ایده های بعدی

با باز تنظیم نکات گفته شده در چارچوب مفاهیم معماری امروز، هر دو مشخصه طراحی بحث شده در بالا را می توان زیر شاخه "تزئینات داخلی" محسوب کرد. بلحاظ فنی، در مقایسه با یک ساختمان امروزی، این مسجد چیزی بیشتر از یک گنبد ساخته شده با آجر و پوشیده شده از کاشی در درون و بیرون می باشد. بدون هیچگونه سیستمی، بدون هیچ عملکرد فعالی، بدون هرگونه مونتاژ پیشرفته ی قطعات و بدون اتصالات تکتونیکی این مشخصه ها در کنار بازه 15 ساله ساخت، چنین امید می رود که فرصتی برای فکر درباره الگوهای کاشی کاری وجود داشته است. البته این دقیقاً آن چیزی است که هزینه زمان و تلاش توضیح داده شده در بالا را متمایز می نماید – تمرکز بر یک جنبه از ساختمان: بحث زیبائی شناسی فضا. مهم تر ، بر دکوراسیون های سطحی مصنوعی صرف شده است – برای تقریباً یک قرن است که اکنون فاقد ارزش معماری تلقی می شود.
@parametric

مشابه هزینه فکری که ما در راستای عملکرد ساختمان و هماهنگ سازی سیستم ها صرف نمودیم آنها برای اتصالات الگوهای سطوح به یکدیگر صرف نمودند. اگر هیچ چیز دیگری وجود نداشته باشد، الگوی طراحی شده در اینجا یادآور عمق فکری است که تزئینات، به عنوان خطی از توسعه، ایجاد می کنند اینکه فرم ساختمان می تواند اولین گام باشد، و مهمتر آنکه: اگر ما قصد داریم تا مبحث اتصال سطوح به یکدیگر را به عنوان یک ابزار طراحی ترکیبی برای امروز بازگشائی نمائیم و فقط در حد یک ایده باقی نماند، باید فضایی را نیز در فرایند طراحی برای جدی گرفتن آن باز کنیم . برای معنادار شدن آن، زمان لازم است. با توجه به هر دو مثالی که در مورد اتصال الگوها زده شد، سوال اول این نیست که آیا ما امروزه قادر به تولید الگوهائی با این پیچیدگی هستیم یا نه؟ با ابزارهای موجود، ما بهتر از این و ماورای آن باید باشیم. سوال مهمتر آن است که آیا امروزه قادر به انجام یک فرآیند پالایش زیبایی در طراحی تا بدین حد هستیم که در آن خاص بودن هدف ابزارها را ایجاد کند تا اینکه ابزار ها جای مبحث های مشخص ولی ناگفته را پر کند.این تغییرات الگوی پر زحمت ولی کوچک در این مسجد، نشان می دهد که آنها چقدر در پیگیری یک هدف بسیار خاص در طراحی سماجت داشته اند– که این نکته ای است که در استفاده کنونی از ابزارهای طراحی پارامتریک حمل می شود.
@parametric

رابطه بین انحنای سطح و تغییرات مورد نیاز برای اجرایی شدن آن توسط الگوی دلخواه تنوع زیادی دارد. این مسئله را در سطوح سه بعدی که به صورت پارامتریک ایجاد شده اند را می توان مشاهده کرد.(مانند تصویر بالا، که توسط پاتریک شوماخر به عنوان مثالی از الگوی سطحی که به فرم پاسخ می دهد اشاره شده است). در پارامتریسیسم معمول این چنینی، تغییر شکل ها از تغییرات الگوریتمیک تبعیت می کنند برای مثال میزانی که الگوی یک مدول تغییر می کند به انحنای سطحی که روی آن قرار می گیرد ارتباط دارد. این تغییرات به صورت تجمیعی اعمال می شوند بدین معنی که هر مدول تغییر اندکی از مدول همسایه خود دارد و مهمتر از همه این تغییرات توسط یک سری قوانین به شکل خودکار صورت می گیرد.
در مورد سطوح گوشه مسجد، رابطه بین تغییرات مدول الگو و سطح به شکل دلخواه و سفارشی شده است. دلخواه است زیرا هیچ راهی وجود ندارد که اصلاح الگوها را به پارامتری که به سطح مرتبط است وابسته کنیم. سفارشی است چون تغییراتی که اعمال شده اند فقط برای این سطح معنی پیدا می کند و از آنجایی که برای هدف خاصی طراحی شده اند سفارشی سازی حیاتی است. در صورتی که به یک الگوریتم نوشته شده در گرس هاپر فکر کنیم، هیچ راهی وجود ندارد که مستقیماً تغییرات مدول های ثانویه را به سطح آن مرتبط کنیم. اگر انحنای سطوح تغییر می کرد، تغییر لازم در الگوها برای رسیدن به هدف خاصی که مدنظر بود به صورت خطی و قابل پیش بینی نبود و در نتیجه امکان اینکه عملیات به صورت خودکار صورت بگیرد وجود نداشت پس به همین دلیل نیاز به فکر بیشتری است.
@parametric

