"2.4/4"

یکی از استادای معروف دانشگاه ایلینویز، آقای Jeff Erickson هستند. زمینه تحقیقاتی ایشون الگوریتم هست و یک کتاب بسیار معروف هم داره که می تونید به طور رایگان از لینک زیر دانلودش کنید.
https://jeffe.cs.illinois.edu/teaching/algorithms/

توی سایتشون یه جمله خیلی جالب نوشتن (معمولا همه سعی میکنن چنین اطلاعاتی رو تا جای ممکن از همه بپوشونن :)) ) :
I have the lowest undergraduate GPA (2.4/4.0) of any professor I've ever met
همونطور که خودشون اذغان دارند، زمانی که دانشجوی کارشناسی بودند معدل بسیار پایینی داشتند. اگر بخوام خودمونی تر صحبت کنم، همین الان دانشگاه ایلینویز با این GPA محاله دانشجویی رو پذیرش بده :)))
این سوال برای همه مون پیش میاد که چطور یه آدم با این اوضاع در مقطع کارشناسی تونسته مقاطع بعدی رو سپری کنه و به یکی از دانشمندان مطرح و جدی حوزه الگوریتم تبدیل بشه.

یک نفر به خودش جرأت میده و در یک ایمیل ازش میپرسه که : چه جوری تونستی اساتیدت رو قانع کنی و پله پله به این مرتبه برسی، و از همه مهمتر اینکه چه جوری تونستی خودتو قانع کنی که نر*دی؟ :)))
ایشون هم جوابش رو نه تنها به طور شخصی میدن بلکه این سوال و جواب رو به طور پابلیک در اینترنت منتشر میکنند و می تونید در لینک زیر متن سوال و جواب جف اریکسن رو بخونید.
به شدت توصیه میکنم که این کار رو انجام بدید
https://3dpancakes.typepad.com/ernie/2005/03/re_phd_with_low.html

در مورد GraphQL این ویدیو جزو منابع آموزشی وبسایت رسمیش بود و خیلیم به نظرم خوب توضیح داده
https://youtu.be/UBGzsb2UkeY

اگر بینهایت توان پردازشی داشته باشید با بینهایت زمان(!) آیا رمزنگاری های ما همچنان امن خواهد بود؟
معمولا خیر

اما یکسری الگوریتم وجود داره که اثبات میشه با بینهایت توان و زمان پردازشی همچنان امنه.
بهشون میگن information theoretic secure.
مثلاً اگه کامپیوتر های کوانتومی هم به اندازه کافی قوی بشن اینا همچنان مقاومن.

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Information-theoretic_security

یه وقتایی دوستام که توی کانالن ازم میپرسن که اصلا چطور میشه یهو از فلان مطلب میپری روی یک چیزی که ظاهرا بی‌ربطه. مثلا دیشب از محمدعلی فروغی رسیدم به بنیان‌گذار انتشارات امیرکبیر، عبدالرحیم جعفری.

ماجرا از این قراره که من هروقت میخوام راجع چیزی بخونم DFS میزنم. وقتی توی مطلبی‌ به ارجاعی برمیخورم اون node رو expand میکنم و شروع میکنم به خوندن اون صفحه و قص علی هذا. متاسفانه خیلی وقت ها اینقدر درخت عمیقه که زمان اجازه نمیده همه نود ها رو ببینم و یه جا اون وسطا میخوابم :)) تازه این‌ها منوط بر اینه که من به maximum heap size نرسم :)

خلاصه اگر مثل من از این عادت های زشت دارید، توصیه میکنم BFS رو امتحان کنید. حداقل هرچی میخونین ناقص نمیمونه.

امروز 35 سال از درگذشت آقای خاص فیزیک ریچارد فاینمن می‌گذرد. بی شک نظریات و پژوهش های او الهام بخش بسیاری از دانشمندان و مردم جهان بوده و خواهد بود. به همین بهانه فیلم مستند از زندگی این دانشمند بزرگ تقدیم همراهان گرامی شود. ریچارد فاینمن می گوید

ترجیح می‌دهم پرسش‌هایی داشته باشم که نتوانم به آنها پاسخ بدهم تا پاسخ‌هایی که نتوانم در موردشان پرسشگری کنم.

همین قدر ساده همین قدر باشکوه، آقای خاص فیزیک

🆔 @QuantumProgramming
🆔 http://instagram.com/Quantum.Programming

فیزیکِ دلی

سلول به شهر تشبیه می‌شه، با مرزهاش، مراکز تولید انرژی‌ش و وسائل حمل و نقلش.
هدف این استعاره معمولا یادگیریه. با تشبیه به مراکز مهم شهر، دانش‌آموز خیلی بهتر یادش می‌مونه.
اما پشت استعاره واقعیتی وجود داره که توضیح کاملی براش ندیدم. چرا باید شباهتی بین سلول و شهر باشه؟ و چرا شباهت اینقدر زیاده؟
مطمئنا شباهت ساختاری شهر و سلول درسی برای ما داره. مثلا شاید یه سیستم پیچیده، برای رسیدن به تعامل بهینه با محیط و پایداری علیه خطرات بیرونی و درونی، چاره‌ای نداره جز اینکه استخون‌بندی‌ش این شکلی باشه.
#پیچیدگی

@Physics_Daily

#توصیه‌ها
پیگیر best practice ها باشید ولی آگاهانه بشکنیدشون.
به‌روش‌ها یا همون best practice ها کارهایی هستند که خوبه انجام بدیم و احتمالا اگه انجام ندیم داریم اشتباه میکنیم. پس می‌تونن به یه برنامه نویس تازه کار کمک کنن تا اصطلاحا idiomatic کد بزنه.
مثال ساده ش می‌تونه این باشه که اگه یه دستور یه بار قراره اجرا بشه لازم نیست ببریمش توی یه do while که شرطش falseئه.

اما آگاهانه شکستن به این معنیه که اگه یه مدت با این کار کردید و خبره شدید اگرچه «کلا اون رو اجرا می‌کنید» اما اگه جایی دقیقا می‌دونید دارید چیکار می‌کنید اشکالی هم نداره شکستنش. مثلا همین مثال بالا یه کاربرد معتبر داره و استفاده هم میشه.
یا مثلا گوتو رو تاکید دارن استفاده نکنیم اما برنامه‌نویس های خیلی خفن سی (مثلا کد sudo یا kernel یا ...)‌ رو می‌نویسن از گوتو استفاده می‌کنن. اما اونا حواسشون هست و به‌جا دارن اون قاعده رو می‌شکنن.
یه نفر می‌گفت اگه یه پترن عجیب ببینیم دو حالت داره. یا طرف خیلی حرفه‌ایه و می‌دونه داره چیکار میکنه یا خیلی تازه کاره و نمی‌دونه داره چیکار می‌کنه.