🔴🔴جان علی آل‌اسحاق در خطراست


قریب به ۴ماه ازبازداشت علی آل اسحاق کارگر خیاط، شاعر و فعال کارگری میگذرد.

او دراواخرآبان نیمه شب توسط عوامل اطلاعاتی ولباس شخصی دستگیر و پس ازدوهفته بیخبری طی تماسی به خانواده اطلاع میدهد در بازداشتگاه اوین وتحت بازجویی‌ست.

پس از اتمام بازجویی‌ها برای وی وثیقه ۲۰۰مبلیونی صادرمیشود که بعلت عدم توانایی در تودیع آن،همچنان در بازداشتگاه موقت بسر میبرد و پس از ۵۰روز بازداشت در اوین اکنون دربند سیاسی زندان گوهردشت محبوس است.
تاریخ برگزاری دادگاه این فعال کارگری در خردادسال آینده خواهدبود و تا این لحظه هیچ وکیلی نیزدرپرونده حضور ندارد.

حالا اما با توجه به شدت شیوع و اپیدمی بیماری کرونا، خانواده دوستان و فعالان کارگری نگران جان و وضعیت سلامت وی هستند و باتوجه به بیماری های زمینه‌ایی از جمله بیماری قلبی و گوارشی بیم آن می‌رود که سلامت وی در معرض خطر جدی قرار بگیرد.

عوامل قضایی مکلفند که مبلغ وثیقه را با توجه به توانایی مالی متهم تنظیم کرده و یا به قرار کفالت تغییر دهند.

علی اسحاق برای حفظ جانش باید هرچه زودتر آزادشود.

سرنگون باد جمهوری اسلامی

اسد بیگی بی شرف تو مثل حامیای بی شرفت با پولی که تو سال رونق اقتصادی و قبلترش اختلاس کردی رفتی تو لونه ت خودتو قرنطینه کردی. بی ذات دزد کثیف رفتی تو سوراخ و دم از جهش تولید میزنی، جهش تولید برای ما مردمه و معلومه که پشت جهش تولید قراره چه ظلم هایی به ما بشه. بیشرف.جهش تولید برای شما جهش اختلاسه جهش دروغگوییه.

شرکت تعطیل کنید ما کارگرا رو با حقوق ثابت بفرستید خونه پیشنهاد دوستانه بود. شاید دوست داری ی جور دیگه حالیت کنیم. هرجای دنیا که بری گیرت میاریم و دادگاهیت می کنیم...
پیام همکار

🔴بدنبال شیوع ویروس کرونا در سراسر جهان
ودر کشور ایران و زندانهای مخوف آن ودر پی اعتراضات خانواده ها و تلاش فعالین سیاسی و مدنی
رضا انتصاری و سینا انتصاری دو تن دیگر از دراویش گنابادی روز سه‌شنبه ۵ فروردین‌ماه از زندان تهران بزرگ آزاد شدند.

رضا انتصاری و سینا انتصاری، در ۱۴ بهمن سال ۹۶در جریان واقعه “گلستان هفتم” بازداشت شده بودند. .

برای آزادی جان زندانیان تلاش کنیم
جان زندانیان در خطر است
این بیماری در زندان‌ها دارد به سرعت شیوع پیدا میکند
ومسئولین زندان اهمیتی به زنده بودن زندانیان نمیدهند

سرنگون باد جمهوری اسلامی

🔴🔴🔴جان زندانیان در خطر است


امروز 8 فروردین شورش در زندان سقز صورت گرفت و زندانیان از زندان فرار کردند
نیروهای سركوبگر خیابانها و محلات اطراف زندان را محاصره کردند

حدود صد نفر از این زندان فرار کرده اند
از مردم عزیز تقاضا داریم
به مزخرفات رسانه های جمهوری اسلامی گوش نکنند آنها نه کسی را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند
ونه کسی را مورد حمله قرار داده اند

این زندانیان
برای نجات جان خودشان و بخاطر شیوع ویروس کرونا از زندان فرار کرده اند

خانواده های آنها تحت شدیدترین تدابیر نظامی ، ومورد آزار ماموران اطلاعاتی قرار گرفته اند

برای نجات جان زندانیان
آنها را به محیط خانواده شان برگردانید

اعتصاب غذای زندانیان بند زنان زندان مرکزی ارومیه پس از جانباختن یک زندانی

زندانیان بند زنان زندان مرکزی ارومیه در اعتراض به نبود امکانات بهداشتی و مخالفت مسئولین زندان با آزادی موقت آنها، دست به اعتصاب غذا زدند.

