‏عزیزم این چیزی که می‌بینی اضطراب اجتماعی نیست؛ من نفرت اجتماعی دارم.

‏درایی برات باز میشن که حتی نزده بودی.

‏از چیزی دست کشیدی که با تموم وجود می‌خواستیش:

‏خیلی غمگینم، یکی بغلم کنه میزنم زیر گریه.

‏عزیزم با من از برنامه‌ریزی واسه آینده صحبت نکن، من شاید همین فردا در و پنجره‌ها رو ببندم و شیر گاز رو باز کنم.

‏ببخشید پروسه‌ی مووآن کردن چقد طول می‌کشه؟ خسته شدیم.

‏حتما بهم بگو کدوم سمتی که نیام اونوری.

‏تو فکر کردی من ساده‌م؟
‏دیوونه من کنجدی‌ام.

‏هر روز غیر اجتماعی تر و تمایلم به غارنشینی بیشتر می‌شه، واقعا تو اتاقم راحتم.

‏از دست زندگی خسته شد‌م.

‏بوس کردن کسی که خوابه هم لاولنگوئج فیوریتمه.

‏آدمی‌زاد ذره‌ذره به گریه نکردن عادت می‌کنه.

‏بنظرم کلمه‌ی "میبرمت" خیلی لاو لنگوئج قشنگیه.

بیا دوباره برای اولین بار حرف بزنیم.

‏هر چیزی که متقابل باشه تا ابد ادامه داره؛
‏درک، ادب، احترام، توجه، محبت، عشق.

یکی از بزرگ‌ترین دلایل افسردگی این جامعه، بلاتکلیفیه.
‏شما هیچ برنامه ‌‌ریزی‌ای نمیتونی برای یک ماه آینده‌ات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیافته.