سلام مهندس. وقت بخیر
من چند سالی هست که با شما آشنا شدم و از آموزش‌های مختلف شما استفاده کردم و بابت تمام اینها از شما ممنونم ولی علتی که الان تصمیم گرفتم به شما پیام بدم و تشکر کنم روحیه تلاش‌گری و توقف‌ناپذیری هست که قسمت زیادیش رو از شما دریافت کردم.

یکی از پست‌های اینستاگرامتون رو حتما خاطرتون هست. جایی که اول با یک مثال ساختمانی، سازه یک طبقه رو با یک برج چندین طبقه مقایسه کردید.
گفتید اون یک طبقه زود دیده میشه ولی بیس مناسبی نداره، طبقه منفی نداره و بخواد هم نمیتونه اوج بگیره ولی برج به خاطر طبقات منفی زمان زیادی طول میکشه که به تراز صفر برسه و کلی هم طول میکشه که تکمیل بشه.

بعد اینو نسبت دادین به زندگی شخصی ما. جایی که گفتین آدم کوچکا زود دیده میشن ولی عمقی ندارن.
گفتین اگر هدفت ساختن اون برجه، راه سختتری رو انتخاب کردی.
روزایی میرسه که هزار تومن پول درنمیاری و میگی که چی؟ چرا باید انقدر تلاش کنم؟ چرا باید از تفریحم بزنم و آموزش ببینم؟ اسم من هم که هیچ جا برده نمیشه و...

در نهایت گفتین اگر ته دل خودت بدونی که هدفت ساختن اون برج هست کافیه...

شاید باورتون نشه ولی من این کلیپ رو ذخیره کردم و شاید تا حالا ده‌ها بار نگاه کردم و هر بار با دیدنش بدون استثنا اشک ریختم.

و امروز تونستم توی آزمون محاسبات قبول بشم.
چیزی که ساعتها براش تلاش کردم.
روزایی گرم تابستون بود که بعد بتن‌ریزی توی منطقه کویری میرسیدم خونه و مطالعه میکردم.

هر چند هنوز برج من تکمیل نشده ولی یکی از طبقات اصلیش رو به کمک شما ساختم.
خواستم بیشتر از این منتظر خبرهای خیلی خوب از موفقیت‌هام نباشین😉

ممنون به خاطر لحظاتی که برای من خلق کردید❤️