අද මගෙ ජිවිතේ කවදාවත් අමතක වෙන්නෙ නැති, කරන්නත් බැරි, අමතක කරන්නෙත් නැති දවසක් අද..
ඒ මතකයන් නිසා මුළු අතීතෙටම පණ ආවා වගේ හැගීමක් මට, ආසම හීනයක් දක්කා වගේ දැනුනා..
ඒත් මම දැනටමත් පරක්කු වැඩි බව දැන දැනත් මම කලේ වරදක්ද බං..
මට මහා අමුතු පාලුවක් දැනෙනවා බං..
ඒක කියා ගන්න බැරි දුකක්..
උබ ගාවට ඇවිත් ඔහේ කියවන්න තරම් හිතෙන දුකක්..
ඔව් පොඩී...
උබ කොහොම දරා ගන්නවද,
නැත්තම්.. නෑ. උබට ඩෝප් නිසා කියල උබට බේරෙන්න බෑ බං පොඩියා.. උබ මගෙන් මොන මොනවදෝ මාව තුරුල් කරන් ඉල්ලුවෙ, ඇස් නෑරම ඉල්ලුවේ අවංක නැති කමටද, මං උබේ හොදම යාලුවා නිසා මගෙන් ඒව ඉල්ලන්න ලැජ්ජ හිතුන නිසාද.. කියලා දීපන් මට..
උබ කොහොමද ඉන්නේ ඔහොම..
උබ ඉදී බං.. උබ ඉදී..
උබට චුටිගෙන් ලස්සන ආදරයක් ලැබෙනවා..
ඒ ඇති උබට..
ඒත් බං මේ අසරණ මම...
උබ හීනයක් විතරයි කියලා දැනගෙන ඉදියා බං.. ඒත් මේ තරමම ලස්සන හීනයක් කියලා දැනෙද්දි..
මට දැනෙන දුක, හිතුවද පොඩ්ඩක්වත්..?
වැඩක් නෑ බං කියලා...
උබට එහෙම දුකක් නෑ මම දන්නවා.
එහෙම දැනුනත් මම උබලා අතරට කීයටවත් එන්නෑ පොඩී..
උබ ඇස් වහං ඉදියේ මම එහෙම කරයි කියලද.. නෑ උබ දන්නව මං ගැන.. උබේ බොක්ක මං.. උබට මං එහෙම කරන්නෑ බං..
පලවෙනි වතාවට වගෙම අන්තිම වතාවට කියලා ඔය ඇස් ඇරලා මං දිහා බලලා මම උබට අදරෙයි කිව්ව නම්..
මට ඇති ජිවත් වෙන්න ඒ වචන ටික මැරෙනකම්ම...
මේ දින පොත ආපහු ලියන්න ගන්න හේතුව පොඩී උබ බං..
මං මගෙ ජිවිතේ උබ එක්ක බෙදා ගන්න ඉදියා.. ඒත් බැරි උනා.. මං කලින් ඉදන්ම උබ වගේම දුක් වින්ද කොල්ලෙක් බං.. ගෙදර හැමදේම හොයලා බැලුවත් මගේම කියලා එකෙක් ඕනෙයි කියලා හිත ඉල්ලුවා. ඒ ඉල්ලුවේ උඹව බං.. මගේ කරුම හිත ඉල්ලුවේ උබව මං.. මං වැරදිද? උබ ගැන කිසිම දෙයක් නොදන්න මම් උබව ඉල්ලපු එක වැරදිද..? වැරැද්ද කාගේ උනත් මට ඕනේ උනේ එක දෙයයි.. එකයි උබ ගාවම ඉදියෙ මම..
මට ඉදියේ නංගියි මල්ලියි අම්මයිනේ බං...
තාත්තා පොඩි කාලෙම යුද්දෙදි නැති උනා.. එදා ඉදන් හැදුනේ අපි අම්මා එක්ක. මම කැම්පස් ආවම අම්ම අසනීප උනාම.. මම කැම්පස් එකට ගොඩක් වෙලාවට ගියේ නෑ, මම ඕනේම ලෙක්චර් එකකට ඇරෙන්න අනිත් හැම වෙලාවකම මම ආයතනයක වැඩට ගියා. පාර්ට් ටයිම් විදිහට. මට තිබ්බේ ලිපි අංශයක් බාරව.. ගොඩක් වැඩ තිබ්බා.. ඒත් මට හිටියේ උසස්පෙල සහ සමන්යපෙල ලියන සහොදරයො දෙන්නෙක්.. මම ඒ හැම වැඩක්ම කරගෙනම ඉගෙන ගන්න වින්දේ පට්ටම දුකක් කිව්වොත් හරි.
පස්සෙ අම්මට කරපු බෙහෙත් වලින් අම්ම යාන්තම් ඔලුව උස්ස ගත්තම මටත් යාන්තම් පොඩි හරි නිදහසක් ආවා..
ඒ නිදහස් වුන සැනින්ම මම ගියේ කැම්පස් එකට. ඒ ලෙක්චර් යන්න නෙවෙයි.. කැම්පස් එකේම නිදා ගන්න දෙනවා නම් එක පයින්ම කැමති වෙන, කැම්පස් එකේම පැලපදියන් වෙලා ඉන්න උබව බලන්න.. ඔව්. ශාලිය, නැත්තම් පොඩීව බලන්න.
මුල ඉදන්ම පොඩී උබව දකින්න ආසාවක් තිබ්බෙ ඇයි කියන්න දන්නෑ..
එහෙම හිතක් තිබ්බ මට
ඌ මගේ හොදම යාලුව වගේ මාව විතරක් හොස්ටල් එකේදි හොයන් එද්දි මට දැනුන සතුට කියන්න තෙරෙන්නෑ.
පස්සෙ පස්සෙ හොස්ටල් එකෙත් සමහරක් දාට උබ රෑට අතුරුදහන් වෙද්දි මගේ හිත ගොඩක් හෙව්වා..
මට තෙරෙන්නෑ ඇයි මම එහෙම කලේ කියලා.. ඒත් මට එහෙම නොකර ඉන්න හිතක් තිබ්බෙ නෑ.
උබ ආශ්රේ කලේ මට හරි වචනයක් ගන්න බැරි යාලුවො ටිකක්..
ඒත් මම හැමදාම ඌ ගැන හොයද්දි අහන්න උනේ උන්ගෙන්. උන්ගෙන් වචනයක් නැති කොට මම මුළු රෑම පමණක් දාට උබ එනකම් අවදියෙන් ඉදපු දවස් තිබ්බා..
කොහොම හරි කලේ ගෙවිලා ගියා කැම්පස් එකෙන් පස්සෙ මම යන්තම් ඔලුව ඉස්සෙවෙ මල්ලි නංගි ලොකු නිසා උනුත් හොදට මහන්සි වෙලා ඉගෙන ගත්ත නිසා..නංගිව බලා කියා ගන්න මල්ලිත්.. අම්මව බලා ගන්න නංගිත් දෙන්නම ඉන්න නිසා මම කැම්පස් අවුට් උන ගමන් ජොබ් එකක් හෙව්වෙ මට සල්ලි ඕනේ නිසා..
කැම්පස් එකෙදිවත් හදා ගන්න බැරි උන, උබ ගාවට ලං වෙන්න බැරුව ඉදපු මට කැම්පස් එකෙන් පස්සෙ උබ එක්ක නිදහසේ ඉන්න ලැබුනා. මම හිතනවා ඒ නිසාම තමා අද මේ දුක මම තනියම විදින්නේ. මගෙ දුක මට වෙලාවකට දරාගන්න බෑ බං.. උබේ සමහර වැඩ.. මාව අමු අමුවෙ මරලා දාන්න වගේ දැනුනා බං.. එත් උබව තනි කරන්න මට ඒක හේතුවක් නෙවෙයි. මම උබ එක්කම හිටියා.. මොකද උබේ හොදම යාලුවා මං නිසා..
ඒ මතකයන් නිසා මුළු අතීතෙටම පණ ආවා වගේ හැගීමක් මට, ආසම හීනයක් දක්කා වගේ දැනුනා..
ඒත් මම දැනටමත් පරක්කු වැඩි බව දැන දැනත් මම කලේ වරදක්ද බං..
මට මහා අමුතු පාලුවක් දැනෙනවා බං..
ඒක කියා ගන්න බැරි දුකක්..
උබ ගාවට ඇවිත් ඔහේ කියවන්න තරම් හිතෙන දුකක්..
ඔව් පොඩී...
උබ කොහොම දරා ගන්නවද,
නැත්තම්.. නෑ. උබට ඩෝප් නිසා කියල උබට බේරෙන්න බෑ බං පොඩියා.. උබ මගෙන් මොන මොනවදෝ මාව තුරුල් කරන් ඉල්ලුවෙ, ඇස් නෑරම ඉල්ලුවේ අවංක නැති කමටද, මං උබේ හොදම යාලුවා නිසා මගෙන් ඒව ඉල්ලන්න ලැජ්ජ හිතුන නිසාද.. කියලා දීපන් මට..
උබ කොහොමද ඉන්නේ ඔහොම..
උබ ඉදී බං.. උබ ඉදී..
උබට චුටිගෙන් ලස්සන ආදරයක් ලැබෙනවා..
ඒ ඇති උබට..
ඒත් බං මේ අසරණ මම...
උබ හීනයක් විතරයි කියලා දැනගෙන ඉදියා බං.. ඒත් මේ තරමම ලස්සන හීනයක් කියලා දැනෙද්දි..
මට දැනෙන දුක, හිතුවද පොඩ්ඩක්වත්..?
වැඩක් නෑ බං කියලා...
උබට එහෙම දුකක් නෑ මම දන්නවා.
එහෙම දැනුනත් මම උබලා අතරට කීයටවත් එන්නෑ පොඩී..
උබ ඇස් වහං ඉදියේ මම එහෙම කරයි කියලද.. නෑ උබ දන්නව මං ගැන.. උබේ බොක්ක මං.. උබට මං එහෙම කරන්නෑ බං..
පලවෙනි වතාවට වගෙම අන්තිම වතාවට කියලා ඔය ඇස් ඇරලා මං දිහා බලලා මම උබට අදරෙයි කිව්ව නම්..
මට ඇති ජිවත් වෙන්න ඒ වචන ටික මැරෙනකම්ම...
මේ දින පොත ආපහු ලියන්න ගන්න හේතුව පොඩී උබ බං..
මං මගෙ ජිවිතේ උබ එක්ක බෙදා ගන්න ඉදියා.. ඒත් බැරි උනා.. මං කලින් ඉදන්ම උබ වගේම දුක් වින්ද කොල්ලෙක් බං.. ගෙදර හැමදේම හොයලා බැලුවත් මගේම කියලා එකෙක් ඕනෙයි කියලා හිත ඉල්ලුවා. ඒ ඉල්ලුවේ උඹව බං.. මගේ කරුම හිත ඉල්ලුවේ උබව මං.. මං වැරදිද? උබ ගැන කිසිම දෙයක් නොදන්න මම් උබව ඉල්ලපු එක වැරදිද..? වැරැද්ද කාගේ උනත් මට ඕනේ උනේ එක දෙයයි.. එකයි උබ ගාවම ඉදියෙ මම..
මට ඉදියේ නංගියි මල්ලියි අම්මයිනේ බං...
තාත්තා පොඩි කාලෙම යුද්දෙදි නැති උනා.. එදා ඉදන් හැදුනේ අපි අම්මා එක්ක. මම කැම්පස් ආවම අම්ම අසනීප උනාම.. මම කැම්පස් එකට ගොඩක් වෙලාවට ගියේ නෑ, මම ඕනේම ලෙක්චර් එකකට ඇරෙන්න අනිත් හැම වෙලාවකම මම ආයතනයක වැඩට ගියා. පාර්ට් ටයිම් විදිහට. මට තිබ්බේ ලිපි අංශයක් බාරව.. ගොඩක් වැඩ තිබ්බා.. ඒත් මට හිටියේ උසස්පෙල සහ සමන්යපෙල ලියන සහොදරයො දෙන්නෙක්.. මම ඒ හැම වැඩක්ම කරගෙනම ඉගෙන ගන්න වින්දේ පට්ටම දුකක් කිව්වොත් හරි.
පස්සෙ අම්මට කරපු බෙහෙත් වලින් අම්ම යාන්තම් ඔලුව උස්ස ගත්තම මටත් යාන්තම් පොඩි හරි නිදහසක් ආවා..
ඒ නිදහස් වුන සැනින්ම මම ගියේ කැම්පස් එකට. ඒ ලෙක්චර් යන්න නෙවෙයි.. කැම්පස් එකේම නිදා ගන්න දෙනවා නම් එක පයින්ම කැමති වෙන, කැම්පස් එකේම පැලපදියන් වෙලා ඉන්න උබව බලන්න.. ඔව්. ශාලිය, නැත්තම් පොඩීව බලන්න.
මුල ඉදන්ම පොඩී උබව දකින්න ආසාවක් තිබ්බෙ ඇයි කියන්න දන්නෑ..
එහෙම හිතක් තිබ්බ මට
ඌ මගේ හොදම යාලුව වගේ මාව විතරක් හොස්ටල් එකේදි හොයන් එද්දි මට දැනුන සතුට කියන්න තෙරෙන්නෑ.
පස්සෙ පස්සෙ හොස්ටල් එකෙත් සමහරක් දාට උබ රෑට අතුරුදහන් වෙද්දි මගේ හිත ගොඩක් හෙව්වා..
මට තෙරෙන්නෑ ඇයි මම එහෙම කලේ කියලා.. ඒත් මට එහෙම නොකර ඉන්න හිතක් තිබ්බෙ නෑ.
උබ ආශ්රේ කලේ මට හරි වචනයක් ගන්න බැරි යාලුවො ටිකක්..
ඒත් මම හැමදාම ඌ ගැන හොයද්දි අහන්න උනේ උන්ගෙන්. උන්ගෙන් වචනයක් නැති කොට මම මුළු රෑම පමණක් දාට උබ එනකම් අවදියෙන් ඉදපු දවස් තිබ්බා..
කොහොම හරි කලේ ගෙවිලා ගියා කැම්පස් එකෙන් පස්සෙ මම යන්තම් ඔලුව ඉස්සෙවෙ මල්ලි නංගි ලොකු නිසා උනුත් හොදට මහන්සි වෙලා ඉගෙන ගත්ත නිසා..නංගිව බලා කියා ගන්න මල්ලිත්.. අම්මව බලා ගන්න නංගිත් දෙන්නම ඉන්න නිසා මම කැම්පස් අවුට් උන ගමන් ජොබ් එකක් හෙව්වෙ මට සල්ලි ඕනේ නිසා..
කැම්පස් එකෙදිවත් හදා ගන්න බැරි උන, උබ ගාවට ලං වෙන්න බැරුව ඉදපු මට කැම්පස් එකෙන් පස්සෙ උබ එක්ක නිදහසේ ඉන්න ලැබුනා. මම හිතනවා ඒ නිසාම තමා අද මේ දුක මම තනියම විදින්නේ. මගෙ දුක මට වෙලාවකට දරාගන්න බෑ බං.. උබේ සමහර වැඩ.. මාව අමු අමුවෙ මරලා දාන්න වගේ දැනුනා බං.. එත් උබව තනි කරන්න මට ඒක හේතුවක් නෙවෙයි. මම උබ එක්කම හිටියා.. මොකද උබේ හොදම යාලුවා මං නිසා..
❤2🥰2👍1
ඇත්තටම උනේ මේ දේ බං.....
ඒහෙම ලගින් ආශ්රේ කරද්දි උබගේ දඩබ්බර හිතට ගොඩක් ආදරේ කරපු මං ඔය හිත හීල කර ගන්නවමයි කියලා හිතුවා... ඒක හීනයක්.. ඒත් මං ඒකට ආස කලා. ඒ වෙනුවෙන් වැඩ කලා..
මම ඒකයි උබට ලං උනේ ගොඩක්ම..
උබ මං කියන දෙවල් අහද්දි..
කැම්පස් එකේදි වගේ වෙන යාලුවො ආශ්රේ කරන එක අඩු කරද්දි..
හැම එකකට ම මට කෝල් කරද්දි...
උබේ බොඩිමට එන්න මුලින්ම මට බෝඩිමෙන් පර්මිෂන් අරන් දෙද්දි...
මම හිතුවේ මගේ හීනේ හැබෑ වෙනවා කියලා බං.. මං තනියම හීන මලිගා හැදුවා..
මම ගෙදර ගිහින් මල්ලි එක්ක දවසක් රෑ කතා කලා.. ඒ අම්මගෙ ලොකූ ප්රශ්නයක් උන "ලේලි" සම්බන්ධව ගිවිසුමක් ගැහුවා. ඒ කරලා උබ ගාවට ආවේ උබ ගැන වචනයක්වත් නොකියා හිත හදන්.. උබගේ වෙන්න අවස්තාවක් ආවොත් උබේම වෙනව කියලා හිතලා.. උබ මගේ කර ගන්නවා කියලා හිතලා..
මොකද උබේ හැමදේම දැන දැනත් උබට මේ තරම් ආදරේ කලේ ඇයි කියලා මම අදටත් දන්නෑ පොඩී. ඒක රහසක් බං අදටත්..
කාලයක් යද්දි ඉවසලා බැරිම තැන
'උබ මට බැන්නත් කමක්නෑ කියලා... උබ මට ගැහුවත් කමක්නෑ කියලා අහන්න ඉදපු වචම ටික මාව සදහටම ගොළු කරලා දන්න තරම් මගේ ජිවිතේ මට වෛර කරලා බව මම දැනන් ඉදියේ නෑ බං..'
මට උබ ගාවට එන්න බැරි හෙතුව මගේම අඩුවක් වෙද්දි මම කොහොමද එහෙම දෙයක් නැති ගානට උබ ගාවට එන්නෙ. උබෙන් ඇවිත් අහන්නේ..? උබට ඕන කරන, සුදු හමක් තියන චූටි කොල්ලෙක් නෙවෙයි බං මම.. කොටින්ම ඔබේ ආසම ටයිප් එක මම නෙවෙයි..
මම ගොළු උනේ ඒකයි..
උබෙ ඇස්.. උබේ කට.. මූණ දකින වාරයක් ගානේ උබේ වෙන්න තිබ්බ නම්.. උබේ තොල් වලට මැදි වෙන සිගරට් එකක් වෙන්න තිබ්බ නම් කියලා හිතුන බොලඳ අදහසුත් උබ නිසා මගෙ හිතට නොදැනුනාම නෙවෙයි බං..
ආදරේදි අපි හැමෝම බොලඳයි...
ඒත් මට මගේ මොන අඩුවක් තිබ්බත් මට ඔනෙ උනේ උබ එක්ක ඉන්න..
උබ ජොබ් එකට දැන්මත් උබ රණ්ඩුවක් දාන් ආව.. ඒක විතරක් එකම එක වැරද්දකට කරලා අනිත් හැම වෙලාවකදිම මං එක්ක ඉඳපු උබ,
මම කියපු දෙවල් අහන නිසා මම සතුටෙන් හිටියා බං... ඇත්තටම..
මම හිතුවේ උබ මම හින්දා හැදෙන්න පටන් අරන් කියලා...
ඒත් එදා මම උබ ෆ්රෙට්රල් සෙඩ් එක ගාව කාගෙදො මන්ද ඇස් දෙකක් හොයද්දි මට දැනුනා පපුව ඇතුලට ඒ ෆ්රෙට්රල්ම දලා ගිණි තිබ්බ වගේ හැගීමක්..
මම ඉවසුවා හැමදේම, මට ඕනේ උබේ සතුට විතරක්ම නිසා.එදා මම කොච්චර ඇඩුවද කිව්වොත් උබ හිනා වෙයි බං..
ඒත් මම සතුටු උනා. මට නැති දෙයක් තව එකෙක්ට තියනව දකිද්දි මට කිසිම තරහක් දැනුනේ නෑ.. මට ඕනේ උනේ උබෙ සතුට. සත්තකින්ම පොඩී.. මම ආසම හිනාව මම දැන් වැඩිපුරම දකිනව.. ඒකම ඇති බං මට..
මම ආසම උන උබේ ඇස් දෙක වෙන ඇස් දෙකක් හොයාගෙන. මම මොනවා කියන්නද පොඩී.. එපා! ඕක නෙවෙයි උබෙ ඇස් දෙක කියලා කියන්නද..? මම ඉවසුවා බං. පිස්සු නෙවෙයි මට..
උබව දලා යන්න බැරි කමට ඉවසුව..
පිච්චි පිච්චි උබ ලගින්ම ඉදියා බං..
උබ චුටි ගැන මගේ ඉස්සරහා ඉදන් කියද්දි මට හිතුනේ මොනාද උබ දන්නවද..? අපායක ජීවත් වෙනවා වගේ බං.. ඔව්.
ඒත්...
දවසින් දවස උබ හිනා වෙද්දි.. මට දෙන්න බැරි උන ඒ හිනාව උබ අලුතෙන් හොයා ගත්ත ඇස් දෙක දෙනවා කියලා මට දැනෙද්දි දුක අස්සෙන් උනත් මට තරම් සතුටක් උබටවත් දැනෙන්නේ නැතුව ඇති බං...
උබ ඇවිත් ඒ ඇස් උබේ කර ගන්න උදව් ඉල්ලද්දි මම බෑ කියන්නද පොඩී..
උබම කියපං... කොච්චර හිත ගලක් උනත් ඒ වෙලාවට පට්ටම අසරණකමක් දැනෙනවා.. මමත් ඒ වගේම අසරණ උන බං..
මම ඉවසුවා බං. ඔව් උබ විශ්වස කරනවද මම දන්නෑ බං.. කලින් කිව්ව වගේ උබව දලා යන්න මට මේකවත් හේතුවක් උනේ නෑ පොඩී.. උබ ලස්සන්ට හිනා වෙනවා.. අලුත් ශෝටක් එහෙම අරන් එක ඇදන් හවසට මහරගමට ඇවිත් මගෙන් අහනවා
"ඒ ලස්සනයිද බං.." අවුස්සන්න නෑ කිව්වට මේ ලොකේ ලස්සනම ශෝට ඒක.. මේ ලොකේ ලස්සන්ම කොල්ලා තමයි ඒ ශෝට ඇදන් ඉන්නේ..
ඔහොම දවස ගනන් ගෙවෙද්දි.. මම හිත හදා ගත්තා උබ ලගදි විතරක් හරි උබේ හොදම යාලුවා වෙලා ඉන්න..
ඒත් උබ නැති මම තනි උන හැම වෙලාවෙම උබ ගැන විතරක් හිතන එක මම මටම රහසක් කර ගත්තා.. උබෙ හිත එක්ක විතරක් ජීවත් වෙන්න මම හිතා ගත්තා.. මොකද කිව්වොත් මට අම්මා නංගිලා දෙන්න ඇරුනම මගේ මුලු ලෝකෙම උනේ උබ පොඩි..
ඒක එක දවසින් ඇති උන දෙයක් කියලා මම කියන්නෑ.. ඒත් උබ වෙන ඇස් දෙකක් හොයාගෙන ඒ ඇස් උබට අයිති උනයි කියලා කියද්දි උබේ සතුටම දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලපු මම.. උදේට හදිස්සියට තියලා එන පහන්ට වැදලා උබව ඉල්ලුවේ නෑ බං මම..
උබ හැමදාම මගෙ හිතේ ඉදී පොඩී මේ විදිහටම.. අඩුම ඍණයක් තරම්වත් අඩුවක් වෙන්නෙ නැතුව ඉදී.. මම එහෙම කලාට කමක්නෑ නේද කියලා උබෙන් මම අහන්නේ නෑ..
මොකද මම ආදරේ කලේ තනියම බං..
මම විතරයි මේ ආදර කතාවේ ඉදිය අධ්යක්ෂකත් මම.. තිරපිටපතත් මගේ.. සංගීතය, පද හැමදේම මම, මගේ.. ඒකේ ඉදපු නලුවත් මම, ඒත් සම්මාන නොලැබුන..
ඒහෙම ලගින් ආශ්රේ කරද්දි උබගේ දඩබ්බර හිතට ගොඩක් ආදරේ කරපු මං ඔය හිත හීල කර ගන්නවමයි කියලා හිතුවා... ඒක හීනයක්.. ඒත් මං ඒකට ආස කලා. ඒ වෙනුවෙන් වැඩ කලා..
මම ඒකයි උබට ලං උනේ ගොඩක්ම..
උබ මං කියන දෙවල් අහද්දි..
කැම්පස් එකේදි වගේ වෙන යාලුවො ආශ්රේ කරන එක අඩු කරද්දි..
හැම එකකට ම මට කෝල් කරද්දි...
උබේ බොඩිමට එන්න මුලින්ම මට බෝඩිමෙන් පර්මිෂන් අරන් දෙද්දි...
මම හිතුවේ මගේ හීනේ හැබෑ වෙනවා කියලා බං.. මං තනියම හීන මලිගා හැදුවා..
මම ගෙදර ගිහින් මල්ලි එක්ක දවසක් රෑ කතා කලා.. ඒ අම්මගෙ ලොකූ ප්රශ්නයක් උන "ලේලි" සම්බන්ධව ගිවිසුමක් ගැහුවා. ඒ කරලා උබ ගාවට ආවේ උබ ගැන වචනයක්වත් නොකියා හිත හදන්.. උබගේ වෙන්න අවස්තාවක් ආවොත් උබේම වෙනව කියලා හිතලා.. උබ මගේ කර ගන්නවා කියලා හිතලා..
මොකද උබේ හැමදේම දැන දැනත් උබට මේ තරම් ආදරේ කලේ ඇයි කියලා මම අදටත් දන්නෑ පොඩී. ඒක රහසක් බං අදටත්..
කාලයක් යද්දි ඉවසලා බැරිම තැන
'උබ මට බැන්නත් කමක්නෑ කියලා... උබ මට ගැහුවත් කමක්නෑ කියලා අහන්න ඉදපු වචම ටික මාව සදහටම ගොළු කරලා දන්න තරම් මගේ ජිවිතේ මට වෛර කරලා බව මම දැනන් ඉදියේ නෑ බං..'
මට උබ ගාවට එන්න බැරි හෙතුව මගේම අඩුවක් වෙද්දි මම කොහොමද එහෙම දෙයක් නැති ගානට උබ ගාවට එන්නෙ. උබෙන් ඇවිත් අහන්නේ..? උබට ඕන කරන, සුදු හමක් තියන චූටි කොල්ලෙක් නෙවෙයි බං මම.. කොටින්ම ඔබේ ආසම ටයිප් එක මම නෙවෙයි..
මම ගොළු උනේ ඒකයි..
උබෙ ඇස්.. උබේ කට.. මූණ දකින වාරයක් ගානේ උබේ වෙන්න තිබ්බ නම්.. උබේ තොල් වලට මැදි වෙන සිගරට් එකක් වෙන්න තිබ්බ නම් කියලා හිතුන බොලඳ අදහසුත් උබ නිසා මගෙ හිතට නොදැනුනාම නෙවෙයි බං..
ආදරේදි අපි හැමෝම බොලඳයි...
ඒත් මට මගේ මොන අඩුවක් තිබ්බත් මට ඔනෙ උනේ උබ එක්ක ඉන්න..
උබ ජොබ් එකට දැන්මත් උබ රණ්ඩුවක් දාන් ආව.. ඒක විතරක් එකම එක වැරද්දකට කරලා අනිත් හැම වෙලාවකදිම මං එක්ක ඉඳපු උබ,
මම කියපු දෙවල් අහන නිසා මම සතුටෙන් හිටියා බං... ඇත්තටම..
මම හිතුවේ උබ මම හින්දා හැදෙන්න පටන් අරන් කියලා...
ඒත් එදා මම උබ ෆ්රෙට්රල් සෙඩ් එක ගාව කාගෙදො මන්ද ඇස් දෙකක් හොයද්දි මට දැනුනා පපුව ඇතුලට ඒ ෆ්රෙට්රල්ම දලා ගිණි තිබ්බ වගේ හැගීමක්..
මම ඉවසුවා හැමදේම, මට ඕනේ උබේ සතුට විතරක්ම නිසා.එදා මම කොච්චර ඇඩුවද කිව්වොත් උබ හිනා වෙයි බං..
ඒත් මම සතුටු උනා. මට නැති දෙයක් තව එකෙක්ට තියනව දකිද්දි මට කිසිම තරහක් දැනුනේ නෑ.. මට ඕනේ උනේ උබෙ සතුට. සත්තකින්ම පොඩී.. මම ආසම හිනාව මම දැන් වැඩිපුරම දකිනව.. ඒකම ඇති බං මට..
මම ආසම උන උබේ ඇස් දෙක වෙන ඇස් දෙකක් හොයාගෙන. මම මොනවා කියන්නද පොඩී.. එපා! ඕක නෙවෙයි උබෙ ඇස් දෙක කියලා කියන්නද..? මම ඉවසුවා බං. පිස්සු නෙවෙයි මට..
උබව දලා යන්න බැරි කමට ඉවසුව..
පිච්චි පිච්චි උබ ලගින්ම ඉදියා බං..
උබ චුටි ගැන මගේ ඉස්සරහා ඉදන් කියද්දි මට හිතුනේ මොනාද උබ දන්නවද..? අපායක ජීවත් වෙනවා වගේ බං.. ඔව්.
ඒත්...
දවසින් දවස උබ හිනා වෙද්දි.. මට දෙන්න බැරි උන ඒ හිනාව උබ අලුතෙන් හොයා ගත්ත ඇස් දෙක දෙනවා කියලා මට දැනෙද්දි දුක අස්සෙන් උනත් මට තරම් සතුටක් උබටවත් දැනෙන්නේ නැතුව ඇති බං...
උබ ඇවිත් ඒ ඇස් උබේ කර ගන්න උදව් ඉල්ලද්දි මම බෑ කියන්නද පොඩී..
උබම කියපං... කොච්චර හිත ගලක් උනත් ඒ වෙලාවට පට්ටම අසරණකමක් දැනෙනවා.. මමත් ඒ වගේම අසරණ උන බං..
මම ඉවසුවා බං. ඔව් උබ විශ්වස කරනවද මම දන්නෑ බං.. කලින් කිව්ව වගේ උබව දලා යන්න මට මේකවත් හේතුවක් උනේ නෑ පොඩී.. උබ ලස්සන්ට හිනා වෙනවා.. අලුත් ශෝටක් එහෙම අරන් එක ඇදන් හවසට මහරගමට ඇවිත් මගෙන් අහනවා
"ඒ ලස්සනයිද බං.." අවුස්සන්න නෑ කිව්වට මේ ලොකේ ලස්සනම ශෝට ඒක.. මේ ලොකේ ලස්සන්ම කොල්ලා තමයි ඒ ශෝට ඇදන් ඉන්නේ..
ඔහොම දවස ගනන් ගෙවෙද්දි.. මම හිත හදා ගත්තා උබ ලගදි විතරක් හරි උබේ හොදම යාලුවා වෙලා ඉන්න..
ඒත් උබ නැති මම තනි උන හැම වෙලාවෙම උබ ගැන විතරක් හිතන එක මම මටම රහසක් කර ගත්තා.. උබෙ හිත එක්ක විතරක් ජීවත් වෙන්න මම හිතා ගත්තා.. මොකද කිව්වොත් මට අම්මා නංගිලා දෙන්න ඇරුනම මගේ මුලු ලෝකෙම උනේ උබ පොඩි..
ඒක එක දවසින් ඇති උන දෙයක් කියලා මම කියන්නෑ.. ඒත් උබ වෙන ඇස් දෙකක් හොයාගෙන ඒ ඇස් උබට අයිති උනයි කියලා කියද්දි උබේ සතුටම දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලපු මම.. උදේට හදිස්සියට තියලා එන පහන්ට වැදලා උබව ඉල්ලුවේ නෑ බං මම..
උබ හැමදාම මගෙ හිතේ ඉදී පොඩී මේ විදිහටම.. අඩුම ඍණයක් තරම්වත් අඩුවක් වෙන්නෙ නැතුව ඉදී.. මම එහෙම කලාට කමක්නෑ නේද කියලා උබෙන් මම අහන්නේ නෑ..
මොකද මම ආදරේ කලේ තනියම බං..
මම විතරයි මේ ආදර කතාවේ ඉදිය අධ්යක්ෂකත් මම.. තිරපිටපතත් මගේ.. සංගීතය, පද හැමදේම මම, මගේ.. ඒකේ ඉදපු නලුවත් මම, ඒත් සම්මාන නොලැබුන..
😢6❤2🥰1
උබ හරි පොඩී... චුටි කියන්නේ උබට හරියනම එකා.. ඒ ඇස් දැක්ක දවසේ මටත් හිතුනා, ඒ වගේ අහිංසකයෙක්ට ඇරෙන්න උබව වෙන කාටවත් හදන්න බෑ... උබ මම කිව්ව දෙවල් කලා, ඒ කලේ චුටි නිසා. උබේ ආදරේ ඇත්ත එකක් කියලා දැනුන නිසා මම උදව් කලේ මුළු හිතින්ම බං..
මතකයන් විතරන් ඉතිරි කරගෙන උබව සදහටම චූටිගේ නමට ලියලා දුන්නේ අවංකවමයි.. මට ලබන්න බැරි උබව සත්තකින්ම ලොබකමක් නැතුවම ලිව්ව බං මං..
උබ දවසින් දවස චූටිගේ වෙද්දි.. උබ හිටියට වඩා හොද එකෙක් වෙද්දි මට දැනුන දේ උබට කියන්න ඕනේ නෑ මම..
උබට ආව ප්රශ්න මම මගේ කර ගත්තේ ඒකයි.. උඹව ඇක්සිඩන්ට් එකෙන් පස්සෙ හොස්පිටල් ඇඩ්මිට් කලා කියලා චූටි වෙව්ල වෙව්ල කියද්දි මටත් ඒ වගේම බයක් දැනුනා බං.. මම මටම කෑ ගහ ගත්තා උබව බලා ගන්න බැරි උන එකට..ඒ වගේම මම එදා රෑ උබව පිස්සෙක් වගේ හොයන් ආවේ උබට අමු තිත්ත කුණුහරපෙන් බැන බැන...
උබට හොස්පිටල් එකේ ඇදේ ඔහේ වැටිලා ඉද්දි චූටිගේ විතරක් නෙවෙයි මගේ පපුවත් ඒ ගානටම පිච්චුනා බං..
