‏تیپیکال زندگی تو ایران :
‏نه جای خاصی میرم نه چیز خاصی میخرم ولی خیلی خرجم بالاس!

‏از چشم افتاده را میل دیدار دوباره نیست.

‏+نیستی، کم پیدایی؟
‏- خوبم، در گیر درس و کارم بیشتر (درگیر فروپاشی روانی‌ام و حوصلتو ندارم)

‏دیر میفهمی که با هر نخی نباید رویا بافت.

‏کاش شبایی که آدم حس می‌کرد باید بمیره واقعا میمرد.

‏من واقعا آدم خوبی بودم،
‏نمیگم اشتباه نداشتم ولی حداقلش این بود تلاشمو کردم خوب باشم و به کسی ضرر نرسونم،
حس می‌کنم حقم نبود خیلی اتفاقا برام بیوفته.

distance, silence, peace.

‏نه بابا ناراحت واسه چی بشم؟
من که میدونم تو عقل و شعور درست و حسابی نداری.

‏واسه همه شد، واسه ما قسمت نشد.

‏ببخشید که انتظار داشتم ازت.

music saved me.

عزیزم زندگی همینه، باید با کسایی خداحافظی کنی که با تمام وجود میخواستی کنارشون بمونی.

‏یه دختر وقتی میفهمه جدی نیستی، با همون لبخندی که عاشقت کرده بود تمومت می‌کنه.

‏راستش اصلا دوست ندارم اینو بگم ولی بچه ها من واقعا ناامید شدم.

‏ببخشید که درس نخوندم، بیرون نرفتم، غذا درست نکردم و تو تخت موندم لطفا ازم ناامید نشو و‌ نگو زندگیمو دارم هدر ‌میدم.

:)

‏واقعا دیگه همه‌مون داریم نمی‌تونیم.