نفوذ بمب هایی که بر علیه سایت های زیر زمینی عراق پرتاب شده مناسب نیست.
🔹سرانجام ارتش آمریکا تصمیم به خدمت گیری یک بمب سنگرشکن قدرتمندتر را میگیرد و در سال 2004 قراردادی با شرکت بویینگ بدین منظور انعقاد میشود.پس از آن پروژه بمب سنگرشکن GBU-57 MOP متولد و تست های آن آغاز میشود.
🔹بمب GBU-57 بسیار سنگین تر و قدرتمندتر از بمب های GBU-37 و GBU-28 بود.چرا که به صورت تخصصی برای نفوذ و نابودی استحکامات بسیار مستحکم، تاسیسات قرار گرفته در اعماق زمین و تونل ها، راه ها و شبکه های ارتباطی زیرزمینی توسعه پیدا کرده بود.
🔹بمب نفوذگر یا سنگرشکنGBU-57 MOP دارای 13.600 کیلوگرم وزن است که 2700 کیلوگرم آن را مواد منفجره تشکیل میدهد که این مقدار بیش از 10 برابر بالاتر از نسل قبلی این بمب، یعنی BLU-109 بود.بمب MOP از 4 بالک ذونقه ای ثابت در میانه، و 4 بالچه مشبک متحرک در انتهای خود بهره میبرد که بالچه های متحرک انتهایی با کمک GPS قابلیت هدایت و تنظیم مسیر بمب را داراست و حتی قابلیت اصلاح مسیر بمب در صورت خطای احتمالی و پس از پرتاب را دارد.
Phoenix
@Patisan2015
🔹در حال حاضر این سلاح سنگین ترین بمب موجود در زرادخانه آمریکا است، حتی سنگین تر از مادر تمام بمب ها، یعنی GBU-43 MOAB که وزنی حدود 10 تن دارد.بر خلاف GBU-43 که از 10 تن وزن، 8500 کیلوگرم آن را مواد منفجره H6 تشکیل میدهد( معادل 11 تن TNT)، در بمب GBU-57 از حدود 14 تن وزن فقط 2700 کیلوگرم آن را مواد منفجره تشکیل میدهد.چرا که در بمب MOP به جای مواد منفجره بیشتر، در طراحی آن بر نفوذ و استحکام بالاتر بدنه بمب در اعماق زمین و تاسیسات زیرزمینی و سپس انفجار آن تاکید شده تا توان انهدام تاسیسات زیرزمینی را داشته باشد، اما بر خلاف آن در بمب MOAB، در طراحی آن بر حجم انفجار و کشندگی بیشتر بر روی سطح زمین تمرکز صورت گرفته است.
🔹جالب است بدانید که در بمب BLU-109 که نسل پیشین MOP محسوب میشود، توان نفوذ آن در یک لایه بتونی به استحکام 5 هزار PSI فقط 2 متر است، یا بمب GBU-28 در مقابل 5 هزار PSI توان نفوذ آن 6 متر است، در صورتی که در بمب GBU-57 MOP، توان نفوذ آن در یک بتون مسلح با 5 هزار PSI، حدود 60 متر میباشد!
🔹در سال های گذشته آزمایش پرتاب این بمب از بمب افکن B-52 هم انجام شده است، اما هدف اصلی، پرتاب این بمب از بمب افکن پنهانکار B-2 اسپریت می باشد، چرا که هدف آمریکایی ها ضربه به تاسیسات زیرزمینی کشورهایی همچون چین، کره شمالی، یا ایران است و بمب افکن B-2 با توجه به میزان سطح مقطع راداری خود، گزینه ای مناسب تر برای حمل این بمب میباشد، به همین علت در سال 2007 شرکت نورثروپ گرومن، سازنده بمب افکن های B-2 با دریافت هزینه 2.5 میلیون دلار برای ارتقا هر فروند از بمب افکن های اسپریت، دهلیز های درونی B-2 را به گونه ای تغییر داد، که هر بمب افکن توان حمل 2 تیر از بمب های MOP را در درون دهلیزهای داخلی حمل سلاح خود داشته باشد.