‌ بیش از ۲۰۰ زندانی زن در زندان مرکزی ارومیه روز شنبه ٩ فروردین‌ماه ٩٩ در اعتراض به نبود امکانات و خدمات بهداشتی در بند زنان و همچنین مخالفت عوامل زندان با آزادی آنها پس از شیوع ویروس کرونا در این زندان، دست به اعتصاب غذا زده اند.

تمامی زنان زندانی در بند زنان غذای ظهر روز شنبه را تحویل نگرفته و آن را به زمین ریخته و اعلام کرده اند تا زمانی که از حق آزادی موقت برخوردار نشوند، به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.

اعتصاب این زندانیان پس از مرگ یکی از زنان محبوس در بند زنان به نام ”فاطمه علی زاده“ ٥٣ ساله و اهل کرمانشاه بر اثر ابتلا به ویروس کرونا آغاز شده است.

فاطمه علی زاده یک روز قبل از مرگش حالش وخیم بوده و علی رغم مطلع کردن کادر درمانی، هیچ کدام از آنها برای درمان وی اقدام نکرده اند.

نگاه آماری به سرکوب و نقض حقوق بشر در سال ۱۳۹۸
در سال ۱۳۹۸ اعدام‌ها، بازداشت‌ها و صدور احکام زندان و شلاق برای فعالان سیاسی و مدنی ابعاد گسترده‌ای به خود گرفت. در سالی که گذشت علاوه بر اعدام و دستگیری‌های گسترده یکی از خونبارترین سرکوب‌ اعتراض‌های خیابانی در حکومت جمهوری اسلامی ، در جریان اعتراضات سراسری آبان‌ماه انجام شد و بیش از ۱۵۰۰ نفر از مردم و جوانان کشور بدست مأمورین امنیتی، پاسداران و بسیجی‌ها با شلیک مستقیم جان باختند و بیش از ۱۰ هزار نفر بازداشت شدند.

در روزهای پایانی سال نیز به دلیل پنهان‌کاری‌های مقامات حکومتی شمار زیادی از هموطنان به دلیل ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست دادند که این روند همچنان با سرعت بالا در شهرهای مختلف در جریان است و روزانه از مردم قربانی می‌گیرد.


در سال۱۳۹۸ تعداد ۲۹۷ اعدام در زندانها و یا در ملاءعام صورت گرفته است.
که در این آمار
تعداد
۳ زندانی سیاسی
۶زندانی مرد در ملا عام
۷ کودک
۱۸ زندانی زن
۲۶۳ مرد

محمدصابر ملک رئیسی، زندانی سیاسی بلوچ که دوران محکومیت خود را در زندان اردبیل در تبعید بسر می‌برد طی نامه ای سرگشاده خطاب به ابراهیم رئیسی درباره عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی در کشور با گسترش ویروس کرونا اعتراض کرده است.

محمدصابر ملک رئیسی: آیا نفس کشیدن برای من حرام است؟


محمد صابر رئیسی زندانی سیاسی که دوران محکومیت خود را در زندان اردبیل می گذراند، در نامه‌ای خطاب به ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضاییه درباره عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی در شرایط شیوع ویروس کرونا در کشور و همچنین نسبت به شرایط نامساعد زندان اعتراض کرده است.

ناصر ملک رئیسی در این نامه با اشاره به برخورد نامناسب دادستان اردبیل نسبت به زندانیان سیاسی از ابراهیم رئیسی درخواست رسیدگی به وضعیتش را کرده است.

این زندانی در قسمتی از نامه خود ضمن انتقاد از عملکرد مسئولان گفته است: “روز یکشنبه ۱۰ فروردین ماه ۱۳۹۹ از آقای طباطبایی دادستان اردبیل که برای سرکشی به همراه قضات و مسئولین سازمان زندان های استان به زندان مرکزی استان اردبیل و بند ما آمده بودند، شفاها درخواست مرخصی کرده بودم و نیز اطلاع دادم دیروز نیز کتبا درخواستم را به زندان تحویل داده ام. آقای طباطبایی در پاسخ تنها نوع جرم من را پرسید و زمانی که به اتهام من یعنی اقدام علیه امنیت ملی پی برد با بدترین شکل ممکن در مقابل تمام مسئولین سازمان زندان‌ها، قضات استان و مقابل همبندی هایم با عصبانیت و فریاد و پرخاش به من گفت “نفس کشیدن برای کسی که اقدام علیه امنیت ملی انجام داده است، حرام است!” سپس بدون هیچ حرفی از بند خارج شدند.”

