محمود بهشتی لنگرودی در زندان اوین در مورد شهادت شریف باجور و یارانش چنین دست به قلم برد:
https://www.cfppiran.com/2018/08/26/10/45/03/

حکم ۷ سال حبس برای پریسا رفیعی صادر شد


پریسا رفیعی دانشجوی دانشگاه تهران که در اسفند سال 96 بازداشت شده بود به ۷ سال حبس در دادگاه انقلاب تهران محکوم شد این خبر را سعید خلیلی وکیل مدافع پریسا رفیعی اعلام کرد.

https://www.cfppiran.com/2018/08/26/10/49/03/

نامه همدردی معلم دربندمحمودبهشتی در غم شهیدسبزچیاکردستان شریف باجور
https://www.cfppiran.com/2018/08/26/12/32/40/

حضور گسترده مردمی در مراسم خاکسپاری فعالان محیط زیستی مریوان

@cfppiorg

مردم مریوان امروز ⁧ رامین ⁩حسین ⁩پناهی⁩ را فراموش نکردند
https://www.cfppiran.com/2018/08/26/18/58/24/

احتمال قتل آرمان غفوری توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی
https://www.cfppiran.com/2018/08/26/20/42/01/

رامین حسین پناهی با دوختن لبهای خود اعتصاب غذا کرد
https://www.cfppiran.com/2018/08/27/07/25/48/

وحیدصیادی نصیری فعال سیاسی توسط اطلاعات قم بازداشت شد
https://www.cfppiran.com/2018/08/27/10/24/53/

اطلاعیه فوری وکلای رامین حسین پناهی
https://www.cfppiran.com/2018/08/27/10/48/52/

پیام تسلیت رضا شهابی و ربابه رضایی به مناسبت درگذشت شریف باجور و همکارانش:


جامعه ی فعالین اجتماعی، فعالین حامی محیط زیست و فعالین مدنی و مردم زحمتکش مریوان-کردستان در داغ ِجان باختن غریبانه ی شریف باجور و سه تن دیگر از فعالین حوزه ی حمایت از محیط زیست فرو رفته اند. همین چند روز پیش بود که آتش سرخ جنگلهای مریوان با این اتفاق فاجعه بار نقاب خاکستر و شرمساری بر روی خود کشید اما اگر باید کسی شرمسار باشد مسببین این حادثه هستند که باید در برابر وجدان بیدار جامعه پاسخگو باشند. حالا بلوط های زاگرس و مریوان در مقابل شجاعت و رشادت این آزاد انسان ِ دوستدار بشریت و محیط زیست و سایر همکارانش سر تعظیم فرود آورده اند. این روزها مردم نواحی کرمانشاه از پیر و جوان و زن و مرد و کودکان آسیب دیده و یتیم از زلزله که هنوز داغِ از دست دادن عزیزانشان را در سینه دارند بار دیگر به خاطر از دست دادن حامی بی هیاهو و دلسوزشان، شریف باجور غمیگن شده اند.

شریف باجور در راه تلاش برای سبز بودن و سبز زیستن و داشتن هوای پاک و آسمانی آبی و با کوله باری از آرزو برای آحاد جامعه قلبش از تپش ایستاد اما چرخش چرخ های دوچرخه اش که با پیام های ناب انسانی و دوستی و صلح و تلاش و مبارزه در حرکت بودند هرگز از حرکت نمی ایستد. جنبش های اجتماعی ایران و از جمله جنبش کارگری و مدافعان حقوق کارگران و زحمتکشان و مدافعین محیط زیست در عزا فرو نخواهند رفت و ماتم نخواهند گرفت و میدانند که باید راه و روش شریف و شریف ها را با تمام قوا ادامه دهند. راه هایی که شریف پیمود به ما صدا میدهند که باید پیام صلح و دوستی و انسانیت و آزاد زیستن که خواست قلبی شریف باجور بود را به همه مردم ایران و جهان بیاموزانیم و ترویج کنیم. هیچ یک از اعضای خانواده ی شهابی و هیچ کدام از کارگران شرکت واحد و اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد، و هیچ یک از اعضای جنبش بزرگ اجتماعی-طبقاتی کارگری، دغدغه ی انسانی، رشادت، شجاعت و سخت کوشی و حمایت چند ماه ِ پیش ِ این انسان ِآزاده از یکی از کارگران زندانی ِ تحت فشار و آزار (رضا شهابی) را فراموش نخواهند کرد. شریف با قلب پاک و ذهن روشنش و برای رساندن صدای اعتراض یک کارگر در بند، خودش با حالت اعتصاب غذا با تنی خسته اما افقی روشن و گرم از کردستان تا تهران را رکاب زد تا در منزل ما اعتصاب غذایش را تمام کند و اعلام کند که رضا شهابی و سایر کارگران و معلمان و فعالان زندانی باید آزاد شوند.

اینجانبان رضا شهابی و ربابه رضایی از طرف خود و سایر اعضای خانواده و دوستانمان، درگذشت شریف باجور عزیز و دیگر یاورانش در حادثه ی آتش سوزی را از صمیم قلب به خانواده هایشان، به فعالین محیط زیست و تمامی فعالین اجتماعی و نیز جنبش کارگری در ایران و جهان تسلیت میگوییم و عهد خواهیم کرد که هیچ گاه یاد و راه این انسان عزیز و تلاشگر و بزرگ دل را فراموش نخواهیم کرد. یادش برای همیشه در دل های ما زنده و تپنده است.

