‏تنها چیزی که دهه هشتادیا ندیدن ارامشه.

و آزادی
جنون شیرینی بود
که هر روز از ما
قربانی تازه‌ای می‌گرفت.

‏اگه دیگه آنلاین نشدم، منو هم فراموش نکنید.

‏هر چیزی که شد، یک بار هم برای تو گریه کردم.

هیچوقت به هیچ چیز و هیچکس تو زندگی تکیه نکن جز خودت.

‏هرکس در حد توان و بضاعت خودش داره فرومیپاشه.

‏من هیچوقت انقدر غمگین نبودم، کارت حرف نداشت.

روحت که خسته باشه، دیگه هیچی حال نمیده.

‏یه نفر آدمم و یه دنیا صبر و تحمل.

‏کلا تجربه‌ی زیستی جالبی نبود.

Try Again.

‏یه غمی توی وجودمه که با اشک تموم نمیشه.

‏دلم برای زندگی تنگ شده.

مهم نیست کوه چقدر بلند باشه، خورشید همیشه طلوع می‌کنه.

‏مرگ، نزدیک‌تر از آرزو هامونه.

‏دیگه نه پوست لبی مونده برای کندن، نه مویی برای ریختن و نه سلامت روانی برای داشتن.

خطرناک‌تر از ناو جنگی، رقص مادر
بر مزار فرزندش است.