سعید افکاری در یادداشتی گفت که ۱۳ روز از وعده دادستانی استان فارس گذشته و برادرانش، وحید و حبیب افکاری، هنوز در انفرادی به سر می برند و از حق درمان محروم هستند.

وی روز شنبه ۲ اسفند از صدور دستور دادستانی استان فارس مبنی بر انتقال وحید و حبیب افکاری به بند عمومی خبر داده و گفته بود که قرار است بعد از انتقال در مورد حق درمان آنها تصمیم گیری شود.

وحید و حبیب افکاری به همراه دیگر برادرشان، نوید، در جریان اعتراضات مرداد ۹۷ در شیراز بازداشت شدند.

وحید افکاری و حبیب افکاری، زندانیان سیاسی محبوس در زندان عادل آباد شیراز ۶ ماه گذشته را بدون داشتن حق تماس تلفنی با خانواده خود در بند عبرت که از آن به عنوان بند دربسته نیز یاد می‌شود نگهداری شده و از انتقال آنها به بند سیاسی جلوگیری شده است.


لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM

کانال سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/ofppi

سایت سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
Www.ofppi.org

صدای زندان -
اخبار زندانیان سیاسی-
هفته دوم اسفند ۹۹
سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی


لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM

کانال سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/ofppi

سایت سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
Www.ofppi.org

ماهنامه کارزار شماره 6
http://www.ofppi.org/?p=9287

ماهنامه کارزار شماره 7
http://www.ofppi.org/?p=9292

ماهنامه کارزار شماره 8
http://www.ofppi.org/?p=9297

ماهنامه کارزار شماره 9
http://www.ofppi.org/?p=9304

ماهنامه کارزار شماره 10
http://www.ofppi.org/?p=9309

صدای زندان – گزیده ای از اخبار هفتگی زندانیان سیاسی
http://www.ofppi.org/?p=9314

از ساختار شکنی تا انقلاب
http://www.ofppi.org/?p=9320

سکته قلبی کمال شریفی
http://www.ofppi.org/?p=9323

اعلامیه سازمان مبارزه برای ازادی زندانیان سیاسی به مناسبت 8 مارس روز جهانی زن

هشتم مارس، روز جهانی زن، روز بزرگداشت مبارزات زنان علیه تبعیض و ستم جنسیتی در سراسر جهان است. در ایران نیز این روز، روز گرامیداشت مبارزات شکوهمند زنانی است که چهل و دو سال علیه حاکمیت زن ستیز جمهوری اسلامی قد علم نموده اند. زنان در ایران همچنان درگير و زندانی قانون های دست و پاگير حكومت ضد زن اسلامی اند. حاکمیتی که آزادی و برابری طلبی زنان ايران را برای زندگی در فضائی آزاد و رها از آپارتاید جنسیتی را شکستن اقتدار پوشالی خود می داند. رهایی زن شرط و معیار رهائی همه جامعه است: رهائی نه تنها از تبعیض جنسی و بردگی جنسی، بلکه رهائی از تبعیض طبقاتی. باید در مقابل توحش زن ستیزانه و ضد زنی که اسلامگرایان در ایران حاکم نموده اند ایستاد و انرا در هم شکست. باید از هر فرصتی برای سازمانیابی بهره گرفت تا زنان و مردان برابری طلب در صف مقدم مبارزه برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی حضور یابند. هشت مارس با شورش زنان کارگر اغاز شد و در طی زمان به چنبشی عظیم و چهانی برای احقاق حقوق زنان ارتقا یافت پیروزی این جنبش رهائی زنان بجز با به میدان آمدن توده میلیونی زنان کارگر و زحمتکش تضمین نخواهد شد. زنان و مردان کارگر باید در تشکلهای توده ای و طبقاتی انترناسیونال خود را برای پیروزی نهایی بر نظام سرمایه داری سازمان دهند.

