به آدمای جدید و خوش وایب تو زندگیم نیاز دارم.

خسته شدم از دوییدن و نرسیدن به چیزایی که همه به صورت پیش‌فرض دارنش.

زندگی خیلی عجیبه. به خودت میای و می‌بینی کسایی رو از زندگیت حذف کردی که یه روزی ترس از دست دادنشون رو داشتی.

ما که دیگه هیچ ربطی به هم نداریم ولی تو خودتو دست هرکسی نسپار.

‏آدم درست دقیقا همونجایی که انتظارشو نداری و بیخیال همه چی شدی میاد.

دخترا علاوه بر اینکه لباس ندارن، برای همینایی‌ام‌ که دارن کمد کافی ندارن.

آدم حسابیا یا با یه نفرن یا با هیچکس .

هیچ چیز همیشگی نیست.

جدا من هیچکس رو ندارم باهاش صحبت کنم
کم مونده برم تو پارک بگم سلام با من دوست میشی

بدترین حس؟
حرف نزدن با کسی که عادت داشتی هر روز باهاش حرف بزنی.

هر چی زندگی خصوصی تر، آرامش ذهنی بیشتر‌‌.