‏من واقعا نمیدونم کجا باید قایم شم تا غم پیدام نکنه.

هیچ ادم حسابی از محبت زده نمیشه، بلکه عاشق تر میشه.

‏کاش زندگیم همونجایی که باهات خوشحال بودمو خیلی دوسم داشتی تموم میشد.

عزیزم خیلی برات ناراحتم که نتونستی منو برای خودت نگه داری.

‏انتظار کشیدن واقعا آدمو دیونه می‌کنه.

‏این روزها عجیب شکستنی شده‌ام،
‏به هر بهانه‌ای، می شکنم.

‏آدم یهو یادش میفته برای دوست داشته شدن چه کارایی کرده حالش بهم میخوره.

‏غرور بچه‌ها، غرور، غرور خیلی مهمه، غرورتونو واسه هرکسی نشکونید.

‏خیلی عادی نشستی، یهو دردی که بارها پذیرفتی قلبتو میسوزونه.

‏امیدوارم تا دیر نشده به این نتیجه برسیم که اهمیت چندانی واسه کسی نداریم.

‏یک روز بارونی می‌تونه من رو نجات بده.

‏من واقعا دارم می‌ترسم. خیلی هم می‌ترسم. از خیلی چیزا. اگه همیشه تنها بمونم چی؟ اگه هیچ وقت موفق نشم چی؟ به این چیزا فکر می‌کنم واقعا سینه‌ام سنگین میشه.

‏از روابط کوتاه مدت بیزارم، دلم میخواد با یکی چندین سال تو رابطه باشم و همه هم بدونن، خیلی باکلاسه بنظرم.

‏اره چیزی نیست افسردگی فصلیه. (هر ۴ فصل)

‏من دیگه زورم به هیچی نمیرسه، نه به زندگی، نه به بزرگسالی، نه به آدما، نه به خودم.

‏ببخشید جواب ندادم داشتم فرو میپاشیدم.

داد زدن، گریه کردن و دعوا کردن یعنی هنوز چیزی برای گفتن و درست کردن هست؛ اونجا که ساکت میشی دیگه هیچی نیست.