در این ناتمامیِ زندگی
تنها چیزی که منجی آدمی است
عشق است . . .

✍🏻#شمس_لنگرودی

‌
ما امانت‌ دارِ عشقیم از ازل...

✍🏻فیاض لاهیجی

اما نهان برای تو پر میزند دلم...!

✍🏻مهدی اخوان ثالث

هر چه کاشتم به باد رفت و ماند
کاش‌ها و کاش‌ها و کاش‌ها...

✍🏻 قیصر امین پور

‌
هر چه آید به سرم باز بگویم گذرد
‏وای ازین عمر که با می‌گذرد ، می‌گذرد

✍🏻‏فریدون فرخزاد

چو بوی زلف تو همراهی صبا کرده
ربوده جان ز من و کالبد رها کرده

پناه سوزش بیچارگان شده زلفت
که در کناره خورشید تکیه جا کرده

✍🏻#امیرخسرو_دهلوی

‌

و از میانِ همه‌ی خدایان، خدایی جز فراموشی، بر این همه رنج آگاه نگردد.

✍🏻احمد شاملو

‌
درمان که کند مرا
که دردم هیچ است...!!

✍🏻 مولانا



من مردگان بیشماری رادیده‌ام که راه می‌رفتند ...

✍🏻 پناهی



‌
لبخندِ تو خلاصه‌ی خوبی‌هاست...

✍🏻 قیصر امین پور

گره‌
گشای
دلِ
تنگِ
ماست
قطره ی
اشک

✍🏻فیاض لاهیجی

اندوه کسی را نکشت
اما ما را از همه‌چیز،
تهی ساخت!

✍🏻محمود درویش

من به تنهایی پناه آوردم از آزارِ خلق

✍🏻 محمدمهدی پناهنده

کَم
مَبین
خود
را
که
از
بسیار
هم
بیشی:)

✍🏻اخوان ثالث

‌
جان را چه خوشی باشد، بی صحبتِ جانانه؟

✍🏻 مولانا

‌
تا‌ کی غم آن خورم که دارم یا نه؟
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه...؟

✍🏻 خیام

‌فراموش می شوی
گویی که هرگز نبوده ای...

✍🏻 محمود درویش

‌
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران...

✍🏻 شهریار

کافی‌ست چند قدم
با این آدم‌ها قدم بزنی
تازه می فهمی
این آدم‌ها
فقط از دور،
نزدیکند... !

✍🏻 امیر وجود

‌

میزند بَرﻫﻢ جهاﻥ رﺍ
هر ﮐﻪ ﯾﮏ ﺩﻝ بشکند ...
‌

✍🏻صائب تبریزی

‌
دل ز تن بردی و در جانی هنوز...

✍🏻 امیرخسرو دهلوی