‏ای خاک!
‏با عزیزانی که به آغوشت سپرده‌ایم،
‏مهربان باش
‏که در این وطن،
‏نامهربانی بسیار دیده‌اند.

‏از ادمایی که یجوری رفتار میکنن انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده متنفرم.

‏این فقط یک ماه از 2026 بود.

‏بیچاره جوان ایرانی که آرزویش یا جنگه یا مرگ.

‏انقدر غریبه شدیم که حتی الانم نگرانم نشدی.

‏وضعیت:
‏خسته، سوگوار، عصبانی، گیج، بی اعتماد، ترسیده، دلتنگ، خاموش، پر از بغض، بی‌خواب، دلشکسته، مات، بی‌پناه، معلق، سنگین، تلخ، نا امید، تنها، خشمگین، فرسوده، درمانده، نگران، آشفته، خالی، خاموش، دلتنگ، عزادار، امیدوار، امیدوار، امیدوار...

این زندگی در یک کلمه خلاصه می‌شود؛ «غم»

‏تا اطلاع‌ ثانوی هیچ عفت کلامی ندارم.

رو هیچ کاری تمرکز ندارم. چه اوضاع بدیه.

‏اگه من بهت نیاز داشته باشم و تو اونجا نباشی، من یاد می‌گیرم که دیگه بهت نیازی نداشته باشم.

‏این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است.

‏مگر نگفتی «می‌گذرد عزیزم».
‏پس چرا نگذشت؟

‏غمگین تر از آنم، که گریه کنم.

‏همین زنده بودنمون هم از رودروایسی با مامانامونه.

‏کاش ما آخرین نسلی باشیم که این زندگی رو تجربه می‌کنه‌ .

‏تو ایران اگر کارت وابسته به اینترنت باشه احتمال روانی شدنت ۹۹٪ هست.

می‌رسد آن روز که چرخ بر مدار حق بگردد..! می‌رسد جانم، می‌رسد.

‏حسرت اینکه همه چیز میتونست طور دیگه‌ای پیش بره، همیشه تو دلم ‌می‌مونه.

‏در اولین آغوشی که فهمیده شوم،
‏زار زار اشک خواهم ریخت.