‏حتی نمیتونم توضیح بدم که چی داره بهم می‌گذره.

‏لول اپ شدن استاندارد برای دخترا یهو اتفاق میفته.
یه جایی صبرت لبریز میشه میگی به چه حقی داره با من اینجوری رفتار می‌کنه، من حقم رفتار بهتریه، خداحافظ.

‏یه روز که دیگه برات مهم نیست، درست میشه.

‏هیچکس یهویی نمیره،
‏هیچکس یهویی عوض نمی‌شه،
‏هیچکس یهویی بیخیال نمی‌شه،
‏هیچکس یهویی سرد نمی‌شه،
‏هیچکس یهویی بی تفاوت نمی‌شه.

‏تایپم تا ابد آدمیه که حتی تو قهر نگران اینه من گریه نکنم.

‏یه وقتایی یه غم انقدر طولانی میشه دیگه روت نمیشه به کسی بگی هنوز بابت اون غمگینی.

‏خیلی غمگینم همیشه‌ی خدا‌. علاج ناپذیرم.

‏کاش اضطرابی‌ها گیر اجتنابی‌ها نیوفتن.

‏باعث افتخارمه که تا اینجای سال رو بدون بستری شدن توی تیمارستان دووم آوردم.

‏برای عشق عجله نکنید.

‏من ناکافی نیستم، معمولا یکم زیادی ام.

‏متاسفانه دیگه کسی بهم وایب امن بودن نمیده، به همه شک دارم.

‏به دل گفتم خاموش بمونه.

‏وضعیت جوریه که کارت بزنی پولم در نمیاد.

‏زنده باد اون قطع ارتباطی که می‌ارزید.

‏از دوتا چیز بدم میاد، یکی بی ذوقی، یکی آدم بی ذوق.