‌
هر که او بیدارتَر، پُر دَردتَر...

✍🏻 مولانا

‌
‌با جلوه‌ی او در چه حساب است وجودم؟
چون صبح دمد، شمع سحرگاه تمام است...

✍🏻حزین لاهیجی

گره‌
گشای
دلِ
تنگِ
ماست
قطره ی
اشک

✍🏻 فیاض لاهیجی

من دهان بستم
تو باقی را بدان....

✍🏻مولانا

‌

تو مرو گر همه رفتند غمی نیست، تو باش...

✍🏻 عماد خراسانی

من به اندازه ی یک ابر دلم می گیرد...

✍🏻سهراب سپهری

‌
هیچ اگر سایه پذیرد منم آن سایه ی هیچ

✍🏻خاقانی

‌
به راه این امید پیچ در پیچ
مرا لطف تو می‌باید، دگر هیچ...

✍🏻وحشی بافقی

تو همه چیز منی؛
و اگر از این همه چیز، حتی ذره‌ای کم شود؛
من خالی می‌شوم؛
من تهی می‌مانم…

✍🏻ناظم حکمت

خداوندا
مرا
آن
دِه
که
آن
بِه...

✍🏻حافظ

‌
آدمی تنهاست با دردی که دارد...

✍🏻نیما یوشیج

‌
گر‌چه لب میخندد اما دیده‌ام غرق غم است...

✍🏻 معراج سلیمانی اصل

جهانی
راز
دارم
مانده
در
دل ...

✍🏻عطار

‌
الهی تا بُوَد دنیا، تو باشی

✍🏻 فیاض لاهیجی

‌

من جز برای تو نمیخواهم خودم را
ای از همه من‌هایِ من بهتر، منِ تو ...

✍🏻 قیصر امین پور

حق با سکوت بود، صدا در گلو شکست!

✍🏻قیصر امین‌پور

‌
ما
به
فرمان
دل
او
هرچه
گوید
آن
کنیم...

✍🏻مولانا

‌
بگفت تو ز چه سیری؟ بگفتم از جز تو...

✍🏻مولانا

منِ دل خسته به دردِ تو دوا یافته ام...

✍🏻کمال خجندی

می‌گویم اما درد دل سربسته‌تر بهتر
بغض گلوی مردها نشکسته‌تر بهتر

✍🏻حسین_زحمتکش

امـروز همه تویـے و فردا همه تـــو

✍🏻مولانـــا