محمد صابر ملک رئیسی در دوم مهر ماه ۱۳۸۸ در سن ۱۷ سالگی بازداشت و پس از تحمل بیش از یک سال در بازداشتگاه اداره اطلاعات زاهدان و زندان مرکزی این شهر، محاکمه و از سوی دادگاه انقلاب به ۱۵ سال حبس در تبعید محکوم شد. او هم اکنون ایام محکومیت خود را بصورت تبعیدی در زندان اردبیل سپری می کند.

پیام سپیده فرهان از وضعیت وخیم در بند زنان زندان اوین

سپیده_فرهان که دیروز دوشنبه 18 فروردین از ندان اوین به مرخصی آمد، در صفحه اینستاگرامی خود از وضعیت زنان در زندان اوین در این موقعیت خطرناک کرونائی چنین می نویسد:

"در این روزهای پر خطر همچنان نوزده نفر از بند زنان اوین از حق مرخصی محرومند.
محرومیت از مرخصی تنها یکی از محدودیت های اعمال شده بر آنهاست. از آغاز شیوع کرونا تمام ملاقات های حضوری لغو شده،دیدار زندانیان با خانواده هایشان به ملاقات کابینی محدود شده که زمان آن هم به سی دقیقه کاهش یافته و گاه میان مکالمه ی زندانیان با خانواده هایشان تلفن های کابین قطع میشوند.

همچنین مریم اکبری منفرد بدلیل گزارش مغرضانه یکی از زندانبانان قبل از شیوع کرونا سه جلسه از ملاقات محروم شده بود و آتنا دائمی قریب به یک سال است که خانواده ی خود را جز از پشت شیشه های کابین ملاقات نکرده. پذیرش ریسک بالای ملاقات در شرایط فعلی از جانب خانواده ها و زندانیان نه تنها توجه مسوولان زندان اوین را برنمی انگیزد بلکه آنها را به کاهش فشار ها حداقل از بابت تلفن هم ترغیب نمیکند.

تلفن زندانیان سه نوبت ده دقیقه ای در روزهای زوج است که نیمی از آن هم بدلیل پیغام گیر تلفن اتلاف میشود.علی رغم خواسته ی بند که بارها مطالبه شده بود تا دست کم زمان تماس ها افزایش پیدا کند یا هرروز اجازه ی تماس داده باشیم این حق را هم از ما دریغ کردند.

یکی دیگر از مشکلات نگران کننده تاخیر در ارسال مواد ضدعفونی کننده به بند و وضعیت نامطلوب بهداری ست که به هیچ عنوان اجازه ی ورود پزشک به بند داده نمیشود.زندانیان در شرایط بحرانی مجبورند خطر ابتلا به کرونا را به جان بخرند و به بهداری مراجعه کنند (خبرها حاکی از آن بود که چند زندانی مبتلا از بند آقایان از طریق بهداری به بیمارستان منتقل شده بودند)و در بیشتر موارد بدلیل خطراتی که کل بند را تهدید میکند زندانیان از مراجعه سر باز میزنند.

مسئله ی دیگر قرنطینه ی بند است که فاقد استانداردهای لازم است. پرسنل زندان از ارائه کوچکترین خدمات به زندانیانی که قرنطینه هستند سر باز میزنند.به عنوان نمونه تامین آب جوش، ظرف و ظروف زندانیان و حتی شارژ کارت تلفن آنها را به بند تحمیل میکنند و اگر بند متقبل این هزینه ها نشود این زندانیان حتی از کوچکترین امکانات هم محرومند.

در میان زنان بند دو نفر حکم زیر پنج سال دارند که بر اساس بخش نامه ی قوه قضاییه مشمول مرخصی میشدند اما با اعزام آنها به مرخصی مخالفت شده، راحله احمدی با حکم زیر پنج سال و نگین قدمیان با حکم پنج سال که بیش از یک سوم دوران محکومیت خود را نیز سپری کرده است.
اعزام تمامی زندانیان به مرخصی در زمان اوج گیری بیماری کرونا الزامی ست و این ویروس مهلک به میزان محکومیت افراد توجهی ندارد.کما اینکه شبنم نعمت زاده با ۲۰ سال حکم در اولویت قرار گرفت!

