«حتی اگه می‌شد زمان رو به عقب برگردوند... باز هم اجازه می‌دادم همه‌چیز همون‌طور که قبلاً بود، باقی بمونه. من همچنان دوستت خواهم داشت، درست مثل روزهایی که قبلاً عاشقت بودم... درست مثل همون روزها... تا آخرین لحظه، تا وقتی که زمان به پایان برسه، همچنان دوستت خواهم داشت...»


این ماجرا دوباره بحث درباره شیفت‌های مرگ‌آور تیم پشت صحنه رو داغ کرده؛ آدمایی که معمولاً روزی ۱۶ ساعت و بیشتر کار می‌کنن و بین فیلم‌برداری‌ها وقت استراحت خیلی کمی دارن.

انجمن بازیگران تایلند (TOSAA) هم واکنش داد، گفت خیلی متأسفیم و تأکید کرد که ایمنی، حال خوب و کیفیت زندگی بچه‌های این صنعت خیلی مهمه. این انجمن گفت باید شرایط کاری منصفانه‌تر بشه، از جمله حداقل ۱۰ ساعت استراحت بین تموم شدن یه شیفت و شروع شیفت بعدی

پپر، یک نوازنده که شاهد یک قتل مرتبط با پسر یک سیاستمدار قدرتمند بوده، به یک شاهد مهم تبدیل می‌شود و باید وارد برنامه حفاظت از شاهد شود.
ستوان پونگ‌پوئن مسئول حفاظت از او می‌شود. اما رابطه این دو پیچیده است و مدام با هم درگیر می‌شوند. برای حفظ امنیت پپر، او باید هویت جدیدی بگیرد، اما زندگی مشترک این دو می‌تواند این مأموریت را به چیزی بسیار بزرگ‌تر از فقط محافظت از یک زندگی تبدیل کند.
میان خطرها، تحریک‌ها و احساسات غیرمنتظره، آیا پلیس می‌تواند قلبش را به همان اندازه شهادتش محافظت کند؟