کانال بعضیا هم فرقی با «توئیتر فارسی» نداره.

نسل ما؛ خونه مجردی نداره، خونه‌ی سالمندان داره!

حالا من بزرگ شدم!
و این یعنی؛ هرروز با واقعیت آدم‌ها روبرو میشم، شب‌ها در جست‌و‌جو یا یادآوری دلیلی برای ادامه دادن می‌خوابم و خیلی وقته که مامان رو بغل نکردم.

ما؛ چیزی جز یادِ گذشته و فکر به آینده نیستیم.
امروز، وجود ندارد.

یه «خــب!» بگیم و شروع کنیم؟

من دواتم.

فعلا اینجا کتاب‌هام رو می‌فروشم تا با پولش کتاب‌های جدید بخرم و بعد اون‌ها رو هم بفروشم و کتاب‌های جدیدتر بخرم و بعد کتاب‌های جدیدتر رو بفروشم و...

نکته: کتاب‌ها شاید حاوی یادداشت‌های شخصی خودم باشن چون عادت دارم توی کتاب‌هام بنویسم.

سپ توی نوشتن کارش درسته، و قطعا میدونه چی میخونه.
بخرین، بخونین و عشق کنین.

قلب ماهم در حال سوختنه آقای لیندمان.

ساندویچ خوراک اینطوریه که صدای دبه ۴ لیتری تو صندوق ماشین میدی، ولی هنوز تشنته!

جدیدا علاقه‌ی عجیبی به این جنگولک بازی عرب‌ها با تویوتا پیدا کردم!

تو بهشت چای هم میدن دیگه؟!

زمان و مکان اشتباه، آدم رو نابود میکنه.
مثلا شما جواد آقا یساری و دامیانو رو مقایسه کن!

پین مسیج‌های بین من و رفیقام یک دنیا حرفه!

هر از گاهی پین‌مون رو میخونم. خودِ انگیزه‌ست!

میگم چی تو آینه دستشویی داره که یهو اخم میکنین؟!

زندگی جنگیدنه عزیزم.
با درد، بدون خونریزی!

«مرا کیفیت چشم تو کافیست»

دم همه‌ی رفیقام گرم؛ هرجا که هستن.

عمو ما با پیش‌درآمد علی عظیمی زندگی کردیم ها.

شنا رو که یاد بگیر!
"ولی یادت باشه، سفت بگیری میری پایین."
شل کن.