ඒත් චූටිව උබට ලං කරන්න පුලුවන් එකම අවශ්තාව මේක නිසා..
උබට ගහලා මඟ දලා ගියපු උන්ගෙ කටින්ම ඔෆිස් එක පුරා කතා වෙද්දි
හැමදේම දැන ගත්ත මම ඇක්සිඩන්ට් එක ඉත්තා කරගෙන චුටිගෙ හිත හැදුවේ.. උබගේ ආදරේ වෙනුවෙන් මම කරන්න තිබ්බ අන්තිම දේත් කලා..
මම හිතුවේ නෑ ඒක වැඩකරයි කියලා..
උබට උබේ චූටිව ලැබුනා.. එදා තමයි උබ කොල් කරලා කිව්වෙ මට.. එදාමයි මටත් මගෙ ජිවිතේ නැත්තටම නැති උනේ..
උබ මට කතා කලා සතුට බෙදා ගන්න..
මම හිත හදා ගත්තා.. උබට චුටී ලැබුන සතුට බේදා ගන්න හරි උබ මට කතා කලානෙ.. මම දන්නව මගෙ පොඩී එහෙම නැති බව. මම ආවේ බොඩිමට පට්ටම සතුටකින්.. මම උබ ගැන ආඩම්බර උනා ඇත්තටම..
ඒත්..
ඒ සතුටට, ඒ ආඩම්බර කමට අමතරව උබ දුන්න තෑග්ග නම් මට මාව නැති කලා බං..
මට උබේ යාලුකමත් නැති කලාද බං..
මට නොලැබුන ඒ ආදරේ මම ඇස් වලින් දැකලා සතුටු උනා..
ආදරේ කියන්නේ අයිති කර ගන්න එක නෙවෙයි කියලා මම උබ දිහා බලන් විශ්වස කලා..
ඒ වගේම කෝ ආදරේට සීමාවක්..
තනියම ආදරේ කරන්න බෑ කියලා කවුද කියන්නේ.. ඒක බොරුවක්.. ඒ ආදරේ තමයි අමාරුම. ආදරේ කරන එකා ලඟ ආදරේ නෑ වගේ ඉන්න එක තමා ආදරේ කරනවට වඩා අමාරු.. ඒත් මම කලා..
උබලා දිහා බලන් මම සැනසුනා. නිව්නා.
උබේ ඒ හිනාව, ඒ හිනාවෙන් ලස්සනට පේන, මම ආසම කල මූණ දිහා බලලා ජිවිතේ ඉතිරි ටික කාලෙත් මම සතුටින් ඉන්න හෙතුවක් කර ගත්තා බං පොඩී..
ඒත් උබ දන්නවද.. උබ ලගට වෙලා එහෙම හරි සැනසෙන්න තිබ්බ අවශ්තාවත් උබ මගෙන් උදුර ගත්තා පොඩී
උබට පව් කියලා හිතුනේ නැද්ද බං..
දැන් මට උබලා දිහා අවංකව බලන්න පුලුවන්ද..?
මමත් හිතක් පපුවක් තියන කොල්ලෙක් බං..
උබ එදා මාව අල්ල ගනිද්දි..
අත් වලින් අල්ලලා තදකර ගනිද්දි..
"එපා පොඩී.. එපා බෑ බං.. "කිව්වෙ ඒ හින්දා විතරමයි පොඩී.. උබෙන් ලැබෙන්න යන දේට වඩා මම ලෝබ උනේ උබ ලඟ මේ හැමදේකින්ම පස්සෙ ඉන්න බැරි වෙයි කියන එක ගැන හිතලා.
එත් උබ අවසරයක් නැතුවම මගේ බෙල්ල අස්සෙ එක පාරක් මූණ ඔබන කොට මම උබව තල්ලු කලේ වෙන්න යන දේ දැනුන නිසා.. මට උබව නැති කරගන්න බැරි නිසා.. අඩ අඩා හරි උබේ හිනාව බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් නිසා.
කොටින්ම උබෙන් තොර ලෝකයක් මට නැති නිසා..
කොහොම උනත් උබ එදා මුරඪු උනේ ඇයි බං. "එපා , එපා" කියද්දි ඒ දේම කරපු උබ හිටියේ හොද සිහියෙන් නෙවෙයි..
චූටි චූටි ගගා මගේ උණුහුමට ගුලිවෙන්න හදද්දි මට දැණුනේ උබ මට පිහියෙන් ඇණ ඇණ මාව තුරුල් කර ගන්න හදනවා වගේ..
ලෝක දෙකක අතර කකුල් තියාගෙන ඉන්න මගේ හිතත් එක්ක මම පොර ඇල්ලුවෙ චුටි වෙනුවෙන්, උබ මට නැතිවෙයි කියන බයට...
ඒත් මම ඒ හැමදේම කලපනා කරන ටිකට උබ මගේ රහම තැන ඒක කියලා හිතෙන ගානට මගේ තොල් උරද්දි මම ගල් ගැහුනා බං සත්තයි.. මට කිසිදෙයක් ඉන් එහාට කලපානා උනේ නෑ, බොරු නෙවෙයි.. උබ එහෙම කරපු වෙලාවක් මට මතක නෑ. ඒත් මම උබව තල්ලු කලේ චූටි කියන වචනේ උබේ කටෙන් ආපහු කියවෙද්දියි..
"මට යන්න ඕනේ පොඩී..."
".........."
"පොඩී ප්ලීස්.. මාව ඇතෑරපං.."
"..........."
"හු#තෝ මට යන්න දීපං.."
මම උබට ඒ බොඩිමේ කෑ ගහන්න පුලුවන් සීමාවේ ඉදන් කෑ ගැහුවා.. ඒත් උබ මාව ඇතෑයේ නෑ.. ඒක මගේ කරුමෙ වෙන්නැති.. මේක අද මගේ දෛවය ලිය උන දවසක් ම වෙන්නැති පොඩී..
මට සමාවෙයං පොඩී..
මම උබ ගාවට හැමදාම ආවේ මට මාවම අමතක කරලා.. මම යාලුවෙක් වගේ උබ ගාවට ආවේ.. ඒත්...
අද උබේ කටින් ඇහුන වචන...
"මාව දලා යන්නෙපා බං.."
උබ එහෙම කියද්දි මගේ පපුව උණු උණා පොඩී.. මම ගෑණියෙක් වගේ බොලද උනා බං පොඩී.. උබ ඒ කිව්වෙ සිහියෙන්ද කියලා මම හෙව්වෙනෑ. උබ මං දිහා බලං ඉද්දි මට ඒ කතාවල ඇත්ත නැත්ත.. ඉස්සරහ ජිවිතේ ගැන මට අමතක වෙලා ගියා පොඩී..මමත් හිටියේ උබ බිපු ජාතියම බීලා උනත් උබට වඩා සිහියෙන්.. ඒකයි මම කලින් වගේ නතුව ඇදෙන් නිකං වාඩි විතරක් උනෙ...
මතකයන් විතරන් ඉතිරි කරගෙන උබව සදහටම චූටිගේ නමට ලියලා දුන්නේ අවංකවමයි.. මට ලබන්න බැරි උබව සත්තකින්ම ලොබකමක් නැතුවම ලිව්ව බං මං..
උබ දවසින් දවස චූටිගේ වෙද්දි.. උබ හිටියට වඩා හොද එකෙක් වෙද්දි මට දැනුන දේ උබට කියන්න ඕනේ නෑ මම..
උබට ආව ප්රශ්න මම මගේ කර ගත්තේ ඒකයි.. උඹව ඇක්සිඩන්ට් එකෙන් පස්සෙ හොස්පිටල් ඇඩ්මිට් කලා කියලා චූටි වෙව්ල වෙව්ල කියද්දි මටත් ඒ වගේම බයක් දැනුනා බං.. මම මටම කෑ ගහ ගත්තා උබව බලා ගන්න බැරි උන එකට..ඒ වගේම මම එදා රෑ උබව පිස්සෙක් වගේ හොයන් ආවේ උබට අමු තිත්ත කුණුහරපෙන් බැන බැන...
උබට හොස්පිටල් එකේ ඇදේ ඔහේ වැටිලා ඉද්දි චූටිගේ විතරක් නෙවෙයි මගේ පපුවත් ඒ ගානටම පිච්චුනා බං..
ඒත් චූටිව උබට ලං කරන්න පුලුවන් එකම අවශ්තාව මේක නිසා..
උබට ගහලා මඟ දලා ගියපු උන්ගෙ කටින්ම ඔෆිස් එක පුරා කතා වෙද්දි
හැමදේම දැන ගත්ත මම ඇක්සිඩන්ට් එක ඉත්තා කරගෙන චුටිගෙ හිත හැදුවේ.. උබගේ ආදරේ වෙනුවෙන් මම කරන්න තිබ්බ අන්තිම දේත් කලා..
මම හිතුවේ නෑ ඒක වැඩකරයි කියලා..
උබට උබේ චූටිව ලැබුනා.. එදා තමයි උබ කොල් කරලා කිව්වෙ මට.. එදාමයි මටත් මගෙ ජිවිතේ නැත්තටම නැති උනේ..
උබ මට කතා කලා සතුට බෙදා ගන්න..
මම හිත හදා ගත්තා.. උබට චුටී ලැබුන සතුට බේදා ගන්න හරි උබ මට කතා කලානෙ.. මම දන්නව මගෙ පොඩී එහෙම නැති බව. මම ආවේ බොඩිමට පට්ටම සතුටකින්.. මම උබ ගැන ආඩම්බර උනා ඇත්තටම..
ඒත්..
ඒ සතුටට, ඒ ආඩම්බර කමට අමතරව උබ දුන්න තෑග්ග නම් මට මාව නැති කලා බං..
මට උබේ යාලුකමත් නැති කලාද බං..
මට නොලැබුන ඒ ආදරේ මම ඇස් වලින් දැකලා සතුටු උනා..
ආදරේ කියන්නේ අයිති කර ගන්න එක නෙවෙයි කියලා මම උබ දිහා බලන් විශ්වස කලා..
ඒ වගේම කෝ ආදරේට සීමාවක්..
තනියම ආදරේ කරන්න බෑ කියලා කවුද කියන්නේ.. ඒක බොරුවක්.. ඒ ආදරේ තමයි අමාරුම. ආදරේ කරන එකා ලඟ ආදරේ නෑ වගේ ඉන්න එක තමා ආදරේ කරනවට වඩා අමාරු.. ඒත් මම කලා..
උබලා දිහා බලන් මම සැනසුනා. නිව්නා.
උබේ ඒ හිනාව, ඒ හිනාවෙන් ලස්සනට පේන, මම ආසම කල මූණ දිහා බලලා ජිවිතේ ඉතිරි ටික කාලෙත් මම සතුටින් ඉන්න හෙතුවක් කර ගත්තා බං පොඩී..
ඒත් උබ දන්නවද.. උබ ලගට වෙලා එහෙම හරි සැනසෙන්න තිබ්බ අවශ්තාවත් උබ මගෙන් උදුර ගත්තා පොඩී
උබට පව් කියලා හිතුනේ නැද්ද බං..
දැන් මට උබලා දිහා අවංකව බලන්න පුලුවන්ද..?
මමත් හිතක් පපුවක් තියන කොල්ලෙක් බං..
උබ එදා මාව අල්ල ගනිද්දි..
අත් වලින් අල්ලලා තදකර ගනිද්දි..
"එපා පොඩී.. එපා බෑ බං.. "කිව්වෙ ඒ හින්දා විතරමයි පොඩී.. උබෙන් ලැබෙන්න යන දේට වඩා මම ලෝබ උනේ උබ ලඟ මේ හැමදේකින්ම පස්සෙ ඉන්න බැරි වෙයි කියන එක ගැන හිතලා.
එත් උබ අවසරයක් නැතුවම මගේ බෙල්ල අස්සෙ එක පාරක් මූණ ඔබන කොට මම උබව තල්ලු කලේ වෙන්න යන දේ දැනුන නිසා.. මට උබව නැති කරගන්න බැරි නිසා.. අඩ අඩා හරි උබේ හිනාව බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් නිසා.
කොටින්ම උබෙන් තොර ලෝකයක් මට නැති නිසා..
කොහොම උනත් උබ එදා මුරඪු උනේ ඇයි බං. "එපා , එපා" කියද්දි ඒ දේම කරපු උබ හිටියේ හොද සිහියෙන් නෙවෙයි..
චූටි චූටි ගගා මගේ උණුහුමට ගුලිවෙන්න හදද්දි මට දැණුනේ උබ මට පිහියෙන් ඇණ ඇණ මාව තුරුල් කර ගන්න හදනවා වගේ..
ලෝක දෙකක අතර කකුල් තියාගෙන ඉන්න මගේ හිතත් එක්ක මම පොර ඇල්ලුවෙ චුටි වෙනුවෙන්, උබ මට නැතිවෙයි කියන බයට...
ඒත් මම ඒ හැමදේම කලපනා කරන ටිකට උබ මගේ රහම තැන ඒක කියලා හිතෙන ගානට මගේ තොල් උරද්දි මම ගල් ගැහුනා බං සත්තයි.. මට කිසිදෙයක් ඉන් එහාට කලපානා උනේ නෑ, බොරු නෙවෙයි.. උබ එහෙම කරපු වෙලාවක් මට මතක නෑ. ඒත් මම උබව තල්ලු කලේ චූටි කියන වචනේ උබේ කටෙන් ආපහු කියවෙද්දියි..
"මට යන්න ඕනේ පොඩී..."
".........."
"පොඩී ප්ලීස්.. මාව ඇතෑරපං.."
"..........."
"හු#තෝ මට යන්න දීපං.."
මම උබට ඒ බොඩිමේ කෑ ගහන්න පුලුවන් සීමාවේ ඉදන් කෑ ගැහුවා.. ඒත් උබ මාව ඇතෑයේ නෑ.. ඒක මගේ කරුමෙ වෙන්නැති.. මේක අද මගේ දෛවය ලිය උන දවසක් ම වෙන්නැති පොඩී..
මට සමාවෙයං පොඩී..
මම උබ ගාවට හැමදාම ආවේ මට මාවම අමතක කරලා.. මම යාලුවෙක් වගේ උබ ගාවට ආවේ.. ඒත්...
අද උබේ කටින් ඇහුන වචන...
"මාව දලා යන්නෙපා බං.."
උබ එහෙම කියද්දි මගේ පපුව උණු උණා පොඩී.. මම ගෑණියෙක් වගේ බොලද උනා බං පොඩී.. උබ ඒ කිව්වෙ සිහියෙන්ද කියලා මම හෙව්වෙනෑ. උබ මං දිහා බලං ඉද්දි මට ඒ කතාවල ඇත්ත නැත්ත.. ඉස්සරහ ජිවිතේ ගැන මට අමතක වෙලා ගියා පොඩී..මමත් හිටියේ උබ බිපු ජාතියම බීලා උනත් උබට වඩා සිහියෙන්.. ඒකයි මම කලින් වගේ නතුව ඇදෙන් නිකං වාඩි විතරක් උනෙ...
👍5❤2
මම ආදරෙන් උබට දෙන්න ඉදපු හැමදෙයක්ම උබ ඉල්ලද්දි උබට ඕනේ උන උණුසුම උබ ඉල්ලද්දි මට උබට දෙන්න බැරි කමක් තිබ්බෙ නෑ පොඩි..
ඒත් උබ මගේ නෙවෙයිනේ..? උබ මට අයිති දෙයක් නෙවෙයි..? ඉතින් කොහොමද බං. අර පොඩි එකා මට සාප කරයිනේ බං.. බෑ.. එක වෙන්න් බෑ පොඩී. උබේ වෙරි වෙච්ච වචන වලට මම අඩපණ කලා බං.
"මාව එපාද ඒ කියන්නේ..?"
'ඇයි මාව චෙක් කරන්නෙ.. ඉවසීමද චෙක් කරන්නේ පොඩී...' මට කෑ ගහලා අහන්න හිතුනා..
වෙන දෙයක් වෙච්චාවේ.. උබ ඔහොම ඉද්දි බලන් ඉන්න බෑ බං. රැට හතර ගාතේ ඇවිදපු උබට මෙහෙම් බෝඩිමට වෙලා ඉන්න බැරුව ඇති.
ඒකයි උබ ඉල්ලන නිසා උණුහුම විතරක් දීලා පාඩුවේ ඉන්න හැදුවේ..
ඒත් උබට ඒක මදි උනා.. කිරි මදි උන පූස් පැටියෙක් වගේ තවත් මගේ රසම තැන් හොයා ගත්තේ අඩුම් සර්ට් එකේ බොත්තම් ටිකවත් ගලවලා නෙවෙයි.. ඒ බොත්තම් ශර්ට් එකට තාම අල්ලලා නෑ..
මම දන්නෑ. මමත් කෙලෙස් තියන හිතක අයිතිකාරයෙක් නිසා වෙන්නැති.. මට සමාවෙයන් පොඩී..
එවෙලේ ලෝක දෙකක තනි වෙලා ඉඳපු මාව උබ ආයෙත් මව තදින් අල්ලගෙන ඇදේ පෙරලගෙන උබේ ලොකෙට ගනිද්දි මම ජිවත් වෙන්න ආස උනේ උබයි මායි ඉන්න ලෝකෙක විතරයි..
වෙන කිසි දෙයක් නෙවෙයි, උබ ඉල්ලපු දේවල් ආයේ ආයේ නොහිතා දුන්නේ ඒකයි.. මට මේව රැකලා කාට දෙන්නද.. ජිවිතේම උබම වෙද්දි.. ආදරෙත් උඹෙ නමින්ම ලියවෙලා තියෙද්දි..?
ඇස් වහගෙන උනත් චුටි කියලා හිතාගෙන මට කියපු හැම් වචනයක්ම මම මගේම කර ගත්තා.. ඒකට මට සමාවෙයං පොඩී..
"මං උඹට ගොඩක් ආදරෙයි මැණික.."
ඒ කිව්වෙ මට නෙවෙයි කියලා එවෙලේ නොදැනුනත්..
දැන් එහෙම දැනෙද්දි මට පොලව පලාගෙන යන්න තරම් හිතෙනවා පොඩී..
ඇයි බං මට මේම උනේ..
මෝඩයෙක් උනා මං.. ගෙදර එද්දියි හැමදේම මතක් උනේ. ජිවිතේම අමතක කරලා දලා ඉදපු මත් ආයෙම ජිවිතේ පොඩිම් හරි වෙලාවකට වින්දා.. ඒ පව මම අද ඉදන් ගෙවනවා මහෙම..
උබව නොලැබුනා නම් මට හිත හදා ගන්න තිබ්බ..
උබේ උණුහුම මට දැනුනේ නැත්තම් හිත හදා ගන්න තිබ්බා පොඩී..
එදා උබේ ගිණ්දර වගේ රස්නේ හුස්ම මගේ මූණට වැටුනේ නැත්තම් ඒ හැම දෙයක්ම අමතක කරන්න තිබ්බ පොඩී..
උබේ දාඩිය මම ආපහු හදපු ෆෑන් එකටවත් වෙලන්න බැරුව මගේ මූණට නොවැටුනා නම් මම ඒ හැමදෙයක්ම ගෙදර එද්දි අමතක කරනව පොඩී..
මට සමාවෙයන්...
මම උබෙන් ඈත් වෙන්න හේතුව මට උබව අමතක කරන්න බැරි එක..
උබව දකින දකින හැම වෙලාවකදිම මට මතක් වෙන්නෙ ඒ මොහොත බං..
මට සමාවෙයං..
උබට ජීවිතයක් දෙන්න ඕනේ නිසාම... වෙන කාටවත් නොවී චුටිට විතරක්ම උබව අයිති නිස මම උබෙන් ඈත් වෙනවා පොඩී.. මම උබ ඉල්ලපු හැමදේම දෙද්දි හිතුවෙ එකම දේ ඒක..
මම ඉදියොත් උබලට උබලගෙ සතුට නැති වෙයි..
මට ඒ ගැනයි බය..
මට මං ගැන බලාගන්න පුළුවන්..
අද ඉදන් මම ආයේ උබේ හොදම යාලුවා නොවී ඉන්නම්..
මම උබේ යාලුවා. චරියා.."
---------------------------------------------------------------------------
එතනින් එහාට මොනාද උනේ කියලා කිසිදෙයක් ලියලා තිබ්බෙ නැද්ද..? මම පිටු දෙක තුනක් ඉස්සරහට පෙරළුව.. වට පිට බැලුවේ වතුර උගුරක්..
නුවන් දීපු තේ එක හීතලම හිතල වෙලා ගිහින් තිබුනත් මම උගුරක් හරි බිව්වෙ වෙලුණ උගුර කට තෙමා ගන්න විතරක්ම නෙවෙයි.. පපුව ඇතුලේ පත්තුවෙන ගින්දර යන්තම් හරි නිමෙයිද බලන්න. මොන, ඒ උගුර පපුවට යනකම් ගියෙත් නැද්ද කොහෙද.. පපුවට තිය ඒක උගුරත් මදි, ගාන්ක්වත් නැ..බොන්න බැරි නිමුන තේ එකත් එපා උනේ චරිත්ගේ අකුරු ටිකක් ආපහු දැක්ක නිසා.
චරිත් තව පිටු ටිකක් ලියලා තිබ්බා..
2016. 04 . 23
ඈත් වෙන්න හිතුවත් උබෙන් ඈත් වෙන එක උබේ හොදම යාලුවා කියන තැන ඉදන් බැලුවොත් මම කරන්නේ අසාධාරණයක් දෝ කියලා හිතුන එකම දවස අද බං...
උබ ආයේමත් පරණ පොඩී උනාද..?
උබ ආයේම වටේ යන්න ගත්තද බං..?
මම ඇහැරුනේ පාන්දර 3.00ට. අම්මට හැමදාම දෙන තිබ්බ බෙහෙත් පෙත්ත දෙන්න.. එතකොටයි මම දැක්කෙ අ
චූටිගෙන් කෝල් දෙකක් ඇවිත් තිබුනා, මැසේජ් කීපෙකුත් එක්ක..
"අයියේ.. මොකද කරන්නේ"
"අයියේ ඔයා නිදිද.."
"අයියේ ශාලිය අයියා කෝල් කලාද ඔයාට.. එයාගෙ ෆෝන් එක වැඩ නෑ.. මොකුත් ප්රශ්නයක්ද දන්නෑ නේද..
ඔයාල බිව්ව වද්ද අද.."
"අයියත් තරහ වෙලා ෆෝන් එක තිබ්බේ.. "
ඒත් උබ මගේ නෙවෙයිනේ..? උබ මට අයිති දෙයක් නෙවෙයි..? ඉතින් කොහොමද බං. අර පොඩි එකා මට සාප කරයිනේ බං.. බෑ.. එක වෙන්න් බෑ පොඩී. උබේ වෙරි වෙච්ච වචන වලට මම අඩපණ කලා බං.
"මාව එපාද ඒ කියන්නේ..?"
'ඇයි මාව චෙක් කරන්නෙ.. ඉවසීමද චෙක් කරන්නේ පොඩී...' මට කෑ ගහලා අහන්න හිතුනා..
වෙන දෙයක් වෙච්චාවේ.. උබ ඔහොම ඉද්දි බලන් ඉන්න බෑ බං. රැට හතර ගාතේ ඇවිදපු උබට මෙහෙම් බෝඩිමට වෙලා ඉන්න බැරුව ඇති.
ඒකයි උබ ඉල්ලන නිසා උණුහුම විතරක් දීලා පාඩුවේ ඉන්න හැදුවේ..
ඒත් උබට ඒක මදි උනා.. කිරි මදි උන පූස් පැටියෙක් වගේ තවත් මගේ රසම තැන් හොයා ගත්තේ අඩුම් සර්ට් එකේ බොත්තම් ටිකවත් ගලවලා නෙවෙයි.. ඒ බොත්තම් ශර්ට් එකට තාම අල්ලලා නෑ..
මම දන්නෑ. මමත් කෙලෙස් තියන හිතක අයිතිකාරයෙක් නිසා වෙන්නැති.. මට සමාවෙයන් පොඩී..
එවෙලේ ලෝක දෙකක තනි වෙලා ඉඳපු මාව උබ ආයෙත් මව තදින් අල්ලගෙන ඇදේ පෙරලගෙන උබේ ලොකෙට ගනිද්දි මම ජිවත් වෙන්න ආස උනේ උබයි මායි ඉන්න ලෝකෙක විතරයි..
වෙන කිසි දෙයක් නෙවෙයි, උබ ඉල්ලපු දේවල් ආයේ ආයේ නොහිතා දුන්නේ ඒකයි.. මට මේව රැකලා කාට දෙන්නද.. ජිවිතේම උබම වෙද්දි.. ආදරෙත් උඹෙ නමින්ම ලියවෙලා තියෙද්දි..?
ඇස් වහගෙන උනත් චුටි කියලා හිතාගෙන මට කියපු හැම් වචනයක්ම මම මගේම කර ගත්තා.. ඒකට මට සමාවෙයං පොඩී..
"මං උඹට ගොඩක් ආදරෙයි මැණික.."
ඒ කිව්වෙ මට නෙවෙයි කියලා එවෙලේ නොදැනුනත්..
දැන් එහෙම දැනෙද්දි මට පොලව පලාගෙන යන්න තරම් හිතෙනවා පොඩී..
ඇයි බං මට මේම උනේ..
මෝඩයෙක් උනා මං.. ගෙදර එද්දියි හැමදේම මතක් උනේ. ජිවිතේම අමතක කරලා දලා ඉදපු මත් ආයෙම ජිවිතේ පොඩිම් හරි වෙලාවකට වින්දා.. ඒ පව මම අද ඉදන් ගෙවනවා මහෙම..
උබව නොලැබුනා නම් මට හිත හදා ගන්න තිබ්බ..
උබේ උණුහුම මට දැනුනේ නැත්තම් හිත හදා ගන්න තිබ්බා පොඩී..
එදා උබේ ගිණ්දර වගේ රස්නේ හුස්ම මගේ මූණට වැටුනේ නැත්තම් ඒ හැම දෙයක්ම අමතක කරන්න තිබ්බ පොඩී..
උබේ දාඩිය මම ආපහු හදපු ෆෑන් එකටවත් වෙලන්න බැරුව මගේ මූණට නොවැටුනා නම් මම ඒ හැමදෙයක්ම ගෙදර එද්දි අමතක කරනව පොඩී..
මට සමාවෙයන්...
මම උබෙන් ඈත් වෙන්න හේතුව මට උබව අමතක කරන්න බැරි එක..
උබව දකින දකින හැම වෙලාවකදිම මට මතක් වෙන්නෙ ඒ මොහොත බං..
මට සමාවෙයං..
උබට ජීවිතයක් දෙන්න ඕනේ නිසාම... වෙන කාටවත් නොවී චුටිට විතරක්ම උබව අයිති නිස මම උබෙන් ඈත් වෙනවා පොඩී.. මම උබ ඉල්ලපු හැමදේම දෙද්දි හිතුවෙ එකම දේ ඒක..
මම ඉදියොත් උබලට උබලගෙ සතුට නැති වෙයි..
මට ඒ ගැනයි බය..
මට මං ගැන බලාගන්න පුළුවන්..
අද ඉදන් මම ආයේ උබේ හොදම යාලුවා නොවී ඉන්නම්..
මම උබේ යාලුවා. චරියා.."
---------------------------------------------------------------------------
එතනින් එහාට මොනාද උනේ කියලා කිසිදෙයක් ලියලා තිබ්බෙ නැද්ද..? මම පිටු දෙක තුනක් ඉස්සරහට පෙරළුව.. වට පිට බැලුවේ වතුර උගුරක්..
නුවන් දීපු තේ එක හීතලම හිතල වෙලා ගිහින් තිබුනත් මම උගුරක් හරි බිව්වෙ වෙලුණ උගුර කට තෙමා ගන්න විතරක්ම නෙවෙයි.. පපුව ඇතුලේ පත්තුවෙන ගින්දර යන්තම් හරි නිමෙයිද බලන්න. මොන, ඒ උගුර පපුවට යනකම් ගියෙත් නැද්ද කොහෙද.. පපුවට තිය ඒක උගුරත් මදි, ගාන්ක්වත් නැ..බොන්න බැරි නිමුන තේ එකත් එපා උනේ චරිත්ගේ අකුරු ටිකක් ආපහු දැක්ක නිසා.
චරිත් තව පිටු ටිකක් ලියලා තිබ්බා..
2016. 04 . 23
ඈත් වෙන්න හිතුවත් උබෙන් ඈත් වෙන එක උබේ හොදම යාලුවා කියන තැන ඉදන් බැලුවොත් මම කරන්නේ අසාධාරණයක් දෝ කියලා හිතුන එකම දවස අද බං...
උබ ආයේමත් පරණ පොඩී උනාද..?
උබ ආයේම වටේ යන්න ගත්තද බං..?
මම ඇහැරුනේ පාන්දර 3.00ට. අම්මට හැමදාම දෙන තිබ්බ බෙහෙත් පෙත්ත දෙන්න.. එතකොටයි මම දැක්කෙ අ
චූටිගෙන් කෝල් දෙකක් ඇවිත් තිබුනා, මැසේජ් කීපෙකුත් එක්ක..
"අයියේ.. මොකද කරන්නේ"
"අයියේ ඔයා නිදිද.."
"අයියේ ශාලිය අයියා කෝල් කලාද ඔයාට.. එයාගෙ ෆෝන් එක වැඩ නෑ.. මොකුත් ප්රශ්නයක්ද දන්නෑ නේද..
ඔයාල බිව්ව වද්ද අද.."
"අයියත් තරහ වෙලා ෆෝන් එක තිබ්බේ.. "
👍3❤1🥰1
රිප්ලයි නැති නිසා ඌ නිදා ගන්න ඇති.. ඇයි බං එහෙම කරන්නෙ ඒ පොඩි එකාට.. උබ මට පොරොන්දු උනා නේද..
ආයේ එහෙම වෙන්න නෑ කියලා.
මම දන්නවා උබේ ෆෝන් ඕෆ් වෙන්නේ මොන වෙලාවටද. මොන දේ කරද්දිද කියලා..
මම පාන්දර 3ටත් ගත්තා උබේ ෆෝන් වැඩ නෑ..
දන්නවද මේ හිතට කොච්චර කලකිරීමක් ආවද කියලා. මට හිතුනෙම උබෙන් ඈත් උන නිසා මේ දේවල් වෙනවා කියලා.. මට නින්දක් ආවේ නෑ එලිය වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න තියලා මම උබේ බොඩිමට උබව හොයන් ආවේ ඒකයි..
උබ බොඩිමේ නිදාගෙන ඉද්දි මගේ හිතට සහනයක් දැනුනා බං.. ඒත් මට විශ්වස නෑ ඒකයි උබෙන් ඈත් උනත් මම ප්රශ්න කලේ.. උබේ ජීවිතේ ගැන හොයලා බැලුවේ අර කොල්ලා අතරමං වෙයි කියන බයට..
උබෙන් හරි උත්තරයක් නොලැබුනත් උබේ ඇස් මට කිව්වෙ එහෙම දෙයක් නොවුනා කියලමයි.. එකයි අද මම හිත හදන් එලියට බැස්සෙ වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා..
උබ ඉදපං කියද්දිත් මම ආවේ ඒකයි..
මට ඔනේ උනේ උබ එහෙම දෙයක් රෑ කලා නම් උබ ගැන මම හොයන බව පෙන්නන්න විතරයි.. එහෙම හරි උබව නවත්තන්නයි මට ඕනේ උනේ..
උබ මගෙ ලගට කිට්ටු වෙනවට මම බයයි බං.. මම වෙනස් උනොත් කියලා මට බයයි.. මොකද එදා උන කිසිදෙයක් මට අමතක නැ. අමතක කරන්නත් බෑ.. උබ ඒ තරම් ආදරණීයයි පොඩී බිව්වම.. චූටි උබව මෙහෙම පිස්සෙක් වගේ හොයන එක සාධාරණයි.. ඌ තාම පොඩියි බං..
අහපං පොඩී, මම ගොඩක් අමාරුවෙන් පොඩි මේ දේවල් හිතේ රඳවගෙන ඉන්නේ...
වෙන වැරදි හදන්න ගිහින් මගෙ අතින් වැරැද්දක් වෙයි කියන බය මට හැම වෙලේම තිබ්බා.. දැනුනා..
මම ඒකයි උබෙ බොඩිමට නාවෙ..
උබ මාව ඉල්ලපු.. මම මට උරුම නැති උබේ ආදරේ අසම්මතෙන් ඔබ්බට ගිහින් හරි ලැබුන එකම තැන උබේ බොඩිම.. උබේ බෝඩිමේ ඇද.
මට කවදාවත් අමතක නොවෙන තැනක් ඒක.. මම එන එක නැවතුන එකම හේතුවත් ඒක පොඩි...
මම අද උබෙ කමරෙන් එලියට බහින්නේ ආයේ මේ දේවල් උනොත් උබ එක්ක කතා කරනවා කියලා හිතාගෙනමයි..
2016. 05. 20 - මගේ උපන්දිනේ අද.
ආපහු මට මේ පොත අරං ලියන්න උනා පොඩී.. මම ආයේ මේ පොත ලියන්නෑ කියල හිතුවත් මට මේව හිතේ තියන් ඉන්න බෑ පොඩී..
මුලින්ම කියනව.. මට සමාවෙයන් පොඩී.. ගොඩාක් සමාවෙයන්.. මම උබව දැක්ක දවසේ ඉදන් හිතින් කරපු ආදරේ හිතේ තියන් උබට ලං උනේ යාලුවෙක් විදිහට හරි ඒක මගේ හිතට සැනසීමක් නිසා...කවදාවත් ඈත් වෙන්න හිතන් නම් නෙවෙයි.. ඒත් මට එහෙම කරන්න වෙනවට.. ඒත් මම ගෙදර ඇවිත් මැරි මැරී ජීවත් වෙනවා පොඩී උබට කරන දේවල් ගැන හිතලා.