با توجه به مطالب گفته شده می توان دو رویکرد متفاوت در مقیاس کردن الگوها (که کنترل کنندهی طراحی است) برای اتصال صحیح آن ها به یکدیگر در پیش گرفت. درسی که می توان از مثالهایی چون اتصال سطوح به یکدیگر از این مسجد گرفت یادآور این است که ما باید هدف طراحی را شفاف سازی کنیم زیرا این شفاف سازی مشخص می کند که ما باید تلاش کنیم که برای تسهیل طراحی مورد نظر ابزار طراحی کنیم یا اینکه جریمه استفاده از ابزار های آماده ای که روی طراحی ما اثر می گذارند را بپردازیم. هر چقدر ابزار های ما پیشرفته تر می شوند این پروسه سخت تر می شود.
@parametric

فردریک کسلر با مدلی از House Endless - ۱۹۶۰
@parametric

فرم خانه بی شکل نیست که خالی از هر فرمی باشد. برعکس، ساخت آن دارای حد و مرز دقیقی برطبق مقیاس زندگی شماست. شکل و فرم آن توسط فرآیندهای زندگی ذاتی تعیین می شود. __ فردریک کسلر.
@parametric

طراحی پارامترک برای معماران حوزه ای ناشناخته نیست. از زمان اهرام مصر تا بحال، طراحی و ساخت ساختمان ها مرتبط با انواع مختلفی از نیروهای متغیر همچون شرایط جوی، تکنولوژی، کاربری، شخصیت، مکان، فرهنگ، و حالت روانی بوده است. کامپیوتر نه مخترع طراحی پارامتریک بوده و نه حرفه ی معماری را باز تعریف کرده است؛ بلکه ابزاری ارزشمند را فراهم نمود که از آن زمان به بعد معماران را قادر ساخت تا ساختمان های بدیع را با شرایط دقیق تر کیفی و کمی طراحی کرده و بسازند.

پروژه ای از Raphael Roig
@parametric

@parametric
تا زمان برگزاری کنفرانسی توسط مرکز معماری بوستون در سال 1964 برای همگان چنین مشخص شده بود که عصر الکترونیک تاثیری شگرف را بر طراحی ساختمان خواهد داشت. صنایع هوافضا از کامپیوترها برای محاسبه سطوح نرم و پیچیده و ایجاد انیمیشن برای شبیه سازی حرکت هواپیماها استفاده می نمود که معماران را مجذوب خود کرد. همانطور که دانشجوی دانشگاه UCLA دRaphael Roig در پایان نامه کارشناسی ارشد خود با نام “جهان پیوسته فردریک جی. کسلر” پیش بینی نمود، "تنها زمان لازم است تا تکنولوژی کامپیوتر بتواند پیچیدگی های ذاتی فرم های تشکیل شده از سطوح پیچیده را با زبان ساخت بازسازی کند." کسلر و دیگر هنرمندان و معماران - شامل آنتونیو گائودی، انریک مندلسون، فرای آتو، و کیونوری کیکوتاکه - فرم ها و ساختارهای پیچیده را با درجات مختلفی از تخصص فنی درک و مدلسازی کرده بودند، و Roig در دهه 1960 چنین تشخیص داد که فن آوری های جدید کامپیوتری می تواند به طراحی و ساخت انها کمک کند.
@parametric

