‍ بیانیه زنان زندانی سیاسی زندان اوین در حمایت از نازنین زاغری


دیر زمانی است که استبداد و استثمار توامان جز چتر خفقان و گرسنگی و فقدان بر سر مردم این سرزمین نگسترده است.در تمام این سالها کشاکش قدرت مسلط با آزادی خواهی و عدالت طلبی در جریان بوده است. در یک سو حاکمیت با تمام ابزارهای سرکوب و در سوی دیگر جانهای آزاده مردان و زنان با تمام آنچه که داشته اند، از قلمشان تا جانشان.
این کشاکش و نبرد به صریح ترین شکل در مواجه حاکمیت با مادران و مادرانگی طی سالها نمایان شده است. جایی که حکومت به رغم تاکید بر"مادر بودن" زنان برای پا بند کردنشان به خانه، مادرانگی زنان معترض را تاب نمی آورد. زنان بسیاری فرزندان خود را در زندان به دنیا آورده و بزرگ کرده‌اند. مادرانی حتی از دیدن جسد و محل دفن فرزندانان خود محروم شده‌اند، مادرانی به جرم خونخواهی فرزندان خود یا خواست آزادی فرزندانشان، به زندان روانه شدند یا مجبور به ترک فرزند چند ماهه ی خود شدند و سالها بدون حتی یک روز مرخصی در هجران فرزندان خود در زندان گذراندند. و مادرانی که حتی از ملاقات و دیدن فرزندانشان در سالن های ملاقات زندان‌ها محروم مانده‌اند و مادرانی بی قرار که پشت در های زندان ساعتها در انتظار بدیهی ترین حق خود و آغوش کشیدن فرزندان محبوبشان، رنجی مشابه را متحمل می‌شوند.
در تمام این سال‌ها جدال حاکمیتی زن ستیز با زنان و مادرانی که برای آزادی و عدالت برخاسته اند، ادامه داشته است. این جدال البته خود نشانی از آگاهی افزون وگسترش مبارزه و اعتراضات زنان است.نمونه ها بسیارند، تنها در چند ماه گذشته فرنگیس مظلوم به رغم بیماری به جرم دفاع از پسرش سهیل عربی بازداشت شد. مادر علی رضا شیرمحمدعلی به دلیل نداشتن 80 میلیون وثیقه، فرزند خود را در زندان از دست داد . راحله اصل احمدی به جرم خواست آزادی فرزندش(صبا کردافشاری)بازداشت شدو موارد دیگر.
در اخیرترین مورد دختر ۵ ساله نازنین زاغری گیسو به ناچار ایران را ترک کرد تا بعد از ۳ سال و ۸ ماه به دور از مادر و نزد پدر زندگی کند این در حالی است که مسئولان امر به طور ضمنی آزادی او را مشروط به نتیجه مذاکره و معامله با بریتانیا کرده اند و آن چه در این میان نادیده گرفته میشود انسانها، حقوق آنها، عدالت و حقیقت است. از این منظر عملکرد هر دو حکومت دو روی یک سکه است.
ما امضا کنندگان این بیانیه که برخی مان خود سالیان دراز رنج هجران فرزندانمان را تجربه کرده ایم بار دیگر اعتراض خود را به ستم بر زنان رفتارهای غیر انسانی و بی عدالتی اعلام میکنیم .تجربه تاریخی و واقعیت روزمره بیانگرآن است که مادرانگی به رغم میل حکومت ها با مقاومت و با روری ذاتی خود تا چه حدی میتواند به خواست و امکان رهایی گره بخورد .
تداوم فشارها و فراق ها بر زنان طی سالهای اخیر نه عامل شکستن مقاومت که گواه ثابت قدم تر شدن در مبارزه واراده معطوف به آن میدانیم.
ما زنان این مرز و بوم در این سو یا آن سوی دیوار زندان بر این باوریم که وجدان بیدار جامعه تاب این ستم ها را نخواهد آورد ونه دیر هنگام بلکه سپیده دمی نزدیک با عمل و اراده و هر لحظه رهایی مادران رنج کشیده این سرزمین را فراهم خواهد ساخت .دست در دست هم به امید روزهای روشن صدای مادران در بند باشیم که این عمل سر فصل رهایی وجدان درد آلود جامعه بشری است.
امضاکنندگان به ترتیب حروف الفبا:
1-یاسمن آریانی
2- مریم اکبری منفرد
3- سیما انتصاری
4-ارس امیری
5-مرضیه امیری
6-لیلا حسین زاده
7-نازنین زاغری
8-زهرا زهتابچی
9-آتنا دائمی
10- فاطمه ضیایی آزاد
11- منیره عربشاهی
12-نگین قدیمیان
13- صبا کرد افشاری
14-ندا ناجی
15- نرگس محمدی
16-عسل محمدی
17- سپیده مرادی

