اعدام، قتل عمد دولتی است و در همه‌ی جای دنیا باید مطلقاً ممنوع شود.

لغو مجازات اعدام و ارزش نهادن به جان انسان، اولین گام در مبارزه با فرهنگ آدمکشی در جامعه است. مجازات اعدام شنیع‌ترین شکل قتل عمد است، چون یک نهاد سیاسی، با اعلام قبلی، از قول جامعه، و در نهایت حق به جانبی و خونسردی، تصمیم به کشتن کسی می‌گیرد و روز و ساعت واقعه را هم اعلام می‌کند. در جامعه‌ای که کشتن انسان‌ها مطابق قانون مجاز باشد، هرگز نمی‌توان جلوی تکرار همین عمل در میان اتباع جامعه را گرفت.

اعدام خود یک رقم بزرگ در آمار قتل و جنایت است.

در طول چهل سال گذشته درصد مجازات اعدام در ایران به شدت افزایش یافته و بیشترین آمار اعدام نوجوانان و جوانان در جهان متعلق به کشور ایران است. به جوخه‌ی مرگ سپردن صدها نفر از اعضا و هواداران سازمان‌های سیاسی تنها به جرم دگراندیشی و مبارزه‌ی سیاسی در مدتی کوتاه پس از انقلاب ضد استبدادی بهمن و یا اعدام بیش از پنج هزار نفر از زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ و هم چنین اعدام صدها نفر از متهمان به قاچاق مواد مخدر از جمله‌ی موارد نقض شدید حقوق بشر در ایران است.

در چند سال اخیر باز هم شاهد رشد تصاعدی اعدام در ایران هستیم و هفته‌ای نیست که رسانه‌های حکومتی اعم از تلویزیون، رادیو، روزنامه‌ها خبر از اعدام ندهند. در طی چند سال گذشته بود که پس از یک وقفه‌ی کوتاه اعدام زندانیان سیاسی مجدداً آغاز گردید و تا به حال قربانیان آن آقایان اسماعیل محمدی، حجت زمانی، محمد پنجوینی، عزیز خلکانی، مسعود شوکه، صلاح محمودی، عبدالله سلیمانی، علی مطیری نژاد، مالک بنی تمیم، عبدالامیر فرج الله چعب، محمد چعب پور، علی‌رضا عساکره و خلف خذیری یعقوب مهرنگاه، عالی صامری، احسان فتاحیان، فصیح یاسمنی، حسین خضری، فرزاد کمانگر، مهدی اسلامیان، شیرین عَلم‌هولی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی، شیرکو معارفی ، علی و حبیب افشاری ، زانیار و لقمان مرادی ، رامین حسین پناهی و .. بوده‌اند. که باعث موجی از نفرت و انزجار عمومی در ایران و جهان گردید و همچنین با اعتراضات گسترده بین‌المللی مواجه بود.

در طول حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی این دوران بیشترین اعدام‌های سیاسی را داشته که به طور چشمگیری این اعدام‌های سیاسی در مناطق کُردنشین و از فعلان سیاسی کُرد بودند.

هر چند اعدام‌های سیاسی در کُردستان، تنها به تاریخ سیاسی ایران معاصر و استقرار حکومت جمهوری اسلامی محدود نمی‌شود اما بیشترین تعداد اعدام‌ها در این دوره بوده است، نخستین اعدام‌های کُردستان در این دوران باز می‌گردد به ۵ شهریور ۱۳۵۸. پس از آن و تنها تا سال ۱۳۷۰، ۸۳۲ نفر در کُردستان تیرباران شدند.

برای پایان دادن به صحنه‌های دردناک گرفتن جان انسان‌ها، برای پایان دادن به رعب و وحشت در جامعه، برای والا نگه داشتن حرمت انسانی، برای دفاع از اسیران بی‌دفاع، باید یک صدا شد و این صدا را به فریادی گسترده در عرصه‌ی جهانی تبدیل نمود که؛ "خواهان پایان دادن به حکم اعدام هستیم". بنابراین، همگام با خواسته‌های جامعه که مخالف مجازات اعدام و خواهان لغو این مجازات ضد انسانی هستند، ما هم، همگام با دیگر فعالان حقوق‌بشر در کل ایران برای پاسخ دادن به خواسته‌های به حق جامعه‌، خواستار لغو مجازات اعدام در ایران هستیم، و از کلیه نمایندگان و فعالان و سازمان‌های حقوق‌بشر جهانی می‌خواهیم برای توقف هر چه سریعتر اجرای حکم اعدام در ایران، از اهرم‌های فشار بیشتری علیه نظام جور و ستم جمهوری اسلامی بهره بجویند.