ربابه رضایی
رضا شهابی – کارگر اخراجی و عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


https://www.cfppiran.com/2018/08/27/14/16/33/

پیام سهیل عربی از زندان تهران بزرگ 5 شهریور 97

سهیل عربی 5شهریور۹۷ طی پیام صوتی از زندان خطاب به عموم چنین گفت:

برزم
گاه انقلاب است
برخیر
وقت انتقام است
منتظر فرج ؛ حمایت و حمله هیچ غریبه ای نمی مانیم که سرزمینی آباد و آزاد نشد؛ مگر به وسیله مردمش؛ حقمان را گدایی نمی کنیم؛ می جنگیم و زادگاهمان را پس می گیریم.
این یک بزنگاه تاریخی ست از گذشته از خیزش های پیش؛ درس های بسیاری آموخته ایم و امروز تجربه می گوید با دست خالی و راهپیمایی سکوت به جنگ با فاشیست ها رفتن یعنی خیانت به زادگاه و جوانه هایی که در سخت ترین شرایط بودند. قربانی و گروگان به آنها ندهید و نابودشان کنید.
اگر از فرصتی که امروز داریم به درستی استفاده نکنیم یعنی به آنها چهل سال دیگر فرصت داده ایم تا هر بلایی می خواهند برسرمان بیاورند.
پس
نه به سکوت
نه به فراموشی
یا مرگ یا رهایی
دادگاههای انقلاب ؛پایگاههای بسیج ؛ بیت رهبر و تمام لانه های فسادشان را به آتش می کشیم. صدا و سیمای میلی شان را ملی می کنیم .دربهای زندانها را بگشایید که مجرمین و جنایتکاران اصلی در بیت رهبری؛ قرارگاه ثارالله و دولتشان هستند. بین ما و آنها دریایی از خون است. برخیز وقت انتقام است
نتیجه راهپیمایی سکوت مسالمت آمیز؛ پرواز مصطفی؛ ندا؛ ترانه و سهراب ها بود.
سکوت یعنی شریک جرم جلاد شهرام و ستارها شدن
سکوت یعنی همدستی با ضحاک زمان
برزم ؛ گاه انقلاب است
برخیز؛ برخیز

سهیل عربی
۵ شهریور۹۷
https://www.cfppiran.com/2018/08/27/22/24/01/

دلنوشته اى از اتنا دائمى زندانى سياسى براى شريف باجور
https://www.cfppiran.com/2018/08/29/00/18/38/

Not to execution
https://www.cfppiran.com/2018/08/29/00/59/16/

‍ حمله گارد زندان تهران بزرگ به درویشان زندانی
https://www.cfppiran.com/2018/08/29/11/07/24/

جابجايي و انتقال زندانيان دراويش
https://www.cfppiran.com/2018/08/29/22/54/59/

اعتراض زینب جلالیان به تکذیب اعتصاب غذایش از سوی یک وکیل ناشناس
https://www.cfppiran.com/2018/08/30/08/14/22/

پیام زندانی سیاسی بهفر لاله زاری
https://www.cfppiran.com/2018/08/30/08/15/46/

ویدیو:شکنجه‌ی یک جوان توسط وحوش نیروی انتظامی با «شوکر» و «برق»
https://www.cfppiran.com/2018/08/30/16/55/54/

زندانیان رجایی شهر در مورد جانفدا کردن فعالان محیط زیست مریوان چنین نوشتند:

“من آنی‌ام که به مرگ طبیعی شوم هلاک

وین کاسه خون به بستر راحت خوشم و هم

به فرمان حقیقت افتم اندر قبر با شادی

که تا بیرون کشم از قعر ظلمت نفس آزادی

در بهت و ناباوری تمام خبر جانباختن و در آتش سوختن شریف باجور و چند تن دیگر از دوستانش وجودمان را به آتش کشید؛ در خود مانده‌ایم چگونه با این واقعیت تلخ کنار بیاییم که بلوط‌های زاگرس رفیقی شریف را از دست دادند و با در آتش سوختنش این‌بار زاگرس برای همیشه داغدار شد و در آتش سوخت.

شریف باجور که به غایت نامش شریف بود و اندوه از دست دادنش زاگرس را برای همیشه عزادار کرده است و در تمامی این سال‌ها رفیق و همراه کوه‌ها و دشت‌ها و جنگل‌های کردستان بود و اگر در هر جای دیگری از این کره خاکی می‌زیست جان‌باختنش عزایی عمومی می‌شد ولی در سکوت خبری رادیو و تلویزیون حکومتی برای همیشه در قلب مردمش جاودانه و قهرمان شد و داغی ابدی را بر دل ملتش نهاد و شریفی چون او را که کمتر به چشم دیده، او که غمخواری بود که راه نوین مبارزه را برای ملتش به جاگذاشت.

راه نوینی که با دست‌های خالی حافظ و نگهبان بلوط‌های زاگرس بود و با پاهایش برای جهانی از صلح رکاب زد که لایق نام شریفش بود و وجودش را به دور از فلش‌های دوربین و خبرهای رسانه‌ای به گرسنگی سپرد.

ما تنی چند از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت این تراژدی اسفناک را به بازماندگان این والاشریف جانباخته و دیگر در آتش سوختگان زاگرس که متاسفانه نامشان را نمی‌دانیم و به رفقا و یاران وی در انجمن سبز چیا و تمامی دلسوزان محیط زیست و همینطور به ملت کردستان که والاترین شریف زمانه‌اش در آتش سوخت را تسلیت می‌گوییم و خود را همدرد آنان می‌دانیم که درد جانباختن این عزیزان وجودمان را دگرباره به آتش کشید و خود نیز در این آتش سوختیم.


آرش صادقی، لقمان مرادی، زانیار مرادی، سعید شیرزاد


زندان رجایی شهر کرج / چهارشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۷″
https://www.cfppiran.com/2018/08/30/19/26/39/