بند زنان سیاسی زندان اوین
21 مهر 98

سه شنبه 23 مهر ماه
#تجمع_اعتراضی کارگران کارخانه #آذرآب_اراک

اعتراض کارگران کارخانه #آذرآب_اراک همچنان ادامه دارد.
کارگران این کارخانه در اعتراض به بلاتکلیفی شغلی، اعتراض به خصوصی سازی کارخانه امروز نیز دست به تجمع اعتراضی زدند و هشتمین #تجمع_اعتراضی خود در مهر ماه را به ثبت رساندند.

پیام #زینب_جلالیان ، زندانی سیاسی در زندان خوی برای حمایت از #مقاومت_روژاوا در برابر حملات حکومت فاشیست ترکیه و جهادی‌های تحت حمایتش به کردستان سوریه

‍ در محکومیت حکم زندان و شلاق ناهید خداجو

محکوم کردن فعالین کارگری و شرکت کنندگان در مراسم اول مه روز جهانی کارگر، از نظر هر انسان آزادیخواهی محکوم است. این احکام هدفی جز تحقیر کارگران بعنوان صاحبان واقعی و تولید کنندگان ثروت در جامعه ندارد. شرکت در روز کارگر نه مجوز میخواهد و نه جرم است. تنها سرمایه داران و قوانینی که از آنها دفاع میکند میتوانند کارگران را بجرم شرکت در اول مه به زندان و به احکام ضد کارگری و قرون وسطائی شلاق محکوم کنند.

ناهید خداجو در روز یازدهم اردیبهشت مصادف با روز جهانی کارگر در مقابل مجلس شورای اسلامی دستگیر شد. پس از ٣٣ روز بازداشت به قید وثیقه آزاد گردید و در روز دهم مهرماه در شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب تهران محاکمه و محکوم گردید. ما خواهان لغو این احکام و آزادی کلیه دستگیرشدگان اول مه و کارگران زندانی و لغو احکام زندان و شلاق هستیم.

ما جمعی از هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران و جمعی از فعالین کارگری سنندج، اعتراض خود را نسبت به حکم شش سال زندان و ٧٤ ضربه شلاق برای ناهید خداجو عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران را محکوم میکنیم و همراه با کارگران در سراسر ایران خواهان آزادی کارگران زندانی، پایان دادن به پرونده سازی برای فعالین کارگری و اجتماعی و لغو کلیه احکام صادر شده کنونی هستیم.

جمعی از هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران و جمعی از فعالین کارگری سنندج
سنندج ٢٢ مهر ١٣٩٨

برگزاری دادگاه رسیدگی به اتهامات اسکندر لطفی

سومین جلسه دادگاه اسکندر لطفی، بازرس شورای هماهنگی، امروز چهارشنبه ٢۴ مهر برگزار خواهد شد.

اعتصاب غذای عاطفه رنگریز
‌
#عاطفه_رنگریز جامعه شناس و پژوهشگر، از بازداشت‌شدگان روز جهانی کارگر از تاریخ ۲۴ مهر در زندان قرچک دست به #اعتصاب_غذا زده است.

