تئوریMie :
دانشمندان در حدود یک قرن پیش کشف کردند که ذرات با اندازه های مختلف، نور را به صورتهای مختلفی پراکنده می کنند. آنها دریافتند که ذرات بزرگ تر، نور را در زوایای کوچک تری پراکنده می کنند، در حالی که ذرات کوچک تر، در محدوده زوایای وسیع تری نور را پراکنده می سازنند. بنابراین روش های پراکندگی نور تبدیل به یکی از روشهای تعیین اندازه و توزیع اندازه ذرات در سیستم های کلوئیدی گردید.

نمونه ی سنجش شده به سه روش مختلف مورد تحلیل قرار می گیرد که عبارتند از:

1-2-1 Pade Laplace: این تحلیل بیشتر مصرف صنعتی داشته و اثر کلی ذرات را نشان می دهد و شامل نمودار های ستونی می باشد. برای مثال ممکن است یک نمونه 30 نانو متری مورد آزمون قرار گیرد ولی در تحلیل Pade Laplace یک ستون 100 نانومتری نمایش داده شود این نتیجه بیان گر این موضوع است که به علت آگلومراسیون، سوسپانسیون مورد آزمون واقع شده عملا خاصیت 100 نانومتری دارد.

1-2-2 Cumulants: این روش یک روش تحلیل رایج در تمامی دستگاه های توزیع اندازه ذرات می باشد و بیشتر برای تحلیل نمونه های با ابعاد بیش از200 نانومتر کاربرد دارد و به صورت نموداری توزیع و فراوانی ابعاد هیدروداینامیکی ذره های تشکیل دهنده ی نمونه را نشان می دهد.آگلومراسیون نتایج حاصل از این روش را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. برای تحلیل واقعیت گرایانه نمونه های دارویی این روش کاربرد بیشتری دارد.

1-2-3 SBL: این روش تحلیل یک روش جدید است ازاصلاح فرمول های روش های قبلی به دست آمده است. در این روش سعی می شود که خطای آگلومراسیون کاهش یابد و ابعاد ارائه شده به اندازه حقیقی ذرات نزدیک تر باشد و شعاع هیدروداینامیکی حذف گردد. برای مثال اگر درروش های پیشین اندازه ی هیدروداینامیکی یک ذره 20 نانومتر نشان داده می شد در این روش ابعاد همان ذره 10 نانومتر نمایش داده می شود که به نتایج حاصل از میکروسکوپ TEM نزدیک تراست. در شکل 1-1 تفاوت تحیلی سه روش برای یک نمونه مشاهده می شود.