گذر زمان چیزیو حل نمی‌کنه، فقط بی اهمیت می‌کنه.

یه جا کم میاره آدم، رها می‌کنه چون دیگه نمیشه.

شایدم تهش بگیم می‌ارزید به این همه صبر!

بخشیدن آدم ها راحته اما اعتماد کردن دوباره نه.

‏يه آدمایی رو هيچوقت از دست نده، همونايی كه با خنده هات ميخندن، با ناراحتيت ناراحتن،
اينا ديگه تكرار نمی‌شن.

گاهی حقيقت روشنه، اما پذيرشش سخت.

آدما هرچقد کارشون گیر باشه، قول هاشون قشنگ تره.

امیدوارم خدا برات بخواد؛ همون چیزی رو که با داشتنش چشمات از ذوق پر از اشک میشن.

‏دلم برف می‌خواد. ازونا که آسمون شبش سرخ میشه، ازونا که صبحش شهر تو سکوت عمیقی غرق میشه.

‏برای همیشه آدم نبخشیده‌ی زندگیم باقی میمونی.

‏آدما دو جا حرف دلشونو میزنن،
تو عصبانیت و تو شوخی.

‏مهم نیست بعدش چی میشه
مهم اینه دیگه هیچی مثل قبل نمیشه.

زندگیمون شده مثل صدای معین، حتی تو شادترین حالتمونم باز غمگین به نظر میرسیم.

اگه حتی یه شانس کوچیک برای به دست آوردن چیزی که دوست داری وجود داره، ریسک کن!
زندگی خیلی کوتاهِ.

‏من آدم کم‌ حرفی نیستم، تو آدم حرف ‌های من نیستی.

شاید قضیه اصلا غرورش نباشه،
شاید واقعا دلش برات تنگ نمیشه.

اینکه ندونی باید صبر کنی یا بیخیال‌شی واقعا دوراهی سختیه.