عاطفه در پنج ماه گذشته بارها با رویه های غیرقانونی و فراقانونی مواجه شده است و در این مدت، تمام راه های ممکن را برای بازگشت دادرسی خود به روند عادلانه دنبال کرده است، اما در نتیجه بی توجهی مطلق مسئولان قضایی اکنون جان خود را پرچم عدالت خواهی خویش کرده است.
مسئولیت هرگونه آسیبی که به جان این فعال مدنی وارد شود مستقیما متوجه مسئولین قضایی و امنیتی خواهد بود.

تجمع امروز دانشجویان و فعالین صنفی و سیاسی در دانشگاه تهران

اعتصاب غذای دو زندانی سیاسی در ندامتگاه مرکزی کرج و انتقال به بند انفرادی

دو تن از زندانیان سیاسی محبوس در ندامتگاه مرکزی کرج به نام‌های مهدی فراحی شاندیز و محمد ریاضت در پی اعتصاب غذا به بند انفرادی منتقل شدند.

مهدی فراحی شاندیز و محمد ریاضت دو زندانی سیاسی محبوس در ندامتگاه کرج از روز پنج‌شنبه ۲۵ مهرماه به دلیل اعتراض به وضعیت نامناسب بهداشت، نبود آب گرم و کمبود امکانات این زندان دست به اعتصاب غدا زده و در پی آن به بند انفرادی منتقل شدند.

این دو زندانی اعتصاب غذای خود را از روز گذشته آغاز کرده‌اند و امروز با دستور مقامات زندان به بند‌های انفرادی ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شدند.

محمد ریاضت و مهدی فراحی شاندیز پیش‌تر نیز در اواسط شهریورماه ۹۸ به همراه دو زندانی سیاسی دیگر به نام‌های امیرعلی مرادی و علیرضا برزگر در نامه‌ای خطاب به علی خامنه‌ای رهبر حکومت ایران، از وضعیت بد این زندان نوشته‌بودند.

آن‌ها در نامه خود که در ایران‌وایر منتشر شده‌بود از وجود فساد گسترده، تجاوز و توزیع مواد مخدر در ندامتگاه مرکزی کرج نوشته‌بودند: اینجا در زندان‌های جمهوری اسلامی جمعیت سه برابر ظرفیت است که بدیهی‌ترین امکانات، حتی یک اتاق و تخت نیز از زندانیان دریغ می‌شود. اینجا ما روزها در هواخوری روی یک پتوی کثیف و شبها در کریدور سالن روی یک موکت کثیف تر گذران زندگی می‌کنیم. تابستان از فرط گرما و بی آبی و زمستان از شدت سرما زجر می‌کشیم. نظافت در زندان شما در پایین ترین حد ممکن‌اش است. به علاوه کیفیت غذا به حدی پایین است که اکثر زندانیان به علت نظافت پایین و غذای نامطلوب به بیماری های گوناگون دچار می شوند.

اعتراضات گسترده مردمی در لبنان!

در روزهای گذشته، خیابانهای شهرهای بزرگ لبنان، شاهد گسترده ترین اعتراضها به اوضاع وخیم اقتصادی و سیاسی در این کشور بوده است.

