‏ستم زمانی پایان می‌یابد ‏که ستم ‌دیده تصمیم بگیرد دیگر تحمل نکند.

‏خیلی وقته نوتیفیکیشنی باعث ذوقم نشده.

میری با آدمای جدید آشنا بشی بعدش میای خونه واسه اینکه چرا با اون نشد ‌و نتونستی گریه می‌کنی.

‏آدم شرمنده رویاهاش میشه.

ما برای این همه تلاش کردن و نرسیدن، حیف بودیم.

فردا ۱۰/۱۰ هستش. امیدوارم یه اتفاق ۱۰ از ۱۰ بیوفته.

‏هر اتفاقی که تو این مملکت افتاد من اون وسط امتحان داشتم.

‏استرس دارم و درس نمی‌خونم، درس نمی‌خونم و استرس دارم.

‏نمی‌خوایم شرایط بهتر بشه. می‌خوایم به کل عوض بشه.

‏از آدمای بی عرضه خیلی بدم میاد، بی عرضه تو هرچیزی.

last day of the year and i love you so much.

‏بدترین کاری که با یه ادم میتونید بکنید اینه که ارزو کنه هیچ وقت شمارو نمی‌شناخت.

‏من آدم نرفتنم،
‏همیشه تلاش می‌کنم تا آخرین ذره‌ی احساسم پای آدما بمونم ولی وقتی دلسرد شدم، آتیشمم بزنن دیگه اون آدمی که برای خوشحالیشون هر کاری می‌کرد نمی‌شم.

‏این دل ماهم انقد روشن خاموش شد که دیگه نیم‌سوز شده.

هیچ نخی ازم به زندگی وصل نیست. با بحران بعدی می‌تونم بزنم زیر تمام میزهای جهان و جلوی بازشدن هیچ گره‌ای رو نگیرم. گره‌هایی که تا قبل از این با دندون نگهشون داشته بودم.

‏ما روزهایی رو گذروندیم که اگه کتاب بشه،
آدم‌های زیادی رو به گریه میندازه.

‏دلم رخ دادن اتفاقی‌رو می‌خواد که حس کنم زندگی هنوز ارزشش‌‌رو داره.