Phoenix
@Patisan2015
🔹جالب است بدانید که در بمب BLU-109 که نسل پیشین MOP محسوب میشود، توان نفوذ آن در یک لایه بتونی به استحکام 5 هزار PSI فقط 2 متر است، یا بمب GBU-28 در مقابل 5 هزار PSI توان نفوذ آن 6 متر است، در صورتی که در بمب GBU-57 MOP، توان نفوذ آن در یک بتون مسلح با 5 هزار PSI، حدود 60 متر میباشد!
🔹در سال های گذشته آزمایش پرتاب این بمب از بمب افکن B-52 هم انجام شده است، اما هدف اصلی، پرتاب این بمب از بمب افکن پنهانکار B-2 اسپریت می باشد، چرا که هدف آمریکایی ها ضربه به تاسیسات زیرزمینی کشورهایی همچون چین، کره شمالی، یا ایران است و بمب افکن B-2 با توجه به میزان سطح مقطع راداری خود، گزینه ای مناسب تر برای حمل این بمب میباشد، به همین علت در سال 2007 شرکت نورثروپ گرومن، سازنده بمب افکن های B-2 با دریافت هزینه 2.5 میلیون دلار برای ارتقا هر فروند از بمب افکن های اسپریت، دهلیز های درونی B-2 را به گونه ای تغییر داد، که هر بمب افکن توان حمل 2 تیر از بمب های MOP را در درون دهلیزهای داخلی حمل سلاح خود داشته باشد.
Phoenix
@Patisan2015
🔹در خصوص این بمب در سال 2006 سخنگوی پنتاگون در مورد علت به خدمت گیری این سلاح اعلام کرد: بعضی از کشورهای صاحب فناوری به سوی ساخت تاسیسات زیرزمینی و انتقال تجهیزات خود به اعماق زمین حرکت میکنند که این شیوه پدیده ای نوظهور است، اما این سلاح میتواند که به سخت ترین موانع و تاسیسات نفوذ و هدف را مورد اصابت قرار دهد.
🔹همچنین در سال 2012 ارتش آمریکا اعلام کرد که این بمب عملیاتی است، اما اصلاح و ارتقا آن در بخش افزایش عمق نفوذ، افزایش مقاومت و اصلاح فیوز در برابر موانع سخت تر و مقاومت بیشتر در مقابل جنگ الکترونیک ادامه دارد.
◾پینوشت: یکی از پروژه هایی که ارتش آمریکا قصد توسعه آن را دارد، ساخت بمب هایی سنگرشکن با حدود یک سوم وزن بمب MOP است، چرا که ارتش آمریکا قصد دارد که جنگنده های خود نیز توان حمل یک بمب سنگرشکن مناسب با توانایی های مشابه بمب MOP را داشته باشند.
ویژگی اصلی GBU-57 MOP، استحکام و وزن سنگین آن برای نفوذ در بتن و اعماق زمین است، اما آمریکایی ها احتمالا قصد دارند با اضافه کردن یک بوستر راکتی سوخت جامد در انتهای بمب های آینده خود، سرعت آن ها را به حد بالایی در لحظه اصابت برساند تا جبران کاهش وزن بمب های سنگرشکن خود را در مقایسه با بمب فعلی MOP انجام دهد.
Phoenix
@Patisan2015
🔹همچنین در سال 2012 ارتش آمریکا اعلام کرد که این بمب عملیاتی است، اما اصلاح و ارتقا آن در بخش افزایش عمق نفوذ، افزایش مقاومت و اصلاح فیوز در برابر موانع سخت تر و مقاومت بیشتر در مقابل جنگ الکترونیک ادامه دارد.
◾پینوشت: یکی از پروژه هایی که ارتش آمریکا قصد توسعه آن را دارد، ساخت بمب هایی سنگرشکن با حدود یک سوم وزن بمب MOP است، چرا که ارتش آمریکا قصد دارد که جنگنده های خود نیز توان حمل یک بمب سنگرشکن مناسب با توانایی های مشابه بمب MOP را داشته باشند.