در میان شورش های به حق زندان های دیگر و کشته شدن نا حق زندانیان زنان بند اوین را از یاد نبریم:
مریم اکبری منفرد
ارس امیری
یاسمن اریانی
راحله احمدی
نیلوفر بیانی
الهام برمکی
رضوانه خان بیگی
آتنا دائمی
زهرا زهتابچی
نسرین ستوده
منیره عرب شاهی
فریبا عادل خواه
نگین قدمیان
سپیده کاشانی
صبا کرد افشاری
مژگان کشاورز
سمانه نوروز مرادی
و دو زندانی دیگر که به تازگی از قرنطینه به بند منتقل شده اند."


جان زندانیان در خطر است
سرنگون باد جمهوری اسلامی

🔴جان زندانیان در خطر است


زندانی مبتلا به کرونا در بیمارستان امام در اهواز با دستبد بسته به تخت
جان زندانیان در خطر است.

سکوت نکنیم.

«دلیر( یدالله) خسروی»، فعال محیط زیست بازداشتی پس از یک ماه بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج به زندان مرکزی این شهر منتقل شده است.


سرنگون باد جمهوری اسلامی

🔴کامران عبدی پور در شهر سقز بازداشت شد

۳۱ فروردین ۹۹، کامران عبدی پور، در حالی که خواب بود، توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شد و به مکان نامعلومی انتقال یافت. در ضمن تا لحظه ارسال این خبر، پیگیری های خانواده از محل نگهداری اش نتیجه نداده و آنها در نگرانی و بلاتکلیفی بسر می برند.

به گفته خانواده کامران عبدی پور، مامورین امنیتی به هنگام دستگیری او، اعلام کرده اند که اتهام فرزندشان، همکاری با زندانیان فراری زندان سقز است.

لکامران عبدی پور پنج ماه پیش از قصاص و طناب اعدام رهایی یافت و پس از چندین سال، از زندان آزاد شد

‍ 🔴🔴اعتصاب غذای زندانیان سیاسی اهواز و شکنجه‌ و تشكيل پرونده برای آنان در پی اعتراضات

منابع محلی اهواز گزارش دادند که تعدادی از زندانیان سیاسی در بند ۵ زندان شیبان اهواز ، از جمله سید جابر آلبوشوکه و برادرش سید مختار ، در اعتراض به تشکیل پرونده‌های جدید علیه آنان توسط اداره اطلاعات اهواز به اتهام تحریک اعتراضات زندان در فروردین گذشته ، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

طبق خبرهای دریافتی ، اعتراضات زندانیان در پی شیوع بیماری کرونا در دو زندان سپیدار و شیبان اهواز ، پیامدهای ناگواری برای زندانیان و بالاخص زندانیان سیاسی داشته و هم اکنون اکثر آنان از آثار شکنجه و کتک توسط نیروهای امنیتی و نیز سوختگی و خفگی ناشی از آتش‌سوزی رنج می‌برند.

تعدادی از زندانیان سیاسی زندان شيبان اهواز
محمد علی عموری،
زهیر (عبدالزهرا) هلیچی ،
عبدالامام زایری ،
سجاد دیلمی
و علی کعب عمیر ،
سید یابر آلبوشوکه
و سید مختار آلبوشوکه ،
كه در پی اعتراضات زندانیان در مورخ روز ۱۲ فروردین ۱۳۹۹ به اداره اطلاعات اهواز منتقل شده‌ بودند ،
پس از دو هفته بازجویی و شکنجه در بازداشتگاه‌های مخوف و سری ، در ۲۵ فروردین به زندان بازگردانده شدند اما وضعیت آنان در نتیجه دردها و جراحات ناشی از شکنجه وخیم گزارش شده است و هنوز در بخش قرنطينه زندان نگهداری می‌شوند.
در نتیجه کشتار زندانیان معترض در دو زندان سپیدار و مرکزی اهواز علیه نبود امکانات بهداشتی در پی شیوع کرونا و عدم اعطای مرخصی یا عفو به زندانیان، حداقل ۳۵ زندانی توسط نیروهای امنیتی کشته یا در اثر سوختگی و خفگی جان خود را از دست دادند.

🔴درخواست زندانیان در اعتراضات ، استفاده از حق قانونی برای اعزام به مرخصی و آزادی مشروط بود اما جواب درخواست‌های زندانیان گلوله و شکنجه و تشکیل پرونده داده اند

مسئولین زندان مرکزی اهواز از جمله صخراوی ، آزاده و غلام نژاد بعد از کنترل شورش در زندان مرکزی اهواز با تهدید سلاح کلاشینکف تمام زندانیان را به محوطه مرکزی زندان منتقل و به سربازان دستور دادند که در دو صف رو در روی هم قرار بگیرند و به اصطلاح تونل شکنجه و یا مرگ برای زندانیان آماده کنند.

