همیشه یه قسمتی از وجودم منتظر برگشتن ادماییه که ترکم کردن.

من عاشق پول نیستم، عاشق کارایی ام که میشه باهاش کرد.

یاد گرفتم همه‌چی موقته؛ غصه، خوشی، حتی آدم‌ها.

‏تا ابد یه چیزی بین من و تو حل نشده باقی میمونه.

‏به من میگی ساده‌؟ من طرح‌دارم بیچاره.
طرحواره آسیب‌پذیری، طرحواره رهاشدگی، طرحواره وابستگی، طرحواره شکست و طرحواره بی‌اعتمادی.

‏بچه‌ها حواستون هست؟ جدی‌جدی جوونیمون رفت.

کار دارم ولی یه سر میام می‌بینمت>>>

‏دلم برای هر چیزی که نشد باهات تجربه کنم تنگ میشه.

‏آدما رو قضاوت نکن، شاید نفر بعدی که توی اون شرایط قرار می‌گیره خودت باشی.

‏نیاز دارم یه جوری درست بشه که هیچ جوره باورم نشه.

می‌گذره ولی به سختی.

تو لایق عشقی هستی که بهت توجه کنه و جزئیات تو رو بفهمه نه اینکه فقط کنارت باشه.

‏از کسایی که سلیقه شخصی دارن و صرفا هرچی ترند میشه رو استفاده نمی‌کنن، خوشم میاد.

‏آدم درست خوشحال ترت میکنه.

‏تو نمی‌خوای وگرنه بهم زنگ میزدی می‌گفتی که عه ببخشید دستم خورد.

یه چیزایی هیچوقت از ذهنت پاک نمیشن، حتی اگه خودتو بیخیال نشون بدی.

‏من واقعا آدم رابطه های امروزی نیستم.

‏اصلا کی اهمیت میده؟ زندگیت رو بکن، اون پیام ریسکی رو بفرست، گریه کن، عاشق شو، حذف کن، اشتباه کن، همه‌اش جزئی از مسیره.

نجات دهنده نمی‌خوام، خوشحال‌کننده نیاز دارم.