this rage isn't mine.

صالحان، آلبر کامو.
برگردان: خشایار دیهمی.

رک باشم باهاتون؟ اپوزوسیون خارجی خسته‌م کردن. بریدم از دستشون. هیچکدومشون نماینده‌ی من و امثال من نیستن، هیچکس حرف مارو نمی‌زنه. صدامونم هرچقدر سعی کردم انگار نمی‌رسه. دهنتم باز می‌کنی طرفدارای همین اپوزوسیون خارج سانسور و پاکت می‌کنن. خسته‌م. از همه‌چیزشون‌ خسته‌م.

masih just fuck off please

- «ما ملی‌گرا هستیم ما مثل شما عقب‌مانده های دهاتیِ پشت کوهی دنبال قبیله راه نیوفتادیم و تعصبی نیستیم!»
+ «باشه. من می‌خوام فرزندم به راحتی به زبان مادریش صحبت کنه و درس بخونه.»
- «زبان مادری غیر از فارسی؟؟؟ غیر از زبان پاک و اجداد آریایی ما؟؟؟؟ زبان فرهنگ پرقدمت و استوار پارسیان؟»

خیلی جالبه اگه مثلاً به قومیتت افتخار کنی یا دنبال تاریخ و فرهنگ خودتون باشی میشی متعصب قبیله‌گرا ولی اگه روی فرهنگ و زبان و تاریخ “””ایران””” (که هشتاد درصد برمی‌گرده به فارسی و فارس‌سالاری) میشی روشنفکر وطن‌دوست ملی‌گرا. یه تیکه خاک برای شما از کیفیت زندگی بقیه مهم‌تره بعد شما وطن‌پرستین ماها دشمن خدا، ببخشید منظورم شاه بود ای وای نه، میهن!

رسماً صبح تا شب، صبح تا شب نشستین اونور آب پست می‌ذارین «تمامیت ارضی خط قرمز ماست!!!!!!» بعد یه نفر از وسط خود خیابون های زاهدان پلاکارد داره می‌گه حق تدریس زبان مادریمو می‌خوام و این «قبیله‌گرا»یی و سنگ انداختن در راه آزادیه. به قول همون دکتر سکویی‌تون، خفه بمیرین سیابازا.

بذار یه چیز دیگه بگم‌ و برم، این پهلویست‌ها عادت دارن گذشته‌ی افراد و احزابو هی بیارن بالا و بگن نگاه اون دفعه فلان کردن، نگاه اون شعارو دادن، الان چی؟ می‌خواستم ازتون بپرسم چی شد دیگه نمی‌گین «خدا، شاه، میهن»؟ مگه محمدرضا شبا خواب امام زمان نمی‌دید؟

گذشته به درک، خدا ایران پهلوی چی می‌گه دقیقاً؟ :)))

همونطور که سپاهی‌ها و بسیجی‌ها مارو با «سوریه» شدن بدون جمهوری اسلامی می‌ترسوندند، حالا تمامی وکالت‌ده‌ها برامون قصه‌های خوفناک و بد بد از «افغانستان» شدن در صورت داشتن جمهوری می‌گن. یعنی وقتی می‌گیم حزب شاه‌الله شوخی نمی‌کنیم.

یه شباهت دیگه که امشب در کانال‌های همسایه مشاهده شد، گفتمان «اینا خارج‌نشین و فاندبگیر دولت های غربی هستن.» در رابطه با مسئله‌ی فدرالیسم و کلاً حقوق اقوامه. «خارج داره به اینا پول میده که ایرانو جدا کنن، ملت داخل خیابان هم کلاً وجود خارجی ندارن. اینان افراد طمع‌کار و حتی خطرناکی هستن که وحدت ملی و تمامیت ارضی ما رو تهدید می‌کنند و باید باهاشون برخورد شدید بشه.» آشنا نیست؟ آره هست. هنوز هم بسیجی و سپاهی با همین استدلال و تئوری توطئه مردمو زندانی می‌کنه. خدا یکی، شاه یکی، میهن یکی واقعاً.

