بر این اصل زندگی کن:
بودنشان زیباست.
نبودنشان ضرری ندارد...!

اگه ازت ناراحت میشم، یعنی برام مهمی.

ما هم روزگاری آدم‌های خوبی بودیم.

‏همونجا که توی اوج خنده یهو دلت میگیره همونجا دیگه خوب نمیشی هیچ وقت.

‏دقیقا مثل خیلی چیزای شخصی، هرکسی یه "درد" شخصی‌ هم داره که هیچ‌کسی جز خودش نمی‌تونه عمیقا اون رو درک کنه و بفهمه.

یه قانونی هم هست که میگه:
تا نره بقیه رو ببینه نمیفهمه تو فرق داشتی!

عاشق اون آهنگاییم که حسم رو دقیق توصیف می‌کنن.

همه آدما نیاز دارن یه دوست صمیمی داشته باشن که فقط دوست صمیمی خودشون باشه.

من اونقدری صبر میکنم تا یکی به حدی ناراحتم کنه که بتونم راحت ازش دل بکنم.

‏احتیاج دارم به یکی اعتماد کنم و پشیمون نشم.

‏مقوله‌ی چی رو با چی ست كنم از چی بپوشم خيلی سخت تره.

آدما هميشه از كسایی ضربه ميخورن كه ميگن "نه بابا اينو ميشناسم، همچين آدمی نيست"

‏خدا انقدر دوسم داره نمیذاره با کسی برم تو رابطه.

-ناراحت که نشدی؟
‏+نه، فقط از تو انتظار نداشتم.

سعی کن تو زندگی از چیزای خطرناک دور بمونی، مخصوصا آدما.

‏بعدا؟ بعدا دیگه Mute شدی.

‏اولویتمو گذاشتم روی اهمیت ندادن به حرف مردم.

یکی از
نشونه های عزت نفس داشتن
اینه که
وقتی یکی خودشو برات کمرنگ میکنه
و ازت فاصله میگیره،
میپذیری و اصرار نمیکنی.