‏یک ماه پیش این ساعت همشون زنده بودن‌.

I love music.

مشکل اینه که فکر می‌کنی همه قلب تورو دارن.

‏چقدر درس خوندیم، چقدر کار کردیم، چقدر با شعور بودیم، چقدر برای پیشرفت جنگیدیم، چقدر ورزش کردیم، چقدر زحمت کشیدیم، چقدر آدمای قابلی بودیم و این زندگی چقدر حقمون نبود.

‏برای ادامه‌ی زندگی به آلزایمر نیاز دارم.

‏یه روزی یکی میاد که واقعا دوستت داره
‏الان بهتره بخوابی.

‏خدایا مارو عاشق آدم های ترسو نکن.

‏دیگران را نمی‌دانم اما برای من روزها دیگر تازه نمی‌شوند؛ انگار در نقطه‌ای از تاریخ جا مانده‌ام؛ انگار قلبم تا ابد در آن دو شب حبس شده ‌است.

‏دیگه چیزی‌ نمونده که جوون ایرانی تجربه نکرده باشه جز یک چیز. شادی. شادی رو هنوز تجربه نکردیم.

‏آدما ذاتشون رو فقط با رفتارشون لو میدن.

‏در حال حاضر مفهوم «انگیزه» برام خیلی غریبست.

‏اعتیاد شدیدی به هیچ پیدا کردم؛
‏هیچ کاری نکردن، هیچ جا نرفتن، هیچی نگفتن.

‏من تظاهر کردم که این غم درد ندارد.
اما دردش، تمام استخوان هایم را شکست.

‏این روزها نیاز داشتم یکی به جای خودم حواسش بهم بود.

‏من هر چیزی که برام معنای «خونه» داشت رو از دست دادم.

‏کاش یه شاخه لیلیوم بودم تو هلند و نمی‌دونستم خاورمیانه کجاست.