ඔව් අද මගේ උපන් දිනේ මතකද එදා කැම්පස් එකේදි ඉස්සෙල්ලෙම කේක් කෑල්ල කැව්වෙ උබට.. එදා මම මගෙ උපන් දිනේ ගොඩක්ම සතුටින් ගෙවපු දවසක්.. එදා ඉදන් කැමප්ස් එකේ ගෙවපු කාලෙදි එන හැම උපන්දිනේ කදිම උබව මට මුණ ගැස්සුව. අපේ යාලුකම උබට වැදගත් නොවුනත් මට උබව විශේෂයි කියලා පෙන්නන්න ලැබුන එකම අවශ්තාව ඒක උනා.. ඒ නිසයි මම එහෙම කලේ.. උතන් ඒ කේක් කෑල්ලට හුරු උනා.. උබයි ඉස්සෙල්ලම කේක් කෑල්ලට කට ඇරියේ.
උබට මතකව උපන්දිනේ දවසට මම පර්ට් ටයිම් වැඩට යන එක එක දවසකට කල් දා ගත්තා.. ඒ උබ නිසා කිව්ව්ත් හරි. එදා දවසට මං ගාලේ අපේ සෙට් එකටම දෙන බෝතල් පාටියෙදි උබ ලහින්ම ඉදන් උබට වඩා අඩුවෙන් සොට් එක දෙක මම දාගත්තේ උබට වැඩි උනාම උබේ හෙවනැල්ල වගේ ඉන්න ඔනේ හන්දා.. හැමදාම උබ වැඩි උනාම ආවේ මගෙ උකුලට.. අපි සිංදු කිව්ව.. උබ වෙරි මර ගාතේ මගේ උකුළේ ඉදන් සිංදු මුනුණද්දි මම රස වින්දේ ලසනටම සිංවුව කියනා කාසියාගේ සිංදුව වත් ටැබාගේ ඩෝලංකියවත් නෙවෙයි.. උබ මුමුණන සිංදුව..
ඒත් උබ දන්නවද එහෙම සතුටින් උබ එක්ක ගෙවපු උපන්දින දවස් තිබ්බ මට අද තමයි ජිවිතෙ මූසලම උපන්දිනේ තිබ්බෙ.. ජිවිතේ සතුටින්ම ගෙවන්න තිබ්බ අද දවස, උබේ ලගටම ඇවිත් ඉස්සෙල්ලම කේක් කෑල්ල කවන්න තිබ්බ තිබ්බ අද දවස මම අමතක කරලා උබෙන් ඈතට යන්න ඉත්තෙක් කර ගත්තට මට සමාවෙයන් පොඩී..
මම දන්නවා උබ බිව්වම අමතක වෙලා අපි ගෙවපු ඒ හැම මොහොතක්ම උබට පහුවදා මතක් උනා..එහෙම නේද. ඒක නිසා නේද උබ මාව හෙව්වෙ.. මට බය හිතුනා පොඩී මම උබලා අතරට දැන දැනම ආවා. මම පව් කාරයෙක් පොඩී..
මට එහෙම වෙන්න බෑ..
මම උබට ආදරේ කල එක ඇත්ත. ඒත්
ඒ ආදරේ නිසා තව එකෙක් විදවන්න ඔනේ නෑ. මට පුලුවන් මං ගැන මට බලා ගන්න..
ඒ හින්දයි මම ඉස්සෙල්ලම කේක් කෑල්ල අපේ යාලුවෙක්වත් නොවෙන පූර්ණට කැව්වෙ.. මට ඕනේ උනේ උබෙන් ඈත් වෙන්න.. ඒකයි උබේ තරහාකාරයෙක් උන පූර්ණම මම ඒකට තෝර ගත්තේ.. උබට වඩා මම ඒ හැමදේකින්ම විදිව්ව..
උබයි පූර්ණයි හවස රණ්ඩු වෙද්දි මම උබව ඇල්ලුවේ නැත්තේ එවෙලේ හිතට ආව ඇත්තම චරිත්ගේ හැගීම් නිසා වෙන්න ඇති.. මම ඒකයි ගිහින් බිම වැටුන පූර්ණයව අල්ල ගත්තේ.. උබ හිතනවා නම් ඒක එහෙම නෙවෙයි කියලා මට ඕනේ උනා නම් උබට ගහනවා බලන්න මම අල්ල ගන්නෙ උබව.. මම පූර්ණයව වොශ් රූම් එකට එක්ක ගිහින් එක්ක ගිහින් එද්දි උබ හිටියේ නෑ පොඩී.. උබට තුවාලදවත් බලන්න මට උනේ නෑ..
උබට රිද්දන්න ගිහින් ඒ හැම වෙලාවක්ම රිද්ද ගත්තේ මම..
ආයේ එහෙම වෙන්න නෑ කියලා.
මම දන්නවා උබේ ෆෝන් ඕෆ් වෙන්නේ මොන වෙලාවටද. මොන දේ කරද්දිද කියලා..
මම පාන්දර 3ටත් ගත්තා උබේ ෆෝන් වැඩ නෑ..
දන්නවද මේ හිතට කොච්චර කලකිරීමක් ආවද කියලා. මට හිතුනෙම උබෙන් ඈත් උන නිසා මේ දේවල් වෙනවා කියලා.. මට නින්දක් ආවේ නෑ එලිය වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න තියලා මම උබේ බොඩිමට උබව හොයන් ආවේ ඒකයි..
උබ බොඩිමේ නිදාගෙන ඉද්දි මගේ හිතට සහනයක් දැනුනා බං.. ඒත් මට විශ්වස නෑ ඒකයි උබෙන් ඈත් උනත් මම ප්රශ්න කලේ.. උබේ ජීවිතේ ගැන හොයලා බැලුවේ අර කොල්ලා අතරමං වෙයි කියන බයට..
උබෙන් හරි උත්තරයක් නොලැබුනත් උබේ ඇස් මට කිව්වෙ එහෙම දෙයක් නොවුනා කියලමයි.. එකයි අද මම හිත හදන් එලියට බැස්සෙ වෙන කරන්න දෙයක් නැති නිසා..
උබ ඉදපං කියද්දිත් මම ආවේ ඒකයි..
මට ඔනේ උනේ උබ එහෙම දෙයක් රෑ කලා නම් උබ ගැන මම හොයන බව පෙන්නන්න විතරයි.. එහෙම හරි උබව නවත්තන්නයි මට ඕනේ උනේ..
උබ මගෙ ලගට කිට්ටු වෙනවට මම බයයි බං.. මම වෙනස් උනොත් කියලා මට බයයි.. මොකද එදා උන කිසිදෙයක් මට අමතක නැ. අමතක කරන්නත් බෑ.. උබ ඒ තරම් ආදරණීයයි පොඩී බිව්වම.. චූටි උබව මෙහෙම පිස්සෙක් වගේ හොයන එක සාධාරණයි.. ඌ තාම පොඩියි බං..
අහපං පොඩී, මම ගොඩක් අමාරුවෙන් පොඩි මේ දේවල් හිතේ රඳවගෙන ඉන්නේ...
වෙන වැරදි හදන්න ගිහින් මගෙ අතින් වැරැද්දක් වෙයි කියන බය මට හැම වෙලේම තිබ්බා.. දැනුනා..
මම ඒකයි උබෙ බොඩිමට නාවෙ..
උබ මාව ඉල්ලපු.. මම මට උරුම නැති උබේ ආදරේ අසම්මතෙන් ඔබ්බට ගිහින් හරි ලැබුන එකම තැන උබේ බොඩිම.. උබේ බෝඩිමේ ඇද.
මට කවදාවත් අමතක නොවෙන තැනක් ඒක.. මම එන එක නැවතුන එකම හේතුවත් ඒක පොඩි...
මම අද උබෙ කමරෙන් එලියට බහින්නේ ආයේ මේ දේවල් උනොත් උබ එක්ක කතා කරනවා කියලා හිතාගෙනමයි..
2016. 05. 20 - මගේ උපන්දිනේ අද.
ආපහු මට මේ පොත අරං ලියන්න උනා පොඩී.. මම ආයේ මේ පොත ලියන්නෑ කියල හිතුවත් මට මේව හිතේ තියන් ඉන්න බෑ පොඩී..
මුලින්ම කියනව.. මට සමාවෙයන් පොඩී.. ගොඩාක් සමාවෙයන්.. මම උබව දැක්ක දවසේ ඉදන් හිතින් කරපු ආදරේ හිතේ තියන් උබට ලං උනේ යාලුවෙක් විදිහට හරි ඒක මගේ හිතට සැනසීමක් නිසා...කවදාවත් ඈත් වෙන්න හිතන් නම් නෙවෙයි.. ඒත් මට එහෙම කරන්න වෙනවට.. ඒත් මම ගෙදර ඇවිත් මැරි මැරී ජීවත් වෙනවා පොඩී උබට කරන දේවල් ගැන හිතලා.
ඔව් අද මගේ උපන් දිනේ මතකද එදා කැම්පස් එකේදි ඉස්සෙල්ලෙම කේක් කෑල්ල කැව්වෙ උබට.. එදා මම මගෙ උපන් දිනේ ගොඩක්ම සතුටින් ගෙවපු දවසක්.. එදා ඉදන් කැමප්ස් එකේ ගෙවපු කාලෙදි එන හැම උපන්දිනේ කදිම උබව මට මුණ ගැස්සුව. අපේ යාලුකම උබට වැදගත් නොවුනත් මට උබව විශේෂයි කියලා පෙන්නන්න ලැබුන එකම අවශ්තාව ඒක උනා.. ඒ නිසයි මම එහෙම කලේ.. උතන් ඒ කේක් කෑල්ලට හුරු උනා.. උබයි ඉස්සෙල්ලම කේක් කෑල්ලට කට ඇරියේ.
උබට මතකව උපන්දිනේ දවසට මම පර්ට් ටයිම් වැඩට යන එක එක දවසකට කල් දා ගත්තා.. ඒ උබ නිසා කිව්ව්ත් හරි. එදා දවසට මං ගාලේ අපේ සෙට් එකටම දෙන බෝතල් පාටියෙදි උබ ලහින්ම ඉදන් උබට වඩා අඩුවෙන් සොට් එක දෙක මම දාගත්තේ උබට වැඩි උනාම උබේ හෙවනැල්ල වගේ ඉන්න ඔනේ හන්දා.. හැමදාම උබ වැඩි උනාම ආවේ මගෙ උකුලට.. අපි සිංදු කිව්ව.. උබ වෙරි මර ගාතේ මගේ උකුළේ ඉදන් සිංදු මුනුණද්දි මම රස වින්දේ ලසනටම සිංවුව කියනා කාසියාගේ සිංදුව වත් ටැබාගේ ඩෝලංකියවත් නෙවෙයි.. උබ මුමුණන සිංදුව..
ඒත් උබ දන්නවද එහෙම සතුටින් උබ එක්ක ගෙවපු උපන්දින දවස් තිබ්බ මට අද තමයි ජිවිතෙ මූසලම උපන්දිනේ තිබ්බෙ.. ජිවිතේ සතුටින්ම ගෙවන්න තිබ්බ අද දවස, උබේ ලගටම ඇවිත් ඉස්සෙල්ලම කේක් කෑල්ල කවන්න තිබ්බ තිබ්බ අද දවස මම අමතක කරලා උබෙන් ඈතට යන්න ඉත්තෙක් කර ගත්තට මට සමාවෙයන් පොඩී..
මම දන්නවා උබ බිව්වම අමතක වෙලා අපි ගෙවපු ඒ හැම මොහොතක්ම උබට පහුවදා මතක් උනා..එහෙම නේද. ඒක නිසා නේද උබ මාව හෙව්වෙ.. මට බය හිතුනා පොඩී මම උබලා අතරට දැන දැනම ආවා. මම පව් කාරයෙක් පොඩී..
මට එහෙම වෙන්න බෑ..
මම උබට ආදරේ කල එක ඇත්ත. ඒත්
ඒ ආදරේ නිසා තව එකෙක් විදවන්න ඔනේ නෑ. මට පුලුවන් මං ගැන මට බලා ගන්න..
ඒ හින්දයි මම ඉස්සෙල්ලම කේක් කෑල්ල අපේ යාලුවෙක්වත් නොවෙන පූර්ණට කැව්වෙ.. මට ඕනේ උනේ උබෙන් ඈත් වෙන්න.. ඒකයි උබේ තරහාකාරයෙක් උන පූර්ණම මම ඒකට තෝර ගත්තේ.. උබට වඩා මම ඒ හැමදේකින්ම විදිව්ව..
උබයි පූර්ණයි හවස රණ්ඩු වෙද්දි මම උබව ඇල්ලුවේ නැත්තේ එවෙලේ හිතට ආව ඇත්තම චරිත්ගේ හැගීම් නිසා වෙන්න ඇති.. මම ඒකයි ගිහින් බිම වැටුන පූර්ණයව අල්ල ගත්තේ.. උබ හිතනවා නම් ඒක එහෙම නෙවෙයි කියලා මට ඕනේ උනා නම් උබට ගහනවා බලන්න මම අල්ල ගන්නෙ උබව.. මම පූර්ණයව වොශ් රූම් එකට එක්ක ගිහින් එක්ක ගිහින් එද්දි උබ හිටියේ නෑ පොඩී.. උබට තුවාලදවත් බලන්න මට උනේ නෑ..
උබට රිද්දන්න ගිහින් ඒ හැම වෙලාවක්ම රිද්ද ගත්තේ මම..
😭7❤1🥰1
ඒත් ඒ හැම දුකක්ම තුනීවෙලා ගියේ උබ චූටි එක්ක හොදින් ඉන්නවා මගේ ඇස් දෙකෙන්ම දකිද්දි.. මම උබ එක්ක වෙනදා වගේ බොඩිමට එන්න.. මහරගම ටවුමට ගිහින් සිගා එකක් ගහලා අතල් එකේ ජිවිතේ විදින්න තියා ගත්තා නම් උබ චුටිලගෙ ගෙදර හවසට යන ගමන දවසක් හරි අඩු වෙනවා..
මම දන්නවා පොඩි කාලේ ඉදන් තනියම හැදුන උබට තනියම ඉන්න අමාරු බව..
මම ඈත් උනොත් උබ ඒ අඩුව චුටිගෙන් පුරව ගන්න බව මම හොදටම දන්නවා පොඩී..මම ඒකයි අපේ යාලුකම ඉත්තෙක් කර ගත්තේ..
මට සමාවෙයන් මේ හැමදේකටම..
දාස්වාරයක්..සමාවෙයං පොඩී...
ධෛර්යය කියන්නෙත් මට එහෙම වෙන්න කියලම වෙන්න ඇති. අපි අතරේ දෙයක් වෙලා දවස් දෙකක් යද්දි අපේ සෙක්ෂන් මාරු උනෙත් මට උබෙන් ඈත් වෙන්න කියලා දෙවියො ආශිර්වාද කලා වගේ උනා.. දෙන දෙයියො පැන පැන දෙනවා වගේ මම වැටුනෙත් පූර්ණ ගේ සෙක්ෂන් එකට.. උබ මේ හැම දෙයකම ඉවසුවද පොඩී.. උබට උබේ යාලුවා නැති වෙලා නෑ පොඩී.. උබට මාව ඕනේ කියලා හිතෙන හැම වෙලාවකම මම උබත් එක්ක ඉන්නවා.. එච්චරයි මම දන්නේ..
සමහර දාට උබ මගෙන් අහද්දි මේ ඈත් උන එක ගැන මට දෙන්න උත්තරයක් තිබ්බෙ නෑ.. ඒත් මම කිව්වෙ උබට ඇත්ත.. අම්මත් ගොඩක් අසනීප වෙලා පොඩී.. අම්මගේ වැඩ අස්සෙ මට උබව තවත් මිස් උනා කීවොත් වැරදි නෑ.ඒත් මට ලැබෙන වෙලාවෙන් හරි උබ ගැන බලන්න උබ එක්ක ඉන්න වෙලාවක් වෙන් කර ගන්න බැරි නෑ.. ඒත් මම අම්මගෙ වැඩ ඉස්සරහට දලා එහෙම නොකර ඉදිය එක ඇත්ත..
මේ හැමදේකට ම මට සමාවෙයන් පොඩී..
2016 . 07 . 30
අද මගේ ජිවිතේ සතුටුම දවසක්..
පොඩී චූටි එක්ක අපේ ගෙදර ආපු මුල්ම දවස අද..
උබල දෙන්න එකට බයික් එකේ එද්දි, උබලා දෙන්න එකට කලා බිලා යද්දි මේ ඇස් උබලව එහෙම දකින්න තරම් වසනාවන්තයි කියලා හිතෙද්දි දැනෙන සතුට කියලා නිම කරන්න බෑ පොඩී..
මම හිතනවා මම දින්න කියලා..
උබට උබේ ආදරේ ලැබුනා.
මටත් මම බලාපොරොත්තු උන හැමදේම ලැබුනා උබ ඇරෙන්න..
උබ හීනයක් විතරයි..
මේ සංසාරේ පුරාවටම..
ඒත් මම ඊළග ආත්මෙදි කාටත් කලින් හිතේ තියන් ඉන්නැතුව උබේම වෙන්නම්..
එදාට මම උබේ ආදරේ විදින්නම්..
ඇති තරම්.. උබ ඉල්ලන හැමදේම දෙන්නම්.. උබෙ තුරුල්ලෙම ඉන්නම්
බැනුම් අහගෙන හරි..
උබේ උණුහුම මට මතක් වෙද්දි මම තරම් පව් කාරයෙක් තවත් නෑ කියලයි මට හිතෙන්නේ පොඩී..
ඇත්තටම මම පව් කාරයෙක් හිත හදන් ඉන්න හදද්දි අහම්බෙන් උබේ උණුහුම මට ලැබුන මම මහා පව්කාරයෙක්..
උබ හීනයක වගේ...
හාදු වැස්සක් අරං...
සිරි යහන අද්දරට වී..
වැතිරෙන්නෙපා සයනේ..
නුඹ සස්වාමිකයි ස්වාමී...
අපි ඉස්සර ඩොලක්කි ගහල කිව්වෙ ආතල්ම සින්දු උනාට දැන් මම අහන්නේ, දැන් මේ වගේ සිංදු බං...
හැමදාම නින්දෙන් එන්නෙ උබ ගාවට.
හීනෙන්වත් උබ ලග නිදාගන්නේ නෑ මම..
ඇදේ කොණට වෙලා මම උබ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා..
අයිති නැති, හිමි කමක් නැති උබ දිහා..
2016 . 08 . 17
චූටියගේ අම්මාගෙ මලගෙදරින් පස්සෙ අදයි මට පොතේ ලියන්න නිදහසක් ලැබුනේ..
අපි හිතපු නැති දෙයක් උනේ..
පොඩී උබලා දෙන්නම එදා අපෙ ගෙදර ඇවිත් යද්දි උබලා යන දිහා බලන් මම ඇත්තටම සතුටු උනා බං..
ඒත් එදා දවස ගෙවෙන්න ඔන්න මෙන්න තියල පොඩීගෙන් මැසේජ් එකක් ආවා..
මම එවෙලෙත් හිත හිත ඉදියේ උන් ගැන..
මගේ මූසල කමවත්ද.. මට හුතුනේ එහෙම..
මම ඉක්මනින් ගිහින් ඒ හැම වැඩක්ම ඉවර කරලා අදයි නිදහස් උනේ..
උබ තාම පොඩි එකෙක් වගේ ජිවිතේ ගැන මගෙන් ආහද්දි මට ලෝබ හිතුනා බං.. උබ මහා ලොකුවට පොරක් වගේ ඉදියත් උබේ හිත හරි පොඩියි බං..
"චරියා දැන් මොකද්ද බං අපි කරන්නේ.."
" පොඩී මේ අහපන්.. උබට ලොකූ වගකීමක් තියනවා.. දැන් චූටිගේ බාර කාරය උබ..
දැන් උබට ඌව බලා ගන්න වෙනවා. වෙනදට වඩා හොදට.."
එහෙම කියලා ගෙදර ආපු මම උබේ ගැන තිබ්බ හැම මතකයක්ම අමතක කරන්න හැදුවේ උබ දැන් මට කීයටවත් අයිති නැති මිනිහෙක් නිසා. අඩුම යාලුවෙක් විදිහටවත්...මොකද ඔය වගේ සම්බන්ධ වලදි ලොකු ලොකූ යාලුකම් ලොකූවට අවුල් වෙනවා මම ඒක දන්නවා පොඩියො.. ඒකයි මම කෝල් එකක් හරි ගහන එකත් අඩු කරලා දැන්මේ..
2016 . 08 . 25
අද තරම් මට සතුටක් දැනුන දවසක් තවත් නෑ පොඩී උබෙන් ආව මැසෙජ් එක දැකලා මට ඇස් වලට කදුළු ආවා..
"චරියා අපි කොල්ලුපිටියෙන් ඇනෙක්ස් එකක් ගත්තා.. වෙලාවක වරෙන් අනිවාරෙන්ම..."
මම කොහොමද බං මේකට රිප්ලයි කරන්නේ.. මම.. මට... මම මොනවා කියන්නද... ඒත් මම උබේ යාළුවා.. ඒක විතරක් හිතේ තියාගෙන මම උබට මැසෙජ් එකක් දැන්මා..
"මරු මරු... ගොඩ අහ්.. සතුටුයි පොඩියා..චූටිය බලා ගනින්.. දෙන්න එක්ක සතුටින් ඉදපන්. එච්චරයි වෙන්න ඕනේ.. වෙලාවක අනිවා එන්නම්..."
මම දන්නවා පොඩි කාලේ ඉදන් තනියම හැදුන උබට තනියම ඉන්න අමාරු බව..
මම ඈත් උනොත් උබ ඒ අඩුව චුටිගෙන් පුරව ගන්න බව මම හොදටම දන්නවා පොඩී..මම ඒකයි අපේ යාලුකම ඉත්තෙක් කර ගත්තේ..
මට සමාවෙයන් මේ හැමදේකටම..
දාස්වාරයක්..සමාවෙයං පොඩී...
ධෛර්යය කියන්නෙත් මට එහෙම වෙන්න කියලම වෙන්න ඇති. අපි අතරේ දෙයක් වෙලා දවස් දෙකක් යද්දි අපේ සෙක්ෂන් මාරු උනෙත් මට උබෙන් ඈත් වෙන්න කියලා දෙවියො ආශිර්වාද කලා වගේ උනා.. දෙන දෙයියො පැන පැන දෙනවා වගේ මම වැටුනෙත් පූර්ණ ගේ සෙක්ෂන් එකට.. උබ මේ හැම දෙයකම ඉවසුවද පොඩී.. උබට උබේ යාලුවා නැති වෙලා නෑ පොඩී.. උබට මාව ඕනේ කියලා හිතෙන හැම වෙලාවකම මම උබත් එක්ක ඉන්නවා.. එච්චරයි මම දන්නේ..
සමහර දාට උබ මගෙන් අහද්දි මේ ඈත් උන එක ගැන මට දෙන්න උත්තරයක් තිබ්බෙ නෑ.. ඒත් මම කිව්වෙ උබට ඇත්ත.. අම්මත් ගොඩක් අසනීප වෙලා පොඩී.. අම්මගේ වැඩ අස්සෙ මට උබව තවත් මිස් උනා කීවොත් වැරදි නෑ.ඒත් මට ලැබෙන වෙලාවෙන් හරි උබ ගැන බලන්න උබ එක්ක ඉන්න වෙලාවක් වෙන් කර ගන්න බැරි නෑ.. ඒත් මම අම්මගෙ වැඩ ඉස්සරහට දලා එහෙම නොකර ඉදිය එක ඇත්ත..
මේ හැමදේකට ම මට සමාවෙයන් පොඩී..
2016 . 07 . 30
අද මගේ ජිවිතේ සතුටුම දවසක්..
පොඩී චූටි එක්ක අපේ ගෙදර ආපු මුල්ම දවස අද..
උබල දෙන්න එකට බයික් එකේ එද්දි, උබලා දෙන්න එකට කලා බිලා යද්දි මේ ඇස් උබලව එහෙම දකින්න තරම් වසනාවන්තයි කියලා හිතෙද්දි දැනෙන සතුට කියලා නිම කරන්න බෑ පොඩී..
මම හිතනවා මම දින්න කියලා..
උබට උබේ ආදරේ ලැබුනා.
මටත් මම බලාපොරොත්තු උන හැමදේම ලැබුනා උබ ඇරෙන්න..
උබ හීනයක් විතරයි..
මේ සංසාරේ පුරාවටම..
ඒත් මම ඊළග ආත්මෙදි කාටත් කලින් හිතේ තියන් ඉන්නැතුව උබේම වෙන්නම්..
එදාට මම උබේ ආදරේ විදින්නම්..
ඇති තරම්.. උබ ඉල්ලන හැමදේම දෙන්නම්.. උබෙ තුරුල්ලෙම ඉන්නම්
බැනුම් අහගෙන හරි..
උබේ උණුහුම මට මතක් වෙද්දි මම තරම් පව් කාරයෙක් තවත් නෑ කියලයි මට හිතෙන්නේ පොඩී..
ඇත්තටම මම පව් කාරයෙක් හිත හදන් ඉන්න හදද්දි අහම්බෙන් උබේ උණුහුම මට ලැබුන මම මහා පව්කාරයෙක්..
උබ හීනයක වගේ...
හාදු වැස්සක් අරං...
සිරි යහන අද්දරට වී..
වැතිරෙන්නෙපා සයනේ..
නුඹ සස්වාමිකයි ස්වාමී...
අපි ඉස්සර ඩොලක්කි ගහල කිව්වෙ ආතල්ම සින්දු උනාට දැන් මම අහන්නේ, දැන් මේ වගේ සිංදු බං...
හැමදාම නින්දෙන් එන්නෙ උබ ගාවට.
හීනෙන්වත් උබ ලග නිදාගන්නේ නෑ මම..
ඇදේ කොණට වෙලා මම උබ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා..
අයිති නැති, හිමි කමක් නැති උබ දිහා..
2016 . 08 . 17
චූටියගේ අම්මාගෙ මලගෙදරින් පස්සෙ අදයි මට පොතේ ලියන්න නිදහසක් ලැබුනේ..
අපි හිතපු නැති දෙයක් උනේ..
පොඩී උබලා දෙන්නම එදා අපෙ ගෙදර ඇවිත් යද්දි උබලා යන දිහා බලන් මම ඇත්තටම සතුටු උනා බං..
ඒත් එදා දවස ගෙවෙන්න ඔන්න මෙන්න තියල පොඩීගෙන් මැසේජ් එකක් ආවා..
මම එවෙලෙත් හිත හිත ඉදියේ උන් ගැන..
මගේ මූසල කමවත්ද.. මට හුතුනේ එහෙම..
මම ඉක්මනින් ගිහින් ඒ හැම වැඩක්ම ඉවර කරලා අදයි නිදහස් උනේ..
උබ තාම පොඩි එකෙක් වගේ ජිවිතේ ගැන මගෙන් ආහද්දි මට ලෝබ හිතුනා බං.. උබ මහා ලොකුවට පොරක් වගේ ඉදියත් උබේ හිත හරි පොඩියි බං..
"චරියා දැන් මොකද්ද බං අපි කරන්නේ.."
" පොඩී මේ අහපන්.. උබට ලොකූ වගකීමක් තියනවා.. දැන් චූටිගේ බාර කාරය උබ..
දැන් උබට ඌව බලා ගන්න වෙනවා. වෙනදට වඩා හොදට.."
එහෙම කියලා ගෙදර ආපු මම උබේ ගැන තිබ්බ හැම මතකයක්ම අමතක කරන්න හැදුවේ උබ දැන් මට කීයටවත් අයිති නැති මිනිහෙක් නිසා. අඩුම යාලුවෙක් විදිහටවත්...මොකද ඔය වගේ සම්බන්ධ වලදි ලොකු ලොකූ යාලුකම් ලොකූවට අවුල් වෙනවා මම ඒක දන්නවා පොඩියො.. ඒකයි මම කෝල් එකක් හරි ගහන එකත් අඩු කරලා දැන්මේ..
2016 . 08 . 25
අද තරම් මට සතුටක් දැනුන දවසක් තවත් නෑ පොඩී උබෙන් ආව මැසෙජ් එක දැකලා මට ඇස් වලට කදුළු ආවා..
"චරියා අපි කොල්ලුපිටියෙන් ඇනෙක්ස් එකක් ගත්තා.. වෙලාවක වරෙන් අනිවාරෙන්ම..."
මම කොහොමද බං මේකට රිප්ලයි කරන්නේ.. මම.. මට... මම මොනවා කියන්නද... ඒත් මම උබේ යාළුවා.. ඒක විතරක් හිතේ තියාගෙන මම උබට මැසෙජ් එකක් දැන්මා..
"මරු මරු... ගොඩ අහ්.. සතුටුයි පොඩියා..චූටිය බලා ගනින්.. දෙන්න එක්ක සතුටින් ඉදපන්. එච්චරයි වෙන්න ඕනේ.. වෙලාවක අනිවා එන්නම්..."
👍2❤1🥰1
ඇත්තටම චරියා විදිහට මම එහෙම මැසෙජ් එකක් දැන්ම්මා තමයි..ඒත් මගේ හිතේ කකියන මගේ ආදරේ මට නැත්තටම නැති උනා කියලා ස්ථීරවම සනාත උන දවස අද වෙද්දි මම යාලුවෙක් විදිහට සතුටු වෙන්නද.. මගේ ආදරේ වෙනුවෙන් දුක් වෙන්නද..
මට තෙරෙන්නෑ පොඩී...
මම ඇයි උබට ආදරේ කලේ..
මම ලොකු පවක් කරන්න ඇති බං..
ලොකූ පවක්..
අද ඉදන් උබ චූටිගේ විතරයි..
මට උබේ මයිලක්වත් අයිති නැති තරමට උබ මගෙන් ඈතට ගිහින් තවත්..
ඔව් ඒ මම හින්දාම තමා..
මට ඕනේ නම් තිබ්බා බං උබට මේ සේරම කියලා දන්නා. කියලා වෙන දෙයක් උන දෙන් කියලා උබේ උත්තරයක් එනකම් බලන් ඉන්න, හිටියා වගේම.. ඒත් උබ පිලි ගනීද.. අපි අතරේ එහෙම දෙයක් උනායින් පස්සෙ උබ මාව පිලිගනීද බං? ආ පොඩී.. උබේ ඒ දේවල් මට ඕනේ වෙලා නෙවෙයි.. කටක් ඇරලා කියන්නෙ කොහොමද.. "ඇයි මෙච්චර කල් උබ යාලුවෙක් වගේ හිටියේ ඕකටද.."
උබේ වචන මට ඇහෙනවා බං.
මට ඕනේ නෑ බං..
මට එපා උබව...
මට පුලුවන් දරාගෙන ඉන්නා මේ විදිහට ගිණි කන්නදක් වගේ.. මට පුළුවන් බං.. මම හිටියා අවුරුදු 5ක්.. පොඩි කාලයක් නෙවෙයි.. කැමපස් එකට ආව දවසේ ඉදන්.. ඒත් ඒ උබේ ආදරේ.. උබේ උණුහුම මට නොලැබිලා ඉද්දි විතරයි..
ඒත් දැන්..
උබේ උණුහුමත් අහම්බෙන් ලැබිලා.. ඒ උණුහුමේ තරමත් මට දැනිලා
ඒ උණුහුම එක දවසකට විතරක්ම සීමා උන එක මට හිතා ගන්න බෑ පොඩී..
එදා මට තිබ්බේ උබට කණේ පාරක් හරි දීලා ඇදෙන් නැගිටලා එන්න. මෙච්චරක් උහුලන් ඉඳපු එදා මට බැරි උනානේ ඒක කරගන්න..
බැරි උනේ මාත් එදා හිටියේ උබ වගේම කවුරු හරි ඒ වෙලාවේ ඕනෙ කියන තැන නෙවෙයි.. ඒත මගේ හිතත් කරුමෙටම උබව එවෙලේ ඉල්ලුවා බං..
මමත් උබවා තුරුල් කර ගත්තා බං. මම හිතුවේ උබට වැඩී කියලා. මම ඇතිතරන් හරියෙන් උඹව බදාගත්තේ අවුරුදු පහක ආශවෙන් බං..
උබ මාවත් බදාගෙන ඇදේ පෙරලිලා කිව්ව දේවල් මට මතකයි පොඩි තාම.. උඹ එදා වෙරිගාතෙන් උනත් උබ කිව්වෙ ඇත්ත පොඩී.. ඇත්ත මොනදේ උනත් අපි හොඳ "යාළුවෝ විතරයි.."
"චරියා.. ම..ම උබට ආද..රෙයි..බං..
උබ මගේ හොදම යාළුව නේ..ද.. ?
උබ තරහද මං එක්..ක.. උබ මට ආද..රෙයිද.. බං.."
මට එදා තමයි ඒ පව්කාර සිතුවිල්ල ආවේ. මං ඒකට ඕනකමින් ඉඩ දුන්නේ නෑ.. උඹට මාව ඕනේ උනා.. ඒක මගෙ කණ් වලට එවෙලේ ඇහුනා..
මට එවෙලේ කිසි දෙයක් මතක් උනේ නෑ පොඩී.. උබ මාව ඉල්ලද්දි මමත් උබට තුරුල් වෙලා උබේ හැමදෙයක්ම මගේ කර ගන්න හැදුවා මිසක් මට ඒ උණුහුම දලා එන්න හිතුනේ නෑ..
මට ලෝබ හිතුනා බං එවෙලේ..
මම මගෙන්ම සමාව ඉල්ලනවා දැන්.
උබ නැති රැයක් මට කල්පයක් වගේ දැනෙන්නෙ දැන්..
නින්දක් නෑ.. හිත ඉල්ලන්නෙ මට දෙන්න බැරි උබවමයි.. මේ හිත මුරණ්ඩුයි බං.. ගොඩක්.. උබ මම හිතනවටත් වඩ...
මට සමාවෙයන් චරිත්.
පොඩීව උබට අයිති නෑ...
නවතින්නම් අදට...
2016. 09 . 01
පොඩී, මම පොයිය ගේ බර්ත් ඩේ පාර්ටි එකට නාවේ ලොකුකමට නෙවෙයි.. මට හම්බුන ප්රොමෝෂන් එකේ පුටුව ගැන හිතලත් නෙව්වෙයි..
මම ආවා නම් පූර්ණත් එනවා.. උබෙන් ඈත් වෙන්න ඕනේ කමට.. උබ ආසම නැති චරිතයක් එක්ක එකතු උනා තමයි..