بیانیه زندانیان بند هشت زندان اوین در حمایت از مردم روژآوا و محکوم کردن اردوغان
نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
یکی دریاچه خون راه می اندازد ونامش را می گذارد چشمه صلح، دیگری نواندیشان را به زنجیر میکِشد و می کُشد ونامش را می گذارد رافت اسلامی. من بیش از ۲۰۰۰ روز از بهترین روزهای جوانی ام را به جرم نفرت از فاشیست و فاشیست ها درمخوف ترین شکنجه گاه های فاشیست عمامه دار محبوس بودم. حال شنیدم که همتای او کمی آن سو تَرَک، ده ها انسان را به قتل رسانده و آواره کرده . پیش و بیش از محکوم کردن او امید است که  بدانم امروز پس از سالها مبارزه، فلسفیدن و روشنگری چند تن از همنوعان من آمادگی برخورد با این  اقدامات جنایت کارانه را نشان داده اند؟ آیا جامعه به این سطح از آگاهی رسیده است که باصدایی  بلند ورسا نه به فاشیست بگوید؟ بسیار عجیب و تعجب برانگیز است اینکه امروز با وجود دسترسی آسانتر به شبکه های اجتماعی، آسانتر شدن اطلاع رسانی، هنوز هم شاهد چنین جنایتهایی هستیم. دردناکتر، سکوت نهادهای بین المللی و بی تفاوتی مدعیان احقاق حقوق بشر به فجایع اخیردر روژآوا است. من و دیگر هم اندیشانم و هم بندیانم در زندان اوین از تمام آنان که دوستشان داریم و دوستمان دارند، از تمام آزادی خواهان سراسر جهان، به ویژه جوامع ونهادهای بین الملل می خواهیم دست از سکوت و بی تفاوتی برداشته وحامی مردم روژآوا باشند.چه وحشتناک و لجن آلود است جهانی که در آن میزیم که فاشیست جهان را به لجن کشیده است  ومیلیاردها انسان فقط نظاره گر ظلم به همنوعان خود هستند. انسانی که خودرا اشرف مخلوقات می پندارد چگونه تبدیل به جنایت کارترین موجود هستی شد.
به راستی آنان که در برابر جنایت کاران خاموش می نشینند وبا بی تفاوتی کاررا برای او آسان می کنند ظالمان و جنایت کاران اصلی اند. بیاییدتاجهانمان را ازشر فاشیستها خلاص کنیم. مازندانیان سیاسی بند هشت اوین ضمن ابراز همدردی با همنوعانمان در روژآوا ومحکوم کردن فاشیست اردوغان تروریست، ازتمام مردم جهان به ویژه نهاد های بین الملل و فعالان حقوق بشر خواستار حمایت ازمردم روژآوا ومقابله با فاشیسم بالاخص فاشیسم بزرگ هستیم.

سهیل عربی
زرتشت احمدی راغب
حمید کاشانی
ناصر فهیمی
محمدرضا مرادی
کیانوش سلاطینی

۲۶ مهرماه ۹۸
زندان اوین

درگذشت نیما ابراهیم زاده، فرزند بهنام ابراهیم زاده، فعال کارگری

متاسفانه باخبر شدیم که نیما، فرزند زبیده حآجی زاده و بهنام ابراهیم زاده، فعال کارگری، امروز دوشنبه ۲۹ مهر ماه ۹۸ در بیمارستان شریعتی تهران بر اثر بیماری سرطان درگذشت.
در تمام سالهای درمان نیما، پدر او بدلیل فعالیتهای کارگری، مداما تحت تعقیب و زندان و شکنجه بود که این خود بر اوضاع جسمانی و روند درمان او، تاثیرات مخربی داشت.
سازمان مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی، درگذشت نیما را به خانواده و تمامی بازماندگان او تسلیت میگوید.

پیام زندانیان سیاسی زندان اوین به خانواده نیما ابراهیم زاده

زندگی کوتاه و مالامال از درد و رنج نیما ابراهیم زاده و مرگ او موجب تالم و اندوه فراوان ما زندانیان بند ۸ اوین شد. بدون تردید به بندکشیدن ظالمانه پدر و فشارها و استرس های بی پایان ناشی ازحضور نیروهای امنیتی و قضایی در زندگی روزمره نیما در شرایطی که او با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کرد در تشدید بیماری و مرگ دردناک او نقشی انکارناپذیر داشت ما این ضایعه ی جان گداز را به زبیده حاجی زاده مادر فداکار و رنج دیده ی نیما،بهنام ابراهیم زاده و همه ی انسان های شریفی که سال های سال ازدور و نزدیک همراه آنان بودند تسلیت می گوییم وبدین وسیله مراتب همدردی و اندوه خودرا با این عزیزان اعلام میداریم.
یادش گرامی

