مثلا من این متن توانا رو برای هوش مصنوعی فرستادم و نوشتم مشکلات روانی این نویسنده چیه؟

نابودی خاندان خسروشاهی به اتهام:
«تغییر ذائقه مردم از طریق تولید پفک و شیرخشک»!

خلاصه‌ اش این بود:

جمع‌بندی روانشناختی اولیه: نویسنده احتمالا فردی است که حس عدالت‌خواهی قوی، گرایش به روایت قهرمانانه، و حساسیت نسبت به بی‌عدالتی تاریخی و اقتصادی دارد، اما لحن متن نشان می‌دهد ممکن است تمایل به اغراق و دوقطبی‌سازی ذهنی داشته باشد و در تحلیل‌هایش گاهی احساسات و قضاوت اخلاقی روی داده‌های واقعی سایه می‌اندازد.

۱. حس عدالت‌خواهی و مظلوم‌نمایی
Justice sensitivity / Victim sensitivity
تمایل به تمرکز بر بی‌عدالتی‌ها و قربانیان واقعی یا نمادین

۲. نگاه دوقطبی و سیاه‌وسفید
Dichotomous thinking / Black-and-white thinking
دسته‌بندی افراد یا وقایع به «کامل درست» یا «کامل اشتباه»

۳. تمایل به اغراق و قهرمان‌سازی
Grandiosity / Narrative exaggeration
بزرگنمایی ویژگی‌ها و موفقیت‌ها برای ایجاد اثر دراماتیک

۴. حسادت یا مقایسه اجتماعی شدید
Social comparison bias / Envy-proneness
تمرکز روی مقایسه موفقیت‌ها و شکست‌ها، ارزیابی دیگران به‌صورت قضاوتی

۵. بی‌اعتمادی و مظنون‌پنداری نسبت به سیستم‌ها
Paranoid ideation / Distrust of authority
دیدن توطئه یا ظلم سیستماتیک علیه افراد یا گروه‌ها

۶. تأثیر احساسات در تحلیل اطلاعات واقعی
Affective reasoning / Emotional reasoning
تفسیر وقایع تاریخی و اقتصادی بر اساس احساسات و قضاوت‌های شخصی

۷. تمرکز بر هویت قهرمانانه و بازسازی تاریخ به‌صورت داستانی
Hero narrative / Historical idealization
بازسازی گذشته با تمرکز بر قهرمان‌ها و مظلوم‌نمایی آنها

➖➖➖➖➖
که کاملا این کار غیراخلاقی و از نظر علمی کاملا نادرسته.حتی یک ذره هم درست نیست از نظر علمی.

اما اینکارو میکنند برخی برای تخریب دیگران. متنشون رو میبرند هوش مصنوعی و میگن مشکل روانی نویسنده چیه و اونم بلافاصله لیست میکنه!
چنین افردی از چه واژه‌ای استفاده کنم که کامل توصیف کنه؟ نمیگم روانی میگم حرامزاده‌اند.


پس این هشدار را جدی بگیرید:

⚠️ هیچگاه از هوش مصنوعی برای روانشناسی دیگران(تشخیص بالینی، پیش‌بینی رفتار، تحلیل شخصیت) استفاده نکنید؛ این کار اخلاقی نیست؛ به ویژه بدون رضایت فرد.
برای پژوهش ناشناس، و کیس فرضی و آموزش مفاهیم اشکالی ندارد. ولی اگر برای سه موردی که نوشتم با هدف دیگری استفاده کنید باور کنید حرف من را، همه مردم دنیا (بدون استثنا) را با انواع اختلال روانی خواهید دید؛ که این درست نیست و روی خود شما هم تاثیر میگذارد. همین پیام‌های من را بفرستید برای هوش مصنوعی و بنویسید این فرد چه مشکلات روانی دارد، چندتا مینویسه. هر پستی چه علمی چه خبری چه احساسی چه ادبی و غیره  از هرکسی بفرستید، اختلال مینویسد؛ یعنی هوش مصنوعی توان بالقوه‌ای برای برچسب زدن دارد. پس لطفا این کار را نکنید و تنها برای آموزش مفاهیم و زمینه‌های دیگر استفاده کنید.(برای خودتان هم اینکار را نکنید؛ هیچوقت؛ متن خودتان را به هوش مصنوعی ندهید و ننویسید مشکل روانی نویسنده چیست.تاثیر میگذاره روی شما)