ඒත් පූර්ණ අපි හිතන තරම් නරක නෑ බං.. ඌත් උබ වගේ...වටේ යන ප්රශ්නේ විතරයි තියෙන්නේ...ඌත් ජපුර කැම්ප්ස් එකෙන් අපේ ඩිග්රී එකම ගත්ත එකෙක්..
කොහොම උනත් උබ නොලැබුන එක ඇරෙන්න අනිත් හැමදේම මට ලැබුනා.. උබෙන් ඈත් උනාම..
උබෙන් තවත් ඈත් වෙන්න හේතු නම් ඕනේ තරන් තිබ්බා.. ඒයින් හොඳ එකක් තමයි උබ ආසම නැති චරිතේ, පූර්ණට ලං වෙන එක.. මට ඒකෙන් උබේ හිතේ තරහක් ඇති වෙන විදිහට වැඩ කරන්න ලෙසි උනා..
මට සමාවෙයන් මම මටම රිද්ද ගන්න පූර්ණට ලං උනා මිසක් වෙන දේකට ලං උනේ නෑ..
පොයියා මටත් කතා කලා උබ ගිය පාටි එකට.. මම නාවේ මම ආවා නම් පූර්ණයත් එනවා.. මම බය උනා බීලා උබලා අතරෙ ප්රශ්නයක් වෙයි කියලා. එකයි මම නාවේ..
මට චූටි උබ එන්න පරක්කු නිසා හවස අරන් තිබ්බා.. මම නෙවෙයි අන්ස්ව කලේ පූර්ණ..
මම සේව් කරලා තිබ්බේ "මල්ලි "කියලා..
උබ බොන්න ගිය බවක් එහෙනම් මම කියන්නේ නෑ චූටිට...
#එදාම_ආපහු...
මට නින්දක් නෑ පොඩී.. ඇයි දන්නෑ මගේ හිත කියන දේවල් ඇත්තද නැත්තද කියලා.. උබලා තාම අවදියෙන්ද.. මාත් අවදියෙන් බං..
උබ බීලා ගෙදර ගියාම ගෙදර උබලා අතරේ වෙන දේවල් මට මැවෙනවා පොඩී.. මට සමාවෙයං.. මම අහිතක් හිතන්නෙ නෑ.. ඒත් මට මතක් වෙන්නෙ උබයි මමයි උබෙ කමරේ ඉදපු හැටි..
උබ මාව තුරුල් කරන් කියපු හැමදේම වචනයක් ගානේ ආයේ ආයේ ඇහෙද්දි මට නින්දක් නෑ පොඩී..
මම දන්නවා උබට බිව්වම ඕනේ සින්දු කියන්න.. එහෙමත් නැත්තම් උබේ හිතේ ඉන්න එකෙක් එක්ක බුදිය ගන්න.. උබට තිබ්බේ එහෙම සිතක්..
උබේ එකක් නෑර මම දන්න නිසාම මම දන්නවා මීට කලින් චූටි උබේ නොවී තිබ්බත් අද උබේ වෙන බව.
මට තෙරෙන්නෑ පොඩී...
මම ඇයි උබට ආදරේ කලේ..
මම ලොකු පවක් කරන්න ඇති බං..
ලොකූ පවක්..
අද ඉදන් උබ චූටිගේ විතරයි..
මට උබේ මයිලක්වත් අයිති නැති තරමට උබ මගෙන් ඈතට ගිහින් තවත්..
ඔව් ඒ මම හින්දාම තමා..
මට ඕනේ නම් තිබ්බා බං උබට මේ සේරම කියලා දන්නා. කියලා වෙන දෙයක් උන දෙන් කියලා උබේ උත්තරයක් එනකම් බලන් ඉන්න, හිටියා වගේම.. ඒත් උබ පිලි ගනීද.. අපි අතරේ එහෙම දෙයක් උනායින් පස්සෙ උබ මාව පිලිගනීද බං? ආ පොඩී.. උබේ ඒ දේවල් මට ඕනේ වෙලා නෙවෙයි.. කටක් ඇරලා කියන්නෙ කොහොමද.. "ඇයි මෙච්චර කල් උබ යාලුවෙක් වගේ හිටියේ ඕකටද.."
උබේ වචන මට ඇහෙනවා බං.
මට ඕනේ නෑ බං..
මට එපා උබව...
මට පුලුවන් දරාගෙන ඉන්නා මේ විදිහට ගිණි කන්නදක් වගේ.. මට පුළුවන් බං.. මම හිටියා අවුරුදු 5ක්.. පොඩි කාලයක් නෙවෙයි.. කැමපස් එකට ආව දවසේ ඉදන්.. ඒත් ඒ උබේ ආදරේ.. උබේ උණුහුම මට නොලැබිලා ඉද්දි විතරයි..
ඒත් දැන්..
උබේ උණුහුමත් අහම්බෙන් ලැබිලා.. ඒ උණුහුමේ තරමත් මට දැනිලා
ඒ උණුහුම එක දවසකට විතරක්ම සීමා උන එක මට හිතා ගන්න බෑ පොඩී..
එදා මට තිබ්බේ උබට කණේ පාරක් හරි දීලා ඇදෙන් නැගිටලා එන්න. මෙච්චරක් උහුලන් ඉඳපු එදා මට බැරි උනානේ ඒක කරගන්න..
බැරි උනේ මාත් එදා හිටියේ උබ වගේම කවුරු හරි ඒ වෙලාවේ ඕනෙ කියන තැන නෙවෙයි.. ඒත මගේ හිතත් කරුමෙටම උබව එවෙලේ ඉල්ලුවා බං..
මමත් උබවා තුරුල් කර ගත්තා බං. මම හිතුවේ උබට වැඩී කියලා. මම ඇතිතරන් හරියෙන් උඹව බදාගත්තේ අවුරුදු පහක ආශවෙන් බං..
උබ මාවත් බදාගෙන ඇදේ පෙරලිලා කිව්ව දේවල් මට මතකයි පොඩි තාම.. උඹ එදා වෙරිගාතෙන් උනත් උබ කිව්වෙ ඇත්ත පොඩී.. ඇත්ත මොනදේ උනත් අපි හොඳ "යාළුවෝ විතරයි.."
"චරියා.. ම..ම උබට ආද..රෙයි..බං..
උබ මගේ හොදම යාළුව නේ..ද.. ?
උබ තරහද මං එක්..ක.. උබ මට ආද..රෙයිද.. බං.."
මට එදා තමයි ඒ පව්කාර සිතුවිල්ල ආවේ. මං ඒකට ඕනකමින් ඉඩ දුන්නේ නෑ.. උඹට මාව ඕනේ උනා.. ඒක මගෙ කණ් වලට එවෙලේ ඇහුනා..
මට එවෙලේ කිසි දෙයක් මතක් උනේ නෑ පොඩී.. උබ මාව ඉල්ලද්දි මමත් උබට තුරුල් වෙලා උබේ හැමදෙයක්ම මගේ කර ගන්න හැදුවා මිසක් මට ඒ උණුහුම දලා එන්න හිතුනේ නෑ..
මට ලෝබ හිතුනා බං එවෙලේ..
මම මගෙන්ම සමාව ඉල්ලනවා දැන්.
උබ නැති රැයක් මට කල්පයක් වගේ දැනෙන්නෙ දැන්..
නින්දක් නෑ.. හිත ඉල්ලන්නෙ මට දෙන්න බැරි උබවමයි.. මේ හිත මුරණ්ඩුයි බං.. ගොඩක්.. උබ මම හිතනවටත් වඩ...
මට සමාවෙයන් චරිත්.
පොඩීව උබට අයිති නෑ...
නවතින්නම් අදට...
2016. 09 . 01
පොඩී, මම පොයිය ගේ බර්ත් ඩේ පාර්ටි එකට නාවේ ලොකුකමට නෙවෙයි.. මට හම්බුන ප්රොමෝෂන් එකේ පුටුව ගැන හිතලත් නෙව්වෙයි..
මම ආවා නම් පූර්ණත් එනවා.. උබෙන් ඈත් වෙන්න ඕනේ කමට.. උබ ආසම නැති චරිතයක් එක්ක එකතු උනා තමයි..
ඒත් පූර්ණ අපි හිතන තරම් නරක නෑ බං.. ඌත් උබ වගේ...වටේ යන ප්රශ්නේ විතරයි තියෙන්නේ...ඌත් ජපුර කැම්ප්ස් එකෙන් අපේ ඩිග්රී එකම ගත්ත එකෙක්..
කොහොම උනත් උබ නොලැබුන එක ඇරෙන්න අනිත් හැමදේම මට ලැබුනා.. උබෙන් ඈත් උනාම..
උබෙන් තවත් ඈත් වෙන්න හේතු නම් ඕනේ තරන් තිබ්බා.. ඒයින් හොඳ එකක් තමයි උබ ආසම නැති චරිතේ, පූර්ණට ලං වෙන එක.. මට ඒකෙන් උබේ හිතේ තරහක් ඇති වෙන විදිහට වැඩ කරන්න ලෙසි උනා..
මට සමාවෙයන් මම මටම රිද්ද ගන්න පූර්ණට ලං උනා මිසක් වෙන දේකට ලං උනේ නෑ..
පොයියා මටත් කතා කලා උබ ගිය පාටි එකට.. මම නාවේ මම ආවා නම් පූර්ණයත් එනවා.. මම බය උනා බීලා උබලා අතරෙ ප්රශ්නයක් වෙයි කියලා. එකයි මම නාවේ..
මට චූටි උබ එන්න පරක්කු නිසා හවස අරන් තිබ්බා.. මම නෙවෙයි අන්ස්ව කලේ පූර්ණ..
මම සේව් කරලා තිබ්බේ "මල්ලි "කියලා..
උබ බොන්න ගිය බවක් එහෙනම් මම කියන්නේ නෑ චූටිට...
#එදාම_ආපහු...
මට නින්දක් නෑ පොඩී.. ඇයි දන්නෑ මගේ හිත කියන දේවල් ඇත්තද නැත්තද කියලා.. උබලා තාම අවදියෙන්ද.. මාත් අවදියෙන් බං..
උබ බීලා ගෙදර ගියාම ගෙදර උබලා අතරේ වෙන දේවල් මට මැවෙනවා පොඩී.. මට සමාවෙයං.. මම අහිතක් හිතන්නෙ නෑ.. ඒත් මට මතක් වෙන්නෙ උබයි මමයි උබෙ කමරේ ඉදපු හැටි..
උබ මාව තුරුල් කරන් කියපු හැමදේම වචනයක් ගානේ ආයේ ආයේ ඇහෙද්දි මට නින්දක් නෑ පොඩී..
මම දන්නවා උබට බිව්වම ඕනේ සින්දු කියන්න.. එහෙමත් නැත්තම් උබේ හිතේ ඉන්න එකෙක් එක්ක බුදිය ගන්න.. උබට තිබ්බේ එහෙම සිතක්..
උබේ එකක් නෑර මම දන්න නිසාම මම දන්නවා මීට කලින් චූටි උබේ නොවී තිබ්බත් අද උබේ වෙන බව.
❤2🥰1
උබ දන්නවද පොඩී උබට මම බොන්නෙපා කියන්නේ ඇයි කියලා..
උබ බොන හැමවෙලාවකම මම ලගින් ඉන්නෙ ඇයි කියලා... බිව්වම උබ තරම් ආදරණීය එකෙක් තවත් නෑ බං.. උබේ වචනෙකටත් පුළුවන් පතිවත්ක් බිදින්න... මම හිත හදන් උබේ හොදම යාලුවා වෙලා හැමදාම ඉන්න හිතපු මගේ පතිපත්ති.. මගේ පතිවත් එදා බොඩිමේදි බිදුනේ මටත් නොදැනිම ඒ නිසා වෙන්න ඇති..
මගෙ පපුව හිර වෙනවා වගේ බං පොඩී..
දන්නේ නෑ..
තෙරෙන්නේ නෑ..
තමන් ආසම එකෙක් වෙන එකෙක් එක්ක නිදි බව දැන දැන කොහොමද මම ඇස් වහන් නිදා ගන්නේ එක විනාඩියක්..
උබ චූයිගෙ රසම තැන් හොය හොයා දගලද්දි මගේ ඒ තැන් ගල්.ගැහිලා වගේ පොඩියා... උබ එදා විදලා ඇතෑරපු තැන් ඒ විදිහටම තියනවා...ඉස්සරහටත් තියේවී.. හැමදාටම.. උබට ඇර ඒ කිසි දෙයක් වෙන කාටවත් අයිති නෑ බං..
මේ අත්මේ බෑ.. මම දන්නවා, ඒත් උබ බිදපු පතිපත්ති එහෙම්ම තිබුනාවේ උබව ලැබෙන ආත්මෙකදි හරි මම ආයේ උබ වෙනුවෙන් විතරක්ම කඩන්නම්..
නින්දක් යන්නේ නෑ..
ඒත් මට මහන්සී පොඩී...
වේදනයි බං...
කවදාවත් මම මෙහම අඩලා නෑ බං..
පපුව ඇතුලෙන් පිච්චි පිච්චි රිදෙන එකද ආදරේ බං...
උබ දන්නවද... කොච්චර රිදුනත්.. මම ඒ හැගීමට ආදරෙයි බං.. මොකද උබ ඉන්නෙ..උබව මට අයිති වෙන්නෙ අන්න ඒ රිදෙන පිච්චෙන හැගීම් වලදි විතරයි..
නවතින්නම් පොඩී...
මම උබේ චරිත්.
2016 .09 .02
මම ඊයෙර් රෑම නිදා ගත්තේ නෑ බං.. මට නින්දක් තිබ්බෙ නෑ.. ඊයේ රෑ ඉදන් දැනුන මූසල ගතිය ඇරෙන්නෙ ඔෆිස් එකට ගියාම ඔය මූණ දැක්කම කියලා මම හිතුවා..
මම මහ පව්කාරයෙක් බං.. උබ එදා ඔෆිස් ආවේ නෑ.. මහේ හිත උදේ පාන්දර ඉදන්ම කෑ ගහලා ඇඩුවා බං.. උබ හාෆ් ඩේ එකක් හරි දාලා ඒවී කියලා මම බලාගෙන ඉදියා..
මම උබට උදේ ඉදන් කෝල් එකක් ගහන්න බලාගෙන ඉදියා.. එත් මගේ මේ හිතේ හැගීම් නිසා මම මේතාක් කරපු කැපකිරීම බාල්දු කරන්න මම කැමති උනේ නෑ.. ඒ උබල දෙන්න වෙනුවෙන් විතරක්ම..
ඒත් මම එක කෝල් එකක් ගත්තා..
උබ අන්ස්වර් කලේ නෑ. මම ආයේ ආයෙ ගන්න ගියේ නෑ.. මම උබ ගැන බැලුව කියන එක අවුලක් නෑ..ඒත් උබ ගැන මම ඕනවට වඩා බලනවා හොයනවා කියලා දැනෙන්න දෙන්න බැරි නිසා මම දවසෙම උදේ ඉදන් මාව වෙලා ගත්ත මූසල කමින් කාලෙ ගෙව්වා..
ඇයි ඊයෙ රෑ මහන්සියට නින්ද ගියාද..
ම්ම්.. නැත්තම් දෙතුන් පාරක්ම උබලා උබලගේ උනාද..
මට දවසෙන් බාගෙකටත් වඩා ඔලුවේ දිව්වෙ ඔන්න ඔය වගේ මනස් ගාත. උබලගේ ඕප දූප..
දවසෙන් බාගයක්ම ගෙව්නේ නිකං.. මට තිබ්බ වැඩ ටික ඉවර කර ගන්න බැරි උනා.. වැඩ ගොඩ ගැහුනා..
"චරිත් යමන්.."
"වැඩ ගොඩක් තියේ බං.. උබ යමන්.."
"චරියා උබ හොදින්ද.."
"ඔව් බං. ඇයි.."
"වෙන්න බෑ. උබේ ඇස් වල ඉදන් රතු වෙලා.."
"අහ් ඔලුවෙ කැක්කුම ටිකක් බං..ශෙප්.. උබ යමන්..මම මේ ටික කරලම එන්නම්.."
"හෙට කරමු.. දැන් යමන්.."
"බෑ බං.. ගොඩ ගැහෙනවා.."
"ම්.. කෝ දියන්කො ටිකක්.. මේ ෆයිල් එක මම බලන්නද.."
"ම්.. උබට පුළුවන් නම්.."
අන්තිමට අපේ ලොකුම හතුරා උන පූර්ණයා ඇවිත් ටිකක් මට උදව් කලා...
ඒ නිසා මම අද දවසෙ වැඩ ටික ඉවර කර ගත්තා.. මගේ වෙලාව කියන්නේ
උබලත් ඔෆිස් එක ගාවට ආවේත් අපි එලියට බහින වෙලේ..
මම දන්නවා බං ඔය ඇස් වල තියෙන්න ඊරිසියාව.. තරහ සාධාරණයි.. මම උබෙන් ඈත් වෙන්න පූර්ණව ඉත්තෙක් කර ගත්තා තමා.. ඒත් උබ උබේ ඇස් වලින් කියන වගේ දෙයක් අපි අතරේ නෑ..
උබලා ඔහොම එකට ඉද්දි මාරම සතුටක් දැනෙනවා පොඩී..
මම මන් ගැන කොහොම උනත් උබලා යන දිහා බලන් සතුටු උනා බං..
චූටි කතා කලේ කන්න...ඒත් මම ආවත් බඩගින්නක් නෑ බං.. මගෙ මුළු හිතම පිරුණා උබලව දැක්කම..
චුටිගේ ඇස් වල උබේ ආදර් පිරිලා තිබ්බා.. මට ඒකම ඇති පොඩී හිත හදා ගන්න..
සතුටින් ඉදපන්.. මට හැමදාම ඕනේ උනේ එච්චරයි පොඩී.. වෙන කිසි දෙයක් නෙවෙයි...
උබ ඉල්ලපු හැමදේම දුන්නේ ඒකයි..
"චරිත් මට චූටිව දා ගන්න හෙල්ප් එකක් ඕනේ බං.."
උබ මට දවසක් කිව්වෙ මගේ කණට අහන්න බැරි තරම් වෙදනාවක් වෙන වචන ටිකක්.. ඒත් මම උබේ සතුට වෙනුවෙන් ඒක කලා බං.. මම අද සතුටු වෙනවා..
"චරි..යා උබ මං.. එක්..ක තරහ..ද මේ දේවල් ඉල්ල..නටවට.."
"නෑ.."
"මම උබ...ට ආදරෙ...යි... බං... හුගා...ක් ආදරෙ..යි බං.."
අහන්න ආසම නැති වචන අස්සෙත් මම අහන්න ආසම වචනත් උබෙන් නැහුනාම නෙවෙයි පොඩී.. තනි අතින් අත්පුඩි ගහලා මහන්සි වෙලා ඉදපු මට උබේ අතක් මට දෙද්දි මට නොගෙන ඉන්න බැරි උනා.. මමත් උබට ආදරෙන් තුරුල් උනේ කාලයක් තිස්සෙ බලන් ඉදපු ආසාවකුත් එක්ක.. උබ ඒ ආසාව හරි අපූරුවට මගේ පපුව උඩ දිගාරිද්දි මට මුකු ලෝකෙම උනේ උබව විතරයි පොඩී...
ඒත්...
ඒ සේරම දැන් නින්දෙන් දැකපු හීනයක් වගේ වෙලා.. මම ඉන්නෙ අවදියෙන්.. නිදා ගත්තත් පේන්නේ උබේ රුපේ විතරයි මේ ඇස් වලට.. ඒත් උබ හෙන ගොඩාක් දුර ගිහින්.. මම තාම එතැනමයි...
නවතින්නම් පොඩී..
තවත් උබ ගැන මම හිතන එකේ තෙරුමක් නෑ..
මම ඒක චූටිගෙ ඇස් වලින් දැක්ක..
මම ආයේ මේ පොත දිගාරින එකක් නැති වෙයි...
මම පාර්ථනා කරනවා මට ආයේ මේ පොත දිගාරින්න නොලැබෙන්න කියලා...
මම උබට ගොඩාක් ආදරේ කරන උබේ චරියා..
#තිස්වන_පිටුවට...❤️
අවසාන පිටුව හවස් වරුවේ බලාපොරොත්තු වන්න...🤟
උබ බොන හැමවෙලාවකම මම ලගින් ඉන්නෙ ඇයි කියලා... බිව්වම උබ තරම් ආදරණීය එකෙක් තවත් නෑ බං.. උබේ වචනෙකටත් පුළුවන් පතිවත්ක් බිදින්න... මම හිත හදන් උබේ හොදම යාලුවා වෙලා හැමදාම ඉන්න හිතපු මගේ පතිපත්ති.. මගේ පතිවත් එදා බොඩිමේදි බිදුනේ මටත් නොදැනිම ඒ නිසා වෙන්න ඇති..
මගෙ පපුව හිර වෙනවා වගේ බං පොඩී..
දන්නේ නෑ..
තෙරෙන්නේ නෑ..
තමන් ආසම එකෙක් වෙන එකෙක් එක්ක නිදි බව දැන දැන කොහොමද මම ඇස් වහන් නිදා ගන්නේ එක විනාඩියක්..
උබ චූයිගෙ රසම තැන් හොය හොයා දගලද්දි මගේ ඒ තැන් ගල්.ගැහිලා වගේ පොඩියා... උබ එදා විදලා ඇතෑරපු තැන් ඒ විදිහටම තියනවා...ඉස්සරහටත් තියේවී.. හැමදාටම.. උබට ඇර ඒ කිසි දෙයක් වෙන කාටවත් අයිති නෑ බං..
මේ අත්මේ බෑ.. මම දන්නවා, ඒත් උබ බිදපු පතිපත්ති එහෙම්ම තිබුනාවේ උබව ලැබෙන ආත්මෙකදි හරි මම ආයේ උබ වෙනුවෙන් විතරක්ම කඩන්නම්..
නින්දක් යන්නේ නෑ..
ඒත් මට මහන්සී පොඩී...
වේදනයි බං...
කවදාවත් මම මෙහම අඩලා නෑ බං..
පපුව ඇතුලෙන් පිච්චි පිච්චි රිදෙන එකද ආදරේ බං...
උබ දන්නවද... කොච්චර රිදුනත්.. මම ඒ හැගීමට ආදරෙයි බං.. මොකද උබ ඉන්නෙ..උබව මට අයිති වෙන්නෙ අන්න ඒ රිදෙන පිච්චෙන හැගීම් වලදි විතරයි..
නවතින්නම් පොඩී...
මම උබේ චරිත්.
2016 .09 .02
මම ඊයෙර් රෑම නිදා ගත්තේ නෑ බං.. මට නින්දක් තිබ්බෙ නෑ.. ඊයේ රෑ ඉදන් දැනුන මූසල ගතිය ඇරෙන්නෙ ඔෆිස් එකට ගියාම ඔය මූණ දැක්කම කියලා මම හිතුවා..
මම මහ පව්කාරයෙක් බං.. උබ එදා ඔෆිස් ආවේ නෑ.. මහේ හිත උදේ පාන්දර ඉදන්ම කෑ ගහලා ඇඩුවා බං.. උබ හාෆ් ඩේ එකක් හරි දාලා ඒවී කියලා මම බලාගෙන ඉදියා..
මම උබට උදේ ඉදන් කෝල් එකක් ගහන්න බලාගෙන ඉදියා.. එත් මගේ මේ හිතේ හැගීම් නිසා මම මේතාක් කරපු කැපකිරීම බාල්දු කරන්න මම කැමති උනේ නෑ.. ඒ උබල දෙන්න වෙනුවෙන් විතරක්ම..
ඒත් මම එක කෝල් එකක් ගත්තා..
උබ අන්ස්වර් කලේ නෑ. මම ආයේ ආයෙ ගන්න ගියේ නෑ.. මම උබ ගැන බැලුව කියන එක අවුලක් නෑ..ඒත් උබ ගැන මම ඕනවට වඩා බලනවා හොයනවා කියලා දැනෙන්න දෙන්න බැරි නිසා මම දවසෙම උදේ ඉදන් මාව වෙලා ගත්ත මූසල කමින් කාලෙ ගෙව්වා..
ඇයි ඊයෙ රෑ මහන්සියට නින්ද ගියාද..
ම්ම්.. නැත්තම් දෙතුන් පාරක්ම උබලා උබලගේ උනාද..
මට දවසෙන් බාගෙකටත් වඩා ඔලුවේ දිව්වෙ ඔන්න ඔය වගේ මනස් ගාත. උබලගේ ඕප දූප..
දවසෙන් බාගයක්ම ගෙව්නේ නිකං.. මට තිබ්බ වැඩ ටික ඉවර කර ගන්න බැරි උනා.. වැඩ ගොඩ ගැහුනා..
"චරිත් යමන්.."
"වැඩ ගොඩක් තියේ බං.. උබ යමන්.."
"චරියා උබ හොදින්ද.."
"ඔව් බං. ඇයි.."
"වෙන්න බෑ. උබේ ඇස් වල ඉදන් රතු වෙලා.."
"අහ් ඔලුවෙ කැක්කුම ටිකක් බං..ශෙප්.. උබ යමන්..මම මේ ටික කරලම එන්නම්.."
"හෙට කරමු.. දැන් යමන්.."
"බෑ බං.. ගොඩ ගැහෙනවා.."
"ම්.. කෝ දියන්කො ටිකක්.. මේ ෆයිල් එක මම බලන්නද.."
"ම්.. උබට පුළුවන් නම්.."
අන්තිමට අපේ ලොකුම හතුරා උන පූර්ණයා ඇවිත් ටිකක් මට උදව් කලා...
ඒ නිසා මම අද දවසෙ වැඩ ටික ඉවර කර ගත්තා.. මගේ වෙලාව කියන්නේ
උබලත් ඔෆිස් එක ගාවට ආවේත් අපි එලියට බහින වෙලේ..
මම දන්නවා බං ඔය ඇස් වල තියෙන්න ඊරිසියාව.. තරහ සාධාරණයි.. මම උබෙන් ඈත් වෙන්න පූර්ණව ඉත්තෙක් කර ගත්තා තමා.. ඒත් උබ උබේ ඇස් වලින් කියන වගේ දෙයක් අපි අතරේ නෑ..
උබලා ඔහොම එකට ඉද්දි මාරම සතුටක් දැනෙනවා පොඩී..
මම මන් ගැන කොහොම උනත් උබලා යන දිහා බලන් සතුටු උනා බං..
චූටි කතා කලේ කන්න...ඒත් මම ආවත් බඩගින්නක් නෑ බං.. මගෙ මුළු හිතම පිරුණා උබලව දැක්කම..
චුටිගේ ඇස් වල උබේ ආදර් පිරිලා තිබ්බා.. මට ඒකම ඇති පොඩී හිත හදා ගන්න..
සතුටින් ඉදපන්.. මට හැමදාම ඕනේ උනේ එච්චරයි පොඩී.. වෙන කිසි දෙයක් නෙවෙයි...
උබ ඉල්ලපු හැමදේම දුන්නේ ඒකයි..
"චරිත් මට චූටිව දා ගන්න හෙල්ප් එකක් ඕනේ බං.."
උබ මට දවසක් කිව්වෙ මගේ කණට අහන්න බැරි තරම් වෙදනාවක් වෙන වචන ටිකක්.. ඒත් මම උබේ සතුට වෙනුවෙන් ඒක කලා බං.. මම අද සතුටු වෙනවා..
"චරි..යා උබ මං.. එක්..ක තරහ..ද මේ දේවල් ඉල්ල..නටවට.."
"නෑ.."
"මම උබ...ට ආදරෙ...යි... බං... හුගා...ක් ආදරෙ..යි බං.."
අහන්න ආසම නැති වචන අස්සෙත් මම අහන්න ආසම වචනත් උබෙන් නැහුනාම නෙවෙයි පොඩී.. තනි අතින් අත්පුඩි ගහලා මහන්සි වෙලා ඉදපු මට උබේ අතක් මට දෙද්දි මට නොගෙන ඉන්න බැරි උනා.. මමත් උබට ආදරෙන් තුරුල් උනේ කාලයක් තිස්සෙ බලන් ඉදපු ආසාවකුත් එක්ක.. උබ ඒ ආසාව හරි අපූරුවට මගේ පපුව උඩ දිගාරිද්දි මට මුකු ලෝකෙම උනේ උබව විතරයි පොඩී...
ඒත්...
ඒ සේරම දැන් නින්දෙන් දැකපු හීනයක් වගේ වෙලා.. මම ඉන්නෙ අවදියෙන්.. නිදා ගත්තත් පේන්නේ උබේ රුපේ විතරයි මේ ඇස් වලට.. ඒත් උබ හෙන ගොඩාක් දුර ගිහින්.. මම තාම එතැනමයි...
නවතින්නම් පොඩී..
තවත් උබ ගැන මම හිතන එකේ තෙරුමක් නෑ..
මම ඒක චූටිගෙ ඇස් වලින් දැක්ක..
මම ආයේ මේ පොත දිගාරින එකක් නැති වෙයි...
මම පාර්ථනා කරනවා මට ආයේ මේ පොත දිගාරින්න නොලැබෙන්න කියලා...
මම උබට ගොඩාක් ආදරේ කරන උබේ චරියා..
#තිස්වන_පිටුවට...❤️
අවසාන පිටුව හවස් වරුවේ බලාපොරොත්තු වන්න...🤟
👍5❤4😭3🥰1
#තිස්වන_පිටුව
එතනින් එහා පිටු දෙකතුනක් පෙරලුවත් කිසිදෙයක් ලියලා තිබ්බේ නෑ.. මට මගෙ ඇස් තෙමෙන්න ගත්තා නොදැනිම..
මේ තරම් දුකක් උබ කෝමද ඉහිලුවේ චරිත්.. උබ මේ තරම් කැපකිරීමක් මොකටද මං වෙනුවෙන් කලේ. ඇයි උබේ මොනාද අඩු.. උබ මගේ හොදම යාලුවා. මට උබ ගැන දැනුනේ එහෙම.. ඒත් උබ මේ තරම් ආදරේ කලා කියලා දන්නව නම් මම වෙන කිසි කෙනෙක් ගාවට යන්නෑ මැණික.. ඇයි මෙහෙම දෙයක්.. මට දරන්න බෑ චරිත් මේක..
මගෙ හිත කෑ ගහලා මට ම බනිද්දි හැමදේම ටිකකට නවත්තලා මම පොතත් වහලා අල්ලෙන් ඇස් පිහ ගත්තේ එලියෙන් දොරට තට්ටු කල නිසා..
"අහ් නංගි.."
"අයියගෙ ඇදුම් ටික නවන්න බැලුවෙ.."
"හරි ඔයා වැඩ කර ගන්න.."
"නෑ අයියා ඉන්න.."
"නෑ එන්නකො... කෝ නුවන්."
"දැන් හිටියා අයියේ.. එලියේ බලන්න ඇති.."
එතනින් එහා පිටු දෙකතුනක් පෙරලුවත් කිසිදෙයක් ලියලා තිබ්බේ නෑ.. මට මගෙ ඇස් තෙමෙන්න ගත්තා නොදැනිම..
මේ තරම් දුකක් උබ කෝමද ඉහිලුවේ චරිත්.. උබ මේ තරම් කැපකිරීමක් මොකටද මං වෙනුවෙන් කලේ. ඇයි උබේ මොනාද අඩු.. උබ මගේ හොදම යාලුවා. මට උබ ගැන දැනුනේ එහෙම.. ඒත් උබ මේ තරම් ආදරේ කලා කියලා දන්නව නම් මම වෙන කිසි කෙනෙක් ගාවට යන්නෑ මැණික.. ඇයි මෙහෙම දෙයක්.. මට දරන්න බෑ චරිත් මේක..
මගෙ හිත කෑ ගහලා මට ම බනිද්දි හැමදේම ටිකකට නවත්තලා මම පොතත් වහලා අල්ලෙන් ඇස් පිහ ගත්තේ එලියෙන් දොරට තට්ටු කල නිසා..
"අහ් නංගි.."
"අයියගෙ ඇදුම් ටික නවන්න බැලුවෙ.."
"හරි ඔයා වැඩ කර ගන්න.."
"නෑ අයියා ඉන්න.."
"නෑ එන්නකො... කෝ නුවන්."
"දැන් හිටියා අයියේ.. එලියේ බලන්න ඇති.."
❤4🥰1
මම පොතත් අරන් කමරෙන් ඇවිත් නුවන්ව හෙව්ව.. ඒත් ඌ පේන්න හිටියේ නෑ.. මම පොතත් අරන් බයික් එක ගාවට ආවා.. මං කරන්න ඕනේ මොකද්ද.. මට උනේ මොකද්ද කියලා කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බෑ.. මම බයික් එකට නැගෙගේ කොහේ යන්නද කියලා වත් අරමුණක් නැතුව..
"අයියේ.."
මං ගාවට ආව නුවන්ව මම බදා ගත්තා.. *මට සමාවෙයන් නුවන්.. මම උබගේ අයියට මොනාද බං මේ කරලා තියෙන්නේ.. ඌ මගේ හොදම යාලුවා බං.. ඌ හැමදාම කිව්වෙ ඒ ටික විතරයි නුවන්.. ඌ ඊට එහා කිසි දෙයක් මට කිව්වෙ නෑ රත්තරනේ.. ඇයි මට එහෙම නොකිව්වෙ.. උබට ඒ කිසි දෙයක් කිව්වෙ නැද්ද.. ඇයි මේ පොතේ අනිත් ටික නැත්තෙ.. මට දැන ගන්න ඔනේ නුවන්.. උබගෙ අයියා මට තාම ආදරෙයිද.. ඒත් මම මොනාද දැන් කරන්නේ බං.. මම.. මට... * නුවන්ව බදාගෙන කියන්න හිතුන හැමදේම මම හිත ඇතුලෙන් කියව කියව ඌව බාදාගෙන ඉදපු එක විතරක් කලා.. පපුව ඇතුලෙන් තණි ගිණ්නදටක් විතරක් දැනුණා.. කරන්නෙ මොකද්ද කිසි දෙයක් මට තෙරුනේ නෑ.. නුවන් මාව උගේ ඇකයෙන් ඈත්කරද්දිමට නුවන් දිහා බලන්න බැරි කමක් දැනුන නිසා මම මගේ චරිත්ගේ චරිත පොත දිහා බලා ගත්තා..