اول آبان نود و هشت
زندانیان سیاسی بند هشت زندان اوین

جعفرعظیم زاده
#محمدحبیبی
زرتشت احمدی راغب
سهیل عربی
روح الله مردانی
بهزادهمایونی
محمدکریمی
سعید شرفی نسب

امروز در ایران حقوق بشر به ملعبه‌ای در دست سیاست‌داران تبدیل شده است در حالی که مردم ایران در ناامیدی مطلق منتظر معجزه‌ای برای نجات خود هستند، در منجلاب فقر و تباهی به‌سر می‌برند. این در حالی است که در قوانین رژیم آخوندی، حماس، حزب‌الله لبنان و اشخاصی مانند شیخ زازاکی فقط انسان بوده و حق استفاده از حقوق بشر را دارند. مردم ایران در جنگی مصلحتی میلیون‌ها قربانی دادند اما می‌خندند، فرزندانشان به فساد و اعتیاد مبتلا شده‌اند اما می‌خندند، آنها تاوان اشتباهات پدران‌شان را می‌دهند. این اشتباه همچنان ادامه دارد و دولتمردان از نجابت و خوب‌بودن ملت کمال استفاده را کرده و اموالشان را غارت کرده و آنان را به آینده‌ای نامعلوم امیدوار می‌سازند.
مردم ایران ناراضی هستند، اما به این نوع زندگی عادت کرده‌اند زیرا می‌ترسند. از کسانی می‌ترسند که با نام خدا و دین و با القابی چون آیت‌الله  و نائب امام زمان حکومت می‌کنند و هر مخالفی را با عناوینی چون محارب با خدا نابود می‌سازند. ای کاش یک نفر می‌گفت در طول این چند سال مردم ایران چه کاری را باید می‌کردند که انجام ندادند و به کدامین گناه مستحق زندگی فلاکت‌بار هستند. ملتی که می‌توانست سرور  آقای منطقه گردد به خاطر حماقت حکومت‌مداران توسط کشورهای بی‌ارزش تحقیر می‌شوند. آیا باید باور داشته باشیم که ملت ایران روی خوشبختی را نخواهند دید؟ آیا باور کنیم که که دولتمردان ایران جانشینان برحق پیامبران هستند که مخالفت با آنها مخالفت با خداست؟ اگر چنین است پس وای بر حال ما و فرزندان ما.
ملتی که در طول تاریخ هیچ سر تسلیم در برابر قدرت‌های دنیا فرود نیاورده امروز در زیر حکومت‌مداران ظالم خود مظلومانه نابود می‌گردند و جای تاسف است که هیچ اعتراضی نمی‌کنند. ملتی که به خاطر فقر اعضای بدن خود را می‌فروشند، ملتی که نه به خاطر تحریم بلکه به خاطر سو مدیریت مسئولین در عذاب هستند. استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی که می‌توانستند مایه‌ی آسایش ملت ایران باشند به چوبه‌های دار تبدیل شده و هر لحظه بیشتر گلوی این ملت را فشار می‌دهند، امیدهای واهی و عوام‌فریبانه به‌سان زهری که قطره قطره در گلوی ملت چکانیده شده و آرام آنان را به مرگ نزدیک‌تر می‌سازند و اما گویا ملت ایران به این نوع زندگی عادت کردند که توان هر گونه اعتراضی را از آنان گرفته است.
ملت ایران سال‌هاست به‌دست خود بتی را درست کرده که اکنون توان شکستن آن را ندارند. آیا خدا ملت ایران را فراموش کرده تا در آتش خودافروخته بسوزند و بسازند؟
 
#محمد_نظری
#زندان_مرکزی_ارومیه

سها مرتضایی در نهمین روز تحصن

نهمین روز تحصن سها مرتضایی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی و دبیر اسبق شورای صنفی مرکزی دانشگاه تهران که اخیرا با داشتن رتبە ١٠ پزشکی، به دلیل فعالیت صنفی-دانشجویی ستاره دار و محروم از تحصیل شده است
اول آبان ۹۸

عماد کثیر، کارگر هفت تپه بازداشت شد!

