‏آدم یهو به خودش میاد و می‌بینه چقدر خودش رو حیف کرد‌ه. حیف آدمای اشتباه، کارای اشتباه، مسیرهای اشتباه، تجربه‌های اشتباه.

‏شد شد، نشد هم؛ ما که کلا داریم نشدن رو زندگی می‌کنیم.

i’m too sensitive for this life.

‏کاش آدم‌ها درد حرف ‌هایی که میزنن رو حس کنن.

‏می‌فهمی چی میگم؟ بخدا اگه بفهمی.

‏کاش تو زندگی بعدیم یه ابر باشم، هر وقت ناراحت شدم گریه می‌کنم تموم شم.

‏یه لایه‌ی دیگه غم روم بشینه سقوط می‌کنم.

‏یکی از نشونه های بزرگ شدن اونجاییه که میفهمی اتاق تاریک ترسناک نیست، آرامش بخشه.

‏از ادم هایی که در جواب «بریم؟» فقط میگن «بریم» خیلی خوشم میاد.

‏بجز گلبول‌ های سفیدت، کسی به خاطرت نمی‌جنگه.

وضعیت :

قسمت های قشنگ زندگی پولیه.

‏خیلی سخته در مقابل کلمه‌ی ممنونم به ادمای غریبه نگم «بوس».

بزرگ ترین لطفی که یه آدم در حق خودش می‌تونه بکنه overshare نکردنه.