نمونه ای از ترسیمات دارسی تامسون
@parametric

@parametric
با این وجود، تا دهه 1980 طول کشید تا پیشرفت های در طراحی پارامتریک برای معماران مفید فایده واقع شود. پیشرفت های در رشته شبه علمی مورفولوژی گیاهی و جانوری پشتیبان نوآوری هایی بود که می توانست به همراه نبوغ و ابتکار برای تکنیک های طراحی بکار گرفته شود. طبیعت از سال های دور سیستم ها و ساختارهایی را با پیچیدگی دقیق توسعه داده بود که معماران و طراحان آنها را پی ریزی اشکال ساختمانی و الگوهای سازمانی شهری بکار بسته بودند. لوئیس سولیوان، میس وندروهه، لازلو موهولی-ناگی، سر پاتریک گدس، و دیگران، تحت تاثیر نوشته های مورفولوژیک گوته (ترادیسی گیاهان، 1970)، راسل (فرم و عملکرد، 1916) و فرانس (گیاهان به عنوان مخترع، 1920) قرار گرفتند. با این حال، علی رغم پیشرفت های مهم تحلیلی انجام شده در کتاب "درباره رشد و فرم" دارسی تامسون در سال 1917 (تجدیدچاپ در سال 1942)، همراه با مدل های ریاضیاتی بعدی برای شکل دهی الگوهای بیولوژیکی توسعه یافته توسط آلن تورینگ در سال 1952 و لیندنمایر در سال 19۶8، مورفولوژی به عنوان یک علم راکد و غیر فعال در سراسر اواسط قرن بیستم تبدیل شده بود. درست به مانند فرم های آزاد طراحی شده توسط کسلر، چنین ثابت شده بود که این موضوع برای اندازه گیری و ترسیم همراه با دقت ساختارهای در حال تحول و الگوهای ظریف زندگی اورگانیک بیش از حد دشوار است.
@parametric

نمونه فراکتال مندلبرو
@parametric

@parametric
معماری اهل لس آانجلس گِرِگ لین بدل به نظریه پرداز و طراح پیشرو در استفاده از کامپیوتر برای ایجاد آنچیزی شد که معماری به نام blob و fold می شناسد. کتاب وی بنام "پویانمائی فرم" (1999) تاریخ را مورد مطالعه قرار داد و یک سری راهنمائی هائی را برای معماری مقرر نمود که می توانست با استفاده از کدها و سیستم های ژنتیک، اگرچه تنها عملاً در کامپیوتر، به شکل قابل پیش بینی رشد کند. اسپلاین (Spline) به دلیل ظرفیت پارامتریک ساده و دقیق خود مناسب ترین روش قابل استفاده انتخاب گردید. منحنی اسپلاین را می شد در هماهنگی با مجموعه ای از داده ها تغییر شکل داد، کشیده کرد وتکثیر نمود. تمامی این عملیات ها با مرتبط کردن منحنی با یک سری بردارها و داده ها نتیجتا یک منحنی نرم و همگنی را تولید می کرد.
@parametric

گرگ لین و کارگاه ساخت
@parametric

@parametric
بن وان برکل و استودیو کارولین باس مقاله "پروژه لاستیک- حصیر برای روتردام، 2045" را در سال 1995 منتشر نمودند که بطور خلاصه چگونگی استفاده از ابزارهای محاسباتی را برای درک زیرساخت های بزرگ شهری از طریق وارد کردن طیف وسیعی از معیارهای پارامتریک تشریح کردند. این قواعد از طریق نرم افزار های انیمیشن سازی با زبان زمان و حرکت نشان داده شد. پروژه Musee Du Quai Branly پیتر آینزمن در سال 1999 نشان داد که چه چیزی را می توان با این تکنیک های طراحی متصور شد و استدیوی UN در سال 1998 تکامل فرم های پیچیده را از طراحی تا ساخت در قالب Trilogy به نمایش گذاشت، که امروزه با استفاده از ماشن آلات پیشرفته CAD/CAM-CNC در کنار تکنولوژی نمونه سازی سریع قابل دستیابی است.
@parametric

پروژه Musee Du Quai Branly پیتر آینزمن
@parametric

@parametric
محدودیت این مطالعات پارامتریک، که در حال حاضر عمدتاً توسط دانشجویان و اساتید دانشگاه کلمبیا، دانشگاه AA، و سایر مقاطع تحصیلات تکمیلی پیگیری می شود، خود فرم ها بوده اند، که عموماً بصورت گنگ، تعریف نشده، و بیش از حد مشکل جهت ساخت ظاهر می شدند. در کنار استدیوهای Lyn و UN، چندین معمار دیگر نیز شروع به تحقیقات عمیق تر دز زمینه رسیدن به یک مقیاس مناسب برای ساخت کردند:

William Massie - Mark Burry - Mark Goulthorpe - Office dA - SHoP - Coop Himmelb(l)au - Asymptote - Jesse Reiser - Zaha Hadid

تنها تعدادی از مبتکرترین معمارانی هستند که پیگیر تکنیک های طراحی و تولیدی می باشند که ایده های مربوط به سیستم های پارامتریک را مورد بررسی قرار می دهند.
@parametric

پروژه ای از Mark Burry
@parametric