‏حس دیر شدن بهم دست داده، حس می‌کنم دیره دیگه؛ واسه همه چی.

فقط رو خودت حساب کن، همه پشتتو خالی می‌کنن.

‏حالم خاکستریه؛ یعنی نه اونقدر حالم بده که از ادامه دادن دست بکشم‌، نه اونقدر دلم خوشه که به آینه لبخند بزنم.

‏کاش یکی پیدا شه مخمو بزنه؛ با هفت تیر.

‏من یه فوبیایی دارم که خیلی خنده داره!
‏«زنگ گوشی»
‏ وقتی گوشی زنگ میخوره استرس می‌گیرم.

یه روز دست خودمو می‌گیرم، میرم و دیگه برنمی‌گردم.

ناامید شدن از آدم مورد علاقه‌ت غم بزرگیه.

‏میشه هرگز خوب نشد و همچنان ادامه داد.

‏کاش نامه نوشتن برای همدیگه دوباره عادی بشه، دلم میخواد تو یه جعبه نگهشون دارم و هرموقع دلم تنگ شد بخونمشون.

‏ببخشید این ذره ذره عادت کردن چجوریه؟ من که خیلی دارم گریه می‌کنم.

وقتی یکی تو مود شوخی نیست باهاش شوخی نکنیم.

‏+میخوای در موردش حرف بزنیم؟
‏-میخوام در موردش بغلم کنی.

بعد از مرحله‌ی "دیگه خوشحال نشدن" یه مرحله‌ی دیگه ای وجود داره بنام "دیگه ناراحت نشدن".

‏من حتی حاضرم بخاطر سختی شستن آرایش، آرایش نکنم.

در کل به دنیا اومدن و زندگی کردن به دردسرهاش نمی‌ارزه.

‏هیچ چیز به اندازه‌ی پنهان کردن غم، آدم رو پیر نمی‌کنه.

الان یه دسته گل بزرگ که حتی نتونم بلندش کنم فقط خوشحالم می‌کنه.