‏متاسفانه این فکت “اگه میخواست” تلخ ترین حقیقت زندگیه که باید بپذیرید و کنار بکشید بعضی وقتا.

‏بعدا؟
‏بعدا دیگه ببخشید شما؟!

‏روتین نیم ساعته‌ی هر روز من :
‏برم یا نرم؟

‏گاهی احساس می‌کنی به هیچ‌ جایی تعلق نداری‌‌.

‏اینکه توی ذهنت از واقعیت جلوتر نری خیلی مهمه.

‏کاش زندگیم همون‌جایی که باهات خوشحال بودم، تموم می‌شد.

‏اینایی که حوصله رابطه ندارن یه روز تا خرخره عاشق یک نفر بودن.

‏دوست حسود دشمن‌ واقعیته.

‏من کینه‌ای نیستم ولی هیچوقت نمیتونم آدم‌هایی که عمیقا ناراحتم کردن رو ببخشم.

‏احساس می‌کنم غم زیاد منتهی میشه به خستگی، مثلاً من الان نه ناراحتم نه افسردم فقط خسته‌ام از همه چی.

نیازمند بوس و بغل.

‏چرا انقدر زود به زود شنبه می‌شه، من هنوز از هفته‌ی قبل خستم.

‏لطفا یکی پیدا شه مخ منو بزنه.(باهفت‌تیر)

‏آدم وقتایی که خوشحاله، خوشگل‌تره.

‏چقدر غم انگيزه تماشاى غريبه شدن با يه عزيز.

i want to skip these heavy days.

‏از یه جا به بعد از "نه بابا امکان نداره" رد میشی و به مرحله‌ی "هیچی از هیچکس بعید نیست" میرسی.