این: معمولاً وقتی کارمون تموم میشه، ازش می‌پرسم گرسنه‌ای؟ غذا خوردی؟ یا بریم با هم چیزی بخوریم؟ بعضی وقت‌ها واقعاً با هم غذا می‌خوریم، ولی این اواخر اُنگسا امتحان‌های میان‌ترمش رو داره، برای همین فقط سرِ کار همدیگه رو می‌بینیم.

اُنگسا: معمولاً بعد از تموم شدن کار با هم غذا می‌خوریم.

این: ولی این اواخر خیلی وقت آزاد نداره.

اُنگسا: دوباره تقصیر من شد 😞

این: نه نه، تقصیر تو نیست. همزمان هم کار داری، هم درس و کلی مشغله. واقعاً بهت احترام می‌ذارم. 🥺

اُنگسا: خیلی خسته‌ام، یه کم حمایت لازم دارم.

این: نه نه~ تو داری همه‌چیز رو عالی پیش می‌بری. 🥹🤍

جونگ با چشمای خیس گفت:
«از همه‌ی فن‌ها که همیشه حمایتمون می‌کنید خیلی تشکر می‌کنم. فکر نمی‌کردم این‌همه دوست داشته بشیم. آیا لایق این عشقیم؟ یا فقط دارم احساسات خودم رو می‌گم؟ حس می‌کنم همه بیش از حد مهربونن.
نمی‌دونم چطور می‌تونم جبران کنم. شاید توی همین یه زندگی هم نتونم.
فقط بدونید که هر کاری که برای ما انجام دادید (چه پروژه‌های LED و دیگه) رو دیدیم و باخبریم. هیچ‌کدوم برا ما بی‌ارزش نیست. همه‌شون خیلی ارزشمندن.
به خدا راست می‌گم. از همه‌تون خیلی ممنونم.

وینی گفت به‌خاطر بالا بودن آب، مجبور شده از پنجره ماشین بیاد بیرون 🥲
خوشبختانه خودش حالش خوبه و تونسته ماشین رو از اون منطقه خارج کنه و بعد هم برای تعمیر بفرستتش تعمیرگاه. 🤍

با اینکه چند مسیر کاملاً آب‌گرفته بود و حتی آب وارد ماشین شد، عمو سایان چند بار مسیرش را عوض کرد و با وجود خطر خراب شدن ماشین، همچنان دنبال راهی برای رساندن بوک بود.

بوک گفت رفتار و مهربانی این راننده باعث شد وسط یک صبح سخت، دوباره حس کند هنوز آدم‌های خوبی در دنیا هستند. 🥹🤍