گرامی باد ۸ مارس روز جهانی مبارزه زنان
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
سازمان مبارزه برای ازادی زندانیان سیاسی در ایران

8 مارس 2021

لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM

کانال سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/ofppi

سایت سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
Www.ofppi.org

سکته قلبی کمال شریفی، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی کُرد در زندان میناب
یکی از زندانیان سیاسی کُرد که مدت دوازده سال است بدون داشتن حق استفاه از مرخصی در زندان مرکزی میناب محبوس است، دچار سکته قلبی شده و علی رغم وضعیت نامناسب جسمانی به زندان بازگردانده شده است.
به گفته وی پزشکان بیمارستان ابولفضل گفته اند که باید کمال شریفی به مراکز درمانی بندرعباس منتقل و آنژیوگرافی شود، با این حال مسئولین زندان روز جمعه ۱۵ اسفند (۵ مارس) وی را علی رغم نامساعد بودن وضعیت جسمانیش به زندان میناب بازگردانده اند.



لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM

کانال سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/ofppi

سایت سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
Www.ofppi.org

انتقال شش شهروند بهائی جهت تحمل حبس به زندان بندرعباس

آرش راسخی، امید آفاقی، مهرالله افشار، ادیب حق پژوه و فرهاد امری، پنج شهروند بهائی اهل بندرعباس یکشنبه ۱۷ اسفندماه جهت تحمل حبس به زندان بندرعباس منتقل شدند. روز گذشته نیز نسیم قنواتیان در منزل خود بازداشت و به زندان این شهر منتقل شده بود. این شهروندان پیشتر به همراه مارال راستی و مهناز جان نثار توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب بندرعباس مجموعا به ۱۴ سال حبس تعزیری محکوم شدند. این افراد علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی هر کدام به دو سال ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی و ممنوعیت از شرکت در جلسات ضیافت و گردهمایی بهائیان و الزام بر گذراندن پنج جلسه مشاوره در خصوص مسائل فرقه‌ای زیر نظر اساتید موسسه اندیشه سجادیه بندرعباس محکوم شده اند.


لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM

کانال سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/ofppi

سایت سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
Www.ofppi.org

زندانیان سیاسی سهیل عربی و آرش صادقی از زندان رجایی شهر (گوهردشت کرج)، در نامه ای به شرایط اجتماعی و بطور خاص وضعیت زندانیان پرداخته و راه چاره را ساختارشکنی و تغییر و انقلاب در ایران برای درمان همه مشکلات مردم دانسته اند
از ساختار شکنی تا انقلاب
انقلاب در جامعه ای که در آن آرزوهای بزرگ وجود ندارد و تکامل انتظارات و مطالبات رخ نمیدهد؛هرگز به وقوع نخواهد پیوست، انقلاب آنگاه رخ میدهد که اختلاف بین ارزشهای تحمیل شده توسط حاکمیت، سنت، یا مذهب با واقعیت های حیات اجتماعی، علت اصلی مخالفت توده ای با یک رژیم و تحقق یک انقلاب است.
آرزوی بزرگ ما ساخت جهانی بدون زندان و چوبه های دار است، جهانی بدون حکومتهای مستبد و ستمگر، جهانی بدون تبعیض و تضاد طبقاتی…
بنابراین نسل ما که از سوختن و تحمل زجرهای همیشگی به جان آماده و دیگر نمی خواهد نسل سوخته باشد و راه آزادی را می پیماید، همین امروز باید سنت فراهم آوردن نوشدارو پس از مرگ سهراب را به زباله دان تاریخ اندازد و این بار به جای سوگواری و اوخ گفتن،آزادی خواهان همرزمش را از زنده به گور شدن در این قفسها رها کند،و سیامک مقیمی ها را به زندگی باز گرداند.
۲۵ سال دارد،آنگاه که میگوییم کسی بیست و پنج سال دارد از چه سخن میگوییم؟از انسانی که صرفا ۲۵ سال از زادروزش گذشت یا شخصی که به راستی بیست و پنج سال زندگی را فهمیده و شاد و تندرست از موهبات و امکانات گیتی بهره برده است،اگر به زندگی سیامک مقیمی نگاهی بیندازیم،در می یابیم که او به جز زجر،بحرانهای پیاپی،حوادث و فجایع یکی پس از دیگری هیچ از زندگی نفهمیده است.
خردسال بود که پدرش را از دست داد و مجبور شد به کارهای سخت با در آمد اندک مشغول شود تا هزینه های زندگی مادر و برادر خویش را تامین کند.
تمام آنچه از نوجوانی و جوانی به یاد می آورد،چند شیفت کار کمرشکن و همیشه مقروض و گرفتار بودن است تا اینکه به بیست و چهار سالگی رسید و آبان ۹۸ به مثابه جرقه ای برای انفجار بغض چندین ساله اش دلیل شرکت او در اعتراضات شد و فریاد کشید.
زیرا از بی عدالتی به ستوه آمد؛زیرا سوختن سرزمینش را تاب نیاورد،دیگر نخواست ببیند تهمینه ها را که تن از بهر تامین می فروشند و رستم که زیر هشت هروئین می فروشد.
اما سرکوبگران پاسخ دادخواهی اش را با زنجیر و قفس دادند و او نیز همچون صدها آزادی خواه دیگر در زندان محبوس شد.
آنچه اکثریت از زندان میدانند یک چهار دیواری است،که انسان را محدود و از زیستن در جامعه و کنار خویشانش بودن،محروم میکند ولی تمام قدرت تخریبگر زندان در ذات “محبس”بودنش نیست،بلکه تحمل حبس در شکنجه گاه-تخریبگاهی چون زندان تهران بزرگ به معنای در عمق فساد و فجایع غرق شدن است.
در جایی که نام آن را مجتمع ندامتگاهی گذاشته اند،انواع و اقسام مواد مخدر و قرصهای روانگردان به آسانی در دسترس است و فروخته میشود اما دسترسی به یک روزنامه و هر محصول فرهنگیِ دیگری ملزوم گذر از موانعی همچون هفت خوان رستم است،تبعیض بین زندانیان نیز عذاب آور است،سیامکها از نزدیک میبینند،آن معدود اختلاسگران که از بین هزاران فاسد ،فاسد اقتصادی چند روزی در زندان هستند،چه امکانات و امتیازهای فراوان و برجسته ای دارند و چگونه زندان برای آنها که اموال مردم را غارت کردند،راحتتر از هتل است،اما برای آزادی خواهان دشوارتر از هر شکنجه گاهی است.
میبینند کسانی که با سوء استفاده از نابسامانی اقتصادی به ثروتهای کلان رسیده اند چگونه مامور قانون را نیز می خرند و برای خود امتیاز و امکانات ویژه ای میگیرند،کسانی که میلیون ها دلار از اموال مردم را به یغما برده اند،به مرخصی طولانی می روند،اما امثال سیامک که به این فساد و بیدادگران اعتراض کردند،نه تنها از امتیازاتی چون مرخصی بلکه از حقوق بدیهی خود نیز محرومند،در این زندانها به راحتی می توان دید که عامل اصلی فروش مواد مخدر به زندانیان همان نهادی است که سیامکها را به زنجیر کشیده است،همان عوامل سپاه که ادعا میکنند سربازان امام زمان در راستای حفظ امنیت هستند،در واقع عامل و دلیل فساد و نا امنی بوده اند.

