قفسه ی قدیمی کتاب خانه، مثل همیشه یک حسِ خاصی منتقل میکند.
لذتِ شیرین ورق زدن برگ هایی که نمی توانی با قاطعیت بگویی که از چه زمان اینجا شروع به خاک گرفتن کردند.
حقیقت این است که، تنها بودن با کتاب هارا به تنها بودن کنار انسان ها، ترجیح میدهم.
زیرا کتاب ها بارِ سنگینِ “واقعیت” رو حمل نمیکنند، هریک متعلق به دنیای خودش است، دنیایی که برمیگردد به افکار و خیالات پنهانِ تو، دنیایی که محدودت نمیکند.
هیچ کتابی ظالم و ناعادلانه بودنِ دنیای واقعی را توی سرت نمی کوبد.
بیشتر سعی میکند که تو را آرام در دنیای افسانه ای خودش غرق کند، آنقدر غرق که به خودت میایی و میبینی ساعت ها درون قصرِ طلایی ذهنت درحال پرسه زدنی.
_🥀 : 𝐄𝐚𝐬𝐭𝐞𝐫𝐧 𝐬𝐭𝐚𝐫 𝟐𝟐.𝟗.𝟓
لذتِ شیرین ورق زدن برگ هایی که نمی توانی با قاطعیت بگویی که از چه زمان اینجا شروع به خاک گرفتن کردند.
حقیقت این است که، تنها بودن با کتاب هارا به تنها بودن کنار انسان ها، ترجیح میدهم.
زیرا کتاب ها بارِ سنگینِ “واقعیت” رو حمل نمیکنند، هریک متعلق به دنیای خودش است، دنیایی که برمیگردد به افکار و خیالات پنهانِ تو، دنیایی که محدودت نمیکند.
هیچ کتابی ظالم و ناعادلانه بودنِ دنیای واقعی را توی سرت نمی کوبد.
بیشتر سعی میکند که تو را آرام در دنیای افسانه ای خودش غرق کند، آنقدر غرق که به خودت میایی و میبینی ساعت ها درون قصرِ طلایی ذهنت درحال پرسه زدنی.
_🥀 : 𝐄𝐚𝐬𝐭𝐞𝐫𝐧 𝐬𝐭𝐚𝐫 𝟐𝟐.𝟗.𝟓
I’m really bad with words, I might say sth and u get sth,completely opposite from what i meant n i can’t help it
ساحلِ قلبم،از نبودت خفه گشته.
در چه حالی، همچیز مرتب است؟
تنهایی سخت میگذرد یا دیگر برایت عادت شده؟
امروز بخاطرت تمام صدف های ساحل را جمع کرده ام یا بهتر است بگویم، هرچه به چشمانم آمد.
یادم میاید که برایم تعریف میکردی،زمانی که با دستانِ ظریف و به سفیدی برفت، مشغولِ جمع کردنِ آنها میشدی و پاهای برهنه ات روی ساحل، اثری از وجودت را حک میکرد.
میگفتی که صدف ها در وجودشان دریایی کوچک را جای میدهند، با شنیدن صدای این دریا ارام میشوی.
پس برایت هرچه میشود جمع میکنم،تا وقتی که زمانش رسید و سعادت دیدنت را داشتم،به تو بدهم تا هیچ وقت حس ناآرامی را در دلت تجربه نکنی.
و هرگاه دریای یکی خشک شد به سراغ دیگری بروی.
همچنان منتظرت هستم،عشقم را که فراموش نکرده ای؟
میدانی؟، انتظار نبودت، دارد من را ارام ارام، نابود میکند.
برایم سخت است،اما نمیتوانم همچیز را رها کنم و پیش تو بیایم.
اگر اینکار را انجام دهم یعنی تسلیم شده ام و تو هیچ وقت این اجازه را به من نمیدهی، میترسم اگر به ذوقِ دیدنت، طاقتم را از دست دهم،آن دنیا که به سراغت میایم رویِ دیدنت را نداشته باشم،نگاهم نکنی،از دستم دلخور باشی و هیچ چیز برایم ترسناک تر از این نیست.
پس متاسفم ،اشکالی ندارد، کمی دیگر تنها بمانی؟
-sound track-
_🥀 : 𝐄𝐚𝐬𝐭𝐞𝐫𝐧 𝐬𝐭𝐚𝐫 𝟐𝟐.𝟗.𝟏𝟐
در چه حالی، همچیز مرتب است؟
تنهایی سخت میگذرد یا دیگر برایت عادت شده؟
امروز بخاطرت تمام صدف های ساحل را جمع کرده ام یا بهتر است بگویم، هرچه به چشمانم آمد.
یادم میاید که برایم تعریف میکردی،زمانی که با دستانِ ظریف و به سفیدی برفت، مشغولِ جمع کردنِ آنها میشدی و پاهای برهنه ات روی ساحل، اثری از وجودت را حک میکرد.
میگفتی که صدف ها در وجودشان دریایی کوچک را جای میدهند، با شنیدن صدای این دریا ارام میشوی.
پس برایت هرچه میشود جمع میکنم،تا وقتی که زمانش رسید و سعادت دیدنت را داشتم،به تو بدهم تا هیچ وقت حس ناآرامی را در دلت تجربه نکنی.
و هرگاه دریای یکی خشک شد به سراغ دیگری بروی.
همچنان منتظرت هستم،عشقم را که فراموش نکرده ای؟
میدانی؟، انتظار نبودت، دارد من را ارام ارام، نابود میکند.
برایم سخت است،اما نمیتوانم همچیز را رها کنم و پیش تو بیایم.
اگر اینکار را انجام دهم یعنی تسلیم شده ام و تو هیچ وقت این اجازه را به من نمیدهی، میترسم اگر به ذوقِ دیدنت، طاقتم را از دست دهم،آن دنیا که به سراغت میایم رویِ دیدنت را نداشته باشم،نگاهم نکنی،از دستم دلخور باشی و هیچ چیز برایم ترسناک تر از این نیست.
پس متاسفم ،اشکالی ندارد، کمی دیگر تنها بمانی؟
-sound track-
_🥀 : 𝐄𝐚𝐬𝐭𝐞𝐫𝐧 𝐬𝐭𝐚𝐫 𝟐𝟐.𝟗.𝟏𝟐
مردم نمیتوانستند واقعیت را قبول کنند، اینکه دیگر هیچ آدمی روی زمین نیست، اینجا انسانیت از روی زمین پاک شده.
مابقی صرفا مترسک هایی بودند که هرکدام پیِ قدرت، توجه و خواسته هایشان می دویدند.
_🩹 : 𝐒𝐜𝐚𝐫𝐬 𝟐𝟐.𝟗.𝟏𝟒
مابقی صرفا مترسک هایی بودند که هرکدام پیِ قدرت، توجه و خواسته هایشان می دویدند.
_🩹 : 𝐒𝐜𝐚𝐫𝐬 𝟐𝟐.𝟗.𝟏𝟒