‏پاییز تنها فصلیه که هواش بستگی به دل آدم داره.

‏آدما هیچوقت متوجه نمیشن بخاطرشون چکارا کردی.

‏خدایا درخواست ما مشخصه؛ پول، مقدار زیادی پول.

راستش من اصلا از دست تو ناراحت نیستم، از این ناراحتم که بیشتر از چیزی که بودی روت حساب باز کرده بودم.

غریبه که نیستی ولی چه ذوقی از ما نابود کردی.

‏من بوی حسادتو از روی قیافت یا حتی لحن صحبت کردنت میفهمم عزیزم.

‏آدما جا میمونن، تو فرودگاه، تو سیو مسیج، تو خیابون، تو خاطرات.

پاییز "بغل می‌خوام" ترین فصل سال.

‏دخترا اینجورین که یهو به خودشون میان می‌بینن یه دعوای بزرگ راه انداختن در صورتی که تو دلشون فقط یکم توجه میخواستن.

‏باید رهات کنم عزیزم، خسته‌تر از اونم که تو ذهنم ادامه‌ات بدم.

‏بابتش دیگه انقدر ناراحت نیستم، میدونم اتفاقی که باید می‌افتاد، میدونم اون غمه برام لازم بود، میدونم باید بزرگ می‌شدم، همین.

از شرایط تتو کردن فقط عکس تتو مورد نظرمو تو گوشیم دارم.

‏من به شدت آدم “بیا بریم زیر بارون خیس بشیم” هستم.

‏چمیدونم. مثلا خورشیدو بردار و بیار. آفتابی شو بخاطرم.

‏حالا طنابی که باهاش به زندگی وصل بودم رو خیلی ارووم می‌ندازم دور گردنم.

‏گفتم یکمم اون تلاش کنه، بعدش دیگه همو ندیدیم.

‏وقتی با رفتارت ذوق يه نفر رو کور می‌کنی دیگه حق نداری بابت سرد شدن احساسش ازش ناراحت بشی.