در پایان ضمن گرامیداشت این روز و مبارزه بی‌وقفه برای پایان صدور و اجرای حکم و با تأکید مجدد در مخالفت با اعدام شهروندان تحت هر اتهامی، خواهان حذف حکم اعدام از قوانین جزائی ایران هستیم.

همچنین جامعه‌ی جهانی را نسبت به نجات جان تمامی زندانیان سیاسی محکوم به اعدام از جملە هدایت عبدالله پور که در انتظار اجرای حکم اعدام بسر می‌برد فرا می‌خوانیم.

‎امجد حسین پناهی

كمپين جديد عفو بين الملل
https://www.cfppiran.com/2018/10/11/02/52/04/

نامه اى از زندانيان سياسى
https://www.cfppiran.com/2018/10/11/02/54/50/

‍ ‍ نامه زندانیان سیاسی، مریم اکبری، گلرخ ابراهیمی و آتنا دائمی ،
‎به مناسبت ده اکتبر (۱۸مهر)روز جهانی لغو اعدام
‎
اين نامه خطاب به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، در امور ایران نوشته شده

‎چندی است در رسانه‌ها، مسئولین خبر از حذف حکم اعدام محکومین قاچاق مواد مخدر میدهند.

اما واقعیت این است که محکومین این اتهام همچنان در سکوت خبری به دار آویخته میشوند.

اعدام محکومین حمل و خرید و فروش مواد مخدر در کنار محکومین به قتل بیشترین آمار اعدام را در ایران دارد.

‎در کنار اعدام زندانیان عادی بسیاری از فعالین سیاسی و عقیدتی طی چهاردهه‌ی گذشته به دلیل داشتن عقاید و آرای متفاوت از حاکمیت به دار آویخته یا گلوله باران شده‌اند.

اعدام هایی اکثرا بدون محاکمه، که پس از اجرای حکم، پیکر کشته شدگان به صورت گمنام در حاشیه شهرهابه خاک سپرده شدند.

‎در این روزها که به روز جهانی مبارزه علیه اعدام نزدیک می‌شویم حکم زینب سکانوند دختر ۲۴ ساله‌ای که در زمان ارتکاب جرم زیر سن قانونی بوده پس از سالها تحمل حبس به اجرا در آمده!
این نمونه ای از هزاران حکم اعدام است که به اجرا در آمد.
مادامی که مجازات اعدام در قوانین کشور به قوت خود باقی است، محکومین جرائم عمومی که بسیاری شان قربانیان فاصله ی طبقاتی و فقر فرهنگی و اقتصادی هستند و هم چنین فعالین سیاسی و عقیدتی که معترض به سیاست های غلط و فساد سیستم می باشند،
قربانی قتل حکومتی می‌گردند.
‎چنانچه شاهدیم با شروع کار دولت فعلی، بیشترین اعدام ها انجام گرفته است.
‎
در تابستان ۱۳۹۵ همچون دهه ی شصت با اعدام دسته جمعی زندانیان عقیدتی (کردهای سنی) مواجه شدیم که موجب تخلیه ی یک شبه ی یک سالن از بند سیاسی زندان گوهردشت کرج (رجایی شهر کرج) گردید.

دقیقا یک ماه پیش از روز جهانی مبارزه علیه اعدام، رامین حسین پناهی و زانیار مرادی و لقمان مرادی بدون وجود مستنداتی بر اتهامات وارده به دار آویخته شدند.
پیکرهای هر سه به سان پیکر فرزاد کمانگر (معلم سربدار) در مکانی نامعلوم به خاک سپرده شد.

همانند
رقیه اکبری منفرد،
مجتبی محسنی،
مهرداد پاکزاد،
عبدالرضا اکبری منفرد، خانواده‌ی بهکیش
و هزاران جانباخته دیگر کشار دهه شصت که با توجه به اسناد و مدارک موجود اسامی بسیاری شان در سازمان ناپدید شدگان قهری سازمان ملل نیز به ثبت رسیده است.
...
‎ یقینا اگر مسئولین کشور با مدارک و اسناد معتبری قادر به دفاع از خود در برابر این موارد که چکیده‌ای از واقعیات موجود است، باشند پذیرای شما درتهران خواهند بود.


https://t.me/joinchat/FuvVJ1F_TcVvUOQqrFg97w
‎