ویژگی اصلی GBU-57 MOP، استحکام و وزن سنگین آن برای نفوذ در بتن و اعماق زمین است، اما آمریکایی ها احتمالا قصد دارند با اضافه کردن یک بوستر راکتی سوخت جامد در انتهای بمب های آینده خود، سرعت آن ها را به حد بالایی در لحظه اصابت برساند تا جبران کاهش وزن بمب های سنگرشکن خود را در مقایسه با بمب فعلی MOP انجام دهد.
Phoenix
@Patisan2015
🔷ادامه بخش اول
🔹موشک UGM-27 پولاریس.
🔹اولین موشک اتمی زیردریایی پرتاب آمریکا که در سال 1961 وارد خدمت شد، موشک پولاریس سه ارتقا در طول عمر خود دید.
🔹پولاریس یک موشک سوخت جامد دو مرحله ای بود و از هدایت اینرسی بهره می برد، نسخه A-1 پایه این موشک بردی نزدیک به 2,600 کیلومتر داشت، نسخه A-2 پولاریس افزایش اطمینان پذیری در سیستم های موشک را دید و برد آن به 2,800 کیلومتر رسید و در آخر نسخه نهایی A-3 که هدف آن فقط افزایش برد بود، عددی نزدیک به 4,600 کیلومتر.
🔹انگلیس در سال 1963 طی قرارداد نظامی نسخه A-3 پولاریس را جهت خریداری انتخاب کرد، اما با یک سری تغییرات، نسخه انگلیسی A-3T نام داشت، تنها تفاوت آن با نسخه آمریکایی، کلاهک اتمی آن بود در همان قرارداد ناسائو نیز به این موضوع اشاره شده بود که آمریکا تمام تجهیزات موشک به همراه های سیلو های پرتاب و سیستم کنترل آتش را در اختیار انگلیس قرار خواهد داد بجز کلاهک اتمی که البته انگلیسی ها مشکلی از این بابت نداشتند.
🔹ویدئو پست مربوط به دو تست پیاپی و موفق پولاریس A-1 آمریکا می باشد، تصاویر پست هم مربوط به تست پولاریس A-3T انگلیسی است.
Maverick
@Partisan2015
🔹موشک UGM-27 پولاریس.
🔹اولین موشک اتمی زیردریایی پرتاب آمریکا که در سال 1961 وارد خدمت شد، موشک پولاریس سه ارتقا در طول عمر خود دید.
🔹پولاریس یک موشک سوخت جامد دو مرحله ای بود و از هدایت اینرسی بهره می برد، نسخه A-1 پایه این موشک بردی نزدیک به 2,600 کیلومتر داشت، نسخه A-2 پولاریس افزایش اطمینان پذیری در سیستم های موشک را دید و برد آن به 2,800 کیلومتر رسید و در آخر نسخه نهایی A-3 که هدف آن فقط افزایش برد بود، عددی نزدیک به 4,600 کیلومتر.
🔹انگلیس در سال 1963 طی قرارداد نظامی نسخه A-3 پولاریس را جهت خریداری انتخاب کرد، اما با یک سری تغییرات، نسخه انگلیسی A-3T نام داشت، تنها تفاوت آن با نسخه آمریکایی، کلاهک اتمی آن بود در همان قرارداد ناسائو نیز به این موضوع اشاره شده بود که آمریکا تمام تجهیزات موشک به همراه های سیلو های پرتاب و سیستم کنترل آتش را در اختیار انگلیس قرار خواهد داد بجز کلاهک اتمی که البته انگلیسی ها مشکلی از این بابت نداشتند.
🔹ویدئو پست مربوط به دو تست پیاپی و موفق پولاریس A-1 آمریکا می باشد، تصاویر پست هم مربوط به تست پولاریس A-3T انگلیسی است.
Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹سرنوشت ناوگان بمب افکن های V
🔹ابتدا والینت ها تا سال 1965 کنار گذاشته شدند، دلیل آن فقط به خاطر ماجرای اسکای بولت نبود، والینت ها یک سری مشکل در سازه بال خود داشتند که میتوانست با صرف هزینه و انجام دوره ای از تعمیرات این مشکل را برای ناوگان 50 فروندی در آن زمان برطرف کرد، اما چرا اینگونه نشد؟ خب مشخصا زمانی که توان بازدارندگی اتمی از نیروی هوایی به نیروی دریایی سپرده شده است، هزینه هنگفت برای این ناوگان اصلا منطقی نبود و همان بازنشستگی گزینه اول وزارت دفاع انگلیس شد.
🔹برخی از بمب افکن های ولکان و ویکتور توانایی شلیک موشک اتمی Blue Steel مارک 1 را داشتند، این موشک تا سال 1970 در خدمت باقی ماند و قاعدتا آن دسته از بمب افکن های انگلیس که توانایی حمل آن را داشتند از این سلاح استفاده کردند.
🔹با ورود به دهه 70 میلادی تغییرات شروع شد، تعدادی از بمب افکن ها به تانکر های سوخت رسان تغییر نقش پیدا کردند، تعدادی به عنوان هواپیماهای شناسایی استفاده شدند و تعدادی هم در نقش بمب افکن خود باقی ماندند و تسلیحات متعارف حمل کردند، به این ترتیب ولکان و ویکتور در سال های 1984 و 1993 از خدمت خارج شدند.
Maverick
@Partisan2015
🔹ابتدا والینت ها تا سال 1965 کنار گذاشته شدند، دلیل آن فقط به خاطر ماجرای اسکای بولت نبود، والینت ها یک سری مشکل در سازه بال خود داشتند که میتوانست با صرف هزینه و انجام دوره ای از تعمیرات این مشکل را برای ناوگان 50 فروندی در آن زمان برطرف کرد، اما چرا اینگونه نشد؟ خب مشخصا زمانی که توان بازدارندگی اتمی از نیروی هوایی به نیروی دریایی سپرده شده است، هزینه هنگفت برای این ناوگان اصلا منطقی نبود و همان بازنشستگی گزینه اول وزارت دفاع انگلیس شد.
🔹برخی از بمب افکن های ولکان و ویکتور توانایی شلیک موشک اتمی Blue Steel مارک 1 را داشتند، این موشک تا سال 1970 در خدمت باقی ماند و قاعدتا آن دسته از بمب افکن های انگلیس که توانایی حمل آن را داشتند از این سلاح استفاده کردند.
🔹با ورود به دهه 70 میلادی تغییرات شروع شد، تعدادی از بمب افکن ها به تانکر های سوخت رسان تغییر نقش پیدا کردند، تعدادی به عنوان هواپیماهای شناسایی استفاده شدند و تعدادی هم در نقش بمب افکن خود باقی ماندند و تسلیحات متعارف حمل کردند، به این ترتیب ولکان و ویکتور در سال های 1984 و 1993 از خدمت خارج شدند.
Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
🔹سرنوشت ناوگان بمب افکن های V 🔹ابتدا والینت ها تا سال 1965 کنار گذاشته شدند، دلیل آن فقط به خاطر ماجرای اسکای بولت نبود، والینت ها یک سری مشکل در سازه بال خود داشتند که میتوانست با صرف هزینه و انجام دوره ای از تعمیرات این مشکل را برای ناوگان 50 فروندی در…
🔹نسل اول زیردریایی های اتمی حامل موشک های بالستیک انگلیس از راه رسید.
🔹کلاس رزولوشن با 16 سیلوی پرتاب موشک UGM-27 پولاریس A-3T، طول 130 متری با حداکثر وزن (به شکل غوظه ور) 8,500 تن را داشتند، رزولوشن از 6 تیوب اژدر در سینه خود جهت شلیک اژدر های هدایت سیمی تایگر فیش بهره می برد، همچنین خدمه این کلاس به 143 نفر می رسید.