کمپین فعالین بلوچ گزارش داد که همزمان با ایجاد جو امنیتی در زاهدان، ابراهیم و خالد لجه‌ای، پسرخاله‌های خدانور لجه‌ای ۲۹ دی با یورش نیروهای امنیتی بدون حکم قضائی در منزل خود همراه با خشونت بازداشت شدند. به گزارش کمپین، نیروهای امنیتی با مادر دو برادر بازداشت‌شده بدرفتاری کردند و خواهان بازداشت فرزند دیگر او هم بوده اند که در خانه حضور نداشته است.

از رادیو زمانه.

«کاش این فعالان سیاسی خفن و طرفداران سینه‌چاک دوران پهلوی کمی مطالعه کنند تا بدانند که سعید سلطان‌پور شاعر محبوب و سراینده‌ی جاویدان «آفتاب‌کاران جنگل» زمانی که توسط سازمان امنیت مخوف شاه دستگیر شد و به زندان افتاد یکی از اتهاماتش خواندن کتاب «مادر» ماکسیم گورکی بود و بدانند که چاپ و فروش کتاب‌های مارکسیستی ممنوع بود و همراه داشتن این کتاب‌ها حکم زندان داشت. از دید آن‌ها شاملو، شاعر بزرگ و آزادی‌خواه مرتد و خیانت‌کار است. چرا؟ چون مترقی است و برای آزادی‌خواهان و اعدام‌شدگان در دوران پهلوی شعر گفته است. آن‌ها بر این باورند که زندان اوین را محمدرضا پهلوی برای تروریست‌ها ساخته و خیلی هم کار درستی کرده و خودشان را دارای حق آب و گل در این‌جا می‌دانند! آن‌ها از رژیمی دفاع می‌کنند که ساواکش در همین زندان اوین جان‌های بسیاری را زیر شکنجه گرفت و بدن‌هایشان را تکه و پاره کرد و روی همین تپه‌هایی که هر روز صبح چشمانمان مقابلش باز می‌شوند چه سروهای استواری را تیرباران کرد. آیا نسل پدران و مادران ما که هم قبل و هم بعد از انقلاب ۵۷ مبارز بوده‌اند و در هر دو دوره زندان را تجربه کرده‌اند تروریست هستند؟ اگر مخالفت و مبارزه با حکومت‌های فاشیستی (با هر گرایش و دیدگاه سیاسی و با هر دلیلی اعم از اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و …) تروریسم است، پس نباید از معترضین دی ۹۶، آبان ۹۸ و پاییز ۱۴۰۱ هم دفاع کنند زیرا طبق دیدگاه این گرایش، آن‌ها هم تروریست هستند. نمی‌شود سخیفانه و فرصت‌طلبانه با وقایع سیاسی برخورد کرد. هر جا که به نفع باشد معترضین بشوند فرزندان میهن و هر جا که به ضرر باشد تروریست بشوند.»

— بخشی از نامه‌ی فعال و زندانی سیاسی بهاره سلیمانی از داخل بند زنان زندان اوین در رابطه با رفتار، کردار و پندار طرفداران سلطنت با باقی زندانیان.

دادگاه آرمیتا عباسی یکشنبه، ۹ام بهمن برگزار می‌شه. این درحالیه که وکلای آرمیتا حق دیدن و صحبت باهاش رو نداشتن و بخاطر همین موضوع استعفا دادن. از آرمیتا بگیم.

Taking steps towards some exciting shit is fun and all until it doesn’t work out and you start resenting every single thing about yourself that guided those steps. It hurts at times and itches at others. Clothes won’t feel the same, songs won’t rhythm the same and there’d be something about the sound of your laugh that annoys you and the way you pose in mirror-selfies seems to be triggering and god forbid if you kept using the same cologne during. Self-loath always has a way of crawling back into its place like it belongs there, clinging into every piece of your body, embracing your soul through and through.