امیدوارم خدا برات بخواد؛ همون چیزی رو که با داشتنش چشمات از ذوق پر از اشک میشن.

‏دلم برف می‌خواد. ازونا که آسمون شبش سرخ میشه، ازونا که صبحش شهر تو سکوت عمیقی غرق میشه.

‏برای همیشه آدم نبخشیده‌ی زندگیم باقی میمونی.

‏آدما دو جا حرف دلشونو میزنن،
تو عصبانیت و تو شوخی.

‏مهم نیست بعدش چی میشه
مهم اینه دیگه هیچی مثل قبل نمیشه.

زندگیمون شده مثل صدای معین، حتی تو شادترین حالتمونم باز غمگین به نظر میرسیم.

اگه حتی یه شانس کوچیک برای به دست آوردن چیزی که دوست داری وجود داره، ریسک کن!
زندگی خیلی کوتاهِ.

‏من آدم کم‌ حرفی نیستم، تو آدم حرف ‌های من نیستی.

شاید قضیه اصلا غرورش نباشه،
شاید واقعا دلش برات تنگ نمیشه.

اینکه ندونی باید صبر کنی یا بیخیال‌شی واقعا دوراهی سختیه.

اگه چتت رو دو طرفه با من پاک کردی
خودت برو، واسه همیشه، تا ابد، بمیر.

‏صبر برای ما یک گزینه نبود، تنها راه چاره بود.

الان دیگه نه کسی برای من مثل تو میشه، نه من برای کسی اون آدمی میشم که برای تو بودم.

‏از یجایی به بعد دیگه هیچی رو مثل قبل جدی نمی‌گیری؛ حرفا، اومدنا، رفتنا، آدما.

‏پاییز که میشه، باید یه پنجره رو به خیابون داشته باشی با یه کتابخونه و قهوه.