"මේ අහ්න්න අයියේ මම කලේ වරදක්.."
"මොකද්ද.."
"ඔය පොත ඔයාට දුන්න එක.."
"මට කියපන් මල්ලි. අයිය ඇයි හොස්පිටල් ඉන්නෙ.. මට අයියව බලන්න ඕනේ.."
"ප්ලීස්.. ඒ දේ කරන්නා එපා ශාලිය අයියේ..."
"බෑ නුවන්.. මට බෑ.. මට අයියට මොකද උනේ කියලා දැන ගන්නවත්..."
"දැනගත්තා කියලා මොනා කරන්නද.. ඔයාට මගෙ අයියට ආදරේ කරන්න. පුළුවන්ද..?"
නුවන් මගෙන් ඇහුවෙ මම ගොළුවෙන ප්රශ්නයක්..
"අහ් පොඩි අයියේ, උත්තරක් තියනවද ඔයාට.."
"එහෙම කියන්න එපා මල්ලි.. මාව අයියා ගාවට එක්ක පලයන්.."
"ඔයාට මතකද මම ඔයාට දවසක් කෝල් කලා.."
"ම්.. කවද්ද?.."
"ඔයාට මතකත් නෑ.. මතක්ද තුම්මුල්ලේ ඉද්දි, ඔෆිස් ගිහින් ගන්නම් කිව්වෙ..?"
"අහ් ඔව්.."
"එදා.. ඔයා නිකමට ඇහුවද ආයේ මම ගත්තේ ඇයි කියලා.. අඩුම ගානේ මම ඔයාට වෙන්දට කෝල් කරලා තියද..? ඔයාට ඒ මගේ කෝල් එක විශේෂ උනේ නැද්ද..?"
"මම.. වැඩක ඉදියෙ මල්ලි.. උබත් ආපහු නොගත්ත නිසා මම ඒ ගැන වැඩිය හිතුවේ නෑ. මට සමාවෙයං රත්තරෙනේ..."
"ඔව්.. මගේ අයියව උබලා හැමෝටම මිස් උනා.. මගෙ අයියා මේ තරම් දුකක් විදපු බවක් මම දැනන් ඉදියේ නෑ... දැන ගත්තා නම් මේ දෙවල් මේම වෙන්න දෙන්නෙත් නෑ.. දැන් මගෙ අයියා මල මිනියක් වගේ විදවනවා.. මට බලන්න බෑ යකෝ... ඒ මගේ තාත්තා.. ඒ මගෙ අක්කගෙ තාත්තා.. උබ ඒ දුකක් දුන්නේ අපේ තාත්තා වගේ අපිව බලා ගත්ත අපේ පවුලේ එකම හයිය බං අයියේ.. ඇයි අපිට එහෙම කලේ, ඌ උඹට ආදරේ කියලා නොකියා වද නොදී පැත්තකට වෙලා උබේ සතුට වෙනුවෙන්ම ඉඳපු එකටද... අහ් පොඩි අයියේ.. කියහං අයියේ.."
"අනේ මම දැනන් ඉදියා නම් මේ දෙවල් වෙන්නෑ බං මගෙ රත්තරං මල්ලි.."
"මම ඔය පොත කියෙව්ව බං අයියේ.. අකුරක් නෑර.. කවදාවත් අහපුවත් නැති ආදරයක් ඒක.. උබට ඌ එක්ක කමරේ නිද ගනිද්දි නැතත් පහුවදාවත් උගෙ හිත හැදෙන්න වචනයක් කතා කලාද..? නෑනේ..? උබේ වචනයක් ගානේ මේ පොතේ ලියලා තියනවා.. ඒත් ඌට හැමදාම දුක විතරයි..? දැන් දුක විතරක් නෙවෙයි ඌට ලැබිලා තියෙන්නේ.."
"මම වැදලා කියන්නම්.. මට අයියව බලන්න යන්න දීපං මල්ලි.. අපි යමු.. මේ දැන් යමු.. නැගපන්.. අපි යං මල්ලි.."
මම පිස්සුවෙන් වගේ නුවන්ව බයික් එකට උස්සලා තියලා බයික් එකට නැග්ගා.. ඒත් මම කරන්නෙ මොකද්ද වෙන්නෙ මොකද්ද කියන දේට වඩා මට ඕනේ උනේ චරිත්ව බලන්න.. මට ඒ ඇස් මැවිලා පෙනුනා.. මං පස්සෙන්ම ඉදපු හැටි.. හැමදේම බෙදාගත්ත හැටි.. කැම්පස් එකේ ඉදන්ම ඌ මාව කේයා කරපු හැටි... අම්මගෙන් කෝල් එද්දි මග් ගාවට එද්දි මම අම්ම නිසා ඌට බැනලා එලව ගත්ත හැටි.. හොස්ටල් පාටි වලදි උනත් බීලා බීලා වැඩි උනාම මම හෙව්වෙ උගේ උකුල... මම ඔහේ සිංදු මුමුණද්දි කාටත් හොරා මගෙ ඔලුව අතගාපු එකා මට මතක් වෙද්දි මට දැනුනේ පිස්සුවක් වගේ හැගීමකින් ඌව බලන්න යන්න විතරයි..
මම බයික් එක ස්ටාර්ඩ් කරලා යද්දි නුවන් බයික් එකෙන් බැහැලා ඉදියා..
"ඔහොම්ම ගෙදර යන්න අයියේ.."
"අඩෝ බෑ බං.. යමන් හොස්පිටල් යන්න ඔනේ මට.."
"විකාරද.. දැන් රෑ වෙලා.."
"ඇයි බං මේම දුකක් දෙන්නෙ මට.."
"උබට අයියේ මේ පැය ගාන ඉවසන්න බැරුව ඔහොම නම් මගෙ අයියා උබට ආදරේ කර කර.. උබේයි අකේන්ගෙයි ආදරේ ඇස් වල පෙනි පෙනි කොහොම ජීවත් වෙන්න ඇද්ද..? එක වචනෙකින් වත් උබලට ඊර්ෂ්යාවක් කලාද.. මේ පොතේ ලියලා නෑ එහෙම. උබනේ අයියේ දන්නේ. මගෙ අයියා ඒම කලාද උබලට.."
"මම පිලිගන්නව මල්ලි. උබේ අයියගෙ ආදරේ තරම් ආදරයක් මට කවදාවත් දැනිලා නෑ.. එත් අයුයා මට ඒක කියලා නෑ බං.. මම කොහොමද මගේ ලග ඉන්න, මගේ හැමදෙටම ඉන්න එකාට ආදරේ කරන්නේ.. මම බය උනා ඌ මට නැති වෙයි කියලා.. අනික එහෙම වෙද්දි මම ගොඩක් දුර ඇවිත් නුවන්.. ඒවයි වැඩක් නෑ.. නැගපං අපි යං, මට මගෙ එකා බලන්න ඕනේ. පිස්සු හැදෙයි නුවන් මට.."
"බෑ අක්ක විතරයි ගෙදර..."
"අක්කටත් එන්න කියපන්. තුන් දෙනාම යමු.."
"හදිස්සි වෙන්නෙපා.. හෙට යමං අයියේ. දැන් ගෙදර යන්න.."
"අයියේ.."
මං ගාවට ආව නුවන්ව මම බදා ගත්තා.. *මට සමාවෙයන් නුවන්.. මම උබගේ අයියට මොනාද බං මේ කරලා තියෙන්නේ.. ඌ මගේ හොදම යාලුවා බං.. ඌ හැමදාම කිව්වෙ ඒ ටික විතරයි නුවන්.. ඌ ඊට එහා කිසි දෙයක් මට කිව්වෙ නෑ රත්තරනේ.. ඇයි මට එහෙම නොකිව්වෙ.. උබට ඒ කිසි දෙයක් කිව්වෙ නැද්ද.. ඇයි මේ පොතේ අනිත් ටික නැත්තෙ.. මට දැන ගන්න ඔනේ නුවන්.. උබගෙ අයියා මට තාම ආදරෙයිද.. ඒත් මම මොනාද දැන් කරන්නේ බං.. මම.. මට... * නුවන්ව බදාගෙන කියන්න හිතුන හැමදේම මම හිත ඇතුලෙන් කියව කියව ඌව බාදාගෙන ඉදපු එක විතරක් කලා.. පපුව ඇතුලෙන් තණි ගිණ්නදටක් විතරක් දැනුණා.. කරන්නෙ මොකද්ද කිසි දෙයක් මට තෙරුනේ නෑ.. නුවන් මාව උගේ ඇකයෙන් ඈත්කරද්දිමට නුවන් දිහා බලන්න බැරි කමක් දැනුන නිසා මම මගේ චරිත්ගේ චරිත පොත දිහා බලා ගත්තා..
"මේ අහ්න්න අයියේ මම කලේ වරදක්.."
"මොකද්ද.."
"ඔය පොත ඔයාට දුන්න එක.."
"මට කියපන් මල්ලි. අයිය ඇයි හොස්පිටල් ඉන්නෙ.. මට අයියව බලන්න ඕනේ.."
"ප්ලීස්.. ඒ දේ කරන්නා එපා ශාලිය අයියේ..."
"බෑ නුවන්.. මට බෑ.. මට අයියට මොකද උනේ කියලා දැන ගන්නවත්..."
"දැනගත්තා කියලා මොනා කරන්නද.. ඔයාට මගෙ අයියට ආදරේ කරන්න. පුළුවන්ද..?"
නුවන් මගෙන් ඇහුවෙ මම ගොළුවෙන ප්රශ්නයක්..
"අහ් පොඩි අයියේ, උත්තරක් තියනවද ඔයාට.."
"එහෙම කියන්න එපා මල්ලි.. මාව අයියා ගාවට එක්ක පලයන්.."
"ඔයාට මතකද මම ඔයාට දවසක් කෝල් කලා.."
"ම්.. කවද්ද?.."
"ඔයාට මතකත් නෑ.. මතක්ද තුම්මුල්ලේ ඉද්දි, ඔෆිස් ගිහින් ගන්නම් කිව්වෙ..?"
"අහ් ඔව්.."
"එදා.. ඔයා නිකමට ඇහුවද ආයේ මම ගත්තේ ඇයි කියලා.. අඩුම ගානේ මම ඔයාට වෙන්දට කෝල් කරලා තියද..? ඔයාට ඒ මගේ කෝල් එක විශේෂ උනේ නැද්ද..?"
"මම.. වැඩක ඉදියෙ මල්ලි.. උබත් ආපහු නොගත්ත නිසා මම ඒ ගැන වැඩිය හිතුවේ නෑ. මට සමාවෙයං රත්තරෙනේ..."
"ඔව්.. මගේ අයියව උබලා හැමෝටම මිස් උනා.. මගෙ අයියා මේ තරම් දුකක් විදපු බවක් මම දැනන් ඉදියේ නෑ... දැන ගත්තා නම් මේ දෙවල් මේම වෙන්න දෙන්නෙත් නෑ.. දැන් මගෙ අයියා මල මිනියක් වගේ විදවනවා.. මට බලන්න බෑ යකෝ... ඒ මගේ තාත්තා.. ඒ මගෙ අක්කගෙ තාත්තා.. උබ ඒ දුකක් දුන්නේ අපේ තාත්තා වගේ අපිව බලා ගත්ත අපේ පවුලේ එකම හයිය බං අයියේ.. ඇයි අපිට එහෙම කලේ, ඌ උඹට ආදරේ කියලා නොකියා වද නොදී පැත්තකට වෙලා උබේ සතුට වෙනුවෙන්ම ඉඳපු එකටද... අහ් පොඩි අයියේ.. කියහං අයියේ.."
"අනේ මම දැනන් ඉදියා නම් මේ දෙවල් වෙන්නෑ බං මගෙ රත්තරං මල්ලි.."
"මම ඔය පොත කියෙව්ව බං අයියේ.. අකුරක් නෑර.. කවදාවත් අහපුවත් නැති ආදරයක් ඒක.. උබට ඌ එක්ක කමරේ නිද ගනිද්දි නැතත් පහුවදාවත් උගෙ හිත හැදෙන්න වචනයක් කතා කලාද..? නෑනේ..? උබේ වචනයක් ගානේ මේ පොතේ ලියලා තියනවා.. ඒත් ඌට හැමදාම දුක විතරයි..? දැන් දුක විතරක් නෙවෙයි ඌට ලැබිලා තියෙන්නේ.."
"මම වැදලා කියන්නම්.. මට අයියව බලන්න යන්න දීපං මල්ලි.. අපි යමු.. මේ දැන් යමු.. නැගපන්.. අපි යං මල්ලි.."
මම පිස්සුවෙන් වගේ නුවන්ව බයික් එකට උස්සලා තියලා බයික් එකට නැග්ගා.. ඒත් මම කරන්නෙ මොකද්ද වෙන්නෙ මොකද්ද කියන දේට වඩා මට ඕනේ උනේ චරිත්ව බලන්න.. මට ඒ ඇස් මැවිලා පෙනුනා.. මං පස්සෙන්ම ඉදපු හැටි.. හැමදේම බෙදාගත්ත හැටි.. කැම්පස් එකේ ඉදන්ම ඌ මාව කේයා කරපු හැටි... අම්මගෙන් කෝල් එද්දි මග් ගාවට එද්දි මම අම්ම නිසා ඌට බැනලා එලව ගත්ත හැටි.. හොස්ටල් පාටි වලදි උනත් බීලා බීලා වැඩි උනාම මම හෙව්වෙ උගේ උකුල... මම ඔහේ සිංදු මුමුණද්දි කාටත් හොරා මගෙ ඔලුව අතගාපු එකා මට මතක් වෙද්දි මට දැනුනේ පිස්සුවක් වගේ හැගීමකින් ඌව බලන්න යන්න විතරයි..
මම බයික් එක ස්ටාර්ඩ් කරලා යද්දි නුවන් බයික් එකෙන් බැහැලා ඉදියා..
"ඔහොම්ම ගෙදර යන්න අයියේ.."
"අඩෝ බෑ බං.. යමන් හොස්පිටල් යන්න ඔනේ මට.."
"විකාරද.. දැන් රෑ වෙලා.."
"ඇයි බං මේම දුකක් දෙන්නෙ මට.."
"උබට අයියේ මේ පැය ගාන ඉවසන්න බැරුව ඔහොම නම් මගෙ අයියා උබට ආදරේ කර කර.. උබේයි අකේන්ගෙයි ආදරේ ඇස් වල පෙනි පෙනි කොහොම ජීවත් වෙන්න ඇද්ද..? එක වචනෙකින් වත් උබලට ඊර්ෂ්යාවක් කලාද.. මේ පොතේ ලියලා නෑ එහෙම. උබනේ අයියේ දන්නේ. මගෙ අයියා ඒම කලාද උබලට.."
"මම පිලිගන්නව මල්ලි. උබේ අයියගෙ ආදරේ තරම් ආදරයක් මට කවදාවත් දැනිලා නෑ.. එත් අයුයා මට ඒක කියලා නෑ බං.. මම කොහොමද මගේ ලග ඉන්න, මගේ හැමදෙටම ඉන්න එකාට ආදරේ කරන්නේ.. මම බය උනා ඌ මට නැති වෙයි කියලා.. අනික එහෙම වෙද්දි මම ගොඩක් දුර ඇවිත් නුවන්.. ඒවයි වැඩක් නෑ.. නැගපං අපි යං, මට මගෙ එකා බලන්න ඕනේ. පිස්සු හැදෙයි නුවන් මට.."
"බෑ අක්ක විතරයි ගෙදර..."
"අක්කටත් එන්න කියපන්. තුන් දෙනාම යමු.."
"හදිස්සි වෙන්නෙපා.. හෙට යමං අයියේ. දැන් ගෙදර යන්න.."
🥰3❤1👍1
මම කොච්චර කිව්වත් නුවන් ආවෙ නැ.. මම එහෙම බයික් එක පැද්දෙ හොස්පිටල් එකට. ඇතුලට යන්න දුන්නෙ නෑ මට.. මම කොයිතරම් කෑ ගැහුවත් මට ඇතුලට යන්න අවශ්තාවක් ලැබුනේ නෑ..
"මේන්න මේ සල්ලි තියාගන්නව.. මට යන්න දෙනවා.."
"යන්න දෙන්න බෑ මහත්තයා.. ඔනෙ නම් මොනා හරි තියනම් ගිනිහින් දෙන්නම්.."
මම ලග නයිට් කඩේකට දුවලා අවශ්ය වෙයි කියලා හිතෙන හැමදේම මල්ලකට දලා ගෙනිහින් සිකුරුටි ට දුන්නා..
ටිකකින් ඌ ආවේ මල්ලත් උස්සගෙන..
"එහෙම කෙනෙක් නෑ මහත්තයා.."
"නැති වෙන්න බෑ අයියේ.. අනේ ඕකවත් දෙන්න.. නැත්තම් මට එන්න දෙන්න එකම එක පාරක්. දෙන්නම බලලා නැත්තම් එමු..."
"බෑ සර්.. දැන් මටත් බැන්නා මේ ටික අරන් ආවා කියලත්.."
"වාට්ටුව 20, ඇද 17.."
"ඔව් සර්.. මම බැලුවා එකේ ඉදියේ නෑ.."
"මොකුත්ම විස්තරයක් දුන්නෙ නැද්ද.."
"නෑ. මම ඇහුවේ නැ.. සමහර විට ලෙඩාව වෙන වාට්ටුවකට මාරු කරන්න ඇති සර්.."
"හරි හරි.. කමක්නෑ..."
"සර් මේ බඩු ටික..?"
මම ඒ මොකුත් නෑහුනා වගේ මම එන්න ආවා.. සමහර විට චරිත්ව වෙන වාට්ටුවකට මාරු කරන්න ඇති.. මොකද්ද අමාරුව.. ගොඩක් අමාරුද මගේ එකාට.. මට හිතුනෙම ඔය වගේ දේවල්ම විතරයි..
පිස්සෙක් වගේ මම පාර දිගේ ආවේ පයින්.. ඇස් වලින් කදුළු බේරිලා ගියා මට මතක් උනේ චරිත් එක්ක බොඩිමේ ඉදපු දවස් කීපයක්.. ඒ අතරිනුත් මම චරිත්ව මරලා දාපු දවසක්..
"යන්නෙපා..."
"අඩෝ පොඩී.. මට යන්න දියං.."
"යන්නෙපා බං.."
"උබට දැන් හොදටම වැඩී.. උබ දැන් නිදා ගනින්.."
"ඉතින් එනවා.."
"හරි.. හැබැයි නිදා ගන්න ඔනේ.. වද නොදී.."
"හා.."
මම චරිත් ලගට ආවම ඔහේ අනිත්පැත්ත හැරිලා නිදා ගත්තා. ඊට පස්සෙ ටිකකින් මම බලද්දි චරිත් මං දිහා බලාගෙන ඉන්නවා.. මට ඌ එදා පෙනුනේ මගේ යාලුවා විදිහට නෙවෙයි. චරිත් දෙහි හරි මොනා හරි මගේ ඔලුවේ ගානව දැනුනා. මම චරිත්ගෙ අත් වලින් අල්ල ගත්තා.. එපා කියද්දිම මම චරිත්ගේ කට වැහුවෙ මගේ තොල් වලින්.. විනාඩි කීපයක් හෙල්ලෙන්නෙවත් ගල් ගැහුන චරිත්ව මම ඇදට අරන් ඌ මගේ කර ගත්තේ හොද සිහියක් කියලා නාමයක් නැතිව..
උබ එපා බෑ කියලා කෑ ගහද්දි මගේ හිත කිව්වෙම තව පාරක් ට්රයි කරපං කියලමයි.. මම උබේ බෙල්ල අස්සෙ මූණ තියාගෙන උබව ඉල්ලුවෙ ඉස්සරහා ගැන කිසි දෙයක් නොහිතාමයි.. උබත් මාව හෙව්වා වගේ ටිකකින් පාඩුවේ ඉද්දි උබත් එ හැගීම මං වගේම ආදරෙන් විදිද්දි මම උබ මගේම කර ගත්තේ ආයේ දවසක් ගැන නොහිතමයි. ඒ උනත් මම දැනගෙන ඉදියේ නම් නෑ චරිත් මගේ හිතට දැනුන හැගීම් එක්ක සෙල්ලම් කලා උනාට උබ මේ තරම් විදිහට මං ගැන හිතන් ඉදපු බවක් මට කීයටවත් හිතුනෙ නෑ.. මට අපෙ වචනෙන් කිව්වොත් ඕනේ උනේ ෆන් එකක් ගන්න..
ඒත් හිතේ හැමදෙම හංගගෙන ඉදලා.. හැමදේම ඉවර උනායින් පස්සෙ උනත් මට හැමදේම දීලා සද්දෙ නොකර යන්න තරම් උබ නිහතමානී උනේ කොහොමද චරිත්.. උබ වගේ ජිවත් වෙන්න කියලා දීපු උබ. උබේ හැම හොද ගතිගුණයක්ම කියලා දීපු උබ මේ තරම් දුකක් දරා ගන්න හැටි කියලා නොදුන්නේ ඇයි.. උබ නැතුව මේ දෙවල් දරා ගන්නේ කොහොමද බං..
එදා ඉදන් උබ ඒ දවස ගැන වචනයක් වත් කතා නොකර ඉවසගෙන ඉන්න තරම් උබට කොහෙන්ද ශක්තියක් ආවේ.. ඔව් බං චරිත්.. උබ තරම් මම ශක්තිමත් නෑ.. උබ තරම් මට ඉවසන්නත් බෑ.. මම පරක්කු වැඩීයි බං.. ඒත් උබව මට ඕනේ චරිත්.. මට දැන් මේ දේවල් දරාගෙන ජීවත් වෙන්න බෑ...
"උබට හිතුනේ නැද්ද... උබ මෙච්චර මට ආදරේ කලා නම්...මේ දේවල් මම දැන ගත්ත දවසට මම කොහොම ජීවත් වෙයිද කියලා... උබ දවස ගානේ විදපු දුක් කදනාවම මම වික්ටෝරියා ඇල ඇරියා වගේ එන දුක් කන්දනාව එක මොහොතකින් කොහොමද බං දරා ගන්නෙ. උඹ දන්නවා පොඩී ගැන.. උබ දන්නවා චරිත්.. මට බෑ බං.... මට මේක දරා ගන්න බෑ..."
මම මහ රෑ කලුවරේ පාරේ ඉදන් කෑ ගහ ගහා කියව කියව පාර දිගේ ආවේ බයික් එකවත් මතක නැතුව... මට කෝල් එකක් ආව නිසා මම අන්ස්වර් කලා..
"ශාලිය අයියේ කොහෙද ඉන්නෙ.."
"උබට එන්න බෑනෙ මම ආව අයියව බලන්න.."
"අයියව හම්බුනාද.. නෑනේ..?"
"නෑ කෝ බං අයියා.."
"විකාර නොකර ගෙදර යන්න.. "
"මට බෑ බං.."
"මගේ අයියා වගේම මතක තියා ගන්නව තමුසෙට ආදරේ කරන තව එකෙක් ඉන්නව කියලා.."
මට අකුණක් ගැහුව වගේ උනා..මම බැලුවෙ පෝන් එක.. චූටිගෙන් මිස් කෝල් හෙන ගොඩක් තිබ්බා.. වෙලාව 8ත් පහුයි..
"යනව ගෙදර අයියේ.. විකාර කරන්නෙපා.. හෙට උදේම යන්.."
"අයියව බලන්න දෙනවද මට.."
"දෙන්නම්.."
"මට සමාවෙයන් මල්ලි.."
"ඒවා දැන් හිතන්න එපා.."
"අයියට මොකද වෙලා තියෙන්නෙ කියපං දෙයියෝ මට එහෙනම්.."
"ලෙඩ වෙලා.. හෙට බලමු.."
නුවන් ෆෝන් එක තිබ්බම මම හරි සිහියට ආව.. මම චූටිට ගන්න ගමන් ආපහු ගියේ බයික් එක ගන්න.. මම කිලෝමිටර් බාහයකටත් වඩා පයින් ඇවිත්..
"කොහෙද අනේ ඉන්නේ.."
"එන ගමන්.."
"මොන ලොකෙද ගියේ. ෆෝන් ආන්ස්වර් කරන්නෙත් නෑ..."
"හරි එන්නම්.."
"අහපු දේට කියනවා, ඉන්නෙ කොහෙද...? "
"මම එන්නම් චූටි.. තියන්න..."
"බිව්වද තමුසේ.. බීලනම් පැත්ත පලාතක එන්නෙපා..ඉන්නව ගිය හිදාම.."
"බිලා නෑ.."
"හරි එනවකො.. මම බලා ගන්නම් බිපු නොබීපු ඒවා.. බීලා තිබ්බොත් යන්න බලන් එනවා, හරිද.."
"මේන්න මේ සල්ලි තියාගන්නව.. මට යන්න දෙනවා.."
"යන්න දෙන්න බෑ මහත්තයා.. ඔනෙ නම් මොනා හරි තියනම් ගිනිහින් දෙන්නම්.."
මම ලග නයිට් කඩේකට දුවලා අවශ්ය වෙයි කියලා හිතෙන හැමදේම මල්ලකට දලා ගෙනිහින් සිකුරුටි ට දුන්නා..
ටිකකින් ඌ ආවේ මල්ලත් උස්සගෙන..
"එහෙම කෙනෙක් නෑ මහත්තයා.."
"නැති වෙන්න බෑ අයියේ.. අනේ ඕකවත් දෙන්න.. නැත්තම් මට එන්න දෙන්න එකම එක පාරක්. දෙන්නම බලලා නැත්තම් එමු..."
"බෑ සර්.. දැන් මටත් බැන්නා මේ ටික අරන් ආවා කියලත්.."
"වාට්ටුව 20, ඇද 17.."
"ඔව් සර්.. මම බැලුවා එකේ ඉදියේ නෑ.."
"මොකුත්ම විස්තරයක් දුන්නෙ නැද්ද.."
"නෑ. මම ඇහුවේ නැ.. සමහර විට ලෙඩාව වෙන වාට්ටුවකට මාරු කරන්න ඇති සර්.."
"හරි හරි.. කමක්නෑ..."
"සර් මේ බඩු ටික..?"
මම ඒ මොකුත් නෑහුනා වගේ මම එන්න ආවා.. සමහර විට චරිත්ව වෙන වාට්ටුවකට මාරු කරන්න ඇති.. මොකද්ද අමාරුව.. ගොඩක් අමාරුද මගේ එකාට.. මට හිතුනෙම ඔය වගේ දේවල්ම විතරයි..
පිස්සෙක් වගේ මම පාර දිගේ ආවේ පයින්.. ඇස් වලින් කදුළු බේරිලා ගියා මට මතක් උනේ චරිත් එක්ක බොඩිමේ ඉදපු දවස් කීපයක්.. ඒ අතරිනුත් මම චරිත්ව මරලා දාපු දවසක්..
"යන්නෙපා..."
"අඩෝ පොඩී.. මට යන්න දියං.."
"යන්නෙපා බං.."
"උබට දැන් හොදටම වැඩී.. උබ දැන් නිදා ගනින්.."
"ඉතින් එනවා.."
"හරි.. හැබැයි නිදා ගන්න ඔනේ.. වද නොදී.."
"හා.."
මම චරිත් ලගට ආවම ඔහේ අනිත්පැත්ත හැරිලා නිදා ගත්තා. ඊට පස්සෙ ටිකකින් මම බලද්දි චරිත් මං දිහා බලාගෙන ඉන්නවා.. මට ඌ එදා පෙනුනේ මගේ යාලුවා විදිහට නෙවෙයි. චරිත් දෙහි හරි මොනා හරි මගේ ඔලුවේ ගානව දැනුනා. මම චරිත්ගෙ අත් වලින් අල්ල ගත්තා.. එපා කියද්දිම මම චරිත්ගේ කට වැහුවෙ මගේ තොල් වලින්.. විනාඩි කීපයක් හෙල්ලෙන්නෙවත් ගල් ගැහුන චරිත්ව මම ඇදට අරන් ඌ මගේ කර ගත්තේ හොද සිහියක් කියලා නාමයක් නැතිව..
උබ එපා බෑ කියලා කෑ ගහද්දි මගේ හිත කිව්වෙම තව පාරක් ට්රයි කරපං කියලමයි.. මම උබේ බෙල්ල අස්සෙ මූණ තියාගෙන උබව ඉල්ලුවෙ ඉස්සරහා ගැන කිසි දෙයක් නොහිතාමයි.. උබත් මාව හෙව්වා වගේ ටිකකින් පාඩුවේ ඉද්දි උබත් එ හැගීම මං වගේම ආදරෙන් විදිද්දි මම උබ මගේම කර ගත්තේ ආයේ දවසක් ගැන නොහිතමයි. ඒ උනත් මම දැනගෙන ඉදියේ නම් නෑ චරිත් මගේ හිතට දැනුන හැගීම් එක්ක සෙල්ලම් කලා උනාට උබ මේ තරම් විදිහට මං ගැන හිතන් ඉදපු බවක් මට කීයටවත් හිතුනෙ නෑ.. මට අපෙ වචනෙන් කිව්වොත් ඕනේ උනේ ෆන් එකක් ගන්න..
ඒත් හිතේ හැමදෙම හංගගෙන ඉදලා.. හැමදේම ඉවර උනායින් පස්සෙ උනත් මට හැමදේම දීලා සද්දෙ නොකර යන්න තරම් උබ නිහතමානී උනේ කොහොමද චරිත්.. උබ වගේ ජිවත් වෙන්න කියලා දීපු උබ. උබේ හැම හොද ගතිගුණයක්ම කියලා දීපු උබ මේ තරම් දුකක් දරා ගන්න හැටි කියලා නොදුන්නේ ඇයි.. උබ නැතුව මේ දෙවල් දරා ගන්නේ කොහොමද බං..
එදා ඉදන් උබ ඒ දවස ගැන වචනයක් වත් කතා නොකර ඉවසගෙන ඉන්න තරම් උබට කොහෙන්ද ශක්තියක් ආවේ.. ඔව් බං චරිත්.. උබ තරම් මම ශක්තිමත් නෑ.. උබ තරම් මට ඉවසන්නත් බෑ.. මම පරක්කු වැඩීයි බං.. ඒත් උබව මට ඕනේ චරිත්.. මට දැන් මේ දේවල් දරාගෙන ජීවත් වෙන්න බෑ...
"උබට හිතුනේ නැද්ද... උබ මෙච්චර මට ආදරේ කලා නම්...මේ දේවල් මම දැන ගත්ත දවසට මම කොහොම ජීවත් වෙයිද කියලා... උබ දවස ගානේ විදපු දුක් කදනාවම මම වික්ටෝරියා ඇල ඇරියා වගේ එන දුක් කන්දනාව එක මොහොතකින් කොහොමද බං දරා ගන්නෙ. උඹ දන්නවා පොඩී ගැන.. උබ දන්නවා චරිත්.. මට බෑ බං.... මට මේක දරා ගන්න බෑ..."
මම මහ රෑ කලුවරේ පාරේ ඉදන් කෑ ගහ ගහා කියව කියව පාර දිගේ ආවේ බයික් එකවත් මතක නැතුව... මට කෝල් එකක් ආව නිසා මම අන්ස්වර් කලා..
"ශාලිය අයියේ කොහෙද ඉන්නෙ.."
"උබට එන්න බෑනෙ මම ආව අයියව බලන්න.."
"අයියව හම්බුනාද.. නෑනේ..?"
"නෑ කෝ බං අයියා.."
"විකාර නොකර ගෙදර යන්න.. "
"මට බෑ බං.."
"මගේ අයියා වගේම මතක තියා ගන්නව තමුසෙට ආදරේ කරන තව එකෙක් ඉන්නව කියලා.."
මට අකුණක් ගැහුව වගේ උනා..මම බැලුවෙ පෝන් එක.. චූටිගෙන් මිස් කෝල් හෙන ගොඩක් තිබ්බා.. වෙලාව 8ත් පහුයි..
"යනව ගෙදර අයියේ.. විකාර කරන්නෙපා.. හෙට උදේම යන්.."
"අයියව බලන්න දෙනවද මට.."
"දෙන්නම්.."
"මට සමාවෙයන් මල්ලි.."
"ඒවා දැන් හිතන්න එපා.."
"අයියට මොකද වෙලා තියෙන්නෙ කියපං දෙයියෝ මට එහෙනම්.."
"ලෙඩ වෙලා.. හෙට බලමු.."
නුවන් ෆෝන් එක තිබ්බම මම හරි සිහියට ආව.. මම චූටිට ගන්න ගමන් ආපහු ගියේ බයික් එක ගන්න.. මම කිලෝමිටර් බාහයකටත් වඩා පයින් ඇවිත්..
"කොහෙද අනේ ඉන්නේ.."
"එන ගමන්.."
"මොන ලොකෙද ගියේ. ෆෝන් ආන්ස්වර් කරන්නෙත් නෑ..."
"හරි එන්නම්.."
"අහපු දේට කියනවා, ඉන්නෙ කොහෙද...? "
"මම එන්නම් චූටි.. තියන්න..."
"බිව්වද තමුසේ.. බීලනම් පැත්ත පලාතක එන්නෙපා..ඉන්නව ගිය හිදාම.."
"බිලා නෑ.."
"හරි එනවකො.. මම බලා ගන්නම් බිපු නොබීපු ඒවා.. බීලා තිබ්බොත් යන්න බලන් එනවා, හරිද.."
🥰3❤2👍1
මට චූටිට නෙවෙයි.. කිසිම හිතකට කෑ ගහන්න බය හිතුනා. ආදරේ නිසා විදින දුක.. මට චරිත්ගෙන් හොදට දැනුනා. මම චරිත්ගෙ පොත බයික් එකේ පිටි පස්සෙන් තියලා බැදගෙන ආපහු ගෙදර ගියා..
************************
"මොන මගුලෙද ගියේ කියනවකො.."
"බඩගිණි.."
"කනවා බෙදාගෙන.."
මම කුස්සියට ගියා.. චූටි උයපු දෙවල් බෙදාගෙන කුස්සියටම වෙලා කෑව..
