‏من واقعا دلم نمی‌خواست از آدمای مورد علاقم ناامید شم.

‏من به دل می‌گیرم، چون واقعا مطمئنم ادما میدونن دارن چیکار میکنن و چه حرفی میزنن.

‏دردناک ‌ترین قسمت جدایی به نظرم وقتیه که باورتو ازت می‌گیره؛ باورت به عشق، به دوست‌ داشتن، به آدما و حرفا.

‏آدم فکر می‌کنه حالش خوبه تا وقتی میرسه خونه، میوفته رو تخت و تازه می‌فهمه چقدر خسته بوده، نه فقط از روز، از همه چی.

‏در واقع آدمای كم حرف، با افراد مناسب پر حرف هستن.

‏خیلی آدم "می‌فهمم ولی به روت نمیارم ای‌" هستم.

‏انقدر بدم میاد وقتی حالم بده میگن‌ اشکال نداره زندگی ادامه داره، معلومه که اشکال داره، اصلا مشکل من همینه که زندگی ادامه داره.

‏دوس دارم بگم مشکل از منه، ولی من خیلی عالی هستم.

بخدا که منم قلب دارم و بعضی از حرف‌ها ناراحتم می‌کنه.

‏دو تا چیز هیچ وقت کافی نیست، یکی خواب یکی هم پول.

‏فکر کردی میتونی ناراحتم کنی؟ بدبخت من خودم‌ همیشه ناراحتم.

‏بها دادن زیادی به آدما فقط خودتو بی ارزش می‌کنه.

‏هیچی اندازه‌ی وضعیت مالی پدرتون رو وضعیت زندگیتون تاثیر نداره.

‏شما تا زمانی كه بى پولى نكشيدى، عزيزتو از دست ندادی و بيمارى جدى نگرفتی،
‏قسمت اعظم تلخى اين دنيا رو تجربه نكردى.

‏خواهش می‌کنم اگر قراره زندگیمو سخت‌تر کنی ازم فاصله بگیر.

‏آدم‌ها قوی نیستند، مجبورن.

به مناسبت روز پسر وقتشه برای خانومی گل بخری.

‏ولی کاش با یسری آدما هیچوقت آشنا نمی‌شدم.