در چنین محیط آلوده و خطرناکی صدها جوان همچون سیامک محکومیتهای ناعادلانه را تحمل می کنند و تاکنون نیز تعداد قابل توجهی از آنها را آلوده کرده اند.اینگونه زندان برای حاکمیت دو فایده دارد:
نخست،سرکوب آزادی خواهان و بی خطر کردن معترضان به وسیله معتاد کردن آنها و دوم کسب در آمد از راه فروش مواد مخدر به آنها.
البته در نگاهی وسیعتر به کارکرد زندان از لنز جمهوری اسلامی می توان دریافت که نهادهای سرکوبگر همچون وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران از طرفی می خواهند از زندان به عنوان ابزار رعب و وحشت در دلِ مردمِ به جان آمده استفاده کنند تا کسی جرات اعتراض نداشته باشد و از سوی دیگر نمی خواهد رسانه ها و مردم آنها را بابت این سرکوبها تحت فشار قرار دهند و این رویکرد و دوگانگی را از نام “ندامتگاه” و هم از واکنشهای توجیه گرایانه سازمان زندانها و برخی رسانه های وابسته به حاکمیت می توان فهمید(برای مثال می توان به بیانیه سازمان زندانها و برنامه های صدا و سیمای حاکمیت در پاسخ به کشته شدن بهنام محجوبی اشاره کرد؛و اما نتیجه گیری درست از این دوگانگی این است که بدنه پراگماتیک حاکمیت از فشارهای مردم و رسانه ها و فعالان حقوق بشر در مورد “زندانیان سیاسی”هراس دارد و به راستی که حمایت سراسری و پیوسته از زندانیان،تاثیر بسزایی در سرنوشت آنان و البته در هموار کردن راه دشوار آزادی دارد؛چرا که هر چرخه فضای سیاسی گشوده شود و هر چه هزینه کنشهای آزادی خواهانه پایینتر آید،مشارکت بیشتر میشود و بر قدرت نهاد مدنی(مردم) افزوده می شود و اینگونه سرکوب و ستمگری برای دیکتاتور نیز پر هزینه تر و دشوار می شود.
پس بر ماست که سیامک و تمام زندانیان سیاسی را بیش از پیش حمایت کنیم.تاکنون حمایت درستی از آنها نشده است،هم خود زندانیان و هم خانواده آنها به ویژه که امثال سیامک که نان آور خانواده بوده اند را باید پشتیبانی کنیم و از شکل همیشگی حمایتها که معمولا پس از مرگ زندانی یا هنگام اعتصاب غذای طولانی و به صورت موقت است به کنشهایی پیوسته،گسترده و قوی تر روی آوریم، که این ساختار شکنی و تغییر رویکرد نه تنها ناجی سیامک که ناجی اجتماع ماست.
سهیل عربی
آرش صادقی
چهارشنبه ۱۳ اسفند ۹۹



لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM

کانال سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/ofppi

سایت سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
Www.ofppi.org

یاسمن آریانی و مادرش منیره عربشاهی، دو فعال مدنی مخالف حجاب اجباری که دوران محکومیت خود را در زندان کچویی کرج سپری می‌کنند طی یادداشتی، روز جهانی زن را گرامی داشتند.

"من زنم، گل سرسبد خلقت، من زنم با جایگاهی بلند و ارجمند نزد خالقم، من زنم با تفکر و تعقل، من زنم با اختیار و انتخاب، من زنم با قدرت و صلابت، سالیان سال تلاش کردی تا قامتم را زیر چکمه های فولادین زن‌ستیزی و مردسالاری، تعصب و واپسگرایی در هم خرد کنی، اما من ریشه دارم، باز جوانه می‌زنم با قدرت و نیرویی فزاینده، قد علم میکنم. می‌ایستم در مقابل هرزه‌گویی‌هایت، در مقابل ظلم‌ها و تحقیر‌هایت، من سربازم در خط مقدم هر انقلاب، من قله‌های علم و هنر، فرهنگ و سیاست را درمی‌نوردم. هان؛ تویی که خودرا زبردست تصور می‌کنی، و می‌کوشی تا صدایم را با تفکرات ارتجاعی‌ات خفه کرده، محبوسم کنی. من آن ققنوسم که باز از خاکستر زاده خواهد شد.

هشت مارس، روز جهانی زن بر زنان کشورم و دنیا مبارک باد. زندان کچویی، اسفندماه ۱۳۹۹".


لینک گروه سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی
https://t.me/joinchat/UX9NxShCKS8gA5hM