این مسئولان طول مسیر تونل سربازان را با خرده شیشه پر کردند و زندانیان را پا برهنه مجبور به عبور از آن مسیر می‌کردند و روی آنها مواد شوینده می‌ریختند تا باعث ايجاد سوزش و درد براى زندانيان اسيب ديده زمان عبور از خرده شيشه ها شوند و هم‌زمان سربازان را مجبور به کتک زدن زندانیان با باتوم و کابل میکردند.

این وضعیت از ساعت ۴ عصر تا ۶ صبح روز بعد از کنترل شورش زندان ادامه داشت.
شلیک فشنگ‌های ساچمه‌ای باعث مصدومیت بیشماری از زندانیان گشت از جمله عبدالرضا عبیداوی که بر اثر اصابت ساچمه یکی از چشمانش را از دست داده و بر اثر جراحات متعدد روده‌هایش از کار افتاده‌اند.
مهندس محمد علی عموری تحت شکنجه شدید در اداره اطلاعات اهواز قرار گرفته که وضعیت سلامتی وی مخصوصا از ناحیه سر و سینه وخیم گزارش شده است.

همچنین زهیر هلیچی ، عبدالامام زایری ، سید یابر آلبوشوکه و سید مختار آلبوشوکه در اثر شکنجه زخمی و دچار عفونت شده اند.
سجاد دیلمی و علی کعب عمیر چندین جراحت بر اثر اصابت ساچمه های شلیک شده به صورتشان وارد شده و دچار عفونت شده اند.

اين زندانیان سیاسی برای مداوای جراحت‌های وارده به بهداری اعزام نشده و اکثر آنان با خطر تشکیل پرونده های جدید در دادگاه علیه آنها از طرف سازمان زندانها و وزارت اطلاعات قرار دارند و به این دلیل دست به اعتصاب غذا زده و وضعیت جسمی و روحی آنان بسیار وخیم گزارش شده است

جان زندانیان در سیاهچالهای جمهوری اسلامی در خطر است

برخورد وحشیانه مزدوران فاسد و جنایتکار نیروی انتظامی با یک بازداشتی در راهرو دادگستری بهشتی در اصفهان.

اولین شماره ماهنامه کارزار پشتیبانی از کارگران ایران منتشر شد
http://www.ofppi.org/2020/04/30/23/21/27/

اول ماه می برابر با یازدهم اردیبهشت روز جهانی‌ کارگر بر همهٔ کارگران جهان مبارک باد سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران
http://www.ofppi.org/2020/04/30/23/37/56/

برای آزادی #امیر_چمنی
#امیر_چمنی_را_آزاد_کنید
شنبه 13 اردیبهشت ساعت 21

سعید شیرزاد، زندانی سیاسی، از زندان رجایی شهر کرج آزاد شد

سعید شیرزاد، زندانی سیاسی شنبه ۱۳ اردیبهشت ۹۹، با پایان مدت محکومیت ۶ ساله خود از زندان رجایی شهر کرج آزاد شد.


🌹آزادیت مبارک 🌹

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
سرنگون باد جمهوری اسلامی

‍ زینب جلالیان در این روزهای سخت که جهان به مبارزه با ویروس کرونا برخاسته است ،
🔴🔴🔴بجای مرخصی به زندان قرچک ورامین منتقل شد


باز پخش نامه ای از این زندانی سیاسی علیه بیعدالتی و خشونت علیه زنان 👇

‍ وقتى شكنجه گران مرا شكنجه ميگردند
تنها چيزى كه برايم باقى مانده بود فكر و اعتقادم بود واميدى كه به زنان مبارز و اينده داشتم


🔴🔴 پیام زندانی سیاسی زینب جلالیان به مناسبت ۸ مارس
باور کنید هر وقت ستمگران، ظلم و شکنجه را بر من بیشتر می‌کنند، من جسورتر و مقاوم‌تر می‌شوم.

