‏هیچی هم تقصیر تو نباشه، اون یه قطره اشک همیشه گوشه‌ی چشمم تقصیر توئه.

‏بابتش ناراحت نیستما، ولی حیف شد واقعا.

آدما یه روز که مهمن میرن، یه روزم که دیگه مهم نیستن برمی‌گردن.

‏خوبی کردن واقعا تو جامعه از بین رفته، همه خودخواه شدن.

‏بیشتر آدمایی که با طنز صحبت می‌کنن، غمگین ترن.

‏خواستم بگم نبخشیدمت،
‏نبخشیدمت چون ذوق زندگیو ازم گرفتی.

من می‌دونم نباید خسته شد،
می‌دونم نباید بُرید،
می‌دونم زندگی ادامه داره،
فقط دلم می‌خواست یه وقتایی، یه جایی، یه گوشه‌ای وایسم بگم خسته‌ام و یکی بفهمه چی میگم!
نه که فقط بشنوه‌ها، بفهمه.

همه‌ چی به وقتش قشنگه،
وقتی از وقتش می‌گذره بهترینشم بیاد دیگه ارزش نداره.

زمان کند می‌گذره وقتی منتظری،
زمان تند می‌گذره وقتی دیرت شده،
زمان کشنده‌ست وقتی غمگینی،
زمان کوتاهه وقتی خیلی شادی،
زمان بی پایانه وقتی دردی داری،
زمان طولانی می‌گذره وقتی بی‌حوصله‌ای.
زمان با توجه به اتفاقات درون تو می‌گذره نه عقربه ‌های ساعت.

پذیرفتن اینکه آدم مورد علاقت، آدم زندگیت نیست، خیلی غم انگیزه.

‏دوستای واقعی همدیگرو حفظن.

هميشه دلتنگ اونى هستى كه دلتنگ تو نيست.

من بابت تمام حرف هایی که تو دعواها و بحث‌ها نگفتم و بعدا یادم اومد، از خودم معذرت میخوام.

با من طوری رفتار کردن انگار که من قلب ندارم.

آدمیزاد کلا موجود پشیمونیه؛
پشیمون از کارهایی که کرده و پشیمون از کارهایی که نکرده.

یادته اونقدری دوسش داشتی که حتی وقتی با کاراش بهت آسیب میزد، درکش می‌کردی؟