دستوراتی مناسب برای بحث در زمینه فیزیک

با توجه به اینکه بحث در زمینه فیزیک از هستی شناسی جدایی ناپذیر است ـ البته از نظر من اگر فرد کنجکاوی مناسبی داشته باشد ـ بنابراین تلاش کردم دستورات، پرسش‌های هستی‌شناسی و متافیزیک را نیز پوشش دهند.
این دستورات را جایی ذخیره کنید و هر زمانی خواستید بحثی در زمینه فیزیک(معنی، مفهوم‌شناسی، آموزش، فلسفه‌ی داده‌ها و خلاصه فهم فیزیک) با هوش مصنوعی داشته باشید آن را در صفحه مورد نظر بفرستید؛ اگر بحث طول کشید پیشنهاد میکنیم هر ۱ ساعت چنین کنید.
همچنین میتوانید در حافظه هوش مصنوعی هم ذخیره کنید و هر چند رو حذف و دوباره اضافه کنید.

در اینجا ذخیره کردم ➡️

#دستورات_فیزیک برای فهم فیزیک

زبان روزمره می‌تواند نشانه‌های پنهان اختلالات شخصیتی را آشکار کند

آیا ممکن است از طریق انتخاب واژه‌های روزمره افراد بتوان نشانه‌هایی از عملکرد ناکارآمد شخصیتی آنها را شناسایی کرد؟ پژوهش اخیر نشان می‌دهد که پاسخ مثبت است و این نشانه‌ها اغلب زودتر از آنچه تصور می‌کنیم قابل مشاهده‌اند.

چه در پیام کوتاه، ایمیل طولانی، گفت‌وگوی دوستانه یا کامنت‌های آنلاین، واژه‌های انتخاب شده به‌طور خاموش الگوهای عمیق‌تر فکر، احساس و تعامل فرد با دیگران را بازتاب می‌دهند.

همه افراد دارای ویژگی‌های شخصیتی هستند که در قالب الگوهای پایدار تفکر، احساس و رفتار بروز می‌کنند. وقتی این الگوها سخت، شدید یا مختل‌کننده شوند، ممکن است مشکلات مداوم در هیجانات، خودپنداره و روابط فرد ایجاد کنند.
در شدیدترین حالت، اختلالات شخصیتی پدید می‌آیند که باعث پریشانی و ناتوانی قابل توجه می‌شوند. اختلالات شخصیتی رایج شامل خودشیفتگی، ضداجتماعی و مرزی هستند.

همه ما کمی خودشیفته‌ایم؛ با این حال، عملکرد شخصیتی در یک طیف قرار دارد و بسیاری افراد ممکن است درجات خفیف‌تر دشواری‌ها مانند نوسانات خلقی، منفی‌نگری، تفکر سخت‌گیرانه یا ویژگی‌های تاریک مانند دست‌کاری و بی‌رحمی را نشان دهند.(دست‌کاری یعنی تاثیرگذاری اغواگرانه و کنترل‌کننده بر دیگران)

این الگوها غالبا پیش از بروز در رفتارها در نحوه صحبت یا نوشتن فرد نمود می‌یابند.

برخی نمونه‌های شدید هم وجود دارند. زبان‌شناسانی که نامه‌های شخصی جک اونترواگر، قاتل زنجیره‌ای اتریشی، را تحلیل کردند ـ که به‌طور گسترده نمونه‌ای کلاسیک از خودشیفتگی مخرب محسوب می‌شود ـ سطوح غیرمعمولی از زبان خودمحور، مانند استفاده مکرر از «من» و «خودم» را مشاهده کردند.
به‌طور مشابه، نامه‌های دنیس رادر، قاتل زنجیره‌ای BTK (که مخفف bind, torture, kill است)، حاوی واژگانی برجسته، خودبزرگ‌بینانه، منفعل و متمرکز بر سلطه بود.