با همه احساس قلبیم ۸ مارس را به مادر صبورم، زنانی که چشم به راه عزیزانشان هستند و همه زنان جهان تبریک عرض میکنم.
وقتی نگاهی به تاریخ می‌اندازیم، می‌بینیم در طول تاریخ همیشه زنان آزادیخواه بر علیه رژیم‌های دیکتاتور مبارزه کرده‌اند و این زنان شجاع هشت مارس را هم با خون خودشان در تاریخ به ثبت رسانداند.
ای ستمگران، نظاره‌گر بودید و هستید، دیدید نمی‌شود با قتل‌ عام، شکنجه و زندانی کردن ما زنان، جلوی حق خواهی ما را بگیرید. وقتی یک زن جوهرش با آزادی سرشته شده باشد، هیچ ظلم و زوری نمی تواند او را به زانو در بیاورد.
من زمانی به این حقیقت پی‌بردم که در چنگال ستمگران جمهوری اسلامی بودم. لباسهای مرا بر روی تنم پاره کردند، چشم‌هایم را بستند، دست و پایم را با زنجیر به تخت آهنی بستند و شکنجه وحشتناک مرا شروع کردند. با کابل به زیر پاهایم شلاق زدند، پاهایم خیلی وحشتناک ورم و کبود شده بودند. این قدر مرا شکنجه کردند که دیگر هیچی را احساس نمیکردم، تمام تنم بیحس شده بود، دیگر اختیار جسمم را نداشتم، شلوارم را خیس کرده بودم.
آری، شرم‌آور است اما نمیدانم برای من یا برای آنان که این بلاها را به سر من آورده بودند. ای وجدانهای بیدار،حق قضاوت با شماهاست، آیا من که آرزویی به جز آزادی و برابری بشر ندارم و آنهایی که به خاطر منافع خود این همه شکنجه را بر من اعمال کردند،گناهکارند؟! یا من؟!.
خودتان قضاوت کنید، من مثل ده سال پیش تن سالمی ندارم و کلیدهای زندان مرا صیقل داده‌اند، وقتی شکنجه‌گران مرا شکنجه میکردند تنها چیزی که برایم مانده بود فکر و اعتقادم بود و امیدی که به زنان مبارز و آینده داشتم

اگر بگویم قلم از نوشتن درد و رنجم قاصر است، مبالغه نکرده‌ام، چون من فقط یک قسمت کمی از شکنجه‌هایم را برای شما بازگو کردم. امیدوارم در این روز عزیز خاطر شما را مکدر نکرده باشم.
گاهی وقتها به این فکر می‌کنم کجای دنیا هستم یا اصلا کجای زمان گیر کرده‌ام که هر چقدر تلاش می‌کنم راه گریزی پیدا نمیکنم آیا حق من این است ؟! که شاهد به دار کشیدن همنوعان و نزدیکانم باشم و دم نزنم ؟! عجیب روزگاریست ، اگر باد تندی می‌وزید، قلبم از تندی باد می‌لرزید اما امروز این همه بادهای سیاه و ناسوز را چه کنم ؟!

جنگ، کینه، ریا، قتل، کشتار و شکنجه و این کارها همگی در عادی‌ترین زمان انجام میگیرد و ستمگران برای هر کدام از جنایت‌های خود دلیل یا توجیهی دارند و این برای من از همه دردناکتر است . پس ای زنان جسور و فداکار بگویید سخنی را که آتش در گفتنش دودل است. من آرزوی مرگ برای هیچ کسی حتی ستمگران را ندارم، بیایید با هم بر علیه ستمگران مبارزه کنیم تا با تلاشهایمان ستمگران را از سرزمین مادریمان بیرون کنیم، تا فردا شرمنده آن زنانی که به خاطر آزادی و برابری جان عزیزشان را ازدست دادند، نباشیم.
من زینب هستم، زینب جلالیان، زن کُردی که شاهد صدها جنایت جمهوری اسلامی در زندان و شاهد تهمت، اهانت، شکنجه و از همه بدتر شاهد اعدام ده تا از هم بندیهایم بوده‌ام. آیا دردی بزرگتر از این هست ؟! تازه این ظالمان از من می‌خواهند ابراز پشیمانی بکنم، مگر ممکن است منی که این همه ظلم و زور را با چشمانم دیده‌ام اظهار پشیمانی کنم، باور کنید هر وقت ستمگران، ظلم و شکنجه را بر من بیشتر می‌کنند، من جسورتر و مقاوم‌تر می‌شوم.

ژن. ژیان .آزادی
بدرود
زینب جلالیان
زندان خوی


سرنگون باد جمهوری اسلامی
زندانیان سیاسی و زندانیان دیگر باید بدون قید و شرط آزاد گردند