‏هیچکس نگران خودش نبود، همه نگران هم دیگه بودن.

‏عميق نشدن خواب از شدت اضطراب يكى از زجرآورترين تجربه هاييه كه وجود داره.

‏احساس می‌کنم گیر بستنی فروشای استانبول افتادیم.

‏دیگه توان ادامه دادن این زندگی رو ندارم.

‏هیچوقت تو زندگیم اینقدر خودمو ناتوان، درمونده و نا امید ندیده بودم.

‏ای خاک!
‏با عزیزانی که به آغوشت سپرده‌ایم،
‏مهربان باش
‏که در این وطن،
‏نامهربانی بسیار دیده‌اند.

‏از ادمایی که یجوری رفتار میکنن انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده متنفرم.

‏این فقط یک ماه از 2026 بود.

‏بیچاره جوان ایرانی که آرزویش یا جنگه یا مرگ.

‏انقدر غریبه شدیم که حتی الانم نگرانم نشدی.

‏وضعیت:
‏خسته، سوگوار، عصبانی، گیج، بی اعتماد، ترسیده، دلتنگ، خاموش، پر از بغض، بی‌خواب، دلشکسته، مات، بی‌پناه، معلق، سنگین، تلخ، نا امید، تنها، خشمگین، فرسوده، درمانده، نگران، آشفته، خالی، خاموش، دلتنگ، عزادار، امیدوار، امیدوار، امیدوار...

این زندگی در یک کلمه خلاصه می‌شود؛ «غم»

‏تا اطلاع‌ ثانوی هیچ عفت کلامی ندارم.

رو هیچ کاری تمرکز ندارم. چه اوضاع بدیه.

‏اگه من بهت نیاز داشته باشم و تو اونجا نباشی، من یاد می‌گیرم که دیگه بهت نیازی نداشته باشم.

‏این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است.

‏مگر نگفتی «می‌گذرد عزیزم».
‏پس چرا نگذشت؟

‏غمگین تر از آنم، که گریه کنم.