روانشناسان مدت‌هاست می‌دانند برخی عادت‌های زبانی عملکرد درونی فرد را نشان می‌دهند. افرادی که دچار پریشانی هستند، به‌طور مداوم از زبان خودمحور و کلمات با بار منفی بیشتر استفاده می‌کنند، زیرا درون‌سازی زیادی دارند و احساس منفی تجربه می‌کنند.

کسانی که ویژگی‌های تاریک شخصیتی دارند، زبان خصمانه، منفی و منفصل بیشتری به کار می‌برند، از جمله کلمات ناسزا و خشم، در حالی که کمتر از اصطلاحات مرتبط با پیوند اجتماعی مانند «ما» استفاده می‌کنند.

این الگوها معمولا عمدی نیستند و به طور طبیعی ظهور می‌کنند، زیرا زبان بازتاب‌دهنده توجه، احساس و تفکر است.

در پژوهش چهارگانه‌ای با استفاده از تحلیل متنی محاسباتی ـ سه پژوهش که بخشی از تحقیق دکتری نویسنده بود ـ شواهد روشنی یافت شد که اختلال شخصیتی در ارتباطات روزمره اثر قابل تشخیصی بر جای می‌گذارد.

در یکی از این پژوهش‌ها، با بررسی تحلیل متون نوشتاری درباره روابط نزدیک، کسانی که سطح بالاتری از اختلال شخصیتی داشتند، از زبانی خودمحور و فوری استفاده می‌کردند: «من نیاز دارم…»، «باید…»، «من هستم…». این همراه با افعال گذشته و واژه‌های منفی، به‌ویژه خشم، دیده شد و در عین حال از زبان صمیمانه و وابسته به دیگران مانند «ما»، «عشق» و «خانواده» کمتر بهره می‌بردند.

در پژوهشی دیگر، افرادی که شخصیت‌های مشکل‌دار داشتند از کلمات با بار منفی بیشتر و متنوع‌تری استفاده کردند. حتی در گفت‌وگوهای عادی، زبان آنها حاکی از تمرکز بر احساسات منفی بود.

تحلیل ۶۷ هزار پست از افرادی با اختلال شخصیتی نشان داد افرادی که به خودآزاری می‌پرداختند، زبان منفی و محدودتری داشتند، بیشتر از خود حرف می‌زدند و از واژه‌های حاکی از اتصال اجتماعی کمتر بهره می‌بردند.

با استفاده از یک ابزار پیشرفته طبقه‌بندی باورهای خود، دریافتیم افرادی که اختلال شخصیتی دارند، باورهای خود را در انجمن‌های گفت‌وگوی آنلاین بسیار بیشتر به اشتراک می‌گذارند و نوع واژگانشان به‌طور عمیقی متفاوت است.
باورهای این افراد منفی‌تر، افراطی‌تر و متمرکز بر اختلال بود و شامل عباراتی مانند «سلامت روان من»، «علائم»، «تشخیص» و «دارو» می‌شد.
همچنین از واژه‌های هیجانی بیشتری مانند «افسرده»، «خودکشی» و «وحشت» استفاده می‌کردند و بیشتر بیانشان حول درد و آسیب متمرکز بود، شامل واژه‌هایی مانند «آزاردهنده»، «ترک»، «زجر» و «رنج».

نکته مهم این است که هدف از شناخت این الگوهای زبانی تشخیص افراد نیست، بلکه مشاهده تغییرات زبانی است که می‌تواند نشانه‌های ظریف ارائه دهد. تغییرات ناگهانی در زبان به سمت خودمحوری، هیجان منفی، مطلق‌گرایی و انزوا می‌تواند علامتی از مشکل روانی فرد باشد. در تعاملات روزمره، شناسایی الگوهای خصمانه، منفی و انعطاف‌ناپذیر شناختی و هیجانی به تشخیص زودهنگام مشکلات کمک می‌کند.

🚀 @ofoghroydad

Charlotte Entwistle, Leverhulme Early Career Research Fellow in Psychology, University of Liverpool

جهان‌بيني علمي و ترویج پرسشگری

کامرون دیاز، کراوس، جرویز، هاوکینگ، وودی الن، سارا سیلورمن، یان مک ایوان، پاول براون، تیم مینچین، بیل پلمن، موریسون، هرزاگ و مک کارتی

🚀 @ofoghclip