Есейіпті, анашым-ау, әлдиің

Анашым-ау, қандай жұмсақ жүрегің,
Жинап алған мейірімді жерде бар.
Мен жалғанның кілтін таппай жүр едім,
Сөйтсем... кілті сенде бар...

Бақыт сыйлар күлімдесе жанарың,
Шайың қандай шипа толы сен берген.
Тек өзің деп тапсам бір күн амалын,
Бақыт терем ең бақытты елдерден...

«Қызын қара шешесінен аумаған»,-
Десе біреу қалам біраз марқайып.
Жүре қойшы жанымызда сау да аман,
Жатсам, шіркін, бауырыңда жантайып...

Тоқтау бар ма қоятұғын уақытқа?
Жүзіңе ол таңба біраз салыпты...
Бөлейінші сені шексіз бақытқа,
Бөлемеуім қиянат қой қауіпті...

Сендей ана біткен менің бағыма,
Саған ғана керек шығар жай-күйім.
Оралсам ғой мен балалық шағыма,
Есейіпті, анашым-ау, әлдиің... #UN_poetry

«тот, кто хочет управлять оркестром должен повернуться спиной к толпе»

«сенем дедің.
сен емдедің»

талап қып еңбегіңді етсең,
қалғанын Өзі берер yet… сен!
#UN_notes

жаныма серік болар жалау қайда?
жалауым асығуды қаламайды, ә?
маған да бір бақ келіп қиылса ғой,
бақ болып сен қиылсаң жарамай ма?

#UN_poetry

толықсыған, толысқан, кемелденген, бар деп тасымаған, жоқ болса, жасымаған, алаған емес береген, жүректеріміз шүкірліктен босамаған, әрнәрсенің мөлшері мен өлшемін бағамдай алатын бірқалып ғұмырдың иесі болайық…

#UN_notes

progress🐛🦋

жазуға қаншалықты қабілет-қарымым көп болса, соншалықты жазу маған қиынға соғады. жазуды қаншалықты жақсы көрсем, соншалықты жек көремін. жазылғаның тұмшаланса, адамзат бұрын сонды жасап көрмеген қиянатқа барғандай зұлымның күйін кешесің. жазбаларыңды біреу қараптан қарап иемденіп алса, жаныңды жейсің. ұзақ жазасың, қысқа жазасың. жазғаныңды өшіресің. кейде астарлайсың, кейде сөз таппай қиналасың. ұйқың қашып, таң атқанша жантайып жазасың, ал кейде айлап безінесің, жерисің. шабыт іздейсің, оның көңілін баптап, қас-қабағына қарайсың. кеше жазғаның бүгін ұнамай қалып та жатады. осы жазудың айналасында түрлі-түсті күй кешкізіп жатқан өмір, зулап жатқан күндер.

көбірек жазсам деймін, бірақ бұл жазудың артында тұрған күштің қарымына байланысты болып тұр. менің жазбаларымның көбі астарлы, символикалық мәнге ие. өмірде көп сөйлемеймін, сезімдерді сәті түссе жазумен шығарамын. жақын адамдарым ғана болмаса, мәнсіз, жөн-жосығы жоқ әңгімеден қашамын. осы арнада кезінде қаншама жазбаларыма себепкер бір жан бар. ол бұны білмейді, тіпті ойына да кіріп көрмеген болар. кейде айтқым-ақ келеді, бірақ тұйықтығым бар енді...

неғыса сондай біртүрлі адаммын✨

#UN_notes

Жаратқан тұрғанда жаратылғандардан не сұрайсың?

шіркін, саған өмір керектің бәрін берген…

өмірімізге қант қосып, тәтті қылдыратын да, тұз қосып, дәмін келістіретін де – ниетіміз. елдің пейілінде шаруаң болмасын, ең бастысы – сенің ниетің қашан да ақ болсын!🤍

олардың қаталдығына, әділетсіздігі мен озбырлығына қатты жауап қайтарамын деп қатайып қалма. бір шетіңде бірбеткейлігің, бір шетіңде мейірімділігің тең тұрсын, жарығым…

#UN_notes

«Этот мир и все его составляющее не претендовало на идеальность, но зачем-то именно мы следуем за этой мнимой идеей: пытаемся везде успеть, всего добиться и все контролировать, исполнять все обеты с точностью до точки, да к тому же требуем этого не только у себя, но и у окружающих. Но вот незадача, несовершенный мир, в своем роде wabi-sabi, сотворенный Богом имеет право оставить за собой данную неидеальность, а мы нет? Ни Бог, ни мир не требует от нас совершенства, вот что стоило бы понять.. Я бы сказала: «Важна лишь степень искренности», а об остальном, конечно, можно говорить часами.»