🔹در بحث پیشران رزولوشن از راکتور آب تحت فشار PWR1 نسل 1 ساخت رولزرویس استفاده میکرد، البته رولزرویس در طراحی بومی PWR1 دچار مشکل بود، اما انتقال فناوری تحت موافقتنامه دفاع متقابل سال 1958 بین ایالات متحده و بریتانیا انجام شد تا اطلاعات راکتور آب تحت فشار S5W آمریکایی ساخت وستینگ هاوس به شرکت رولزرویس منتقل شود و نهایتا رولز رویس را در طراحی و ساخت راکتور کاملاً خودکفا کند، در ازای آن مقدار قابلتوجهی اطلاعات در مورد طراحی زیردریایی و تکنیکهای آرامسازی بدنه خاص نیروی دریایی انگلیس به آمریکا منتقل شد.
🔹در بازه سال های 1964 تا 1968 هر 4 فروند کلاس رزولوشن ساخته شدند، به ترتیب با نام های رزولوشن، ریپالس، ریناون و ریونج، پنجمین فروند با نام راملیز به دلیل بودجه لغو شد.
Maverick
@Partisan2015
🔹کلاس رزولوشن با 16 سیلوی پرتاب موشک UGM-27 پولاریس A-3T، طول 130 متری با حداکثر وزن (به شکل غوظه ور) 8,500 تن را داشتند، رزولوشن از 6 تیوب اژدر در سینه خود جهت شلیک اژدر های هدایت سیمی تایگر فیش بهره می برد، همچنین خدمه این کلاس به 143 نفر می رسید.
🔹در بحث پیشران رزولوشن از راکتور آب تحت فشار PWR1 نسل 1 ساخت رولزرویس استفاده میکرد، البته رولزرویس در طراحی بومی PWR1 دچار مشکل بود، اما انتقال فناوری تحت موافقتنامه دفاع متقابل سال 1958 بین ایالات متحده و بریتانیا انجام شد تا اطلاعات راکتور آب تحت فشار S5W آمریکایی ساخت وستینگ هاوس به شرکت رولزرویس منتقل شود و نهایتا رولز رویس را در طراحی و ساخت راکتور کاملاً خودکفا کند، در ازای آن مقدار قابلتوجهی اطلاعات در مورد طراحی زیردریایی و تکنیکهای آرامسازی بدنه خاص نیروی دریایی انگلیس به آمریکا منتقل شد.
🔹در بازه سال های 1964 تا 1968 هر 4 فروند کلاس رزولوشن ساخته شدند، به ترتیب با نام های رزولوشن، ریپالس، ریناون و ریونج، پنجمین فروند با نام راملیز به دلیل بودجه لغو شد.
Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹پس از آنکه کلاس رزولوشن انگلیس با موشک پولاریس وارد خدمت شد، آمریکایی ها در اوایل دهه 70 جانشین پولاریس را برای ناوگان خود توسعه داده و وارد خدمت کردند، موشک UGM-73 پوسایدن، اما انگلیس با توجه به هزینه زیادی که باید برای تغییر کلاس رزولوشن جهت حمل پوسایدن پرداخت میکرد منصرف شد، همچنین برد پوسایدن(در صورت لود کامل کلاهک ها) با پولاریس یکی بود با این حال پوسایدن تعداد بیشتری کلاهک حمل میکرد و ضریب موفقیت آن از پولاریس بیشتر بود.
🔹انگلیس برای جبران این مسئله یک ارتقای داخلی بر روی پولاریس با نام شِوالین انجام داد، کلاهک شوالین زمانی که بر روی پولاریس سوار شد از برد آن کاست و 4,600 کیلومتر را به 3,600 کیلومتر تغییر داد، اما در عوض کلاهک شوالین از یک سیستم چف و فریب دهنده برای پدافند ضد بالستیک شوروی برخوردار است تا کلاهک اتمی موسوم به ReB که مجدد وارد جو زمین می شود با موفقیت از سد پدافندی عبور کند، پروژه شوالین بسیار محرمانه بود و تا اواخر دهه 80 که حضور آن تایید شد خبری درموردش نبود.
🔹در یکی از تصاویر مراحل جدا شدن کلاهک اتمی ReB با سکوی چف و دیکوی شوالین را میتوانید مشاهده کنید.
