‏هی میبوسمت میزارمت کنار میای میگی یه بوس دیگه.

‏مغزم میگه خواب؛ قلبم میگه اخبار.

‏هر لحظه احساس می‌کنم قراره بهترین خبر زندگیمو بشنوم.

‏روزای جالبی برای زندگی کردن نیست واقعا.

مشکل‌ترین کار دنیا، قانع کردن ابله‌هاست!

‏خیلی غم انگیزه وقتی میدونی تمام این تقلاها، نه برای یک زندگی مرفه بلکه فقط برای یک زندگی عادیه.

‏این حجم از فشار و استرس از توان من خارجه، واقعا دیگه نمی‌تونم.

‏یه فرصت دیگه می‌خوام که توش زندگی کنم. تو این یکی فقط داشتم زنده می‌موندم.

‏تقی به توقی میخوره میزنم زیر گریه، توی کافه، وسط خیابون، بغل دوستام، تو مترو، داخل تاکسی، امیدم صفر و دلتنگیم برای چیزایی که شاید از دست برن بیشتر.

‏با نازک‌ترین و پوسیده‌ترین نخ ممکن به زندگی وصلم.

‏مشترک گرامی پوست لب شما به پایان رسید.

‏در پایان، نور بر تاریکی پیروز است.

ما رو هم دوس داشتن؛ اما فقط موقع‌ای که بهمون احتیاج داشتن.

شاید در جهان دیگری به جای زنده ماندن زندگی کردیم.

تا اطلاع ثانوی، تحمل آدم‌هایی که غم ما، غم‌شان نیست را ندارم.

‏چقد غمگینه زندگی کردن.

واقعا حیف بودیم عزیزم.
تلاشگر بودیم، شجاع، جسور، پر از رویا، آرزومند، امیدوار و… زیبا بودیم عزیزم؛ و جوانی ما نابود شد.