මට මතක් උනේ බත් කටක් කද්දිම චරිත්ව.. චරියා කාලද දන්නෑ.. හොස්පිටල් එකේදි මට බත් කවපු එකා ලග මම අද නෑ... මාව බලා ගත්තා.. මගේ හැම දේම කරපු එකා ලග අද මම නෑ.. මම මහපව්කාරෙයෙක් කියලා මට දැනුනා..මම මොකද්ද කරන්නේ කියලා මට තෙරුනේ නෑ.. මට බඩගිණ්නක් දැනුනත් මම නොකාම පිගානේ බත් ටික ඩස්බින් දාන්න යද්දියි මම දැක්කෙ චූටි මං දිහා බලන් ඉන්න බව.. මම බත් පිගාන විසි නොකර එහෙම්ම තියලා තව පිගානකින් වහලා අත හෝද ගත්තා..
"මොකද්ද ඒ කරන්න හැදුවේ.."
"කන්න බෑ.."
"ඇයි ඒ, හේතුව..? "
"කන්න බෑ අප්පා.. වද දෙන්නෙපා චූටි ඔයත්...."
"ඔයත්? කවුද දැන් තව වද දුන්නේ.."
"අයියේ මේ.. ඕයි.."
"ඉඳ ගන්නව. කන්න බැරි හැටි මම පෙන්නන්නම්.."
මම බය උනේ චූටි මාව තෙරුම් ගත්තද කියලා...ඒත් කන්න එද්දි මූණ කට හෝදන් ඇවිත් කන්න ගත්ත නිසා චූටිට මූනෙ වතුරයි ඇස් වල කදුළුයි තොර බේර ගන්න බැරි වෙන්න ඇති..
මාව පිටුවෙන් වාඩි කරවලා චූටි කවන්න ගත්තා..
"ඇති.."
"හා හා.. උයලා උයලා අහක දාන්න බෑ...මොකටද බෙදාගත්තේ කන්න බෑ නම්.."
මට චූටි ගැනත් ආදරේ උතුරලා යන්න ගත්තා.. මොකුත්ම දන්නෙ නැති මේක දැන ගත්තොත් මොනව වෙයිද.. කියන බය මට දැනුනා.. ඇස් වලට කදුලු ආවේ චූටි ගැනත් හිතේ කොණකින් හිතෙද්දියි.. මම කාගෙ පැත්තද ගන්න් දෙයියනෙ..
-----------------------------------
රෑ නින්දක් තිබ්බෙම නෑ. මම හෙමින් නැගියලා එලියට ගිහින් චරිත්ගේ දින පොත මම අරන් ආව. මම කලින් ඕක ගෙට නොගෙනාවේ චූටි නිසා.. මම ඒක ආපහු කියවන්න ගත්තා.. දැනුනේ හිතට දුකක් විතරයි.. මම නවත්තපු තැන ඉදන් කිසි දෙයක් ඉස්සරහට ලියලා නෑ වගේ පොටු 10ක් විතට පෙරලලා බැලුවා.. එක පිටුවක මොනවදෝ ලියලා තිබ්බා..
"මගෙ අම්මා මාව දාලා ගිය දවස.."
මේක ලියලා තියෙනේ මල ගේදර දවස්වල.. සමහර පිටුවල දින මොකුත් සදහන් නොකර කවි ලියවිලා තිබ්බා..
"උබ මිරිඟුවක්...
ලගට යන්න යන්න
තව දුරස් වන..
උඹ මිරිගුවක්...
ඒත්
අනිත් හෑමොටම අල්ලන්න, දැනෙන..
මට විතරක් මායාවක් උන
උබ අරුම පුදුම මිරිඟුවක් .."
"මම දැකපු ලස්සන හීන අතරෙ
මම පතපු උඹ ලස්සන හීනයක් වෙලා..
හීනයකදි විතරක් වත්
මම කැමතී බං ඔය පපුවට තුරුල්
වෙන්න..
සමාවෙයන්, මම බොළදයි
ඒත් මම ආසයි..
උබේ ඔය නපුරු කමට...
උහුලන්නම් හැමදාම...
ලැබෙනව නම් උබව..
උබේ හැමදේම..
කියනව නම් ආසයි මම
එකම එක දවසක් හරි..
"මම උබට හරි ආදරෙයි බං..."
ඒ මම ආසම වචන ටික..
කවදාවත් අහන්න බැරි වෙන...
මම උබේ චරිත්.."
එක එක විදිහේ වචන කෑලි කොහෙන්දෝ අමුණලා ඒකේ එක එක පිටුවල ලියලා තිබ්බා.. ඇස් වලින් වැටුන කදුළු වලට මට සමාවක් නෑ. මම දන්නව.. මම තව දුරටත් පිටු පෙරලගෙන පෙරලගෙන ගියේ ඒ වචන වගේ පපුවට වද දෙන්න ගත්ත නිසා..
2017 : 11 : 13
උබ දුක් වෙනවා මට බලන් ඉන්න බෑ පොඩී.. මම නෙහාන්ට කතා කලා..
උන්ගෙ ගෙදර ගියා.. මම විශ්වස කරනව ඌ ආයේ උබල දෙන්නට ප්රශ්නයක් වෙන එකක් නෑ කියලා..
සතුටින් හිනා වෙලා ඉදපන් මොකද මට වැඩි කාලයක් නෑ බං...
2017 : 11 : 17
අද නංගියි මල්ලියි ගන්ගාරාමේ ගියා..
මටඕනේ උනේ උන් එක්ක සතුටින් ඉන්න.. උන් දෙන්නගෙ සතුට දැක්කම්
මට ඊට වඩා දෙයක් නෑ..
උබලා ගාව අයියා නැති වෙයි හෙට අනිද්දට...
උබලා වැරදි කරන එකක් නෑ. මට විශ්වසයි.. කියලා දුන්න විදිහට අයියා වගේ නැතුව ඊට වඩා ඉස්සරහට යන්න ඕනේ හොදද මගෙ නංගියි මල්ලියි..
උබලා තමා මගේ ජිවිතෙම බං...
2017 : 11 : 23
මට ගොඩක් මහන්සී බං.. උබ හිතනවා ඇති මම ඔෆිස් එන නොඑන එක ගැන.. මට දැන් ඉස්සර වගේ මහන්සි වෙන්න බෑ බං...
තලවතුගෙඩට මාරු කරයි කියලා හිතුවේ නෑ.. මට දුකක් නෑ..
මට දුක අන්තිම දවස් ටිකේවත් උබේ මූණ බලා ගන්න බැරි වෙන එක පොඩි..
ඒ ඇරෙන්න මට වෙන දුකක් නෑ..
ඒත් මම ඉවසනවා.. උබේ මතකයන් මං ගාව ඕනේ තරම් ඇති. මට ඒ ටික ඇති මේ අන්තිම දවස් ටික ගෙවලා දන්න..
මගේ හිතට නිදහස් මම හැමදේමකිව්ව.. හංගගෙන ඉදපු හැමදේම මම පුළුවන් විදිහට මේ පොතේ ලිව්ව.. මට ඒ ඇති හොදටම ඇස් පියා ගන්න...
************************
"මොන මගුලෙද ගියේ කියනවකො.."
"බඩගිණි.."
"කනවා බෙදාගෙන.."
මම කුස්සියට ගියා.. චූටි උයපු දෙවල් බෙදාගෙන කුස්සියටම වෙලා කෑව..
මට මතක් උනේ බත් කටක් කද්දිම චරිත්ව.. චරියා කාලද දන්නෑ.. හොස්පිටල් එකේදි මට බත් කවපු එකා ලග මම අද නෑ... මාව බලා ගත්තා.. මගේ හැම දේම කරපු එකා ලග අද මම නෑ.. මම මහපව්කාරෙයෙක් කියලා මට දැනුනා..මම මොකද්ද කරන්නේ කියලා මට තෙරුනේ නෑ.. මට බඩගිණ්නක් දැනුනත් මම නොකාම පිගානේ බත් ටික ඩස්බින් දාන්න යද්දියි මම දැක්කෙ චූටි මං දිහා බලන් ඉන්න බව.. මම බත් පිගාන විසි නොකර එහෙම්ම තියලා තව පිගානකින් වහලා අත හෝද ගත්තා..
"මොකද්ද ඒ කරන්න හැදුවේ.."
"කන්න බෑ.."
"ඇයි ඒ, හේතුව..? "
"කන්න බෑ අප්පා.. වද දෙන්නෙපා චූටි ඔයත්...."
"ඔයත්? කවුද දැන් තව වද දුන්නේ.."
"අයියේ මේ.. ඕයි.."
"ඉඳ ගන්නව. කන්න බැරි හැටි මම පෙන්නන්නම්.."
මම බය උනේ චූටි මාව තෙරුම් ගත්තද කියලා...ඒත් කන්න එද්දි මූණ කට හෝදන් ඇවිත් කන්න ගත්ත නිසා චූටිට මූනෙ වතුරයි ඇස් වල කදුළුයි තොර බේර ගන්න බැරි වෙන්න ඇති..
මාව පිටුවෙන් වාඩි කරවලා චූටි කවන්න ගත්තා..
"ඇති.."
"හා හා.. උයලා උයලා අහක දාන්න බෑ...මොකටද බෙදාගත්තේ කන්න බෑ නම්.."
මට චූටි ගැනත් ආදරේ උතුරලා යන්න ගත්තා.. මොකුත්ම දන්නෙ නැති මේක දැන ගත්තොත් මොනව වෙයිද.. කියන බය මට දැනුනා.. ඇස් වලට කදුලු ආවේ චූටි ගැනත් හිතේ කොණකින් හිතෙද්දියි.. මම කාගෙ පැත්තද ගන්න් දෙයියනෙ..
-----------------------------------
රෑ නින්දක් තිබ්බෙම නෑ. මම හෙමින් නැගියලා එලියට ගිහින් චරිත්ගේ දින පොත මම අරන් ආව. මම කලින් ඕක ගෙට නොගෙනාවේ චූටි නිසා.. මම ඒක ආපහු කියවන්න ගත්තා.. දැනුනේ හිතට දුකක් විතරයි.. මම නවත්තපු තැන ඉදන් කිසි දෙයක් ඉස්සරහට ලියලා නෑ වගේ පොටු 10ක් විතට පෙරලලා බැලුවා.. එක පිටුවක මොනවදෝ ලියලා තිබ්බා..
"මගෙ අම්මා මාව දාලා ගිය දවස.."
මේක ලියලා තියෙනේ මල ගේදර දවස්වල.. සමහර පිටුවල දින මොකුත් සදහන් නොකර කවි ලියවිලා තිබ්බා..
"උබ මිරිඟුවක්...
ලගට යන්න යන්න
තව දුරස් වන..
උඹ මිරිගුවක්...
ඒත්
අනිත් හෑමොටම අල්ලන්න, දැනෙන..
මට විතරක් මායාවක් උන
උබ අරුම පුදුම මිරිඟුවක් .."
"මම දැකපු ලස්සන හීන අතරෙ
මම පතපු උඹ ලස්සන හීනයක් වෙලා..
හීනයකදි විතරක් වත්
මම කැමතී බං ඔය පපුවට තුරුල්
වෙන්න..
සමාවෙයන්, මම බොළදයි
ඒත් මම ආසයි..
උබේ ඔය නපුරු කමට...
උහුලන්නම් හැමදාම...
ලැබෙනව නම් උබව..
උබේ හැමදේම..
කියනව නම් ආසයි මම
එකම එක දවසක් හරි..
"මම උබට හරි ආදරෙයි බං..."
ඒ මම ආසම වචන ටික..
කවදාවත් අහන්න බැරි වෙන...
මම උබේ චරිත්.."
එක එක විදිහේ වචන කෑලි කොහෙන්දෝ අමුණලා ඒකේ එක එක පිටුවල ලියලා තිබ්බා.. ඇස් වලින් වැටුන කදුළු වලට මට සමාවක් නෑ. මම දන්නව.. මම තව දුරටත් පිටු පෙරලගෙන පෙරලගෙන ගියේ ඒ වචන වගේ පපුවට වද දෙන්න ගත්ත නිසා..
2017 : 11 : 13
උබ දුක් වෙනවා මට බලන් ඉන්න බෑ පොඩී.. මම නෙහාන්ට කතා කලා..
උන්ගෙ ගෙදර ගියා.. මම විශ්වස කරනව ඌ ආයේ උබල දෙන්නට ප්රශ්නයක් වෙන එකක් නෑ කියලා..
සතුටින් හිනා වෙලා ඉදපන් මොකද මට වැඩි කාලයක් නෑ බං...
2017 : 11 : 17
අද නංගියි මල්ලියි ගන්ගාරාමේ ගියා..
මටඕනේ උනේ උන් එක්ක සතුටින් ඉන්න.. උන් දෙන්නගෙ සතුට දැක්කම්
මට ඊට වඩා දෙයක් නෑ..
උබලා ගාව අයියා නැති වෙයි හෙට අනිද්දට...
උබලා වැරදි කරන එකක් නෑ. මට විශ්වසයි.. කියලා දුන්න විදිහට අයියා වගේ නැතුව ඊට වඩා ඉස්සරහට යන්න ඕනේ හොදද මගෙ නංගියි මල්ලියි..
උබලා තමා මගේ ජිවිතෙම බං...
2017 : 11 : 23
මට ගොඩක් මහන්සී බං.. උබ හිතනවා ඇති මම ඔෆිස් එන නොඑන එක ගැන.. මට දැන් ඉස්සර වගේ මහන්සි වෙන්න බෑ බං...
තලවතුගෙඩට මාරු කරයි කියලා හිතුවේ නෑ.. මට දුකක් නෑ..
මට දුක අන්තිම දවස් ටිකේවත් උබේ මූණ බලා ගන්න බැරි වෙන එක පොඩි..
ඒ ඇරෙන්න මට වෙන දුකක් නෑ..
ඒත් මම ඉවසනවා.. උබේ මතකයන් මං ගාව ඕනේ තරම් ඇති. මට ඒ ටික ඇති මේ අන්තිම දවස් ටික ගෙවලා දන්න..
මගේ හිතට නිදහස් මම හැමදේමකිව්ව.. හංගගෙන ඉදපු හැමදේම මම පුළුවන් විදිහට මේ පොතේ ලිව්ව.. මට ඒ ඇති හොදටම ඇස් පියා ගන්න...
😭6❤2👍2🥰1
එතනින් එහා කිසි දෙයක් ලියලා තිබ්බේ නෑ.. නෑ වෙන්න් බෑ චරිත් උබ හැමදේම මටකිව්වෙ නෑ.. කෝ මොකද්ද උබට තියන අසනීපේ.. මම ආපහු පොතේ මුලට දිව්ව. මම උඩින් පල්ලෙන් පිටි අතර දිව්වෙ හරි විශ්වාසෙන්.. මොකද මට අකුරක් නෑර මතකයි.. මම ඒත් බැලුවේ කොහේ හරි එහෙම දෙයක් සදහන් කරලා තිබ්බද කියලා එහෙම දෙයක් තිබ්බේ නෑ... ඒත් එක දෙයක් මම පොත තුන් හතර වතාවක් පෙරලද්දි දැක්කා.. එක තැනක පිටුවක් ඉරලා අරන් තිබුනා.. චරිත් ලියද්දි පෑන තද කරලා ලියන බව මම දන්නව.. උගේ කැම්පස් නෝට් වල පවා නොලියපි පිටු වල පවා කලින් පිටුවෙ ලියපු අකුරු ඇදපු පෑන් තුඩේ පාර හිටිනවා. මම බැලුවේ ඊලග පිටුව.. ඔව් එතන පිටුවෙ මොනා හරි ලියලා අයින් කරපු බව පේන්න තිබුනේ ඒ වගේම තද කරලා ලිව්ව පෑන් තුඩ පාරෙන්. ඒත් කියවලා තරම් ගන්න තරම් ඒව සටහන් වෙලා තිබ්බෙ නෑ..
මම බැලුවේ වෙලාව... පාන්දර 5ටත් ලගයි..නුවන්ට කෝල් කලා..ෆෝන් වැඩ නෑ. පාන්දර වෙනකම්ම මම කලේ ඒ පොතේ එහා මෙහා ගිය එක.. අන්තිම වචන ටික මට ආයේ අයේ ඇහෙන්න ගත්තා.. නෑ එහෙම වෙන්නෙ නැ චරිත්.. උබට මම එහෙම වෙන්න දෙන්නෙ නෑ.. මගෙ තොල් මැතිරුවෙ එච්චරයි...
***********************
"කොහෙද ඉන්නෙ මල්ලි.."
"ගෙදර.."
"මම එන ගමන්.. මට උබව හම්බෙන්න ඕනේ.."
මම උදේම නැගිටලා ලෙස්ති වෙලා එලියට බැස්සෙ චූටි වචනක්වත් නොකියයි.. සෙනසුරදා නිසා චූටි වැඩිපුර නිදා ගත්ත නිසා මට පැනගන්න ඒක ලේසි උනා. ඒත් මේ දෙවල් කවදහරි දැන ගත්තොත්.. කියන බයක් මට තිබුනා.. ඒ හැමදේකටම වට මට වටින්නේ මේ වෙලාවේ මොකද්ද මම ඒක කලා..
මම චරිත්ලගේ ගෙදරට ගිහින් නුවන්ගේ කමරෙට ගියා.. නංගිවත්, මල්ලිවත් පෙන්න හිටියේ නැ.. අවසර ගන්න පිට ගෙයක්ද...? මම ගේ ඇතුලට ගිහින් නුවන්ගෙ කාමරේ අව්ස්සන්න ගත්තා..
"පො .. පොඩි අයියේ.."
කටහඩින් ඇදිනුවා. ඒ නුවන්. මූන හෝදන් ඇවිත්. හොස්පිටල් යන්න වෙන්න ඇති.. මම අපහු පාඩුවේ කරපු දේම කලා. නුවන්ගේ පොත් ගොඩ අවුස්සන්න ගත්තා..
"මොනාද හොයන්නේ.."
"කො අර පොතෙ ඉතුරු ටික.."
"මම දන්නෑ... මං ගාව කොහෙන්ද.."
"බොරු කියන්නෙපා නුවන්.. ඒකේ පිටුවක් අඩුයි.."
"ඒක දැන් දැන ගත්තත් එකයි නොගත්තත් එකයි.. ඒක මම අයින් කලේ ඒ ඇත්ත දැනගෙන, ඔයා පොත බලන්න ඔනෙ නැති නිසා..
අනික එකක් නෙවෙයි පිටු දෙකක්.."
"දෙකක්..? "
"ඔව්.. මුල පිටුවකුයි.. අන්තිම පිටුවයි.."
"උබ ලෙස්ති වෙයං.. මට දීපං මල්ලි ඒක මම එතකන් බලන්නම්.."
මම නුවන්ව බදාගත්තා ගිහින්..
"හොද මල්ලිනේ. මොනද තවත් හංගන්නේ බං මට.. මත් මිනිහෙක් බං.. පපුවෙ ලේ දුවන. මං හරි අසරණයි මල්ලි... උඹ කාටම හරි අදරේ කරලා ඇතිනේ.. ඒ වෙදනාව අංශුවක් හරි දැනිලා ඇතිනේ. මට මෙහෙම කරන්න එපා නුවන්. උබෙ අයියා හිටියා නම් උඹ මැරුම් කාලා.. ඌ මට කවදාවත් දුකක් දීලා නෑ බං.."
නුවන් මාව ඈත් කරලා උගේ පර්ස් එක අරං දෙකට තුනට නවපු කොල දෙකක් දුන්නා.. මම ඒක දිගෑරියෙ හදිස්සියෙන්..
2015 : 03 : 20
මම පහු ගිය ටිකේම මාරු උන නිසයි හොස්පිටල් ඇඩ්මිල් කලේ..
මම හොස්පිටල් එකෙන් කිව්ව කතාව කවදාවත් විශ්වා කරන එකක් නෑ පොඩී උබ.. උබ මගෙ සත්තුවට ඉන්නැද්දි මට කියන්න හිතුනා බං මට ආදරේ කරපන් මම ඉන්නෙ හරි පොඩි කාලයයි කියලා..
ඒත් මට එහෙම උබේ ආදරේ ඕනේ උනේ නෑ..
මම බලගෙන ඉන්නව.. උබ කවදහරි මං ගාවට ඒවි.. ඒ විශ්වාසේ මට තියනවා. මගේ හිත කියනවා උබ කවදහරි මම මැරෙන්න කලින් මං ලගට ඇවිත් උබ මම ආසම වචන ටික කියාවි...
"චරිත් මම උඹට ආදරෙයි ගොඩාක්..
උඹ අද ඉදන් මගේ බං..."
ඒ වචන ටික මට උබේ කටින් ඇහුනාම මම අඩයි බං..ඒත් මට දරා ගන්න බැරි වෙයි.. ඒ නිසා උබ මාව එදාට බොළදයි කියලා හිතන්න එපා.. මොකද මම අවුරුදු ගානක් බලන් ඉදියා බං..
ඒ වචන මට හීනයක්..
මේ පිලිකාව උඩු දුවන්න කලින් උබ එනවද මාව බලන්න..
මං ගාවට ඇවිත් කියනවද මම ආසම වචන ටික...
චරිත් ඇයි බං මේ තරම් දේවල් මට හැංගුවෙ... උබට පිලිකාවක්.. ඇත් හත්දෙයියනේ මට නොකිව්වෙ..
ඇයි බං ඒම කලේ, උබේ පොඩී සතුටින් ඉදීවිද බං මේක දැන ගත්තම..
ඇස් තෙමුන හැටි මට කියන්න ඔනේ කමක් නෑ.. මම බාදා කරන කදුලු විතරක් මම පිහගෙන ඉතුරු පිටුව දිගෑරගත්තා..
2017 : 11 : 26 (මීට දවස් 2කට කලින්)
ජිවිතේ ගොඩාක් වෙනස් වෙලා පොඩී..
උබ මේක කියවන්නේ කොච්චර කාලෙකින්ද කියලා මම දන්නෑ.. සමහර විට මම මැරිලා දැන් අවුරුදු ගානක් වෙනවා ඇති.. ඒත් විශ්වාස කරපන් පොඩී.. මම අදත් ඉදියා නම් උබට විතරමයි ආදරේ කරන්නේ..
මගේ ලොකේම උනේ උබ විතරමයි පොඩී.. උබ දැන් වයසට ගිහින්ද.. චූටි හොදින් ඉන්නවද...
මම බැලුවේ වෙලාව... පාන්දර 5ටත් ලගයි..නුවන්ට කෝල් කලා..ෆෝන් වැඩ නෑ. පාන්දර වෙනකම්ම මම කලේ ඒ පොතේ එහා මෙහා ගිය එක.. අන්තිම වචන ටික මට ආයේ අයේ ඇහෙන්න ගත්තා.. නෑ එහෙම වෙන්නෙ නැ චරිත්.. උබට මම එහෙම වෙන්න දෙන්නෙ නෑ.. මගෙ තොල් මැතිරුවෙ එච්චරයි...
***********************
"කොහෙද ඉන්නෙ මල්ලි.."
"ගෙදර.."
"මම එන ගමන්.. මට උබව හම්බෙන්න ඕනේ.."
මම උදේම නැගිටලා ලෙස්ති වෙලා එලියට බැස්සෙ චූටි වචනක්වත් නොකියයි.. සෙනසුරදා නිසා චූටි වැඩිපුර නිදා ගත්ත නිසා මට පැනගන්න ඒක ලේසි උනා. ඒත් මේ දෙවල් කවදහරි දැන ගත්තොත්.. කියන බයක් මට තිබුනා.. ඒ හැමදේකටම වට මට වටින්නේ මේ වෙලාවේ මොකද්ද මම ඒක කලා..
මම චරිත්ලගේ ගෙදරට ගිහින් නුවන්ගේ කමරෙට ගියා.. නංගිවත්, මල්ලිවත් පෙන්න හිටියේ නැ.. අවසර ගන්න පිට ගෙයක්ද...? මම ගේ ඇතුලට ගිහින් නුවන්ගෙ කාමරේ අව්ස්සන්න ගත්තා..
"පො .. පොඩි අයියේ.."
කටහඩින් ඇදිනුවා. ඒ නුවන්. මූන හෝදන් ඇවිත්. හොස්පිටල් යන්න වෙන්න ඇති.. මම අපහු පාඩුවේ කරපු දේම කලා. නුවන්ගේ පොත් ගොඩ අවුස්සන්න ගත්තා..
"මොනාද හොයන්නේ.."
"කො අර පොතෙ ඉතුරු ටික.."
"මම දන්නෑ... මං ගාව කොහෙන්ද.."
"බොරු කියන්නෙපා නුවන්.. ඒකේ පිටුවක් අඩුයි.."
"ඒක දැන් දැන ගත්තත් එකයි නොගත්තත් එකයි.. ඒක මම අයින් කලේ ඒ ඇත්ත දැනගෙන, ඔයා පොත බලන්න ඔනෙ නැති නිසා..
අනික එකක් නෙවෙයි පිටු දෙකක්.."
"දෙකක්..? "
"ඔව්.. මුල පිටුවකුයි.. අන්තිම පිටුවයි.."
"උබ ලෙස්ති වෙයං.. මට දීපං මල්ලි ඒක මම එතකන් බලන්නම්.."
මම නුවන්ව බදාගත්තා ගිහින්..
"හොද මල්ලිනේ. මොනද තවත් හංගන්නේ බං මට.. මත් මිනිහෙක් බං.. පපුවෙ ලේ දුවන. මං හරි අසරණයි මල්ලි... උඹ කාටම හරි අදරේ කරලා ඇතිනේ.. ඒ වෙදනාව අංශුවක් හරි දැනිලා ඇතිනේ. මට මෙහෙම කරන්න එපා නුවන්. උබෙ අයියා හිටියා නම් උඹ මැරුම් කාලා.. ඌ මට කවදාවත් දුකක් දීලා නෑ බං.."
නුවන් මාව ඈත් කරලා උගේ පර්ස් එක අරං දෙකට තුනට නවපු කොල දෙකක් දුන්නා.. මම ඒක දිගෑරියෙ හදිස්සියෙන්..
2015 : 03 : 20
මම පහු ගිය ටිකේම මාරු උන නිසයි හොස්පිටල් ඇඩ්මිල් කලේ..
මම හොස්පිටල් එකෙන් කිව්ව කතාව කවදාවත් විශ්වා කරන එකක් නෑ පොඩී උබ.. උබ මගෙ සත්තුවට ඉන්නැද්දි මට කියන්න හිතුනා බං මට ආදරේ කරපන් මම ඉන්නෙ හරි පොඩි කාලයයි කියලා..
ඒත් මට එහෙම උබේ ආදරේ ඕනේ උනේ නෑ..
මම බලගෙන ඉන්නව.. උබ කවදහරි මං ගාවට ඒවි.. ඒ විශ්වාසේ මට තියනවා. මගේ හිත කියනවා උබ කවදහරි මම මැරෙන්න කලින් මං ලගට ඇවිත් උබ මම ආසම වචන ටික කියාවි...
"චරිත් මම උඹට ආදරෙයි ගොඩාක්..
උඹ අද ඉදන් මගේ බං..."
ඒ වචන ටික මට උබේ කටින් ඇහුනාම මම අඩයි බං..ඒත් මට දරා ගන්න බැරි වෙයි.. ඒ නිසා උබ මාව එදාට බොළදයි කියලා හිතන්න එපා.. මොකද මම අවුරුදු ගානක් බලන් ඉදියා බං..
ඒ වචන මට හීනයක්..
මේ පිලිකාව උඩු දුවන්න කලින් උබ එනවද මාව බලන්න..
මං ගාවට ඇවිත් කියනවද මම ආසම වචන ටික...
චරිත් ඇයි බං මේ තරම් දේවල් මට හැංගුවෙ... උබට පිලිකාවක්.. ඇත් හත්දෙයියනේ මට නොකිව්වෙ..
ඇයි බං ඒම කලේ, උබේ පොඩී සතුටින් ඉදීවිද බං මේක දැන ගත්තම..
ඇස් තෙමුන හැටි මට කියන්න ඔනේ කමක් නෑ.. මම බාදා කරන කදුලු විතරක් මම පිහගෙන ඉතුරු පිටුව දිගෑරගත්තා..
2017 : 11 : 26 (මීට දවස් 2කට කලින්)
ජිවිතේ ගොඩාක් වෙනස් වෙලා පොඩී..
උබ මේක කියවන්නේ කොච්චර කාලෙකින්ද කියලා මම දන්නෑ.. සමහර විට මම මැරිලා දැන් අවුරුදු ගානක් වෙනවා ඇති.. ඒත් විශ්වාස කරපන් පොඩී.. මම අදත් ඉදියා නම් උබට විතරමයි ආදරේ කරන්නේ..
මගේ ලොකේම උනේ උබ විතරමයි පොඩී.. උබ දැන් වයසට ගිහින්ද.. චූටි හොදින් ඉන්නවද...
❤4🥰2👍1
මම මේ ලියන්නේ මේ මගේ පොත මම ආයෙම පාරක් බලලා..
මම ඉස්සර උබෙන් ඉල්ලපු වචන ටික මට අද වෙද්දි අහන්න අසවක් නෑ..
හොදින් සතුටින් ඉන්න..
මට ආදරෙයි නම්..
මේ දැන් ඉදන් මට ආදරේ කරන්න එපා..
මාව මතකයක් වගේ අමතක කරලා දන්න.. අවුරුදු ගානක් ජිවත් උනා වගේ ජිවිතේ ඉතුරු කාලෙත් ගෙවන්න..
මම යන්නම්..
ඉන්න බෑ මට..
යන්නම වෙනව...
යන්න ඕනේ නෑ බං මට..
ඉන්න බැරි කමක් තියෙන්නේ
අම්ම වෙනුවෙන් කාලයක් ඉවසගෙන ඉදියා, ඒ ඇස් වලට පෙනි පෙනී මට මැරිලා යන්න බැරි නිසා.. මං දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලපු දෙවල් වලින් ලැබුන එකම දේ ඒක... අද මම දෙවියන්ට පිං දෙන්වා..ඒ දේ හරි මට දුන්නට..
ඉතින්..
ගිහින් එන්නම් රත්තරං..
ඔය මූණ මේ වගේ දවස් ටිකක වත් බලන්න ආසාවක් තිබ්බත්.. මම ඒ දේවල් අමතක කලේ, නිදහසේ ඇස් පියා ගන්න ඔනේ නිසා..
යන්නම් මහත්තයො..
උබ දුන්න හැමදේටම මම උබට ගොඩක් ආදරෙයි..
මට ආදරේ එපා.. ඒක මට වඩා වටින්නේ චුටිට. ඒකයි මම ඒක එදාම දුන්නේ..
නවතින්නම්..
සදහටම..
ආයේ දකින්න එන එකක් නෑ මම උබව..
හිටියා වගේ සතුටින් ඉදපං පොඩී..
මට හැමදාම ඕනේ උනේ එච්චරයි
මම - චරිත්...
හිත කෑ ගැහුවා.. මම ඒ කොලේ නවලා සක්කුවේ දා ගත්තා.. නුවන් ම ලගට ආවේ ඊට පස්සේ..
නුවන් මාව බදාගත්තා..
"මට සමාවෙයන් අයියේ.. අයියා මගෙන් ඉල්ලපු එක දෙයක් තිබ්බා.. ඒක මට කරන්න හිතක් දුන්නෙම නෑ.."
"මොකද්ද මල්ලි.."
"අයියා කිව්ව...මේ පොත් පරිස්සම් කරලා තියාගෙන උබට පස්සෙ අවුරුදු ගානක් ගිහින් හරි කමක්නෑ දෙන්න කියලා. එතකන් දෙන්න එපා කිව්ව.."
"ඇයි බං මේ තරම් දුකක් දුන්නේ අපිට ඌ.."
"මම එක දෙයක් ඉල්ලන්නද අයියගෙන්.."
"මොකද්ද.."
"මගෙ අයියා යන්න කලින් එයා ආසම වචන ටික අයියගේ කණට ඇහෙන්න කියපං අයියේ.. මට ඕනේ එචචරයි.."
"යමං මහත්තයො... මටත් ඕනේ එච්චරයි .."
මගදි වෙන පාරකට දාල යන්න කිව්ව නිසා මම නවත්තලා ඇහුවේ ඒඇයි කියලා..
"අයියා මහර ගම අපේක්ෂා එකේ ඉන්නෙ.. ඊයේ හවස මාරු කලා.. මම ඊයේ දවසෙම ඉදියේ එහේ.."
ඇස් තවත් බර දෙලා ගියා.. මම තවත් වේගෙන්ම ගියේ මහරගම අපේක්ෂා එකට... හිතට බයක් දැනුනා.. අඩියක් අඩියක් ගානේ හිතර බරක් දැනුනා.. මින් පස්සෙ කෝමද මම ජීවත් වෙන්නේ.. ඇයි චරිත් මේ තරම් ආදරයක්..
මම කොහොමව දරාගන්නේ බං..
මම නුවන් පස්සෙන්ම ගිහින් වාට්ටුවකට ඇතුල් උනා.. නුවන් හරි ඉක්මනින් වාට්ටුව ඇතුලේ ඇවිද්ද.. නුවන් ඇදක් ගාව නැවතුනා.. මමත් එතනට ගියා.. වැහැරිලා යන්න ගත්ත අත පය දැක්කම වවන්න නැතුව ගියා. පපුව ඇතුලෙන් ආව ගිණ්දර ඇස් වලින් පිට උනේ වැස්සක් වගේ.. මං වෙනුවෙන් වලි වලදි මට කලින් ඉසාරහට පැනපු චරියගේ අත පය, ඉන්න හැටි දැක්කම විශ්වස කරන්න පුළුවන් කමක් උනේ නෑ..ලස්සනට පිරපු කොන්ඩේ නනලට උඩින් හිස් වීගෙම ඇවිත් තියෙද්දි ඉස්සරට වඩා මට ලස්සනට පෙනුනා. මම චරිත් ලගට පාත් වෙලා චරිත්ට කතා කලා.. චරිත් ලොකූ නිදක.. මම ඒ ඇස් දිහා බලන් ඉදියා. ඒත් ඒ පිය උනඇස් දිහා බල බලන්න බය හිතුන්නා. මම එක පාරටම අවදි කලේ එකේයි.. ඒත් චරිත්ගේ පණ නැති අත පය එල්ල හැලෙන්න ගත්තා.. මේ දකින්නේ ඇත්තම දෙයක්ද.. මට කෑ ගැහුනේ ඉබේටම
"නැගිටමපං හු#තො.. ආත්ල් දෙනවද උබ.."