Maverick
@Partisan2015
🔹انگلیس برای جبران این مسئله یک ارتقای داخلی بر روی پولاریس با نام شِوالین انجام داد، کلاهک شوالین زمانی که بر روی پولاریس سوار شد از برد آن کاست و 4,600 کیلومتر را به 3,600 کیلومتر تغییر داد، اما در عوض کلاهک شوالین از یک سیستم چف و فریب دهنده برای پدافند ضد بالستیک شوروی برخوردار است تا کلاهک اتمی موسوم به ReB که مجدد وارد جو زمین می شود با موفقیت از سد پدافندی عبور کند، پروژه شوالین بسیار محرمانه بود و تا اواخر دهه 80 که حضور آن تایید شد خبری درموردش نبود.
🔹در یکی از تصاویر مراحل جدا شدن کلاهک اتمی ReB با سکوی چف و دیکوی شوالین را میتوانید مشاهده کنید.
Maverick
@Partisan2015
Partisan / پارتیزان
Photo
🔹انگلیسی ها به پشتوانه قرارداد خرید پولاریس حدودا دو دهه بعد به دنبال خرید موشک ترایدنت می روند.
🔹همزمان با رسیدن به یک سوم پایانی عمر کلاس رزولوشن انگلیس، نیروی دریایی این کشور دو گزینه پیش روی وزارت دفاع میگذارد، توسعه یک موشک جدید به شکل داخلی بر اساس تجارب کسب شده از شوالین و پولاریس، گزینه دوم خرید نسل جدید موشک های اتمی زیردریایی پرتاب آمریکا، ترایدنت.
🔹با توجه به مسائلی چون بودجه تحقیق و توسعه و احتمال شکست در بازه زمانی محدود، گزینه توسعه داخلی به کلی کنار گذاشته شد و با توجه به پشتوانه قدیمی قرارداد پولاریس، نخست وزیر وقت انگلیس مارگارت تاچر درخواست خرید ترایدنت 1 را در سال 1980 به جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام میکند و کارتر با این درخواست موافقت میکند، اما دو سال بعد پس از روی کار آمدن رونالد ریگان، تاچر مجدد درخواست خرید ترایدنت را میدهد اما این بار نسخه جدید و درحال توسعه ترایدنت 2، انگلیس طبق برنامه ای که داشت قرار بود از 1986 تازه ساخت کلاس جدید SSBN و جانشین کلاس رزولوشن با نام ونگارد را آغاز کند، تا آن زمان ترایدنت 1 دیگر نسخه منسوخ به حساب می آمد.
Maverick
@Partisan2015
🔹همزمان با رسیدن به یک سوم پایانی عمر کلاس رزولوشن انگلیس، نیروی دریایی این کشور دو گزینه پیش روی وزارت دفاع میگذارد، توسعه یک موشک جدید به شکل داخلی بر اساس تجارب کسب شده از شوالین و پولاریس، گزینه دوم خرید نسل جدید موشک های اتمی زیردریایی پرتاب آمریکا، ترایدنت.
🔹با توجه به مسائلی چون بودجه تحقیق و توسعه و احتمال شکست در بازه زمانی محدود، گزینه توسعه داخلی به کلی کنار گذاشته شد و با توجه به پشتوانه قدیمی قرارداد پولاریس، نخست وزیر وقت انگلیس مارگارت تاچر درخواست خرید ترایدنت 1 را در سال 1980 به جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام میکند و کارتر با این درخواست موافقت میکند، اما دو سال بعد پس از روی کار آمدن رونالد ریگان، تاچر مجدد درخواست خرید ترایدنت را میدهد اما این بار نسخه جدید و درحال توسعه ترایدنت 2، انگلیس طبق برنامه ای که داشت قرار بود از 1986 تازه ساخت کلاس جدید SSBN و جانشین کلاس رزولوشن با نام ونگارد را آغاز کند، تا آن زمان ترایدنت 1 دیگر نسخه منسوخ به حساب می آمد.
Maverick
@Partisan2015