کار دارم ولی یه سر میام می‌بینمت>>>

‏دلم برای هر چیزی که نشد باهات تجربه کنم تنگ میشه.

‏آدما رو قضاوت نکن، شاید نفر بعدی که توی اون شرایط قرار می‌گیره خودت باشی.

‏نیاز دارم یه جوری درست بشه که هیچ جوره باورم نشه.

می‌گذره ولی به سختی.

تو لایق عشقی هستی که بهت توجه کنه و جزئیات تو رو بفهمه نه اینکه فقط کنارت باشه.

‏از کسایی که سلیقه شخصی دارن و صرفا هرچی ترند میشه رو استفاده نمی‌کنن، خوشم میاد.

‏آدم درست خوشحال ترت میکنه.

‏تو نمی‌خوای وگرنه بهم زنگ میزدی می‌گفتی که عه ببخشید دستم خورد.

یه چیزایی هیچوقت از ذهنت پاک نمیشن، حتی اگه خودتو بیخیال نشون بدی.

‏من واقعا آدم رابطه های امروزی نیستم.

‏اصلا کی اهمیت میده؟ زندگیت رو بکن، اون پیام ریسکی رو بفرست، گریه کن، عاشق شو، حذف کن، اشتباه کن، همه‌اش جزئی از مسیره.

نجات دهنده نمی‌خوام، خوشحال‌کننده نیاز دارم.

ولی اون نسخه‌ای از من رو داشت که تاحالا هیچکس نداشته.

‏فهمیدم که بله؛ آدمیزاد می‌تواند همزمان برای زندگی تلاش کند و بجنگد ولی به رفتن و گم و گور شدن هم فکر کند.

نیاز به تایید کسی ندارم
بابام گفته همیشه حق با منه.

پس از یک انتظار طولانی،
حتی اگر بتوانی هم دیگر نمی خواهی.

آدما رو نه تو سفر، نه توی رابطه، نه تو دوستی، نه تو دشمنی، هیچ‌ جوری نمیشه شناخت.