‏بابتش دیگه انقدر ناراحت نیستم، میدونم اتفاقی که باید می‌افتاد، میدونم اون غمه برام لازم بود، میدونم باید بزرگ می‌شدم، همین.

از شرایط تتو کردن فقط عکس تتو مورد نظرمو تو گوشیم دارم.

‏من به شدت آدم “بیا بریم زیر بارون خیس بشیم” هستم.

‏چمیدونم. مثلا خورشیدو بردار و بیار. آفتابی شو بخاطرم.

‏حالا طنابی که باهاش به زندگی وصل بودم رو خیلی ارووم می‌ندازم دور گردنم.

‏گفتم یکمم اون تلاش کنه، بعدش دیگه همو ندیدیم.

‏وقتی با رفتارت ذوق يه نفر رو کور می‌کنی دیگه حق نداری بابت سرد شدن احساسش ازش ناراحت بشی.

‏الکی سختش کن ترین آدم دنیام.

‏بعضی جنگ ها بی‌ارزشه، بباز بیا بیرون.

‏من بودنارو بودم، الان دیگه وقت نبودنه.

‏که در پاییز، جمعه ها، جمعه ترند.

‏شايد بزرگ شدن يعنی اینکه دیگه از چیزی تعجب نکنی.

دلم برات می‌سوزه، بعد من دیگه هیچ‌کس اینجوری دوستت نداره.

‏کال‌پرسن بودن یا تکست‌پرسن بودن کاملا به طرف مقابل بستگی داره؛ مثلا من واسه بعضیا کال‌پرسن‌ام و دوست دارم صداشون رو بشنوم ولی خب برای بعضی‌ها همون تکست کفایت میکنه.

‏صادقانه بگویم، حوصله ندارم. دوست دارم دست از سرم بردارند.

‏من الان ۲٪ آدمم، ۴۳٪ استرس، ۵۵٪ بلاتکلیفی.