නුවන් කලබල වෙලා බලද්දි සෙනිකව එනතම ඩොක්ටර්ස්ලා වට උනා. අපිව අල්ලලා ඈත් කලේ කවුද කියන්න දන්නේ නෑ.. අපිව අල්ලගෙන ඉදියේ ඇටෙන්ඩර්ස්ලා දෙන්න ඇති..
ඩොක්ටර්ස්ලා චරිත්ව පරික්ෂා කරලා කිව්වෙ බොරුවක්..
"දිස් පේෂන්ට් ඊස් ඩෙඩ් "
එහෙම්ම ඩොක්ටර්ස්ලා යන්න ගියා. මම චරිත් ගාවට ගියේ හෙමින්.. මම පරක්කුයි.. මෙච්චර කාලයක් මං ගාවම දැවටි දැවටි ඉදපු.. මගෙන් දෙයක් කට ඇරලා නොයිල්ලපු උබ අද මෙහෙම මාව දලා යයි කියලා මම කවදාවත් හිතුවේ නෑ රත්තරං.. මම ඉල්ලන්නේ එක දෙයයි.. ඉපදෙන හැම ආත්මෙකදිම මගේ වෙයං. මේ අත්තේ විතරක් උබේ පොඩීට සමාවෙයන් චරිත්...
මගේ වචන ටික අහන්න නෙදෙයි.
මට සමාව දෙනවද කියලා කියන්නවත් නැගිටපන්, මගේ රත්තරං චරිත්නේ උබ..
ඒදා කොච්චර පොඩී කෑ ගැහුවත් එදා එයාගෙ චරිත් ඇස් ඇරියෙ නෑ... නුවන් එයාගෙ මල්ලි කොයි තරම් කෑ ගැහුවත් එයාලට තාත්තා කෙනෙක් උන එයාගෙ අයියා ඇස් ඇරියේ නෑ...
චරිත් පුළුවන් හැමදේම කරලා, මේ ලොකේ ලස්සනම ආදරේ පොඩීට දීලා එයාගෙ ඉරණම විදිහට ඈ පියා ගත්තා.. සදහටම...
****** මින් පෙර කිසිදාක
මම නුඹේ නොවුනාට..
නුඹ සිටියේ හැමදාම
#ඔබ_මගේ_වෙලා...*******
------------------ සමාප්තයි ---------------------
#පසුවදන බලාපොරොත්තු වන්න...✌️
මම - සකුන් විරාජ් එදිරිමාන්න ❤️✍️
මම ඉස්සර උබෙන් ඉල්ලපු වචන ටික මට අද වෙද්දි අහන්න අසවක් නෑ..
හොදින් සතුටින් ඉන්න..
මට ආදරෙයි නම්..
මේ දැන් ඉදන් මට ආදරේ කරන්න එපා..
මාව මතකයක් වගේ අමතක කරලා දන්න.. අවුරුදු ගානක් ජිවත් උනා වගේ ජිවිතේ ඉතුරු කාලෙත් ගෙවන්න..
මම යන්නම්..
ඉන්න බෑ මට..
යන්නම වෙනව...
යන්න ඕනේ නෑ බං මට..
ඉන්න බැරි කමක් තියෙන්නේ
අම්ම වෙනුවෙන් කාලයක් ඉවසගෙන ඉදියා, ඒ ඇස් වලට පෙනි පෙනී මට මැරිලා යන්න බැරි නිසා.. මං දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලපු දෙවල් වලින් ලැබුන එකම දේ ඒක... අද මම දෙවියන්ට පිං දෙන්වා..ඒ දේ හරි මට දුන්නට..
ඉතින්..
ගිහින් එන්නම් රත්තරං..
ඔය මූණ මේ වගේ දවස් ටිකක වත් බලන්න ආසාවක් තිබ්බත්.. මම ඒ දේවල් අමතක කලේ, නිදහසේ ඇස් පියා ගන්න ඔනේ නිසා..
යන්නම් මහත්තයො..
උබ දුන්න හැමදේටම මම උබට ගොඩක් ආදරෙයි..
මට ආදරේ එපා.. ඒක මට වඩා වටින්නේ චුටිට. ඒකයි මම ඒක එදාම දුන්නේ..
නවතින්නම්..
සදහටම..
ආයේ දකින්න එන එකක් නෑ මම උබව..
හිටියා වගේ සතුටින් ඉදපං පොඩී..
මට හැමදාම ඕනේ උනේ එච්චරයි
මම - චරිත්...
හිත කෑ ගැහුවා.. මම ඒ කොලේ නවලා සක්කුවේ දා ගත්තා.. නුවන් ම ලගට ආවේ ඊට පස්සේ..
නුවන් මාව බදාගත්තා..
"මට සමාවෙයන් අයියේ.. අයියා මගෙන් ඉල්ලපු එක දෙයක් තිබ්බා.. ඒක මට කරන්න හිතක් දුන්නෙම නෑ.."
"මොකද්ද මල්ලි.."
"අයියා කිව්ව...මේ පොත් පරිස්සම් කරලා තියාගෙන උබට පස්සෙ අවුරුදු ගානක් ගිහින් හරි කමක්නෑ දෙන්න කියලා. එතකන් දෙන්න එපා කිව්ව.."
"ඇයි බං මේ තරම් දුකක් දුන්නේ අපිට ඌ.."
"මම එක දෙයක් ඉල්ලන්නද අයියගෙන්.."
"මොකද්ද.."
"මගෙ අයියා යන්න කලින් එයා ආසම වචන ටික අයියගේ කණට ඇහෙන්න කියපං අයියේ.. මට ඕනේ එචචරයි.."
"යමං මහත්තයො... මටත් ඕනේ එච්චරයි .."
මගදි වෙන පාරකට දාල යන්න කිව්ව නිසා මම නවත්තලා ඇහුවේ ඒඇයි කියලා..
"අයියා මහර ගම අපේක්ෂා එකේ ඉන්නෙ.. ඊයේ හවස මාරු කලා.. මම ඊයේ දවසෙම ඉදියේ එහේ.."
ඇස් තවත් බර දෙලා ගියා.. මම තවත් වේගෙන්ම ගියේ මහරගම අපේක්ෂා එකට... හිතට බයක් දැනුනා.. අඩියක් අඩියක් ගානේ හිතර බරක් දැනුනා.. මින් පස්සෙ කෝමද මම ජීවත් වෙන්නේ.. ඇයි චරිත් මේ තරම් ආදරයක්..
මම කොහොමව දරාගන්නේ බං..
මම නුවන් පස්සෙන්ම ගිහින් වාට්ටුවකට ඇතුල් උනා.. නුවන් හරි ඉක්මනින් වාට්ටුව ඇතුලේ ඇවිද්ද.. නුවන් ඇදක් ගාව නැවතුනා.. මමත් එතනට ගියා.. වැහැරිලා යන්න ගත්ත අත පය දැක්කම වවන්න නැතුව ගියා. පපුව ඇතුලෙන් ආව ගිණ්දර ඇස් වලින් පිට උනේ වැස්සක් වගේ.. මං වෙනුවෙන් වලි වලදි මට කලින් ඉසාරහට පැනපු චරියගේ අත පය, ඉන්න හැටි දැක්කම විශ්වස කරන්න පුළුවන් කමක් උනේ නෑ..ලස්සනට පිරපු කොන්ඩේ නනලට උඩින් හිස් වීගෙම ඇවිත් තියෙද්දි ඉස්සරට වඩා මට ලස්සනට පෙනුනා. මම චරිත් ලගට පාත් වෙලා චරිත්ට කතා කලා.. චරිත් ලොකූ නිදක.. මම ඒ ඇස් දිහා බලන් ඉදියා. ඒත් ඒ පිය උනඇස් දිහා බල බලන්න බය හිතුන්නා. මම එක පාරටම අවදි කලේ එකේයි.. ඒත් චරිත්ගේ පණ නැති අත පය එල්ල හැලෙන්න ගත්තා.. මේ දකින්නේ ඇත්තම දෙයක්ද.. මට කෑ ගැහුනේ ඉබේටම
"නැගිටමපං හු#තො.. ආත්ල් දෙනවද උබ.."
නුවන් කලබල වෙලා බලද්දි සෙනිකව එනතම ඩොක්ටර්ස්ලා වට උනා. අපිව අල්ලලා ඈත් කලේ කවුද කියන්න දන්නේ නෑ.. අපිව අල්ලගෙන ඉදියේ ඇටෙන්ඩර්ස්ලා දෙන්න ඇති..
ඩොක්ටර්ස්ලා චරිත්ව පරික්ෂා කරලා කිව්වෙ බොරුවක්..
"දිස් පේෂන්ට් ඊස් ඩෙඩ් "
එහෙම්ම ඩොක්ටර්ස්ලා යන්න ගියා. මම චරිත් ගාවට ගියේ හෙමින්.. මම පරක්කුයි.. මෙච්චර කාලයක් මං ගාවම දැවටි දැවටි ඉදපු.. මගෙන් දෙයක් කට ඇරලා නොයිල්ලපු උබ අද මෙහෙම මාව දලා යයි කියලා මම කවදාවත් හිතුවේ නෑ රත්තරං.. මම ඉල්ලන්නේ එක දෙයයි.. ඉපදෙන හැම ආත්මෙකදිම මගේ වෙයං. මේ අත්තේ විතරක් උබේ පොඩීට සමාවෙයන් චරිත්...
මගේ වචන ටික අහන්න නෙදෙයි.
මට සමාව දෙනවද කියලා කියන්නවත් නැගිටපන්, මගේ රත්තරං චරිත්නේ උබ..
ඒදා කොච්චර පොඩී කෑ ගැහුවත් එදා එයාගෙ චරිත් ඇස් ඇරියෙ නෑ... නුවන් එයාගෙ මල්ලි කොයි තරම් කෑ ගැහුවත් එයාලට තාත්තා කෙනෙක් උන එයාගෙ අයියා ඇස් ඇරියේ නෑ...
චරිත් පුළුවන් හැමදේම කරලා, මේ ලොකේ ලස්සනම ආදරේ පොඩීට දීලා එයාගෙ ඉරණම විදිහට ඈ පියා ගත්තා.. සදහටම...
****** මින් පෙර කිසිදාක
මම නුඹේ නොවුනාට..
නුඹ සිටියේ හැමදාම
#ඔබ_මගේ_වෙලා...*******
------------------ සමාප්තයි ---------------------
#පසුවදන බලාපොරොත්තු වන්න...✌️
මම - සකුන් විරාජ් එදිරිමාන්න ❤️✍️
😭12😢7❤4👍1
#පසුවදන...✌️❤️
ඉස්සෙල්ලම ස්තූතී වනත වෙනව ඔයාලා හැමෝටම මං එක්ක රැඳිලා හිටියට.. මොකද මේක වෙනස්ම කතාවක් උනා.. මොකද කිව්වොත් මේක මගේ ඔලුවට ආව කතාවක් නෙවෙයි කෙනෙක් කියපු කතාවක්. කොහොම නමුත් කතාවෙ මැදක් හරියට යද්දි මට විස්තර ලැබුනෙ නෑ. එයා ෆේක් එකෙන් ගිහින් තිබුනා.. මට විස්තර නැතුව අතරමං උනා. මොකද කතාව ගලපගන්න අමාරු උන නිසා. දවස් 4ක් විතර කතව නොදා ඉද්දි මාව විශ්වස කරපු අය මං එක්ක ඉදියා.. කතාව ගැන ඇහුව. මම එදා හිතුවා එයාලා වෙනුවෙන් මම මෙ කතාව මගේ විදිහට end කරනවා කියලා..
( මෙතන තිබ්බ වැරදි වචන ටිකක් කපලා අයින් කලා..
ඒ පුද්ගලයා ගැන ඇත්තටම මම මෙතන සදහන් කරන්න කැමති නෑ.. මගෙ අතින් වැරදිමකින් ඒ නමත් එක්කම upload උනා..)
ඉස්සෙල්ලම ස්තූතී වනත වෙනව ඔයාලා හැමෝටම මං එක්ක රැඳිලා හිටියට.. මොකද මේක වෙනස්ම කතාවක් උනා.. මොකද කිව්වොත් මේක මගේ ඔලුවට ආව කතාවක් නෙවෙයි කෙනෙක් කියපු කතාවක්. කොහොම නමුත් කතාවෙ මැදක් හරියට යද්දි මට විස්තර ලැබුනෙ නෑ. එයා ෆේක් එකෙන් ගිහින් තිබුනා.. මට විස්තර නැතුව අතරමං උනා. මොකද කතාව ගලපගන්න අමාරු උන නිසා. දවස් 4ක් විතර කතව නොදා ඉද්දි මාව විශ්වස කරපු අය මං එක්ක ඉදියා.. කතාව ගැන ඇහුව. මම එදා හිතුවා එයාලා වෙනුවෙන් මම මෙ කතාව මගේ විදිහට end කරනවා කියලා..
( මෙතන තිබ්බ වැරදි වචන ටිකක් කපලා අයින් කලා..
ඒ පුද්ගලයා ගැන ඇත්තටම මම මෙතන සදහන් කරන්න කැමති නෑ.. මගෙ අතින් වැරදිමකින් ඒ නමත් එක්කම upload උනා..)
❤6
මොකද මම කතාව නවත්තලා ඉද්දි එයා තමා මුලින්ම ඇවිත් ලියමු මල්ලි ලියමු මේක හිට් එකක් වෙනව කිව්වෙ.. ඇත්තටම අක්කා මාව පුදුම විදිහට මොර්ටිවේට් කලා.. අනිත් අයත් ඒ විදිහයි.. හැමෝටම ස්තූතී වන්ත වෙන්න ඔනේ මට වචනෙකින් හරි ලියන්න හිතෙන විදිහට අදහසක් දුන්නට.. ඇත්තටම මට ලයික් වැඩක් නෑ. මට ඕනේ කමෙන්ට්ස්.. මොකද මම ඒව කියවලායි සතුටක් ලබනව නම් ලබන්නෙ.. මට මුලදි ඒ සතුට ලැබුනේ නෑ. ඒත් මම හිතා ගත්තා. බැරි දෙයක් නෑ කියලා. මට වැරදුන තැන ඉදන් මම අපහු හදාගන්න උත්සහ කලා..
ගොඩක් අය මාව දලා ගියා මුලදි. ඇත්ත මම පිළිගන්නව, මුලදි කතව රහ නෑ.. ඒත් ඒ ටික නොලියා මේ වගේ එන්ඩින් එකකට එන්න ලෙසියෙන් බැහැ. එකයි.. ඒක නොතෙරුන ගොඩක් අය..මාව මුලින් දැක්ක විදිහට නොපෙනුන නිසා මැසෙන්ජර් වල මැසේජ් පවා දැන්මා.. කතාව ගතියක් නෑ කියලා. මම එයාලට ගොඩාක් ස්තූති කරනව එයාලා නිසයි මම මාව තෙරුම් ගත්තේ. මගෙන් මොනාද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ කියලා මට තෙරුනේ...
මම christine අක්කට එදා කිව්ව, අක්ක මම මේ වෑකන්ද වලව්ව තරම් රැල්ලක් කරන්න බැරි වෙයි. ඒත් මම කියවන්නේ 100ක්ද ඒ 100ම අඬවනව කියලා..
මම හිතනව මම ඒක කලා..
තව දෙයක් කියන්න ඕනේ කතාව කියවලා ඔයාලා අඬන්න කලින් අඬපු කෙනෙක් ඉදියා.. ඒ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි.. සකුන්ම තමා. මම ලිව්වෙත් අඬන ගමන්... මම මේ කතවට ෆට්ටෙටම ආදරෙ කලා. මොකද මේක තමා සකුන් කියන්නෙ කවුද කියලා අදුරගන්න ලැබුන එකම කතාව...
ඒ වගේම මේ කතාව නිසා මට ලැබුණ ආදරණීයම මතක සම්මාන ගොඩක් ලැබුනා.. ඒව මම කියන්න යන්නේ නැහැ මෙතනදි..
ඉතින් කියන්නම් පෙරවදනට වඩා වෙනස් විදිහට මේක එන්ඩ් කරන්න උනාට මට සමාවෙන්න..
හැමදාම වගෙ මාව විශ්වස කරලා මං එක්ක ඉඳපු හැම කෙනාටම සතුටු වෙන්න පුලුවන්.. මම මේ තැන අද ඉන්නෙ ඔයාලා නිසා.. ගොඩාක් පිං මාව ගොඩක් අය දලා යද්දි මං එක්ක ඉදියට..❤️🙏
වැඩි කතා ඔනේ නෑ. මම විතරක් නෙවෙයි ගොඩක් අය ඔයලට කතා කරන්න බලන් ඉන්නව... එහෙනම් මම එයාලට ඉඩ ලබා දෙනවා ඔයලගෙ හිත් අමතන්න අන්තිම වතාවට..
මම - සකුන් විරාජ් එදිරිමාන්න ❤️✌️
___________________________________________
* නුවන් ඉන්ද්රජිත් වර්ණකුලසූරිය *
- ඔයාට මොනාද කියන්න තියෙන්නෙ මේ
කතාව සම්බන්ධයෙන්..
මෙහෙමයි..
කතාව ඇතුලේ මාව ඔයාල දැන ගත්තේ ගොඩක් පහු වෙලා.. ඇත්තටම මම දෙයක් කියන්න ආවේ මගෙ දෙවනි තාත්තා වෙනුවෙන්..
සමාවෙන්න අඬන්නේ නැහැ..
ඒත්.. මට මේ කිසිම දෙයක් දරාගන්න හයියක් නෑ. අයියා නැතුව මට පිටකොන්දක් නෑ වගේ දැනෙනවා.. මගේ අයියා තමයි මේ ලොකේ හොදම අයියා..
මං දන්නව අයියා අපිව දාලා ගියේ නෑ ඔයලා අපි ගාවම ඉන්නව..
අයියා මට කිව්ව එක දෙයක් මට කවදාවත් අමතක වෙන්නෙ නෑ..
"මල්ලි හොඳ අය නරක අය කියලා කවුරුවත් නෑ.. හැමෝම මිනිස්සු.. අපි කරන දෙවල් එක්කයි අපි හොඳ හෝ නරක වෙන්නෙ. ඉතින් හැමවෙලාවෙම මනුස්සයෙක්ට වචනෙකින් හරි හයියක් වෙන්න.. හිනාවක් ගේන්න අපිට පුළුවන් නම් අන්න ඒකයි වැදගත්.. වැරදි අඩුවෙන් කරන්න.. කරපු වැරදි ආයෙ නොකර ඉන්න..
හැගීම් වලට ඔයාගෙ ජිවිතෙ තිරණේ කරන්න දෙන්න එපා.. හැගීම වලට ඕනේ නම් අපි එක්ක ජිවත් වෙන්න කියන්න.. මොලෙන් ජිවත් වෙන්න.."
මම හැමදාම කලේ අයියව ගනන් නොගත්ත එක. අයියා හැමදාම කලේ මට බැන්න එක. මට සීමාවන් දාපු එක.. ඒත් මගේ සෙට් එකේ හැම එකාම ඕලෙවල් ෆේල් වෙද්දි මම පාස් උනා. මට මතකයි අයියා එදා ඇඬුව.. මම එතකොටත් ඉදියේ අයියා එක්ක තරහ වෙලා.. රිසාල්ට් කිව්වෙත් අයියට මම නෙවෙයි අක්කා.. වෙනදා මට ගහන එකා එදා මාව බදාගෙන වඩා ගත්තා..
"මගෙ මල්ලි මට ඕනේ උනේ මෙච්චරයි උබෙන්.. උබට මොලේ තියාන්වනේ දැන්. උබ කැමති විදිහට ජිවත් වෙයන් මම හොයන්නෑ..."
ඒත් ඒ වෙද්දි අයියා දිනාල ඉවරයි. මොකද මම ජිවත් වෙන්න කැමති විදිහ වෙලා තිබ්බේ අයියගේ විදිහමයි.
අයියා තාත්තා මට කෙනෙක් වගේ කිව්වෙ ඒකයි... තාත්තා, අම්මා නැති අපිට ඒ හැමදේම අඩුවක් නැතුව දුන්නේ මගෙ අයියා.. ඒත් මට අයියා නැති අදයි වටින්නේ. අපි පරක්කු වැඩී... මට තිබ්බා අයියට මීට වඩා සතුටක් දෙන්න..
මට සමාවෙයං මගෙ අයියේ...
මම - නුවන් ඉන්ඳ්රජිත් (මල්ලි)
-------------------------------------------------
* අකේන් ප්රතාප් ලියනගොල්ල *
-ආදරණීය චූටි.. ඉතින්, කොහොමද
මොනාද කියන්න තියෙන්නෙ ඔයාට මේ
ඔයාගේ කතාව ගැන...?
ඇත්තටම කිව්වොත් මට මේ උන කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බෑ.. චරිත් අයියට මෙහෙම ලෙඩක් හැදුන බවක් අපි දැනන් ඉදියේ නෑ..
මටයි අයියටයි ගොඩාක් උදව් උනේ චරිත් අයියා...
මම කැමතිම උනේ අයියලා දෙන්නම එකට ඉන්නව දකින්න.. මම අයියගෙ ජිවිතේට එන්න කලින් අයියගෙ හොදම යාලුවා චරිත් අයුයා.. මට ඔනේ උනේ ඒ බැදීම හැමදාම තියා ගන්න.. එත් චරිත් අයියා එයට තියන ප්රශ්න අපි එක්ක බෙදාගත්තේ නෑ.. ඒ ගැන ගොඩක් දුකයි.. අපිට උදව් කරන්න බැරි උන එක ගැන.. එත් චරිත් අයියා හැම වෙලාවෙම කිව්වෙ...
ගොඩක් අය මාව දලා ගියා මුලදි. ඇත්ත මම පිළිගන්නව, මුලදි කතව රහ නෑ.. ඒත් ඒ ටික නොලියා මේ වගේ එන්ඩින් එකකට එන්න ලෙසියෙන් බැහැ. එකයි.. ඒක නොතෙරුන ගොඩක් අය..මාව මුලින් දැක්ක විදිහට නොපෙනුන නිසා මැසෙන්ජර් වල මැසේජ් පවා දැන්මා.. කතාව ගතියක් නෑ කියලා. මම එයාලට ගොඩාක් ස්තූති කරනව එයාලා නිසයි මම මාව තෙරුම් ගත්තේ. මගෙන් මොනාද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ කියලා මට තෙරුනේ...
මම christine අක්කට එදා කිව්ව, අක්ක මම මේ වෑකන්ද වලව්ව තරම් රැල්ලක් කරන්න බැරි වෙයි. ඒත් මම කියවන්නේ 100ක්ද ඒ 100ම අඬවනව කියලා..
මම හිතනව මම ඒක කලා..
තව දෙයක් කියන්න ඕනේ කතාව කියවලා ඔයාලා අඬන්න කලින් අඬපු කෙනෙක් ඉදියා.. ඒ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි.. සකුන්ම තමා. මම ලිව්වෙත් අඬන ගමන්... මම මේ කතවට ෆට්ටෙටම ආදරෙ කලා. මොකද මේක තමා සකුන් කියන්නෙ කවුද කියලා අදුරගන්න ලැබුන එකම කතාව...
ඒ වගේම මේ කතාව නිසා මට ලැබුණ ආදරණීයම මතක සම්මාන ගොඩක් ලැබුනා.. ඒව මම කියන්න යන්නේ නැහැ මෙතනදි..
ඉතින් කියන්නම් පෙරවදනට වඩා වෙනස් විදිහට මේක එන්ඩ් කරන්න උනාට මට සමාවෙන්න..
හැමදාම වගෙ මාව විශ්වස කරලා මං එක්ක ඉඳපු හැම කෙනාටම සතුටු වෙන්න පුලුවන්.. මම මේ තැන අද ඉන්නෙ ඔයාලා නිසා.. ගොඩාක් පිං මාව ගොඩක් අය දලා යද්දි මං එක්ක ඉදියට..❤️🙏
වැඩි කතා ඔනේ නෑ. මම විතරක් නෙවෙයි ගොඩක් අය ඔයලට කතා කරන්න බලන් ඉන්නව... එහෙනම් මම එයාලට ඉඩ ලබා දෙනවා ඔයලගෙ හිත් අමතන්න අන්තිම වතාවට..
මම - සකුන් විරාජ් එදිරිමාන්න ❤️✌️
___________________________________________
* නුවන් ඉන්ද්රජිත් වර්ණකුලසූරිය *
- ඔයාට මොනාද කියන්න තියෙන්නෙ මේ
කතාව සම්බන්ධයෙන්..
මෙහෙමයි..
කතාව ඇතුලේ මාව ඔයාල දැන ගත්තේ ගොඩක් පහු වෙලා.. ඇත්තටම මම දෙයක් කියන්න ආවේ මගෙ දෙවනි තාත්තා වෙනුවෙන්..
සමාවෙන්න අඬන්නේ නැහැ..
ඒත්.. මට මේ කිසිම දෙයක් දරාගන්න හයියක් නෑ. අයියා නැතුව මට පිටකොන්දක් නෑ වගේ දැනෙනවා.. මගේ අයියා තමයි මේ ලොකේ හොදම අයියා..
මං දන්නව අයියා අපිව දාලා ගියේ නෑ ඔයලා අපි ගාවම ඉන්නව..
අයියා මට කිව්ව එක දෙයක් මට කවදාවත් අමතක වෙන්නෙ නෑ..
"මල්ලි හොඳ අය නරක අය කියලා කවුරුවත් නෑ.. හැමෝම මිනිස්සු.. අපි කරන දෙවල් එක්කයි අපි හොඳ හෝ නරක වෙන්නෙ. ඉතින් හැමවෙලාවෙම මනුස්සයෙක්ට වචනෙකින් හරි හයියක් වෙන්න.. හිනාවක් ගේන්න අපිට පුළුවන් නම් අන්න ඒකයි වැදගත්.. වැරදි අඩුවෙන් කරන්න.. කරපු වැරදි ආයෙ නොකර ඉන්න..
හැගීම් වලට ඔයාගෙ ජිවිතෙ තිරණේ කරන්න දෙන්න එපා.. හැගීම වලට ඕනේ නම් අපි එක්ක ජිවත් වෙන්න කියන්න.. මොලෙන් ජිවත් වෙන්න.."
මම හැමදාම කලේ අයියව ගනන් නොගත්ත එක. අයියා හැමදාම කලේ මට බැන්න එක. මට සීමාවන් දාපු එක.. ඒත් මගේ සෙට් එකේ හැම එකාම ඕලෙවල් ෆේල් වෙද්දි මම පාස් උනා. මට මතකයි අයියා එදා ඇඬුව.. මම එතකොටත් ඉදියේ අයියා එක්ක තරහ වෙලා.. රිසාල්ට් කිව්වෙත් අයියට මම නෙවෙයි අක්කා.. වෙනදා මට ගහන එකා එදා මාව බදාගෙන වඩා ගත්තා..
"මගෙ මල්ලි මට ඕනේ උනේ මෙච්චරයි උබෙන්.. උබට මොලේ තියාන්වනේ දැන්. උබ කැමති විදිහට ජිවත් වෙයන් මම හොයන්නෑ..."
ඒත් ඒ වෙද්දි අයියා දිනාල ඉවරයි. මොකද මම ජිවත් වෙන්න කැමති විදිහ වෙලා තිබ්බේ අයියගේ විදිහමයි.
අයියා තාත්තා මට කෙනෙක් වගේ කිව්වෙ ඒකයි... තාත්තා, අම්මා නැති අපිට ඒ හැමදේම අඩුවක් නැතුව දුන්නේ මගෙ අයියා.. ඒත් මට අයියා නැති අදයි වටින්නේ. අපි පරක්කු වැඩී... මට තිබ්බා අයියට මීට වඩා සතුටක් දෙන්න..
මට සමාවෙයං මගෙ අයියේ...
මම - නුවන් ඉන්ඳ්රජිත් (මල්ලි)
-------------------------------------------------
* අකේන් ප්රතාප් ලියනගොල්ල *
-ආදරණීය චූටි.. ඉතින්, කොහොමද
මොනාද කියන්න තියෙන්නෙ ඔයාට මේ
ඔයාගේ කතාව ගැන...?
ඇත්තටම කිව්වොත් මට මේ උන කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බෑ.. චරිත් අයියට මෙහෙම ලෙඩක් හැදුන බවක් අපි දැනන් ඉදියේ නෑ..
මටයි අයියටයි ගොඩාක් උදව් උනේ චරිත් අයියා...
මම කැමතිම උනේ අයියලා දෙන්නම එකට ඉන්නව දකින්න.. මම අයියගෙ ජිවිතේට එන්න කලින් අයියගෙ හොදම යාලුවා චරිත් අයුයා.. මට ඔනේ උනේ ඒ බැදීම හැමදාම තියා ගන්න.. එත් චරිත් අයියා එයට තියන ප්රශ්න අපි එක්ක බෙදාගත්තේ නෑ.. ඒ ගැන ගොඩක් දුකයි.. අපිට උදව් කරන්න බැරි උන එක ගැන.. එත් චරිත් අයියා හැම වෙලාවෙම කිව්වෙ...
❤4🥰1
"අකේන්, මල්ලි මේ අහපං..
අපි මොනාම හරි කාත් ක්ක හරි ප්රශ්නයක් තියනම් ඒක කතා කරලා විසද ගන්න ඔනේ.. හිතේ තියාගෙන පැහැව පැහැව ඉදලා ලැබෙන දෙයක් නෑ. අපි ජීවත් වෙන්නෙ හරි පොඩි කාලයයි.. ඒ කාලෙන් අපි පැයක් දුක් වෙනව නම් අපි ගොඩක් පරාදයි. ඒ දෙවල් කතා කරලා විසද ගනිල්ලා.. අනිත් එක තෙරුම් ගන්න බලපන් අනිත් කෙනාව. එකට ගමනක් යන්න පුළුවන් එතකොට විතරයි..."
මගේම අයියා වගේ හැමදේකටම මට ඉදියේ චරිත් අයියා.. ඒ පිනම ඇති චරිත් අයියේ උඹට..
මම - අකේන් (චූටී)
---------------------------------------------------
* නෙහාන් සඳමංතලාව...*
- ඉතින් නෙහාන්.. කළු චරිතයක්. ඉතින්
මොනාද කියන්න තියෙන්නේ අන්තිම
වචාවට..
මෙහෙමයි සකුන්.. මාව හැමෝටම කලු චරිතයක් වෙන්න ඇති.. අනේක බැනුම් ඇහුවා ඒත්.. ඔයා මගෙ කතාව කලින් ලියලා තිබ්බ නම් කිසි කෙනෙක් මට බනින එකක් නෑ.. මොකද මමත් මනුස්සයෙක්. මටත් හැගීම් දැනීම් තියනව.. ඉතින් අර කියමනක් තියනවනේ
"පිරිමිද ගෑණුද නෑ.. උබ නැවතියන් උබේ හිත නවතින තැන කියලා.."
ඒත් ඒක හැමෝටම හරි යන්නේ නෑ සකුන්. සමහර විට එ හිතේ අපිට ඉඩක් නැතුව ඇති. ඉතින් ඉස්සෙල්ලම නවතින්න කලින් ඒ හිතේ අපිට ඉඩක් හදා ගන්න ඔනෙ. අන්න ඒකට මහන්සි වෙන්න ඕනේ අපි කලින්. නැතුව හිත නැවතුන පලියට නවතින්න ගියිත් ඔහ හැමෝටම වෙන්නෙත් මට උනා වගේ තමා..
මම දන්නෑ. පෙර පිනක් කරල තිබ්බ නිසා වෙන්න ඇති චරිත් අයියා ආවේ මාව හොයාගෙන.. ඒ හැමදේම ඇහුවම එයා පෙන්නපු හැමදෙම බැලුවම.. මගේ ආදරෙයි එයාගෙ ආදරෙයි අහසට පොලව වගේ.. ආදරේ කියන්නේ මොකද්ද කියලා මම තෙරුම් ගත්තේ චරිත්ගෙන්.. ඇත්තටම ඌ නිසා මම හෙට මේ ලංකාවෙන් යන්න ඉන්නෙ අම්මා ගාවට..
මේ ලංකාව මට කළු රටක්. මට සතුටක් නැති.. රෑට විතරක්මාව හොයන මගේ බාප්ප නිසා දුකින් පිරුණ ජිවිතයක් එක්ක ජිවත් වෙන රටක්.. මම මේ හැමදෙම ඇතෑරලා යන්න තිරණේ කලේ ඒකයි.. මම ජාති ජාතිත් පිං දෙනව චරිත්ට.. ඌ නිසා අද මම කිසිම දෙයක් නැතුව උනත් හිත නිදහසින් යනව...
මම - නෙහාන් ( ඔයාලා මට කතා කරපු නම ඇත්තටම මට මෙතන කියන්න බැහැ..)
-----------------------------------------------
* ශාලිය ඉඳුනිල් දහනයක *
- ඉතින් ශාලිය.. ඔයාට නම් ගොඩක් දේවල් කියන්න ඇති. එහෙම නේද..
නෑ සකුන්.. මට කියන්න කිසි දෙයක් නෑ වගේ මට හිතෙන්නෙ. මම හිස් මිනිහෙක් වගේ මට දැනෙන්නෙ..
මේක හීනයක් වගේ.. කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බෑ.. මින් ඉස්සරහට මම කොහොමද ජිවත් වෙන්නෙ කියලා මට හිතා ගන්න බෑ..
චරිත් උබ හිතනව නම් උබ දින්න කියලා උබ වැරදී බං.. මම උබෙන් ඉල්ලුවෙ මගෙම කියලා ජිවිතයක් විතරයි. ඒත් උබ දුන්නේ ඒ වෙනුවට උබේ ජීවිතේ..මට කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බැරි උනා..
මම දැනන් ඉදියේ නෑ උබේ ජිවිතේම කියන්නේ මම කියලා...
මට ජිවිතේ ආපස්සරට යන්න පුළුවන් නම් මම යනව චරිත්.. මට වැරදුන තැන ඉදන් මම හදා ගන්නව.. උබව දැක්ක දවසෙම මම උබ ගාවට ඇවිත් කියනව..
"චරිත් මම උබට ආදරෙයි කියලා.."