براساس خبر رسیده، بامداد روز چهارشنبه ساعت چهار صبح، پلیس اطلاعات وامنیت شوش به منزل عماد کثیر، کارگر نیشکر هفت تپه هجوم برده و ایشان را همراه با وسایل شخصی از جمله گوشی موبایل ، بازداشت شده وبه پلیس امنیت شوش انتقال داده شده است.
سندیکای کارگران‌نیشکر هفت‌تپه این حرکت ضد انسانی را محکوم کرده و خواستار آزادی فوری عماد کثیر و دیگر بازداشت شده گان هفت‌تپه می باشد.

یک آبان ماه ۹۸
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

‍ پنجمین روز اعتصاب غذای خشک سپیده قلیان


سپیده قلیان به دلیل افزایش فشار های امنیتی و تهدید خود و اعضای خانواده از پنج روز پیش یعنی ۲۸مهر ماه دست به اعتصاب خشک زده است
در پنجمین روز ، دچاره تاریک بینی گشته که علامت رد شدن از خط ایمنی جانیست

لازم به ذکر است اعتصاب غذای خشک حدودا در ده روز باعث مرگ شخص خواهد شد

سپیده قلیان، فعال حقوق کارگران این فایل صوتی را از زندان فرستاده است

پایان اعتصاب غذای سپیده قلیان

سپیده قلیان، در ششمین روز از اعتصاب غذای خشک خود، بنابر درخواست مکرر فعالین سیاسی، به اعتصاب پایان داد.

‍ #حسن_سعیدی از اعضای "سندیکای کارگران شرکت واحد تهران و حومه" در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه در تجمع روز جهانی کارگر بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات در زندان اوین موسوم به بند ۲۰۹ منتقل شد و پس از ۳۳ روز تحمل حبس، با تودیع قرار وثیقه ۳۳۰ میلیون تومانی آزاد شده بود. جلسه اول دادگاه وی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، در تاریخ ۱۶ مرداد ماه برگزار شده بود که نهایتا دادگاه اتهامات "اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم علیه امنیت کشور" و "اخلال در نظم و آسایش عمومی" علیه آقای سعیدی مطرح کرد و در نهایت این کارگر حق طلب به پنج سال حبس تعزیری و ممنوعیت استفاده از وسایل مخابراتی هوشمند نظیر تلفن همراه هوشمند و ممنوعیت عضویت در احزاب، گروه ها و دسته جات سیاسی و اجتماعی به مدت دو سال محکوم گردید. این در حالی است که برای جلوگیری از فعالیت های حق طلبانه حسن سعیدی، وی از سال ۸۴ تاکنون بارها با پرونده سازی از کار اخراج شده و آخرین بار در سال ۹۱ از کار اخراج شده است. سندیکای شرکت واحد در برابر تمامی این فشارها که سال هاست از طرف دستگاه امنیتی و قضائی به اعضای آن وارد شده است، مقاومت کرده و همچنان برای پیگیری مطالبات رانندگان شرکت واحد تلاش میکند. حسن سعیدی هم یکی از این کارگران اخراجی است که خواهان بازگشت به کار است و در برابر ظلمی که سالهاست علیه او و دیگر اعضای سندیکا شده، سکوت نکرده است.

ما خواهان لغو پرونده سازی و جرم انگاری از فعالیت های صنفی و قانونی کارگران و تمامی اقشار جامعه هستیم.



- کمپین دفاع از بازداشت‌شدگان هفت‌تپه و زندانیان ترقی‌خواه

سپیده قلیان با تلاش همگانی و جهانی کردن اخبار زندانیان سیاسی آزاد شد!
http://www.ofppi.org/2019/10/26/14/32/00/

سپیده قلیان فعال مدنی و از بازداشتی های پرونده اعتراض های نیشکر هفت تپه با سپردن وثیقه یک میلیارد و ۵۰۰ میلیونی به طور موقت از زندان قرچک آزاد شد.

ازادی تعدادی از فعالین کارگری
http://www.ofppi.org/2019/10/26/17/18/26/