එහෙම කියලා උබට කිසි දුකක් නොදී මම උබේම වෙනවා.. මට උබ තරම් ආදරෙ කරපු කෙනෙක් කවදාවත් ලැබිලා නෑ චරියා.. උබ ලෙඩක් ඉස්සරහට දාගෙන ඔය දෙවල් හිතේ හංගගෙන ඉදලා උබ මොනාද බලාපොරොත්තු උනෙ. මගෙ සතුටද..
නුවන්ට පිං සිද්ද වෙන්න මම උබේ පොත බැලුවේ... නැත්තම් මම අදටත් දන්නෙ නැහැ උබ ගැන.. උබ විදවන්න ඇති. ඊට වඩා දාස් ගුණයක් මම විදවනව බං උබ නැති මේ ජිවිතේ.. මට මම දන්නැ චූටි ගාවට ලං වෙන්න පුළුවන්ද කියලා වෙනදා වගෙ.. ඒත් උබේ ජිවිතෙ කැප කරලා මට දීපු උබේ ජිවිතේට මම වරදක් කරන්නෙ නෑ. මම කොහොම හරි සතුටින් ඉන්න බලන්නම්..
මට දුක එකම එක දෙයයි.. උබ.මට මෙච්චර ආදරෙ කරලත්.. මට බැරි උනා උබේ කණට ඇහෙන්න ඒ වචන ටික නිකමට හරි කියන්න.. මට කියා ගන්න බැරි දුකක් විතරයි තියෙන්නෙ චරියා..
මම පොරොන්දු වෙනවා... මෙ අත්මේ නැත්තත් උපදින හැම ආත්මෙකදිම මම උබේ වෙන්න බලාගෙන ඉන්නව.. මට ඉඩක් තියපං ඔය හිතේ ඇති තරම් ආදරේ කරන්න උබ මගෙ තුරුල්ලටම අරන්.. මම ඉල්ලන්නෙ එච්චරයි උබෙන්..
මම ආසම සිංදු කීපයක් තියනවා සකුන්... මම දන්නෑ මම ඒවට ආස උනේ ඇයි කියලා. ඒත් දැන් මම මේ සිංදු ආගමක් වගේ අදහනව.. හැමදාම අහනව.. මම පොඩි කෑලි ටිකක් කියන්නම් ඒවගෙන් අමතක නොවෙන.. මටම ගැලපෙන.. බලපන් බොරුද කියලා..
"යලි කවදාවත් හමු නොවෙනා බව..
මම පවනක් හිස අත ගා කීවද...
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසි දින..
ඔබ යලි නොඑතැයි ගිම්මානෙට පෙර.."
------------------------
" වළාවකින් ඔබ වැසී ගියා බොල් අහසේ.
සීනා පහන් වැට නිවී ගියා.. සැඩ සුලගේ
ඔබට මා... ආදරය කල බව මෙතරම්..
මා දමා ඔබ දුරු රටයන තුරු නොදනිම්.
------------------------
" සිතුවිලි සිතුම් සැඳැල්ලේ..
ලතැවී රැදී නිඳැල්ලේ...
මිහිරක් කොහේද ඇත්තේ...
කිව මැන මටත් වසන්තේ...
මිහිරැති වසන්ත කාලේ....
කිව ඔඹ මෙතෙක් නොආවේ..
ගිම්හානයේ ගිලන් වී...
තනි වේමි මේ වෙදනාවෙන්..
මිහිරැති වසන්ත කාලේ....
------------------------
මම - උබේ ශාලිය. ( පොඩීයා )
-------------------------------------------------------
* චරිත් මධුන් වර්ණකුලසූරිය...*
අපි මොනාම හරි කාත් ක්ක හරි ප්රශ්නයක් තියනම් ඒක කතා කරලා විසද ගන්න ඔනේ.. හිතේ තියාගෙන පැහැව පැහැව ඉදලා ලැබෙන දෙයක් නෑ. අපි ජීවත් වෙන්නෙ හරි පොඩි කාලයයි.. ඒ කාලෙන් අපි පැයක් දුක් වෙනව නම් අපි ගොඩක් පරාදයි. ඒ දෙවල් කතා කරලා විසද ගනිල්ලා.. අනිත් එක තෙරුම් ගන්න බලපන් අනිත් කෙනාව. එකට ගමනක් යන්න පුළුවන් එතකොට විතරයි..."
මගේම අයියා වගේ හැමදේකටම මට ඉදියේ චරිත් අයියා.. ඒ පිනම ඇති චරිත් අයියේ උඹට..
මම - අකේන් (චූටී)
---------------------------------------------------
* නෙහාන් සඳමංතලාව...*
- ඉතින් නෙහාන්.. කළු චරිතයක්. ඉතින්
මොනාද කියන්න තියෙන්නේ අන්තිම
වචාවට..
මෙහෙමයි සකුන්.. මාව හැමෝටම කලු චරිතයක් වෙන්න ඇති.. අනේක බැනුම් ඇහුවා ඒත්.. ඔයා මගෙ කතාව කලින් ලියලා තිබ්බ නම් කිසි කෙනෙක් මට බනින එකක් නෑ.. මොකද මමත් මනුස්සයෙක්. මටත් හැගීම් දැනීම් තියනව.. ඉතින් අර කියමනක් තියනවනේ
"පිරිමිද ගෑණුද නෑ.. උබ නැවතියන් උබේ හිත නවතින තැන කියලා.."
ඒත් ඒක හැමෝටම හරි යන්නේ නෑ සකුන්. සමහර විට එ හිතේ අපිට ඉඩක් නැතුව ඇති. ඉතින් ඉස්සෙල්ලම නවතින්න කලින් ඒ හිතේ අපිට ඉඩක් හදා ගන්න ඔනෙ. අන්න ඒකට මහන්සි වෙන්න ඕනේ අපි කලින්. නැතුව හිත නැවතුන පලියට නවතින්න ගියිත් ඔහ හැමෝටම වෙන්නෙත් මට උනා වගේ තමා..
මම දන්නෑ. පෙර පිනක් කරල තිබ්බ නිසා වෙන්න ඇති චරිත් අයියා ආවේ මාව හොයාගෙන.. ඒ හැමදේම ඇහුවම එයා පෙන්නපු හැමදෙම බැලුවම.. මගේ ආදරෙයි එයාගෙ ආදරෙයි අහසට පොලව වගේ.. ආදරේ කියන්නේ මොකද්ද කියලා මම තෙරුම් ගත්තේ චරිත්ගෙන්.. ඇත්තටම ඌ නිසා මම හෙට මේ ලංකාවෙන් යන්න ඉන්නෙ අම්මා ගාවට..
මේ ලංකාව මට කළු රටක්. මට සතුටක් නැති.. රෑට විතරක්මාව හොයන මගේ බාප්ප නිසා දුකින් පිරුණ ජිවිතයක් එක්ක ජිවත් වෙන රටක්.. මම මේ හැමදෙම ඇතෑරලා යන්න තිරණේ කලේ ඒකයි.. මම ජාති ජාතිත් පිං දෙනව චරිත්ට.. ඌ නිසා අද මම කිසිම දෙයක් නැතුව උනත් හිත නිදහසින් යනව...
මම - නෙහාන් ( ඔයාලා මට කතා කරපු නම ඇත්තටම මට මෙතන කියන්න බැහැ..)
-----------------------------------------------
* ශාලිය ඉඳුනිල් දහනයක *
- ඉතින් ශාලිය.. ඔයාට නම් ගොඩක් දේවල් කියන්න ඇති. එහෙම නේද..
නෑ සකුන්.. මට කියන්න කිසි දෙයක් නෑ වගේ මට හිතෙන්නෙ. මම හිස් මිනිහෙක් වගේ මට දැනෙන්නෙ..
මේක හීනයක් වගේ.. කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බෑ.. මින් ඉස්සරහට මම කොහොමද ජිවත් වෙන්නෙ කියලා මට හිතා ගන්න බෑ..
චරිත් උබ හිතනව නම් උබ දින්න කියලා උබ වැරදී බං.. මම උබෙන් ඉල්ලුවෙ මගෙම කියලා ජිවිතයක් විතරයි. ඒත් උබ දුන්නේ ඒ වෙනුවට උබේ ජීවිතේ..මට කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බැරි උනා..
මම දැනන් ඉදියේ නෑ උබේ ජිවිතේම කියන්නේ මම කියලා...
මට ජිවිතේ ආපස්සරට යන්න පුළුවන් නම් මම යනව චරිත්.. මට වැරදුන තැන ඉදන් මම හදා ගන්නව.. උබව දැක්ක දවසෙම මම උබ ගාවට ඇවිත් කියනව..
"චරිත් මම උබට ආදරෙයි කියලා.."
එහෙම කියලා උබට කිසි දුකක් නොදී මම උබේම වෙනවා.. මට උබ තරම් ආදරෙ කරපු කෙනෙක් කවදාවත් ලැබිලා නෑ චරියා.. උබ ලෙඩක් ඉස්සරහට දාගෙන ඔය දෙවල් හිතේ හංගගෙන ඉදලා උබ මොනාද බලාපොරොත්තු උනෙ. මගෙ සතුටද..
නුවන්ට පිං සිද්ද වෙන්න මම උබේ පොත බැලුවේ... නැත්තම් මම අදටත් දන්නෙ නැහැ උබ ගැන.. උබ විදවන්න ඇති. ඊට වඩා දාස් ගුණයක් මම විදවනව බං උබ නැති මේ ජිවිතේ.. මට මම දන්නැ චූටි ගාවට ලං වෙන්න පුළුවන්ද කියලා වෙනදා වගෙ.. ඒත් උබේ ජිවිතෙ කැප කරලා මට දීපු උබේ ජිවිතේට මම වරදක් කරන්නෙ නෑ. මම කොහොම හරි සතුටින් ඉන්න බලන්නම්..
මට දුක එකම එක දෙයයි.. උබ.මට මෙච්චර ආදරෙ කරලත්.. මට බැරි උනා උබේ කණට ඇහෙන්න ඒ වචන ටික නිකමට හරි කියන්න.. මට කියා ගන්න බැරි දුකක් විතරයි තියෙන්නෙ චරියා..
මම පොරොන්දු වෙනවා... මෙ අත්මේ නැත්තත් උපදින හැම ආත්මෙකදිම මම උබේ වෙන්න බලාගෙන ඉන්නව.. මට ඉඩක් තියපං ඔය හිතේ ඇති තරම් ආදරේ කරන්න උබ මගෙ තුරුල්ලටම අරන්.. මම ඉල්ලන්නෙ එච්චරයි උබෙන්..
මම ආසම සිංදු කීපයක් තියනවා සකුන්... මම දන්නෑ මම ඒවට ආස උනේ ඇයි කියලා. ඒත් දැන් මම මේ සිංදු ආගමක් වගේ අදහනව.. හැමදාම අහනව.. මම පොඩි කෑලි ටිකක් කියන්නම් ඒවගෙන් අමතක නොවෙන.. මටම ගැලපෙන.. බලපන් බොරුද කියලා..
"යලි කවදාවත් හමු නොවෙනා බව..
මම පවනක් හිස අත ගා කීවද...
අදහා ගන්නට නොහැකිය කිසි දින..
ඔබ යලි නොඑතැයි ගිම්මානෙට පෙර.."
------------------------
" වළාවකින් ඔබ වැසී ගියා බොල් අහසේ.
සීනා පහන් වැට නිවී ගියා.. සැඩ සුලගේ
ඔබට මා... ආදරය කල බව මෙතරම්..
මා දමා ඔබ දුරු රටයන තුරු නොදනිම්.
------------------------
" සිතුවිලි සිතුම් සැඳැල්ලේ..
ලතැවී රැදී නිඳැල්ලේ...
මිහිරක් කොහේද ඇත්තේ...
කිව මැන මටත් වසන්තේ...
මිහිරැති වසන්ත කාලේ....
කිව ඔඹ මෙතෙක් නොආවේ..
ගිම්හානයේ ගිලන් වී...
තනි වේමි මේ වෙදනාවෙන්..
මිහිරැති වසන්ත කාලේ....
------------------------
මම - උබේ ශාලිය. ( පොඩීයා )
-------------------------------------------------------
* චරිත් මධුන් වර්ණකුලසූරිය...*
❤3
- ආදරණීය චරිත්, ඔයාට නම් පරක් තෙරෙක් නැතුව කියන්න දේවල් ඇති.. එහෙම නේද...?
.....................................................................
.........................................................................................................................................
හැමෝගෙන්ම නම අහලා අහද්දි මොනාම හරි කිව්වා.. ඒත් චරිත් කියන නම කිව්වට කවුරුවත් කතා කලේ නෑ..
චරිත්ට කතා කරන්න පුලුවන් නම්..මට විශ්වසයි මේ වෙලාවේ චරිත් කියාවි මෙන්න මේ වචන ටික..
"තනිය හුරු මට මගේ ලෝකේ...
තනිය තනි නොකරන්න තිබුනා...
එදා ඔය ඇස් දිහා නොබලම...
බිම බලාගෙන යන්න තිබුනා..."
(අහලා බලන්න... අභිශේකා විමලවීර කියන මතක සින්දුව. එකාහන්න අභීගේ වොයිස් එක ඇස් පියාගෙන චරිත්ව හිතින් මවාගෙන.. ඇහෙනවනම් දෙයක් ඒ ඔයාලට ඇහෙන්න චරිත්ව..
Link එක...👇
https://youtu.be/NcISyEJgVq0 )
ඉතින්.. පසුවදනින් ඔයාල ලගට හැමෝම එක්ක ආව.. චරිත්ව එක්ක එන්න නම් බැරි උනා. සමාවෙන්න..
එහෙනම් මම නවතින්නම්.
මට ආදරේ කරපු.. මාව විශ්වාස කරපු මගේ කතාවට ආදරේ කරපු.. කතව දිගටම කියවපු හැමෝටම ගොඩාක් ගොඩාක් ගොඩාක් ස්තූතියී...
නිවඩු කාලේ ඉඩක් ලැබුන නිසා ලිව්ව...ඒකට මට ලැබුන හොදම සම්මානේ ඔයලා.. මම ඒ සම්ම්මානේ සතුටින් බාර ගන්නව.
යන්නම් ඉතින්...
අවසාන වතාවට කතාව දැනුන විදිහ.. ඔයලට මොනාද ඒකෙන් ගන්න තිබුනා නම් මොනාද ඒ.. වගේම අඩු පාආඩු.. හොද නරක සියල්ලම මම බාර ගන්න ලෑස්තියි..
පුලුවන් නම් ඔයාට දැන්න දේ කියාගෙන යන්න.. එක තමා මම ලබන තෘප්තිය ❤️✌️
************************************************
ඉතින් ඔන්න කියවපු නැති අය වෙනුවෙන් කලින් ලියපු කතාවක් ආයෙ ඔයාලට අරන් ආවා.
දෙයක් කියන්න තියනවා..
ඇත්තටම මම ෆේක් එන්නේ ආදරයක් හොයාගන්න , යාලුවො හොයාගන්න නෙවෙයි.
ඒත් මුලින්ම ආවේ ඒකට තමයි..
මම ෆේක් එන්න හේතුව ගොඩක් අය නොදන්නාවා ඇති. "උත්තරීතර" මගේ කතාව කිව්වොත් හරි.. කියවපු ඇති අය හොයන් කියවන්න.. ආදරයක් ලැබිලා ඒක නැති උනාම දැනෙන වෙදනාව දරාගන්න අමාරුයි. ඒ දුක නිවාගන්න ෆේක් ඇවිත් යාලුවො හෙව්ව, පස්සෙ ආදරෙත් කලා. නැත්තේ නෑ. තාමත් උන්ට ආදරෙයි. උන් මාව දලා ගියාට.
ඒත් පොදුවේ ගත්තොත් ලංකාවේ gay කියන්නේ sex. (බහුතරය ගැන මම මේ කියන්නේ.)
ඉතින් කාලයක් ඉදපු නිසා කියන්නේ.. අලුතින් එන අය මේක රියල් කර ගන්න හදන්න එපා. මේක ෆේක් විදිහටම තියාගන්න.. මේකේ යාලුවෝ තරහා කරගන්න එපා. ජිවිතේ බෙදාගන්න හදන්නෙපා අනන්යතාවයක් නැත්තම්.
අපි වැරදි නොවුනත් අපි වැරදි කලා වෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා කියන්නේ.
ඉගන්න ගන්න පොඩි උන් මම කීපදවසක් දැක්කා මේකේ ඉන්නවා. මේ කතාත් කියවනවා.. පිං සිද්ද වෙයි මල්ලිලා. ඉගෙනගනිල්ලා.. මේකෙන් ලැබෙන ගොඩක් දෙවල් ජිවිතේ ඇත්තටම ඉතුරු වෙන්නෙ නෑ. තමන්ට තමන් විතරයි..
මම මේකට ආවේ කැම්පස් එකේ ඉද්දි..
ඒ ජිවිතේ මෙහෙමයි කියලා ලියන්න බැ..
කොහොම හරි ෆේක් එන්නෙ දුක බෙදාගන්න. මම දුක බෙදාගන්න ආසම විදිහ මේක. ලැබෙන වෙලාවකට ලියනවා.. ලියන දෙවල් වලින් නරක දෙවල් ඈත් කරලා හොද දේවල් ගන්නලා කියවන හැමෝම..
ෆේක් ෆේක් විදිහටම තියාගන්න..
වැරදි නොකර ඉන්න.
ජිවිතේ දිනන්න..
ඒකට ටාගට් එකක් හදාගන්න..
අම්මට තාත්තට සලකන ගමන් ජිවිතේ දිනන එකෙක් වෙන්න.
වගකීමක් නම් ඒක අනිවා කරන්න..
වැරැද්දක් නම් කතා කරන්න..
ඔයාට හැමෝම නැතිවෙයි..
ඒත් වැරැද්ද වැරැද්ද විදිහටම දකින්න..
අනිත් අයගෙ වචනත් අහන්න පුරුදු වෙන්න..
ඉවසන්න..
හිනාවෙන්න..
ඔක්කොමලා සතුටින් තියන්න..
ඔයාට බැරිනෑ...
හැබැයි ඒකට 💰 ඕනේ නේ.?
එකයි කිව්වෙ ටගට් එකක් හදාගන්න,
ඒකට වැඩ කරාම ඔයාගෙ හීනේ ඔයාම දැක්කම...
ඔයා හොයන ගොඩක් දේවල් ඔයාට ලැබෙයි ඉබේම..
වටින දේවල් නැතිකර ගන්නැතුව ඉන්න..
දවසක දිනලා ආපහු හැරිලා බලද්දි වටින දේවල් අපිට ඇත්තටම ආදරේ කරන කෙනා එක්ක බෙදාගත්තා කියලා මතක් වෙද්දි..
කාටද මතක මහීමව..?
මාහීම ට ගිවන්ත යොෂේන් ආදරේ කරන්න පටන් ගන්න හේතුව කාටද මතක.?
එහෙම හීනයක් දකින්න..
ඒ දවස ගොඩක් ඇත්තටම ලස්සනයි..
ඒ හීනත් ලස්සනයි..
කොන්ද කෙලින් තියන් තිරණයක් ගන්න ලංකාවේ නම් අමාරුයි. ඒත් හැමෝම ගැන හිතුවොත් ඒ හීන දකින්නත් බෑ..
ඒකට අවශ්ය පසුභිමක් නැත්තම්.. තමන්ට හදාගන්නත් බෑ නම්.
පිට රටකට හරි යමන්..
ඒත් ඇත්තටම ආදරේනම් විතරක්.. පිට රටක ඒ ජිවිතේ හොරෙන්ම විදපන්..
කවදාවත් මැරිකරන්න බලන් කොල්ලෙක් ගැන හිතන්නවත් එපා..
.....................................................................
.........................................................................................................................................
හැමෝගෙන්ම නම අහලා අහද්දි මොනාම හරි කිව්වා.. ඒත් චරිත් කියන නම කිව්වට කවුරුවත් කතා කලේ නෑ..
චරිත්ට කතා කරන්න පුලුවන් නම්..මට විශ්වසයි මේ වෙලාවේ චරිත් කියාවි මෙන්න මේ වචන ටික..
"තනිය හුරු මට මගේ ලෝකේ...
තනිය තනි නොකරන්න තිබුනා...
එදා ඔය ඇස් දිහා නොබලම...
බිම බලාගෙන යන්න තිබුනා..."
(අහලා බලන්න... අභිශේකා විමලවීර කියන මතක සින්දුව. එකාහන්න අභීගේ වොයිස් එක ඇස් පියාගෙන චරිත්ව හිතින් මවාගෙන.. ඇහෙනවනම් දෙයක් ඒ ඔයාලට ඇහෙන්න චරිත්ව..
Link එක...👇
https://youtu.be/NcISyEJgVq0 )
ඉතින්.. පසුවදනින් ඔයාල ලගට හැමෝම එක්ක ආව.. චරිත්ව එක්ක එන්න නම් බැරි උනා. සමාවෙන්න..
එහෙනම් මම නවතින්නම්.
මට ආදරේ කරපු.. මාව විශ්වාස කරපු මගේ කතාවට ආදරේ කරපු.. කතව දිගටම කියවපු හැමෝටම ගොඩාක් ගොඩාක් ගොඩාක් ස්තූතියී...
නිවඩු කාලේ ඉඩක් ලැබුන නිසා ලිව්ව...ඒකට මට ලැබුන හොදම සම්මානේ ඔයලා.. මම ඒ සම්ම්මානේ සතුටින් බාර ගන්නව.
යන්නම් ඉතින්...
අවසාන වතාවට කතාව දැනුන විදිහ.. ඔයලට මොනාද ඒකෙන් ගන්න තිබුනා නම් මොනාද ඒ.. වගේම අඩු පාආඩු.. හොද නරක සියල්ලම මම බාර ගන්න ලෑස්තියි..
පුලුවන් නම් ඔයාට දැන්න දේ කියාගෙන යන්න.. එක තමා මම ලබන තෘප්තිය ❤️✌️
************************************************
ඉතින් ඔන්න කියවපු නැති අය වෙනුවෙන් කලින් ලියපු කතාවක් ආයෙ ඔයාලට අරන් ආවා.
දෙයක් කියන්න තියනවා..
ඇත්තටම මම ෆේක් එන්නේ ආදරයක් හොයාගන්න , යාලුවො හොයාගන්න නෙවෙයි.
ඒත් මුලින්ම ආවේ ඒකට තමයි..
මම ෆේක් එන්න හේතුව ගොඩක් අය නොදන්නාවා ඇති. "උත්තරීතර" මගේ කතාව කිව්වොත් හරි.. කියවපු ඇති අය හොයන් කියවන්න.. ආදරයක් ලැබිලා ඒක නැති උනාම දැනෙන වෙදනාව දරාගන්න අමාරුයි. ඒ දුක නිවාගන්න ෆේක් ඇවිත් යාලුවො හෙව්ව, පස්සෙ ආදරෙත් කලා. නැත්තේ නෑ. තාමත් උන්ට ආදරෙයි. උන් මාව දලා ගියාට.
ඒත් පොදුවේ ගත්තොත් ලංකාවේ gay කියන්නේ sex. (බහුතරය ගැන මම මේ කියන්නේ.)
ඉතින් කාලයක් ඉදපු නිසා කියන්නේ.. අලුතින් එන අය මේක රියල් කර ගන්න හදන්න එපා. මේක ෆේක් විදිහටම තියාගන්න.. මේකේ යාලුවෝ තරහා කරගන්න එපා. ජිවිතේ බෙදාගන්න හදන්නෙපා අනන්යතාවයක් නැත්තම්.
අපි වැරදි නොවුනත් අපි වැරදි කලා වෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා කියන්නේ.
ඉගන්න ගන්න පොඩි උන් මම කීපදවසක් දැක්කා මේකේ ඉන්නවා. මේ කතාත් කියවනවා.. පිං සිද්ද වෙයි මල්ලිලා. ඉගෙනගනිල්ලා.. මේකෙන් ලැබෙන ගොඩක් දෙවල් ජිවිතේ ඇත්තටම ඉතුරු වෙන්නෙ නෑ. තමන්ට තමන් විතරයි..
මම මේකට ආවේ කැම්පස් එකේ ඉද්දි..
ඒ ජිවිතේ මෙහෙමයි කියලා ලියන්න බැ..
කොහොම හරි ෆේක් එන්නෙ දුක බෙදාගන්න. මම දුක බෙදාගන්න ආසම විදිහ මේක. ලැබෙන වෙලාවකට ලියනවා.. ලියන දෙවල් වලින් නරක දෙවල් ඈත් කරලා හොද දේවල් ගන්නලා කියවන හැමෝම..
ෆේක් ෆේක් විදිහටම තියාගන්න..
වැරදි නොකර ඉන්න.
ජිවිතේ දිනන්න..
ඒකට ටාගට් එකක් හදාගන්න..
අම්මට තාත්තට සලකන ගමන් ජිවිතේ දිනන එකෙක් වෙන්න.
වගකීමක් නම් ඒක අනිවා කරන්න..
වැරැද්දක් නම් කතා කරන්න..
ඔයාට හැමෝම නැතිවෙයි..
ඒත් වැරැද්ද වැරැද්ද විදිහටම දකින්න..
අනිත් අයගෙ වචනත් අහන්න පුරුදු වෙන්න..
ඉවසන්න..
හිනාවෙන්න..
ඔක්කොමලා සතුටින් තියන්න..
ඔයාට බැරිනෑ...
හැබැයි ඒකට 💰 ඕනේ නේ.?
එකයි කිව්වෙ ටගට් එකක් හදාගන්න,
ඒකට වැඩ කරාම ඔයාගෙ හීනේ ඔයාම දැක්කම...
ඔයා හොයන ගොඩක් දේවල් ඔයාට ලැබෙයි ඉබේම..
වටින දේවල් නැතිකර ගන්නැතුව ඉන්න..
දවසක දිනලා ආපහු හැරිලා බලද්දි වටින දේවල් අපිට ඇත්තටම ආදරේ කරන කෙනා එක්ක බෙදාගත්තා කියලා මතක් වෙද්දි..
කාටද මතක මහීමව..?
මාහීම ට ගිවන්ත යොෂේන් ආදරේ කරන්න පටන් ගන්න හේතුව කාටද මතක.?
එහෙම හීනයක් දකින්න..
ඒ දවස ගොඩක් ඇත්තටම ලස්සනයි..
ඒ හීනත් ලස්සනයි..
කොන්ද කෙලින් තියන් තිරණයක් ගන්න ලංකාවේ නම් අමාරුයි. ඒත් හැමෝම ගැන හිතුවොත් ඒ හීන දකින්නත් බෑ..
ඒකට අවශ්ය පසුභිමක් නැත්තම්.. තමන්ට හදාගන්නත් බෑ නම්.
පිට රටකට හරි යමන්..
ඒත් ඇත්තටම ආදරේනම් විතරක්.. පිට රටක ඒ ජිවිතේ හොරෙන්ම විදපන්..
කවදාවත් මැරිකරන්න බලන් කොල්ලෙක් ගැන හිතන්නවත් එපා..
❤11👍6
ජිවිතේ දින්නම.. උබ පවුලේ අයගෙන් යැපෙන එක නතර උන දවසක.. උඹ උබේ මහන්සියෙන් හම්බකරපු සල්ලි වලින් අම්මා තාත්තා , පවුලේ හැමෝටම උබ ගානේ වෙලක් හරි කන්න දුන්න දවසක් ගැන හීන දකින්න.
උඹ ගැන ආඩම්බර වෙයි. උබ මොන වගේ තැනක හිටියත්..
උබ ගැන ආඩම්බරෙන් කතා කරන දවසක් ගැන හීන දැකපන්..
ටාගට් වලට යමන්..
එහෙම හිනත් ලස්සනයි.
ගැලපෙන හීන තියනවා. පාට පාට හීන තියනවා එකක් තොරගෙන පාට කරන්න ගන්න.
දැන්ම්ම ම..
බැරි නෑ අපිට..❤️😌🤟
****************************
ඉතින් කලින් එකවුන්ට් එක දැන් නෑ.. ඒකාලේ මම ෆේක් එකේ ගොඩක් අයව විශ්වස කරලා ජිවිතේ අනාගත්ත හැටි මේ උඩම ටික කියෙව්වම තෙරුන අය කීපදෙනෙක් ඇති..
ඇත්තටම මම ඒ කලේ හෙන මෝඩයි...😡
කොහොම උනත් වරදින තැනින් පාඩමක් ඉගෙන ගන්න.. ඒ ඇති..
ඒකත් පාඩමක් ඉගෙන ගෙන වැරදි තෙරුන් අරන් ඉන්නවා දැන්.. ඒකයි මේක කියන්න වගෙම මේ කතාවට මම මේ තරම් කැමති ඒකයි....
ජිවිතේ කියලා දුන්නා කතාවක් මේක...
කොහොම උනත් මම ඒක දැන් නම
අමතක කරපු කතාවක්.
එකවුන්ට් එක නැති උනා.. ඔයාලා වෙනුවෙන් නෙවෙයි, මං වෙනුවෙන් ආයේ ආවා.. තනියම ලියනවා..
මම ෆේක් ආවේ තනිකම දරාගන්න බැරි නිසා.. මම අද ෆේක් ඉන්නෙත්.. ලියන්නෙත් තනිකම, කාන්සිය යන්න ඔනේ නිසා...
පරන කතා වලට ගොඩක් ආදරෙයි ඔයාලා වගේම මාත්.. වෑකන්ද තමයි මාව ගොඩම් පාඨකයෝ අතරට ගෙනිච්චේ.. හිරුතිමිරෙන් තමා ලියන්න ආස උනේ ගොඩක්...
ඒවට ආදරෙයි තාමත්
ඒත් මටත් ටාගට් එකක් තියනවා..
ඉස්සර වගේ ටයිම් නැහැ ලියන්න...
පුළුවන් පැයේ හරි ලියනවා ඉතින් මොනා මොනා හරි...
වෑකන්ද වලව්ව 💙
හිරුතිමිර ❤️
දෙහදක පැතුම් 🤟
ඒ කතා තමයි මං ගාව නැත්තේ.. ඕනත් ඒ කතා බව දන්නවා. සමාවෙන්න ඇත්තටම ආපහු ඒවා ලියන්න වෙලා නැහැ..
ඒත් දලා යන්නෑ ඔහේලව.. ටිකක් වයසට ගිහින් හරි එනවා මේ පැත්තේ, uncle 's love story වගේ සීන් එකක් අරන්...හාද? 😁
ඔව් දැන් ඉතින් ටිකක් වයසයි..👻
ඉතින් කතාවෙන් ගන්න දෙයක් හොඳ දෙයක් තිබ්බ නම් ගන්න..
පරිස්සමින් ඉන්න ඉතින් හැමෝම..
ආදරෙයි හැමෝටම..
✌️💙
මම - සකූ ✌️❤️
උඹ ගැන ආඩම්බර වෙයි. උබ මොන වගේ තැනක හිටියත්..
උබ ගැන ආඩම්බරෙන් කතා කරන දවසක් ගැන හීන දැකපන්..
ටාගට් වලට යමන්..
එහෙම හිනත් ලස්සනයි.
ගැලපෙන හීන තියනවා. පාට පාට හීන තියනවා එකක් තොරගෙන පාට කරන්න ගන්න.
දැන්ම්ම ම..
බැරි නෑ අපිට..❤️😌🤟
****************************
ඉතින් කලින් එකවුන්ට් එක දැන් නෑ.. ඒකාලේ මම ෆේක් එකේ ගොඩක් අයව විශ්වස කරලා ජිවිතේ අනාගත්ත හැටි මේ උඩම ටික කියෙව්වම තෙරුන අය කීපදෙනෙක් ඇති..
ඇත්තටම මම ඒ කලේ හෙන මෝඩයි...😡
කොහොම උනත් වරදින තැනින් පාඩමක් ඉගෙන ගන්න.. ඒ ඇති..
ඒකත් පාඩමක් ඉගෙන ගෙන වැරදි තෙරුන් අරන් ඉන්නවා දැන්.. ඒකයි මේක කියන්න වගෙම මේ කතාවට මම මේ තරම් කැමති ඒකයි....
ජිවිතේ කියලා දුන්නා කතාවක් මේක...
කොහොම උනත් මම ඒක දැන් නම
අමතක කරපු කතාවක්.
එකවුන්ට් එක නැති උනා.. ඔයාලා වෙනුවෙන් නෙවෙයි, මං වෙනුවෙන් ආයේ ආවා.. තනියම ලියනවා..
මම ෆේක් ආවේ තනිකම දරාගන්න බැරි නිසා.. මම අද ෆේක් ඉන්නෙත්.. ලියන්නෙත් තනිකම, කාන්සිය යන්න ඔනේ නිසා...
පරන කතා වලට ගොඩක් ආදරෙයි ඔයාලා වගේම මාත්.. වෑකන්ද තමයි මාව ගොඩම් පාඨකයෝ අතරට ගෙනිච්චේ.. හිරුතිමිරෙන් තමා ලියන්න ආස උනේ ගොඩක්...
ඒවට ආදරෙයි තාමත්
ඒත් මටත් ටාගට් එකක් තියනවා..
ඉස්සර වගේ ටයිම් නැහැ ලියන්න...
පුළුවන් පැයේ හරි ලියනවා ඉතින් මොනා මොනා හරි...
වෑකන්ද වලව්ව 💙
හිරුතිමිර ❤️
දෙහදක පැතුම් 🤟
ඒ කතා තමයි මං ගාව නැත්තේ.. ඕනත් ඒ කතා බව දන්නවා. සමාවෙන්න ඇත්තටම ආපහු ඒවා ලියන්න වෙලා නැහැ..
ඒත් දලා යන්නෑ ඔහේලව.. ටිකක් වයසට ගිහින් හරි එනවා මේ පැත්තේ, uncle 's love story වගේ සීන් එකක් අරන්...හාද? 😁
ඔව් දැන් ඉතින් ටිකක් වයසයි..👻
ඉතින් කතාවෙන් ගන්න දෙයක් හොඳ දෙයක් තිබ්බ නම් ගන්න..
පරිස්සමින් ඉන්න ඉතින් හැමෝම..
ආදරෙයි හැමෝටම..
✌️💙
මම - සකූ ✌️❤️
❤37👍12🔥3